หลังจากที่เมื่อคืนผ่านศึกใหญ่กันมาอย่างหนักหน่วง หนิงหลงและหนิงเซียนได้ตื่นก่อนแล้วใน่สายๆ คิงรู้สึกตัวอีกทีก็เป็เวลาเกือบเที่ยง เป็หนิงเซียนที่ขึ้นมาปลุกตามลงไปกินข้าว เขาก็หยิบมือถือโทรไปหาแม่ก่อนที่จะลงไป
“ฮัลโหลครับ”
“แม่ว่าจะโทรไปหาพอดีเลย เป็ไงบ้างคิง”
“ผมสบายดีครับ งานแต่งของแป้งเป็ไงบ้างครับ”
“เอ่อ คือ”
“มีอะไรหรอเปล่าครับ”
“แม่ก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ ตอนที่ถึงเวลาแห่ขันหมากรออยู่นานสองนานก็ไม่เห็นขบวนแห่ของเ้าบ่าว จนสุดท้ายมีคนมาบอกว่าแฟนหนูแป้งหนีงานแต่งไปแล้ว”
“แม่พูดว่าอะไรนะ”
“แฟนหนูแป้งหนีงานแต่งนะสิ แล้วที่สำคัญหนูแป้งก็ตั้งท้องอ่อนๆอยู่ด้วย เมื่อได้รู้ข่าวว่าแฟนหนีไปแล้วก็เป็ลมสลบไปทันทีเลย”
“แล้วตอนนี้แป้งเป็ไงบ้างครับ”
“หมอบอกว่าไม่เป็อะไรแล้วปลอดภัยทั้งแม่และลูก แค่พักผ่อนให้เพียงพอ อีก 2-3 วัน ก็คงกลับบ้านได้”
“แม่ครับ แม่ช่วยไปดูแป้งหน่อยได้ไหมครับ”
“ตอนนี้แม่อยู่โรงพยาบาลแล้ว ควีน ป้าอรแล้วก็หนูอิงก็อยู่ด้วย”
“โอเคครับ งั้นฝากแม่ดูแลแป้งหน่อยนะครับ เดี่ยวผมจะโอนเงินไปให้”
“เอ่อ”
“มีอะไรอีกหรือเปล่าครับ”
“ไม่มี ไม่มีอะไร งั้นแม่วางก่อนนะ”
“ขอบคุณครับ”
“ติ๊ง รายการเงินออกจากบัญชี 500,000 บาท”
เสร็จจากการสนธนาเขาก็ลงไปยังด้านล่าง มื้อกลางวันถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว มีเมนูมากกว่า 10 อย่างวางอยู่บนโต๊ะ เ้าของบ้านและสมาชิกนั่งรอยู่ก่อนแล้ว คิงเห็นเช่นนั้นก็รีบเดินเข้าไปนั่งยังโต๊ะทันที ที่ว่างเต็มเหลือเพียงแค่ที่เดียว แต่มันเป็ที่ว่างระหว่างหนิงหลงและหนิงเทียน เขาจึงนั่งทานข้าวด้วยท่าทางเก้อเขินตลอดเวลา เป็เื่ปกติตามประเพณีของคนจีน ที่จะพูดคุยกันตอนทานข้าว คิงนั่งฟังเพียงอย่างเดียวมีแค่บ้างครั้งที่จะตอบเมื่อออสการ์หรือเมย์ถามมา
“เมย์ พรุ่งนี้เราจะไปแล้วนะ”
“อ่อ คิงมีที่จะไปแล้วเหรอ”
“อ่า ใช่”
“แล้วจะไปกี่โมง เดี่ยวผมขับรถไปส่งที่สถานีเอง”
“ขอบคุณมากเลยครับ ผมว่าจะออกจากนี่่สายๆ”
“โอเคๆ งั้นกินมื้อเช้ากันก่อนแล้วค่อยไปแล้วกัน”
“แบบนั้นก็ได้ครับ”
