เช้าอากาศสดใส หลังจากตื่นมาเช้านี้ หลินตั้งใจบอกความจริงกับทุกคน ว่าเรามีเงินพอที่จะทำการปรับปรุงพื้นที่ปลูกผัก ทำนา ทำสวนผลไม้ โดยที่หลินจะคอยวางแผนว่าตรงไหนปลูกอะไร โดยหลินจะนำเศรษฐกิจแบบพอเพียง มาใช้กับบ้านของเธอก่อน
ถึงเวลาอาหารเช้า ทุกคนมารวมตัวกันกินอาหารเช้า ฝีมือของท่านแม่แม้จะเป็อาหารธรรมดาเพราะอะไรนะเหรอน้ำวิเศษไง หยดใส่มันทุกสิ่งอย่าง อาหารธรรมดาแต่ก็ยังอร่อยได้....ฟิน อินกับครอบครัวเล็กๆ แต่มีความสุข อ่าาา...ลืมต้องบอกความจริง กับท่านพ่อท่านแม่และพี่ชายสักที
"ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านพี่ ข้ามีเื่จะบอกพวกท่าน" หลินเริ่มต้นโดยการหยิบตั๋วเงินและโสม 1,000ปี สมุนไพรขั้นทองออกมาวางบนโต๊ะ ทุกคนใมันมากมายเกินไปทั้งชีวิตไม่รู้ว่าจะหาได้มั้ย นั้นมันโสมคนขั้นทอง กับตั๋วเงิน10,000 ตำลึงทองเลยนะ
"ลูกไปเอามาจากไหน"จ้าวอันใ ในเมื่อหลินตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่าวันนี้ต้องคุยให้รู้เื่ โดยหยิบแหวนออกมาวางต่อหน้าทุกคน
"มันคือแหวนมิติเ้าคะ ลูกไม่แน่ใจว่าได้มาตอนไหนแต่มันเพิ่งเชื่อมจิตกับลูก เราเพิ่งสื่อสารกันได้ และด้านในมีพืชผักมากมายลูกสามารถนำมันออกมาปลูกได้ แม้กระทั่งสมุนไพรขั้นสูง ก็มีมากมาย ลูกเลยจำเป็ต้องปรึกษาทุกคนว่าเราจะเริ่มวางแผนหาเงินอย่างไร โดยที่ไม่มีใครสงสัยบ้านเราเเ้าคะ"หลินรีบพูดในสิ่งที่อัดอั้นมานานจนหมด แต่ขณะนั้นไม่มีเสียงตอบรับจากทุกคน
"เอ้า...เงียบกันหมดข้าพูดอะไรผิดเหรอหรือทุกคนรับไม่ได้เ้าคะ ข้าทำผิดอะไรหรือเปล่า"เกิดอะไรขึ้นกัน หลินใกับอาการของครอบครัวท่านพ่อเริ่มรู้สึกตัว แล้วมองหน้าลูกสาวอย่างไม่เชื่อสายตาว่าเป็เื่จริง เป็ความจริง มีอยู่จริงๆแหวนมิติเคยได้ยินอยู่ว่ามีแค่ในตำนานเท่านั้น เป็เื่เล่าขานแม้แต่ชาวบ้านตัวเล็กๆอย่างข้ายังรู้ แล้วถ้าคนอื่นรู้ว่ามันมีอยู่จริง มีอยู่ที่ลูกสาวของข้าแล้วข้าต้องทำอย่างไร ใช่...ความลับต้องเก็บเป็ความลับให้นานที่สุด
