บทที่ 17 กระดูกจักรพรรดิ ข้ารับไว้แล้ว
ยามราตรีมาเยือน
ทั่วทั้งตระกูลฉินเงียบสงัด
เมื่อเสียงระฆังแห่งาดังขึ้นอย่างเร่งด่วน ตระกูลฉินยกเลิกกิจกรรมยามค่ำคืนทั้งหมด ทุกคนต่างยุ่งอยู่กับการเพิ่มพลังิญญาของตน มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะมีชีวิตรอดในาที่กำลังจะมาถึง
เอี๊ยด !!
ประตูห้องของฉินฮ่าวถูกผลักเปิดออก ฉินเฟิงเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า
แสงจันทร์อันริบหรี่ที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ทำให้เขามองเห็นน้องชายกำลังกอดหม้อใบเล็กนอนหลับปุ๋ยอยู่ ใบหน้าอันไร้เดียงสานั้นทำให้ไม่อยากลงมือเลยจริง ๆ
"น้องชาย พี่ชายก็ทำเพื่อเ้านะ !"
ฉินเฟิงคอยปลอบใจตัวเองในใจไม่หยุด เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำเช่นนี้
มีเพียงการขุดกระดูกจักรพรรดิของน้องชายเท่านั้น จึงจะปกป้องตระกูลฉินได้ เปลี่ยนจากแสงสว่างไปซ่อนตัวอยู่ในความมืด ยังช่วยให้น้องชายได้ผ่านความยากลำบากเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว และยังทำให้เขาทำภารกิจสำเร็จด้วย
ได้ถึงสามอย่างในคราวเดียว !
อภัยให้ข้าด้วย บุตรแห่ง์ผู้โง่เขลาของข้า !!
"ท่านพี่..."
ฉินฮ่าวตื่นขึ้นมาพลางขยี้ตาอย่างงัวเงีย และเห็นฉินเฟิงยืนอยู่ข้างเตียงของเขา
ยังไม่ทันได้ดีใจโผเข้ากอดท่านพี่ ก็รู้สึกถึงความเ็ปอย่างรุนแรงที่หน้าอก ก้มลงมองก็เห็นมือของท่านพี่แทงเข้ามาในร่างกายของเขา
"ท่านพี่..."
ฉินฮ่าวยากที่จะเชื่อสิ่งที่เห็น เมื่อเงยหน้าขึ้นมา ก็ไม่ใช่พี่ชายที่ยิ้มแย้มแจ่มใสอีกต่อไป แต่กลับเป็พี่ชายที่เ็าและโหดร้าย
"กระดูกจักรพรรดิ ข้าขอรับไว้ !"
ในที่สุดฉินเฟิงก็ตัดสินใจ ดึงกระดูกจักรพรรดิออกมาทั้งเป็
[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับเ้าของที่ทำร้ายบุตรแห่ง์จนชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย ได้รับ 800,000 แต้มวายร้าย !]
[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับเ้าของที่ขุดกระดูกจักรพรรดิของบุตรแห่ง์ ทำลายโอกาสของบุตรแห่ง์ ได้รับโอกาสในการจับรางวัล 1 ครั้ง !]
[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับเ้าของที่ขุดกระดูกจักรพรรของบุตรแห่ง์ ทำให้ภารกิจวายร้ายระดับตำนานสำเร็จ ได้รับทวิเนตร !]
รางวัลทั้งสามที่ได้รับ ทำให้ฉินเฟิงรู้สึกราวกับฝัน
ในขณะเดียวกัน ดวงตาของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลง ม่านตาแยกออกเป็สองชั้น ราวกับมองทะลุแก่นแท้ของโลกได้ และยังสามารถซ่อนทวิเนตรกลับเป็คนธรรมดาได้ตลอดเวลา
กึก !
หม้อเล็กในมือของฉินฮ่าวร่วงหล่น ตัวเขาล้มลงบนเตียง
"นี่คือทวิเนตรงั้นหรือ !?"
สายตาของฉินเฟิงจับจ้องไปที่หม้อเล็ก
แตกต่างจากครั้งก่อนที่เคยเห็น ตอนนี้เขามองเห็นได้ว่าภายในมีร่างิญญาที่อ่อนแอดวงหนึ่ง น่าจะเป็คุณปู่ที่มาพร้อมกับพระเอก
"ปลอม ต้องเป็ตัวปลอมแน่ !"