วงสนธนาถูกจับจ้องโดยสองพี่น้องสาวสวย เมื่อทุกคนเงียบลง หนิงหลงก็ถามน้องชายว่าคุยอะไรกัน ออสการ์ก็ตอบคำถามไปตามปกติ เมื่อทั้งสองรู้ว่าคิงกำลังจะไปในวันพรุ่งนี้เธอก็หันมามองหน้าคิงโดยทันที ในตอนนี้คิงเองก็ไม่รู้ว่าต้องทำตัวเช่นไร เขาจึงนั่งนิ่งๆไว้
หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็แยกย้ายกัน ่บ่ายออสการ์ชวนคิงไปตกปลาที่บ่อปลาของเพื่อนเขา คิงเองที่อยู่บ้านก็ไม่รู้จะทำตัวยังไงกับหนิงหลงและหนิงเซียน ตอนนี้เขาอยากอยู่ห่างๆจากสองสาวพี่น้องจึงตกลงไปกับออสการ์ สองชายหนุ่มดำเนินกิจกรรมไปประมาณ 2 ชั่วโมงก็เดินทางกลับ ระหว่างทางกลับคิงก็เรียนภาษาจีนในมือถือไปด้วย เมื่อมาถึงบ้านเขาก็สามารถเข้าใจภาษาจีนได้พอดี ล้างเนื้อล้างตัวเสร็จเขาก็ขอตัวไป้า เดินผ่านห้องของหนิงหลงก็ได้ยินบทสนธนาของพี่น้องสองสาวดังออกมา
“เขาจะไปแล้วนะพี่”
“แล้วจะให้พี่ทำยังไง ให้บอกพ่อกับแม่ไหมล่ะ”
“ไม่ได้ๆ บอกพ่อกับแม่เราก็ตายกันนะสิพี่”
“แต่เขาก็ได้เราสองคนแล้วนะ ยังไงเขาก็ต้องรับผิดชอบบ้าง”
“แก็ก”
“นั่นใคร”
สองพี่น้องหันมายังประตูก็เห็นคิงยืนอยู่ พวกเธอจึงรีบไปดึงตัวคิงเข้ามายังในห้อง สองสาวจับแขนคิงไว้คนละฝั่ง จากนั้นพวกเธอก็เริ่มสนธนากันอีกครั้ง
“เขามาแล้ว จะให้รับผิดชอบยังไงก็บอกเขาเองนะ”
“พี่หลง”
“เอ่อ เื่เมื่อคืนผมขอโทษนะครับ”
“คุณฟัง…”
“เมื่อกี้ เขาพูดภาษจีนใช่ไหม”
สองศรีพี่น้องใที่เห็นคิงตอบเธอกลับมาเป็ภาษาจีน หลังจากนั้นไม่นานพวกเธอก็สอบถามเื่ที่เกี่ยวคิงอยู่นานจนถึงมื้ออาหารเย็น พวกเธอทั้งสองแสดงออกว่าชอบพอในตัวคิงจริงๆ ส่วนเื่ที่เกิดขึ้นไม่รู้ว่าเพราะอะไรก็แล้วแต่ แต่คิงก็ตั้งใจจะริบผิดชอบพวกเธอ จึงตกลงคบกันสามคนแบบลับๆไปก่อน ก่อนจะลงไปทานอาหารเย็นพวกเขาก็ได้แอดบีแชทกัน
“ติ๊ง เงินเข้าจำนวน 20,000 หยวน”
“ติ๊ง เงินเข้าจำนวน 20,000 หยวน”
สองพี่น้องหยิบมือถือขึ้นมาดูพร้อมกัน เห็นจำนวนเงินแล้วก็ต้องใออกมาอีกครั้ง เห็นว่าคนโอนมาเป็ใครเธอก็โผล่เข้ากอดพร้อมกับจุ๊บแก้มกันไปคนละที
“คุณนี่น่ารักจัง”
“น่ารักที่สุดเลย”