"เื่นี้ต้องเก็บเป็ความลับของครอบครัว ทุกคนต้องเก็บเป็ความลับ" น่ารักต้องอย่างนี้สิท่านพ่อ ส่วนท่านพ่อจะไปอธิบายท่านแม่แต่น้องสาวยังเล็กไม่ได้บอกให้รู้ รอโตกว่านี้อีกสักนิด ส่วนหลินต้องรีบรวบรัด บอกท่านพ่อเกี่ยวกับแผนของเธอทันที
"ท่านพ่อได้กล่าวเตือนว่าอย่าได้นำสมุนไพรขั้นทองออกมาอีกจะทำให้มีภัยเข้ามาหาตัว"ดีทร่ลูกสาวไม่ได้บอกตัวตนกับใคร หลังจากขายของวันนั้นก็ไม่ได้เข้าเมืองอีก
"ต่อไปนี้...ข้าขอพูดหน่อยนะท่านพ่อ เราจะเริ่มหาเงินจากการปลูกผัก ไว้กินในบ้านแล้วค่อยส่งขาย ส่วนท่านพี่กับน้องสาวข้าจะให้ท่านไปเรียนในเมือง ข้าอยากมีพี่ชายรับราชการเ้าคะ" หลินคุยเื่วางแผนกับท่านพ่อและพี่ชายของเธอ ส่วนท่านแม่พาชิงชิงเข้านอนแล้ว
"พรุ่งนี้เช้าท่านพ่อพาข้าไปสำรวจที่นาเราหน่อยนะเ้าคะ" ท่านพ่อตอบรับกับหลิน แล้วบอกให้เธอและพี่ชายไปพักผ่อนพรุ่งนี้เราไปดูที่นาของเรากัน เธอมอบตั๋วเงินให้กับท่านพ่อ แต่ท่านพ่อให้หลินเก็บไว้ที่เธอก่อน
หลินใช้เวลาพักผ่อนนั้นเข้าไปในมิติ ของเธอเพื่อสำรวจผักสวนครัว และผักอื่นๆที่ไม่รู้จักว่าสามารถปลูกได้จริงและไม่เป็ที่สังเกต และพบพืชสวนครัวที่เธอสามารถนำออกไปปลูก เช่น แตงกวา มะเขือเทศ ผักบุ้ง ผักกาดขาว พริกหวาน ต้นหอม ฯลฯ พริกอยู่ไหน เดินมาเรื่อยเธอก็ได้เจอกับต้นพริก เม็ดสีแดง สีเขียว ผสมปนเป เรียงรายกันอยู่ ในเมื่อเจอพริกก็ต้องหาใบกระเพรา สรุปมันมีเกือบทุกอย่าง ในมิติของเธอ ์ขอบคุณท่าน ....ข้าจะได้กินผัดกระเพราไข่ดาวแล้ว แล้วน้ำปลา ซีอิ๊วขาว ที่ยุคนี้จะมีไหมน้า???
"เ้านายขอรับ ท่านสามารถเพาะกล้าพืชผักไว้ด้านในนี้แล้วนำออกไปปลูกด้านนอกได้นะขอรับ ท่านสามารถนำน้ำในลำธารแห่งนี้ราดรดทุกวันจะช่วยบำรุงต้นและใบให้เติบโตเร็วกว่าปกติ และทนต่อความหนาวเย็นขอรับ"ฉินซื่อ ร่ายยาวจนเธอฟังแทบไม่ทัน
"แต่ข้าทำคนเดียวคงไม่ไหว" หลินพูดกับเ้าแหวนน้อย เพราะตอนนี้ใกล้เข้าหนาวแล้ว เธอมาจากเมืองร้อนจะทนกับความหนาวที่มีหิมะตกได้อย่างไร
"ข้าสามารถช่วยท่านได้ ขอแค่สั่งมาว่า้าแบบไหนขอรับ" หลินหยุดคิดถึงแปลงผักที่จะปลูกบริเวณบ้านของเธอ แล้วเริ่มสั่งงานเ้าแหวนน้อย ข้าว!บ้านเธอ้าข้าว "งั้นเ้าทำนาข้าวสัก10หมู่ข้าจะเอาต้นกล้าไปปลูกด้านนอก"ทันใดนั้นปรากฏแปลงนากว้างไกลพร้อมที่นาพร้อมเพาะปลูก
