เขตลงทัณฑ์ของนายคลิโอ

สั่งซื้อ E-Book พิมพ์ใน MEB : เขตลงทัณฑ์ของนายคลิโอ

‼ ราคาโปรโมชั่น 149฿ ระยะเวลา 14 วัน หมดโปรปรับเป็น 189฿ ทันที ‼

# IOS แนะนำให้ซื้อผ่านเว็บซาฟารีนะคะจะได้ราคา Android ค่ะ #

ระยะเวลาโปรโมชัน : 23 ม.ค. 2568 - 06 ก.พ. 2568 (หมดเวลา 23:59 น.)

(อ่านจบแล้วอย่าลืม กดหัวใจ และ พิมพ์รีวิว ให้หยกด้วยนะคะ)

>> ปล.หลังจากตอนที่ 14 เป็นต้นไปจะลงนิยาย วันเว้นวัน แทนนะคะ และยังคงอ่านฟรีจนจบเหมือนเดิมงับ! <<

————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————

มีทั้งหมด 54 บท + ตอนพิเศษค่ะ (รายตอนลงเว็บ 121 บท)

————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————

“เห~ ปลายสายเป็นใครกันนะที่มาทำให้เพื่อนของเรายิ้มหน้าบานขนาดนี้ได้” เสียงแซวของนิวทำให้ฉันต้องก้มหน้าลง ขบเม้มปากแน่น พยายามหยุดยิ้มให้ได้ แต่ดูเหมือนจะยิ่งทำให้นิวหัวเราะชอบใจมากขึ้นกว่าเดิม

[Cleo Talking]

✆ : อยู่ไหน? ทำไมรับสายช้า

พอฉันกดรับสายปุ๊บ คนปลายทางก็เอ่ยพูดเสียงแข็งจนมันดังทะลุออกมาให้นิวได้ยิน นางถึงได้ยกมือขึ้นมาปิดปากที่กำลังทำปากจู๋ก่อนจะเริ่มนั่งหัวเราะคิกคักคนเดียว

[Naya Talking]

✆ : เนอยู่กับเพื่อน พี่โทรมามีไรเปล่าคะ?

ฉันดึงสติกลับมาก่อนเอ่ยตอบปลายสายด้วยน้ำเสียงปกติ พร้อมโบกมือใส่นิวให้นางหยุดขำเสียที

[Cleo Talking]

✆ : เพื่อนที่ไหน? ผู้หญิงหรือผู้ชาย?

คำถามคาดคั้นทำให้ฉันขมวดคิ้ว พลางมองหน้าเพื่อนสาวที่ยกนิ้วโป้งให้

[Naya Talking]

✆ : เพื่อนผู้หญิงสิค่ะ

อะไรของตาคนนี้ ใช้น้ำเสียงเหมือนไม่เชื่อว่าฉันมีเพื่อน? แต่ก็ไม่แปลกหรอก เพราะพี่เขาคงรู้ว่าฉันไม่มีเพื่อนที่มอเลยน่ะสิ

[Cleo Talking]

✆ : เอาเพื่อนน้องมาให้พี่คุยหน่อย

สีหน้าเลิกลั่กของนิวเกิดขึ้นพร้อมกันกับฉันที่ตอนนี้นั่งเกาหัวจนหนังศีรษะจะหลุดออกมาอยู่ล่อมล่อ

[Naya Talking]

✆ : พี่จะคุยทำไม รู้จักก็ไม่รู้จัก ถ้าไม่มีอะไรแล้วงั้นแค่นี้นะ

“หล่อไหม ๆ” หลังจากวางสายไป นิวก็ทำหน้าดี๊ด๊าทันที ลืมไปว่านางคนนี้ชอบผู้ชายหล่อเป็นชีวิตจิตใจ เห็นเรียบร้อยแบบนี้อย่าได้หลงเชื่อเด็ดขาดถ้ายังไม่เห็นอีกด้านของนาง

“ไม่ต้องมาถาม นี่ยังไม่คิดบัญชีเมื่อกี้เลยนะ เกือบหลุดขำออกมาแล้วไหมละ” ฉันนั่งกอดอกถอนหายใจพลางหันมองทางอื่น ทว่าในใจกลับร้อนร้นไม่หยุด เอาแต่ตั้งคำถามซ้ำ ๆ ว่าเขาโทรมาทำไม? แต่เพราะอยู่ต่อหน้าเพื่อนเลยต้องรีบวางสายไปก่อน

“ผัวนั่งอยู่ตรงนี้ก็ยังมองคนอื่นอีก!” ระหว่างที่ฉันกับนิวกำลังคุยเล่นกัน จู่ ๆ โต๊ะด้านข้างก็เกิดมีปากเสียงขึ้นมา เพราะหญิงสาวที่น่าจะเป็นแฟนของผู้ชายเจ้าของคำพูดเมื่อกี้กำลังใช้สายตาหยาดเยิ้มมองไปด้านหลังของฉันอยู่