ฉินฮ่าวบนเตียงนอนไม่หยุดดิ้น ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่ชายจะขุดกระดูกจักรพรรดิของเขา
แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริงได้ เขาได้แต่มองดูพี่ชายถือกระดูกจักรพรรดิจากไปโดยไม่หันหลังกลับมามองเลยแม้แต่น้อย
ส่วนหม้อน้อยใบนั้น ฉินเฟิงไม่ได้เอาไป
ไม่ต้องพูดถึงว่าคุณปู่จะยอมรับให้เขาเป็เ้านายหรือไม่ ถึงแม้จะยอมรับ เขาก็ไม่จำเป็ต้องใช้
ระบบของเขาดุร้ายกว่าคุณปู่มากนัก ยังไงก็ทิ้งไว้ให้น้องชายดีกว่า
กระดูกชิ้นหนึ่งแลกกับคุณปู่ เขาได้กำไรอยู่แล้ว !
หลังจากที่ฉินเฟิงจากไป จากในหม้อน้อยก็มีเสียงถอนหายใจดังขึ้น "ทวิเนตรเดิมทีก็เป็เส้นทางไร้เทียมทาน จะต้องยืมกระดูกผู้อื่นอีกทำไม !"
พูดจบ
หม้อน้อยก็ส่องแสงอ่อนโยนออกมา ห่อหุ้มฉินฮ่าวเอาไว้เพื่อรักษา
ในเวลานี้——
ในห้องของพ่อแม่ฉินเฟิง
"ไม่นะ ไม่เอานะ……"
อวิ๋นซีเยว่ฟังชะตากรรมของลูกชายทั้งสองในอนาคตจบ ก็ร้องไห้พลางส่ายหน้าไม่หยุด
อ้อนวอนฉินเทียนว่าอย่าทำเช่นนี้เลย ในฐานะแม่ นางไม่อาจมองดูลูกชายทนทุกข์ทรมานอยู่ข้างนอกได้
เขาอายุแค่แปดขวบเองนะ !!
เขายังเป็เด็กอยู่เลย !!
แถมยังไม่สามารถบอกความจริงทั้งหมดให้ฉินฮ่าว น้องชายของเขารู้ได้ นั่นก็หมายความว่าในอนาคต นางอาจจะต้องเห็นลูกชายทั้งสองฆ่าฟันกันเอง สำหรับคนเป็แม่แล้วมันช่างโหดร้ายเกินไป
"พวกเราต้องเชื่อใจเขา !"
ฉินเทียนพยายามข่มอารมณ์ของตัวเอง กอดภรรยาเข้าไว้ในอ้อมกอดแน่น
เขาไม่ได้ไม่รู้ว่านี่เป็ความเ็ปที่พ่อแม่ไม่อาจทนได้ แต่ในฐานะประมุขของตระกูลฉิน เขาก็ไม่อาจปล่อยให้ลูกหลานในตระกูลไปตายได้ และยิ่งไม่อาจปล่อยให้ตระกูลฉินต้องพ่ายแพ้ทั้งสองฝ่าย
วันนี้ที่ตระกูลฉินหลบซ่อน ก็เพื่อวันข้างหน้าจะได้ผงาดสู่ท้องนภาอันกว้างใหญ่ !
ตุบ !!
ตุบ !!
ตุบ !!
มีเสียงคำนับสามครั้งดังมาจากนอกประตู นั่นคือฉินเฟิง ซึ่งมาคำนับพ่อแม่ถึงหน้าประตู
"เฟิงเอ๋อร์ !!"
อวิ๋นซีเยว่สติขาดผึง อยากจะเปิดประตูไปดูลูกชายเป็ครั้งสุดท้าย
แต่กลับถูกฉินเทียนห้ามเอาไว้ ตอนนี้ถ้าให้อวิ๋นซีเยว่พบฉินเฟิง จะต้องควบคุมสถานการณ์ไม่อยู่แน่
ถึงตอนนั้นเกิดเรียกลูกหลานคนอื่นมา ความพยายามก่อนหน้านี้ก็จะสูญเปล่าหมด
"ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าลาแล้ว !"
ฉินเฟิงไม่มีความลังเลใด ๆ เขาลุกขึ้นและไปจากตระกูลฉินโดยไม่หันหลังกลับมามอง
"ลูกข้า !"
อวิ๋นซีเยว่ร้องไห้คร่ำครวญในอ้อมกอดของฉินเทียน กำปั้นเล็ก ๆ ทุบที่อกของฉินเทียนอย่างไม่หยุดหย่อน
นั่นคือเนื้อหนังมังสาที่หลุดออกมาจากร่างกายของนาง ตอนนี้ต้องมองดูเขาไปรับความทุกข์ทรมาน ถูกไล่ล่าจากผู้คนมากมาย นางจะทนรับได้อย่างไร !