เมื่อทานอาหารเสร็จแล้วสมาชิกทุกคนก็แยกย้ายกลับไปยังห้องของตน คืนนี้คิงและสองพี่น้องได้มานอนด้วยกันที่ห้องของหนิงหลง เมื่อเข้าห้องมาแล้วทั้งสามก็ไปยังเตียงเพื่อเข้านอนทันที หนิงหลงนอนฝั่งขวาส่วนหนิงเซียนนอนฝั่งซ้ายเหมือนกับคืนที่ผ่านมา แต่เมื่อคิงหลับตาจะเข้านอนเขาก็ต้องสะดุ้งตื่น สองพี่สองได้ไปเปิดประตูต้องห้ามของคิงเรียบร้อยแล้ว หลังจากนั้นทั้งสามคนแทบจะไม่ได้นอนกันทั้งคืน
่สายๆคิงรู้สึกตัวเพราะว่าหนิงหลงเป็คนปลุก มองดูนาฬิกาเห็นว่าเวลาสายแล้วเขาจึงรีบลุกขึ้นไปจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จ หลังจากนั้นทุกคนก็ลงมาทานอาหารพร้อมกัน มื้ออาหารดำเนินไปราว 40 นาทีทุกคนก็แสดงความอิ่มออกมา ออสการ์บอกว่าอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงถึงจะออกจากบ้าน คิงจึงขอตัวขึ้นไปยัง้าเพื่อเก็บของอีกครั้ง สองสาวเห็นก็รีบตามขึ้นมา เมื่อขึ้นมายัง้าแล้วพวกเธอก็ผลักคิงเข้าไปยังในห้อง คิงก็รู้ว่าพวกเธอ้าอะไรจึงจัดการให้ไปคนละที เสร็จกิจเขาก็ออกมาเก็บเสื้อผ้าที่ห้องนอนเดิม
“คุณไปแล้วอย่าลืมเราสองคนนะ”
“ว่างๆก็ทักบีแชทมาบ้างนะ พวกเราคงคิดถึงคุณแย่”
“ครับ ผมจะไม่ลืมพวกคุณอย่างแน่นอน ออสการ์เรียกแล้ว ผมไปก่อนนะ”
“งั้นเราลงไปกันเถอะ พวกเราจะลงไปส่งคุณที่รถด้วย”
“ขอบคุณนะ หนิงหลง หนิงเซียน คุณทั้งสองน่ารักจริงๆ”
ทุกคออกมายืนส่งคิงด้านนอก คิงกล่าวลากับทุกคนแล้วจึงขึ้นรถไป ใช้เวลาเดินทางประมาณหนึ่งชั่วโมงก็มาถึงสถานี คิงลงจากรถพร้อมกับกล่าวขอบคุณออสการ์ที่มาส่ง หลังจากนั้นออสการ์ก็ขับรถกลับบ้านไป เขาเดินไปยังด้านในเพื่อซื้อตั๋วรถ ตอนนี้ไม่รู้จริงๆว่าต้องเริ่มจากที่ไหน ข้อมูลที่อาจารย์ทิ้งไว้มันมันมีน้อยเหลือเกิน คิดมากไปก็ไม่ได้คำตอบ เขาจึงสุ่มเลือกไปที่หนึ่งที่ไม่ไกลจากที่นี่นัก
ผ่านไป 4 เดือน
เวลาผ่านไปราว 4 เดือน คิงได้เดินทางไปยังสถาที่ต่างๆมากมาย แต่เขาก็ยังไม่พบเบาะแสอะไรเพิ่มเติม เขามั่วแต่งวนอยู่กับการหาสิ่งที่อาจารย์บอก จึงพลาดงานไม่ได้ไปตามที่นัดไว้ ทั้งงานเลี้ยงรุ่น หรืองานปฐมนิเทศการเข้าเรียนของควีน รวมไปถึงนัดที่เคยให้กับคาร่าไว้ แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาส่งเงินไปให้ครอบครัวทุกเดือน เดือนละ 500,000 บาท ให้แม่เป็คนบริหารค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด ส่วนนัดของคาร่าคิงขอโทษเธอยกใหญ่และสัญญากับเธอใหม่ว่าจะไปพาเธอไปดินเนอร์ ตอนนี้เขาติดธุระสำคัญจริงๆ คาร่าก็เข้าใจไม่ได้ต่อว่าอะไรเขาต่อ ส่วนหนิงหลงและหนิงเซียนเขาให้เงินเดือนพวกเธอคนละ 10,000 หยวน และนัดเจอกันบ้างในตอนที่คิงกลับไปแถวนั้น