"ข้าต้องรอนานไหม"หลินเอ่ยถามเ้าแหวนน้อยของเธออย่างมีความสุข
"ใช้เวลาในการเพาะต้นกล้า 2 วันขอรับ จะโตเต็มที่พร้อมเก็บเกี่ยวภายใน7วันสามารถเก็บเกี่ยวพร้อมกินขอรับ"ดีข้าจะได้มีข้าวหอมมะลิ อ้าว ยังไม่มีที่เก็บข้าวเลย ทันใดนั้นเธอสั่งเ้าแหวนน้อย สร้างโรงนาเก็บข้าวของเธอทันที จำนวนโรงนาต้องเก็บข้าวได้ทั้งหมด
มีโรงนาแล้ว เข้ามาไม่รู้กี่รอบทำไมไม่สร้างบ้านล่ะ...ข้าขอบ้านหลังเล็กตรงนี้ อยู่สูงขึ้นไปบนตีนเขา นิดหน่อย มองลงมาเห็นที่นากว้างไกล บ้านเป็บ้านไม้ 1 ห้องนอน 1ห้องน้ำ ห้องครัวเล็กๆ มีระเบียงยื่นออกไปสำหรับนั่งพักผ่อน มองเห็นที่นาของนาง ในที่สุดข้าจะได้มีที่นอนเล่นนั่งเล่นแล้ว บ้าน1หลังตามสั่งปรากฏออกมาต่อหน้าหลิน....ว้าว ข้ามีบ้านสวยๆแล้ว ข้ารักเ้าจังแหวนน้อย??’“
"เ้าทำแปลงผักแต่ละชนิดนี้ให้ข้าอย่างละสองแปลง เอาไว้บริเวณไหล่เข้าใกล้บ้านหลังน้อยของข้า"เธอชี้ต้นนั้น ต้นนี้ ไปเรื่อย จนเธอเริ่มเหนื่อยจึงหยุดแล้วค่อยดูผลงานในวันพรุ่งนี้ละกัน ก่อนออกจากมิติก็ไม่ลืมนำผักและผลไม้ออกมาด้วย ออกมาฝากน้องสาวและทุกคนในบ้าน ผิงกั่วในมิติรสชาติดีจริงๆกินแล้วหายเหนื่อย
"นายท่านไม่รู้หรอกว่าผลไม้ในมิตินี้ ช่วยให้ทุกคนในบ้านที่ร่างกายอ่อนแอค่อยๆแข็งแรงขึ้น และทุกอย่างที่อยู่ในมิติเป็ยาวิเศษทั้งนั้น "แหวนน้อยกล่าว พลังอำนาจแหวนน้อยมีแค่ในมิติเท่านั้น แต่ก็สามารถนำพาออกมาได้ด้วยเ้านายของมันที่เชื่อมจิดกันแล้ว
หลินนำปลาออกมา 5 ตัว พร้อมผักสด มะนาว พริก กระเทียม แน่นอนพรุ่งนี้ข้าจะกินปลาเผา โดยจะขอพี่ชายไปตัดกระบอกไม้ไผ่มาให้ และแน่นอนเธอเป็แค่ลูกมือเท่นนั้น ท่านแม่ผู้เก่งกาจจะเป็คนทำอาหารให้ ข้าก็ทำได้นะแต่ข้าไม่ชอบฆ่าสัตว์แต่ชอบกิน ปลาตอนนี้อยู่ในไหโดยเติมน้ำวิเศษเข้าไปแล้ว ผักก็ไม่ต้องทำอะไรมากแหวนน้อยบอกแค่หนึ่งคืนไม่ทำให้ผักเหี่ยวได้ สามารถอยู่ได้ 7 วันเชียวน้า ไม่มีตู้เย็นก็ไม่ต้องห่วง เพราะยุคนี้ตู้เย็นไม่มีอยู่แล้ว...