“...” ฉันขมวดคิ้วมองหน้านิวที่เอาแต่ใช้ปลายเท้าเตะมาที่หน้าแข้งฉันไม่หยุด ก่อนที่นางจะบุ้ยปากเหมือนต้องการบอกให้ฉันหันหลังไปมอง มันเป็นอาการเวลานางเจอคนหล่อน่ะ =_=

ทีแรกก็ไม่อยากหันหรอก แต่เพราะเสียงฮือฮ่าในร้านบวกกับสายตาที่ดูอาฆาตของเหล่าชายชาตรีเลยทำให้ความอยากรู้อยากเห็นแล่นเข้ามา

“เรานี่แสบมากนัก กล้าตัดสายพี่เหรอ” ยังไม่ทันหันกลับไปมอง เก้าอี้สีพาสเทลด้านข้างก็ถูกเลื่อนออก พร้อมใบหน้าตกใจของนิวที่คุมสีหน้าเอาไว้ไม่อยู่

“...” ฉันพูดอะไรไม่ออก นอกจากมองชายที่สวมใส่เสื้อผ้าคุมโทนด้วยชุดสีดำ สวมแจ็กเกตหนังลามไปยันผ้าปิดปากถุงมือและหมวกที่มีสีเดียวกัน กระทั่งเขาถอดแว่นตากันแดดออกจนเผยให้เห็นนัยน์ตาน้ำตาลเข้มก็ทำเอาฉันกลืนน้ำลายไม่ลง

ทุกการกระทำของเขาและการขยับเคลื่อนไหวดูไม่แคร์สายตารอบข้าง กลับมีแสงสว่างส่องลงมาจากด้านบนเพิ่มออร่าคนดังให้กับผู้ชายคนนี้จนน่าแปลกใจ

“แล้วนี่ไม่คิดจะแนะนำเพื่อนให้พี่รู้จักหน่อยเหรอ?” ความคิดวุ่นวายที่แตกกระเจิงไปในอากาศถูกชายหน้าหวานจับหลอมรวมกลับมาอีกครั้ง

“ธะ...เธอชื่อนิวค่ะ” ด้วยความที่สติยังไม่คงที่ พอเขาพูดอะไรมาฉันก็ทำตามแบบงง ๆ ซึ่งนิวเองก็งงตามเช่นกัน แต่ดีหน่อยที่เธอยังคงยิ้มและผงกหัวตอบ

“ส่วนนี่พี่ที่มอเราเองชื่อ...เอ่อ ชื่อ” ฉันแนะนำพี่คลิโอกลับบ้าง แต่ลืมไปว่านี่มันในที่สาธารนะ หากพูดชื่อเขาก็กลัวจะเป็นขี้ปากชาวบ้านอีก

“พี่ชื่อโอนะครับ น้องนิว” คนหน้าหวานไม่ปล่อยให้บทสนทนาเดธแอร์ เขาจัดการบอกชื่อตัวเองแทนฉันอย่างแนบเนียน

“โอ้! รุ่นพี่เหรอคะ สวัสดีค่ะพี่โอ” นิวลนลานเล็กน้อยก่อนรีบยกมือขึ้นมาไหว้คนอายุมากกว่า

ทั้งคู่ก็พูดคุยกันปกติ กลับมีเพียงฉันที่เริ่มรู้สึกไม่ชอบใจกับคำว่า ‘น้องนิว’ ที่พี่เขาเรียก และไหนจะคำว่า ‘พี่โอ’ ที่นิวใช้ขานตอบ ซึ่งฟังดูสนิทสนมจนเผลอคิดว่าขนาดฉันยังไม่เคยเรียกชื่อนั้นเลยสักครั้ง แต่ทำไมเพื่อนฉันถึงได้...

บ้าหรือไงเนญ่า! แกต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ!!!

นี่ฉัน...กำลังโกรธเพื่อนเหรอ? ไม่นะ ไม่ -*-

ช่วงเย็น

หลังจากแยกย้ายกับนิวเสร็จ พี่เขาก็พาออกมาเดินย่อยอาหารต่อ ทำเหมือนเป็นเรื่องปกติโดยไม่สนใจรอบข้างเลยว่าเขากำลังเป็นจุดเด่นขนาดไหน ยิ่งสายตาอิจฉาของเหล่าสาวสวยที่มองมา มันทำให้ฉันอยากมุดดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด

คนบ้าอะไรแต่งตัวธรรมดา แต่ความสูงและออร่าศิลปินก็ยังไม่จางหายเลยสักนิด รู้บ้างไหมว่ามันทำให้คนที่เดินด้วยทำตัวลำบาก!