………
มาถึงประตูใหญ่ของตระกูลฉิน
ฉินเฟิงััได้ถึงสายลมยามค่ำคืน เขาหันหลังกลับไปมองตระกูลฉินอีกครั้ง
มาถึงโลกนี้ได้แปดปีแล้ว ที่นี่เขาได้ััถึงความอบอุ่นของครอบครัว ความรักใคร่จากญาติมิตรสหาย… เพื่อปกป้องครอบครัวนี้ เขาจำเป็ต้องจากไปแล้ว
ดินแดนา !!
คุณน้องสาว คุณชายา ข้าฉินเฟิงมาแล้ว !
"เอ๊ะ !"
ฉินเฟิงมองต้นไม้ที่ประตูแล้วตะลึงงัน
เหมือนกับหม้อน้อย ก่อนหน้านี้เขามองไม่เห็นปัญหาอะไรเลย แต่ตอนนี้ด้วยความช่วยเหลือของทวิเนตร เขาเห็นพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งแฝงอยู่ในนั้น
รกร้างและวังเวง !
ราวกับว่าไม่ได้เป็ส่วนหนึ่งของโลกนี้ ข้ามผ่านมาหลายร้อยศตวรรษ
"เ้าหนู บุตรแห่ง์นี่ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย !"
ฉินเฟิงมองกระดูกจักรพรรดิในมือด้วยความเงียบงัน เมื่อเทียบกับคุณปู่ในหม้อน้อย และต้นไม้ลึกลับแล้ว กระดูกจักรพรรดิดูเหมือนจะเป็เพียงตัวประกอบเท่านั้น
พอดีตอนนั้นเอง--
เสียงของบรรพชนก็ดังขึ้นที่ข้างหูของฉินเฟิง "เ้าหนู อีกไม่นานฟ้าก็จะสาง คำสั่งไล่ล่าเ้าของตระกูลฉิน ก็จะแพร่สะพัดไปทั่วดินแดนา เ้าจะไปที่ใดกัน !?"
"ข้าจะไปอาณาจักรอิ๋นเยว่ !"
ฉินเฟิงมองไปข้างหน้าอย่างองอาจกล้าหาญ กล่าวว่าตนเองจะไปยังสถานที่ที่อันตรายที่สุด
นับั้แ่ที่อาณาจักรอิ๋นเยว่ปฏิรูปเมื่อร้อยปีก่อน ก็แตกต่างจากอาณาจักรอื่น ๆ คล้ายกับระบบประธานาธิบดีในยุคหลัง ไม่ใช่การสืบทอดตำแหน่ง แต่เป็ระบบที่ผู้มีความสามารถได้ครองบัลลังก์
เขาผู้เป็คนทรยศตระกูลฉิน เชื่อว่าอีกฝ่ายจะต้องสนใจเขาอย่างแน่นอน
ที่สำคัญที่สุดคือ หลังจากที่อาณาจักรอิ๋นเยว่ปฏิรูปแล้ว พลังของพวกเขายิ่งเข้มแข็งขึ้น การท้าทายอาณาจักรต้าเซี่ย ซึ่งเคยเป็ใหญ่ในอดีตเป็เื่ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ การที่เขาไปเป็สายลับ ก็ถือเป็การเพิ่มหลักประกันให้กับตระกูลฉินในอนาคต
ส่วนเื่ที่ว่าสี่สาวงามแห่งดินแดนา มีถึงสามคนที่มาจากอาณาจักรอิ๋นเยว่นั้น เขาขอบอกว่าเขาไม่มีความสนใจแม้แต่น้อย
"เ้าหนู จงมีชีวิตรอดและกลับมาให้ได้นะ !!"
บรรพชนพยายามข่มอารมณ์ ทำให้ฉินเฟิงซาบซึ้งใจยิ่งนัก
เขาเพิ่งแปดขวบเอง !
ทุกสิ่งที่เขาทำล้วนเพื่อตระกูล ตระกูลนี้ช่างไม่คู่ควรกับเขาเลย!
[ติ๊ง วายร้ายหน้าซื่อใจคดเช่นนี้สมควรได้รับเสียงปรบมือที่นี่ ขอแสดงความยินดีกับเ้าของ พื้นที่พกพาขยายขึ้นเป็สองเท่า]
เขาหน้าซื่อใจคดตรงไหนกัน !?
เขาคือความหวังของตระกูลฉินนะ !
ฉินเฟิงดูถูกระบบในใจอย่างรุนแรง ถ้าพูดไม่เป็ก็อย่าพูดเลย
ณ ขณะนี้...
เสียงร้องอย่างใดังมาจากตระกูลฉิน "ใครก็ได้ รีบมาเร็วเข้า คุณชายรองถูกลอบทำร้าย..."