บทนำ
ช่างกลแสนดีแล้วเคมีจะรักมั้ย?
เื่ราวของผมมันเริ่มขึ้น่ม.3จะเข้าม.4ตอนนั้นผมก็ลังเลนะครับว่าจะเข้าเรียนทีไหนดีจนสุดท้ายผมก็เลือกสอบที่โรงเรียนดังประจำอำเภอที่ดังเื่วิชาการและใกล้บ้านเอาหลักๆคือผมี้เีตื่นเช้าอะครับเลยเลือกสอบเข้าที่นี้แล้วผมก็สอบติดด้วยสายวิทย์-คณิตแม่ดีใจมากบอกเลยที่แม่นายนางอยากให้ผมเรียนสายนี้เพราะว่าพี่สาวผมก็เรียนสายนี้ตอนนี้อยู่มหาลัยปี2คณะวิทยาศาสตร์เอกเคมีไม่รู้ว่าตอนท้องแม่กินอะไรเข้าไปพี่สาวผมแม่งถึงฉลาดเบอร์นี้ทุกันนี้ไม่เคยทำให้แม่ผิดหวังเลยพี่สาวผมอ่อผมลืมแนะนำตัวไปผมชื่อรวีภาส จันทร์มณีชื่อเล่นนาย ส่วนพี่สาวของผมชื่อรวีวรรณ จันทร์มณีชื่อเล่นว่าไนท์ ชื่อเล่นโคตรไม่เข้ากับชื่อจริงเล้ยยยยยตอนตั้งแม่คิดอะไรอยู่นะตอนนั้น ผมละงงกับแม่นายของผมจริงๆและวันนี้ก็เป็วันที่ผมต้องไปโรงเรียนวันแรกแม่ให้ผมพารถไปเองได้เพราะไม่ได้ไกลอะไรจากบ้านมากนักเลยให้ผมเอามอเตอร์ไซค์MSXที่น้าซื้อให้เป็ของขวัญที่ผมสอบเข้าสายวิทย์ได้ให้
“ นาย! เสร็จยังลูก6โมง50แล้วนะสายแล้ว”
“ สายไรแม่6โมง50เองงงงรีบไปไหนแม่โรงเรียนไม่หนีหรอกเชื่อนายดิ^^ ”
ผมรู้นั้นแหละว่าสายแต่ก็ไม่ได้สายอะไรมากมายอีกอย่างโรงเรียนนั้นผมก็เรียนมาั้แ่ม.1ตอนนี้ม.4แล้วก็ยังเหมือนเดิมอาจารย์ประยุทรฝ่ายปกครองขาโหดก็ยังจับเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือฝ่ายปกครองคนใหม่จารย์บอลถามว่าผมสนมั้ยก็ไม่นะครับเบๆมาก ผมขับรถมาจอดในโรงรถโรงเรียนที่มีไว้ให้นักเรียนจอดรถเป็แถวแนวเรียนร้อยตลอดทางและมีลุงยามคอยโบกจัดระเบียบรถความเรียบร้อยเช่นทุกวัน
“ ลุกยามหวัดดีครับ ”
ผมจดรถเสร็จก็ยกมือไหว้ลุงยามแล้วเดินออกไปหาอะไรกินที่ร้านข้าวหน้าโรงเรียนเป็ที่ศูนย์รวมของนักเรียนทุกคนของที่นี้ร้านเจ้นกขายทุกอย่างในยามเช้าไม่ว่าจะเป็โจ๊กข้าวสวย ไก่ย่าง หมูปิ้งเสียบไม้ หมูทอดเจ้นกมีให้หมดน้ำชากาแฟและอีกมากมายของเจ้นก
“ เจ้นกหวัดดีครับ มีไรกินมั้งอะ ”
“ แล้วมึงจะกินอะไรละไอ้นาย ”