“หยุดจับมือเนได้แล้วค่ะ” ความพยายามรอบที่ร้อยมันจะไปสิ้นสุดตรงไหนถ้าเขายังไม่ยอมปล่อยมือตามที่ฉันร้องขอมาตลอดเส้นทางสักที

“จับนิดจับหน่อยทำเป็นบ่น ทีตอนจูบยังไม่เห็น-”

“ไม่คิดยั้งแรงเลยว่างั้น?” คนถูกฉันกระทืบเท้าใส่พูดด้วยน้ำเสียงชื่นบานไร้เสียงร้องเจ็บปวดอย่างที่ควรเป็น

แน่สิก็อีตาบ้านี่มันหลบทันไงละ ฉันถึงได้เป็นฝ่ายหงุดหงิดอยู่อย่างนี้

“แล้วพี่อะ จะพูดอะไรช่วยดูรอบข้างบ้างเถอะ น่าเกลียดชะมัด” ต่อว่าคนหน้าหวานเสร็จก็ก้มหน้าลงต่อ เพราะทนสายตารอบข้างที่มองมาด้วยใบหน้าแดงก่ำไม่ไหว

“น่าเกลียดตรงไหน?” ดูแววตาอินโนเซนต์นั้นสิ เห็นแล้วอยากเขย่งเท้าขึ้นไปจิ้มตาชะมัด

“กะ...ก็คำว่าจูบไง!” ฉันกระซิบพูดเสียงแข็งใส่ไอ้คนหน้ามึน

“แล้วคำว่าจูบมันทำไม? เราอะแหละที่คิดว่ามันน่าเกลียดไปเอง” เขาพูดจบก็ตวัดแขนแกร่งมาโอบรัดไหล่ฉันให้ขยับเข้าไปในอ้อมกอดอบอุ่น เมื่อจักรยานปั่นมาหาเรา

“มัวแต่โกรธหน้าเป็นตูดอยู่ได้ เดี๋ยวก็โดนชนพอดี ขยับเข้าไปเดินด้านในเลย เด็กบื้อ” คนตัวสูงหมุนตัวไปแทนที่ฉันก่อนดันให้ฉันเข้ามาอยู่แทนที่เขาอีกที

ทุกการกระทำที่ผู้ชายคนนี้ทำด้วยใบหน้าปกติ กลับมีฉันคนเดียวที่เอาแต่ใจเต้นแรง และก็แรงมากขึ้นเมื่อเขาถอดแจ็กเก็ตหนังมาคลุมไหล่ฉันในเวลาต่อมา

“เนร้อน เอาคืนไป” ฉันไม่รอช้าที่จะคืนของของเขากลับไป เพราะไม่อยากให้อาการมโนของตัวเองต้องคิดลึกไปมากกว่านี้

“ร้อนแบบไหนถึงได้ยืนตัวสั่น?” เขาหยิบแจ็คเกตไปก็จริง แต่ดันเอามาคลุมลงที่เดิมใหม่อีกรอบน่ะสิ และครั้งนี้มันไม่ได้มาแค่เสื้อแล้ว แต่มีแขนแข็งแรงวางนาบมาบนไหล่ฉันด้วย

“ไอ้คนเผด็จการ” สุดท้ายเมื่อสู้เขาไม่ได้ ฉันก็เลยด่าออกไปพร้อมมองตาขว้างใส่คนหน้าหวานซึ่งเอาแต่หัวเราะในลำคอไม่เลิกหลังจากได้ยินคำด่าของฉัน

“ก็พี่เป็นห่วงผิดหรือไง” อยากตบปากเขาจริง ๆ เลย -*-

“เหอะ! เอาเวลาไปห่วงน้องนิวของ-” ฉันเม้มปากแน่นทันทีหลังจากเผลอพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องออกไป

ดันไปคิดถึงตอนนั่งทานขนมด้วยกันซะได้

ตอนนั้นอีตาบ้านนี้เล่นทำตัวสุภาพบุรุษอาสาเดินเติมน้ำให้นิวเป็นว่าเล่น แถมยังทำตัวเป็นนกแก้วจ้อกับนิวไม่หยุดนั้นอีก

มันน่าโมโหที่ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอก ทั้งที่มันไม่ควรรู้สึกอย่างนั้นด้วยซ้ำ และไอ้ความหงุดหงิดนี่มันก็ยังไม่หายไปไหนด้วย...

————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————

นิยาย Set 'AREA' มีทั้งหมด 4 เรื่องได้แก่...

เรื่องที่ 1 เขตลงทัณฑ์ของนายทารัส [จบแล้ว / มี EBOOK] ✅

เรื่องที่ 2 เขตลงทัณฑ์ของนายไนซัส [จบแล้ว / มี EBOOK] ✅

เรื่องที่ 3 เขตลงทัณฑ์ของนายคลิโอ [รายตอนยังไม่จบค่ะ / EBOOK รอก่อนนะคะ] ✅

เรื่องที่ 4 เขตลงทัณฑ์ของนายลาสเตอร์ [~ Coming Soon ~] ❌