เช้านี้ท่านแม่ตื่นก่อนใครในบ้าน เริ่มหุงข้าว ทำอาหารแต่ต้องใเจอผักสดมากมายที่ไม่รู้จัก พร้อมปลาตัวอวบอ้วนในไหยังมีชีวิตอยู่ ทันใดนั้นหลินก็เดินเข้ามาพร้อมรีบบอกท่านแม่ขอเธอ
"ท่านแม่ ข้าเป็คนเอาของพวกนี้ออกมาจากมิติข้าเอง ก่อนที่เราจะเริ่มปลูกผัก ทำนา เราต้องบำรุงร่างกายก่อนนะเ้าคะ"หลินรีบพูดให้แม่เข้าใจทันที
"ก็ได้ลูกวันหลังบอกแม่ก่อนก็ได้นะ ใหมดเลย" แม่เธอไม่เคยเห็นผักและปลาพวกนี้ที่ขนาดของมันใหญ่กว่าปกติแล้วก็ลูกกลม ๆเม็ดแดงๆ สมุนไพนมีกลิ่นหอมพวกนี้ใช้ทำอะไรได้บ้าง รสชาติ ท่านแม่ดูตื่นเต้นเป็อย่างมาก เพราะเป็คนชอบทำอาหารเลยสนใจเป็พิเศษ
"ท่านแม่ลูกอยากกินปลาเผาเ้าคะ"หลินบอกความ้าให้กับแม่ของเธอทันที โดยรีบบอกขั้นตอนการทำปลาเผารสเด็ด ให้กับท่านแม่ เพื่อจะได้ทันอาหารมื้อเช้า
"ท่านแม่เดี๋ยวข้าไปบอกท่านพี่ให้ตัดกระบอกไม้ไผ่ นะเ้าคะ"เพียงรอไม่นานพี่ชายนำกระบอกไม้ไผ่มาส่ง
ระหว่างที่รอแม่ของเธอเตรียมปลาเรียบร้อยตามที่เธอบอก ท่านแม่สุดยอดจริง พวกเราเริ่มช่วยกันโดยพี่ใหญ่เป็ลูกมือ เริ่มต้นนำปลามาล้างให้สะอาดอีกครั้ง ยัดสมุนไพรดับกลิ่นสูตรข้าเองเข้าไปในท้องปลา นำปลาใส่กระบอกไม้ไผ่ที่ทำความสะอาดแล้ว ปิดจุกกระบอกด้วยใบไผ่ที่บอกพี่ใหญ่เก็บมาด้วย พร้อมจุดไฟเผา....เอ่อหมายถึงเผาปลานะเ้าคะ พวกเราให้พี่ใหญ่เฝ้าปลาเผาอยู่หน้าบ้าน ส่วนข้ากับท่านแม่จะทำน้ำจิ้มรสเด็ด ข้าสอนขั้นตอนการทำน้ำจิ้มสูตรเด็ดโดยใช้เกลือ พริก มะนาว น้ำตาล และซุปหัวปลาที่ต้มทดแทนผงปรุงรส น่าจะได้ละนะ ทุกอย่างในครัวเสร็จ ปลาเผากำลังส่งกลิ่นหอมจนท่านพ่อรีบออกมาดูพร้อมชิงชิง
อาหารเช้ามื้อนี้ ปลาเผากระบอกไม้ไผ่ผ่าออกมาวางพร้อมผักสด น้ำจิ้มรสเด็ด ซุปหัวปลาร้อนๆ ข้าวสวยหอมๆ มื้อนี้อร่อยมาก พวกเรากินกันเสร็จแล้ว
"เราจะทำปลาเผาไปขายดีหรือไม่ สูตรทุกอย่างข้าสอนท่านแม่หมดแล้วหมดแล้ว"หลินเริ่มบอกม่านแม่ทันที
"แต่ปลาเราไม่มีนะลูก"ท่านพ่อเอ่ยท้วง จะเอาปลาจากไหน แม่น้ำก็อยู่ไกล
"เราจะขุดบ่อปลา ปลูกผักที่ข้านำออกมาทำน้ำจิ้มเ้า ข้าคิดว่าคงไม่มีใครสงสัยหากเราปลูกไว้นะเ้าคะ" ทุกคนพยักหน้าแล้วรีบพาลูกสาว ออกสำรวจพื้นที่นา ผืนเล็กของเธอ พ่อของหลินมีความรู้ในการปลูกผัก ทำนา ทำไร่ ทำสวนอย่างดี หมดห่วงไปหนึ่งอย่างเพราะเธอไม่มีความรู้เลย ดังนั้นจึงสรุปให้ท่านพ่อว่า
"ข้าอยากได้บ่อปลา แปลงปลูกผักสวนครัว ผลไม้กินผล และพืชสมุนไพร แต่ที่ไม่พอปลูกข้าวนะท่านพ่อ"หลินรีบบอกท่านพ่อของเธอทันที ต้องมีบ่อเลี้ยงปลาถึงจะขายปลาเผาได้ รอเวลาอีกหน่อยละกัน
+++หลินได้กินปลาเผาแล้วนะคะ+++
941