วันนี้ก็เป็อีกวันที่เขาได้เดินทางไปยังสถานที่ใหม่ สถานที่แห่งนี้เป็หุบเขาชนบทห่างไกลจากตัวเมืองเป็อย่างมาก ใช้เวลาเดินทางเกือบ 3 วันกว่าจะมาถึง ที่เขาต้องดั้นด้นมาที่นี่ก็เพราะได้ข่าวมาจากหนิงเซียน เธอบอกว่าที่นี้มีข่าวแปลกๆ เธอเล่าว่าในข่าวบอกว่ามีผักแปลกๆที่เ้าของนำมาขายด้วยราคาที่สูงลิ่วหลักหลายล้านบาทเลย เขาเห็นว่ามันน่าสนในจึงรีบเดินทางมาทันที
เดินทางต่อมาอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงเขาก็เริ่มเห็นหมู่บ้านอยู่ด้านหน้า เดินเข้ามาใกล้อีกหน่อยก็เห็นร้านขายอาหารเล็กๆอยู่ข้างทาง ตอนแรกคิงจะเดินผ่านเข้าไปยังหมู่บ้าน แต่เขาก็ต้องหยุดเท้าลงเมื่อได้กลิ่นอาหารที่โชยออกมา เขารีบหันหลังกลับเดินเข้าไปยังด้านในทันที เมื่อเข้ามายังด้านในแล้วเขาก็ใออกมาเล็กน้อย เนื่องจากภายในร้านมีลูกค้าสาวสวยนั่งอยู่เต็มไปหมด เขาเดินไปนั่งยังโต๊ะว่างโต๊ะหนึ่งที่ริมหน้าต่าง ไม่นานก็มียายเดินเข้ามารับออเดอร์
“พ่อหนุ่มรับอะไรดีจ๊ะ”
“เอ่อ มีเมนูอะไรบ้างครับ”
“ก็มีหมดทุกอย่าง หนุ่มจะกินอะไรก็บอกมาได้เลย”
“งั้นผมเอาผัดผักรวมก็ได้ครับ”
“ได้ๆ งั้นรอสักครู่นะ เดี่ยวยายรีบทำให้”
หญิงชราเดินหันหลังกลับไปยังครัวเล็กๆด้านใน ระหว่างรอคิงก็มองไปรอบๆ สังเกตว่าคนในร้านประมาณ 10 กว่าคน มีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น และที่สำคัญพวกเธอเ่าั้มีความงามเป็อย่างมาก ในตอนที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ จานอาหารก็ถูกนำมาเสิร์ฟที่โต๊ะ กลิ่นหอมโชยออกมาเตะจมูกทันที ชวนให้อยากรับประทานเป็อย่างมาก หยิบช้อนซ้อมได้แล้วเขาก็เริ่มทานโดยไว
“หืม ทำไมมันอร่อยอย่างนี้”
“อ่า เลิศรสยิ่งนัก”
เป็เสียงอุทานที่ต้องได้ยินตามปกติเมื่อทานอาหารของร้านนี้ แต่ทว่าคิงนั้นได้ยินเสียงอุทานซ้อนทับกับเสียงของเขาดังออกมาจากด้านในร่าง
“อาจารย์”