ครับ..สัพนามดีเสียดีขี้ด่าพอๆกับแม่ก็เจ้นกผู้ปกครองของเด็กในยามฉุกเฉินทั้งโรงเรียนฮ่าๆเวลาผมโดนปกครองเรียกตอนม.ต้นก็เจ้นกนี้แหละที่มาเป็ผู้ปกครองให้ถ้าโทรบอกแม่ไม่แน่ว่าเละแต่ถ้าโทรหาเจ้นกเละน้อยกว่าหน่อยนึงแต่ก็โอเคกว่าฮ่าๆแต่ก่อนตอนโดนตัดคะแนนพฤติกรรมจนต้องเข้าค่ายก็ได้เจ้นกนี้แหละมาเซ็นให้แถมกลับไปบอกแม่ว่าเข้าค่ายคุณธรรมตอนนั้นทำไมชั่วนักก็ไม่รู้แต่เจ้แกก็ช่วยผมแค่ครั้งเดียวอะครับเพราะหลังจากนั้นเวลาผมมีเื่ผมไม่อยากให้แม่กับเจ้นกลำบากเลยหลีกหนีการมีเื่ไปดีกว่าแต่ไม่ได้หมายความว่าผมไม่สู้คนนะครับผมั้แ่ม.1ผมก็เป็มวยอยู่แล้วเพราะสามีเจ้นกแกสอนให้นะครับคาดเชื่อเลยด้วยนะครับแกว่าเอาไว้ป้องกันตัวเองเพราะแกไม่มีลูกชายมีแต่ลูกสาวรุ่นเดียวกับพี่ผมเนี้ยแหละเลยทำให้ผมรู้จักกับเจ้นกเพราะพี่น้ำกับพี่ไนท์เป็เพื่อนกันส่วนพี่น้ำลูกสาวเจ้นกผมนึกว่าแกเป็ทอมสะอีกห้าวมากพ่อเขาเล่นหัดมวยให้ั้แ่เด็กพอมาเจอผมเข้าสามีเจ้นกเลยจับผมมาเรียนมวยทุกตอนเย็นทุกวันนี้สี่โมงครึ่งถึงหกโมงอย่าถามว่าผมหายหัวไปไหนนะครับผมไปซ้อมมวยกับสามีเจ้นกไม่ได้พักหรอกครับแกว่ามันต้องฝึกกันตลอดทุกวันนี้ผมเลยเป็คู่ซ้อมให้นักมวยในค่ายของสามีเจ้นกถ้าถามว่าทำไมไม่ขึ้นชกเองไม่เอาครับเดียวคุณนายแม่รู้จะยาวฮ่าๆ แบบนี้สนุกดี
“ เจ้เหมือนเดิมนะ ป๋าหวัดดีครับ ”
ผมยกมือไหว้สามีเจ้นกป๋าพลแกเป็นายทหารยศผู้พันแต่มีค่ายมวยเพราะเป็มรดกจากพ่อของป๋าอะไรสักอย่างนี้แหละ
“ เออแดกไรมายัง ”
“ มาหากินแถวนี้แหละป๋า ”
โครม! ป๋าที่นั่งอ่านหนังสือพิมอยู่ถีบผมลงนั่งกับพื้นแบบไม่ต้องเชิญถามว่าเจ็บมั้ยก็ไม่เพราะชินแล้วป๋าชอบใช้กำลังกับผมแล้วก็ไอ้ตั้มรายนั้นเรียนมวยมาพร้อมกันธรรมะธรรมโมอยู่ในศรีในธรรมถุ้ย!!มันอะตัวดีมันอยู่กับยายแค่สองคนเพราะแม่มันต้องไปทำงานเมืองนอกส่งเงินให้ทุกเดือนไม่ขัดสนตามันลาทางโลกบวชเป็พระไม่สึกเลยเหลือแต่มันกับยายที่บ้านยายมันก็เข้าวัดธรรมบุญไม่ขาดสายบุญอะครับ
“ เจ็บนะป๋า ”ผมลูบตูดตัวเองแล้วลุกขึนนั่งที่โต๊ะก่อนจะขว่ำปากแอ็กติ้งประมาณว่าจะร้องไห้
“ ตอแหลมากไอ้นาย ”ครับเจ้นกฝาดผมหนักๆอีกทีเจ้ร้อยทั้งผัวทั้งเมียจริงๆ
“ ฮ่าๆ ไปทำอะไรมาครับเพื่อนนายดูทำหน้าเข้า ”
เสียงไอ้คนสร้างภาพไอ้พระปลอมมาแล้วครับไอ้นี้มันร้ายหลอกฟันแล้วทิ้งแสนดีให้ทุกคนหลงรักมีแค่ผมกับป๋าเท่านั้นแหละที่รู้ธาตุแท้ของมันส่วนเจ้นกนะหรอรายนั้นว่าลูกชายคนโปรดแกไม่ได้นะครับเจ้แกด่าตายลูกตั้มอย่างนั้นลูกตั้มอย่างนี้โอ้ยยยย นายเบื่อนายเซ็ง ( แกอิจเขารึเปล่านาย^^// เจ้ )
.....................................................................
จบไปหนึ่งตอนแบบงงๆ
ฝากติดตามนิยายเื่แรกของเราด้วยนะค่ะ
9K
