ถุงมือฟ้าประทาน

จ่ายเงินและสนุกกับร่างกายอันอ่อนวัย คงไม่มีความสุขไหนที่ดีกว่านี้อีกแล้วสำหรับผู้ชายคนหนึ่ง

นั่นคือความคิดของรองผู้จัดการเย่ และเขารู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ทำมัน โดยเฉพาะเวลาที่พวกผู้ชายขยะแต่งตัวเชยๆ มองมาที่ผู้หญิงของเขา ดูก็รู้ว่าอิจฉาอยากเข้ามาคลอเคลียด้วย

พวกกระจอก!

วันแล้ววันเล่าหมดเงินไปกับเรื่องทางเพศ

เย่ไม่คิดเลี้ยงไว้นาน นอกจากจะถูกใจจริงๆ ปกติเอาครั้งเดียวก็ถือว่าเป็นคนแปลกหน้า

วันนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเป็นสาวต่างชาติ ตัวสูงและมีผิวขาว ดวงตาสีฟ้าของหล่อนราวกับน้ำทะเลสีคราม เพียงแค่มองครั้งแรกหัวใจของรองผู้จัดการวัยกลางคนถึงกับเต้นระทึก

“เอาล่ะ คืนนี้ฉันจะจัดให้หนัก” เย่เตรียมพร้อมสำหรับศึกหนัก แม้เขาจะมีอายุเยอะแล้วแต่ร่างกายเย้ายวนถูกวางอยู่ตรงหน้า หากปล่อยไว้โดยไม่ทำอะไรเขาคงไม่ต่างจากสัตว์กินพืช

ยาไวอากร้าถูกกรอกเข้าปากในปริมาณมาก หวังเพียงอย่างยิ่งว่าคืนนี้จะมีเซ็กส์เร่าร้อนกับหญิงต่างชาติ แต่อย่างใดก็ดี ระหว่างที่นั่งรถกำลังไปโรงแรมที่จองไว้อยู่ๆ ศรีษะดันวูบ ตื่นขึ้นอีกครั้งก็พบว่าตนนั่งอยู่บนเก้าอี้ ถูกล็อกด้วยกุญแจมือ

“นี่ฉันถูกลักพาตัว...” นั่นคือความคิดแรกที่เข้ามา จากห้องที่อยู่แถมยังถูกล็อกแขนขา เย่คิดเป็นอื่นไปไม่ได้

“ตื่นแล้วเหรอ”

เสียงเกียจคร้านดังขึ้นตรงหน้า เย่เพ่งมองอย่างพินิจ ค่อยพบว่าคนที่อยู่ใกล้ๆ คือชายหนุ่มหน้าอ่อนเยาว์

“แกเป็นใคร จับฉันมาต้องการอะไร!” เย่คำรามเสียงดัง ด้วยฐานะรองผู้จัดการห้างเซ็นตร้าไม่ผิดที่เขาจะมีนิสัยหยิ่งผยอง

“อย่าใช้คำหยาบ”

เสียงเพี้ยดังขึ้น เย่ถูกตบจนฟันหลุด แก้มบวมเป่งเหมือนหมูในคอก

หลังจากได้สติเขาหันไปมองเจ้าของเสียง พบว่าเธอเป็นผู้หญิงต่างชาติคนนั้น ทันใดนั้นเขาเหมือนจะเข้าใจเรื่องบางอย่าง

“อีกะหรี่! สรุปว่ามึงเป็นพวกเดียวกับมัน!”

“ฉันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด” หุ่นแองเจิ้ล 21 ทำการตบไปอีกครั้ง คราวนี้เย่เจ็บกรามทั้งสองข้าง สภาพดูไร้เรี่ยวแรง

“อย่าทำมันตาย เจ้านายยังไม่ได้ถามคำถาม” ทอยที่ยืนอยู่ข้างเจมส์กล่าว เขาดูไม่เหมือนจอมวายร้ายหรือมาเฟียแต่คล้ายเด็กน้อยที่กำลังสนุกกับของเล่นใหม่

“ติดสติ๊กเกอร์ให้มัน” เจมส์สั่งการ สีหน้าดูไม่แยแส

ทอยพยักหน้า หยิบกระเป๋ามาวางไว้บนโต๊ะ

ในนั้นมีสติ๊กเกอร์สีสดใสจำนวนหนึ่งถูกวางเป็นระเบียบ เย่ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังจะทำอะไร รู้เพียงแค่คนเหล่านี้มันบ้า อยู่ๆ ก็เอาสติ๊กเกอร์มาแปะที่หน้าผากเขา

“ฉันไม่รู้ว่าแกต้องการอะไร ถ้าอยากจะเรียกร้องเงินจากฉันล่ะก็ลืมมันไปเถอะ!” ผู้จัดการมากตัณหาวัยกลางคนคำราม “ฉันมีผู้หนุนหลังที่แข็งแกร่ง สำหรับแกมีทางเดียวที่จะรอดไปได้ นั่นคือปล่อยฉันออกจากเก้าอี้บ้าๆ จากนั้นดูฉันสนุกกับอีกะหรี่นี่!”

“ไอ้แก่โง่ไม่ดูสถานการณ์เลย” ทอยแอบยิ้มลับๆ

“ตอบคำถามของผมมา ใครสั่งให้คุณสร้างความวุ่นวายให้กับคลินิก JSV สาขาห้างเซ็นตร้า” เจมส์ไม่ได้มีน้ำเสียงข่มขู่ น้ำเสียงค่อนข้างเบาแต่แค่นั้นก็พอที่จะทำให้ผู้ฟังรุ่มหลง โดยเฉพาะรองผู้จัดการเย่

“หนึ่งในผู้ถือหุ้นชาวต่างชาติ แดเนียล” เย่ตอบโดยไม่ได้ตั้งใจ ทั้งที่ความจริงไม่ได้คิดที่จะตอบ

เจมส์พยักหน้ายิ้มๆ ดูเหมือนสติ๊กเกอร์จะทำงานแล้ว

'สติ๊กเกอร์พูดความจริง หลังจากติดลงบนตัวเป้าหมายจะพูดความจริงทุกประการ แม้แต่เรื่องน่าอายของตัวเอง'

'ผลเสียด้านลบ หลังจากที่ดึงสติ๊กเกอร์ออก เป้าหมายจะสูญเสียความทรงจำหนึ่งวัน'

ตอนแรกเจมส์คิดว่าต้องใช้อุปกรณ์อื่นเพื่อลบความทรงจำ

แต่หลังจากวันนั้นที่ดึงออกมาจากหน้าหนังสือ เขาก็ค่อนข้างพอใจผลเสียด้านลบ

นี่คือหนึ่งในของวิเศษเรื่อง 'ย้อนอดีตกลับมาคว้าบัลลังก์' ตัวเอกของเรื่องได้มันมาจากระบบ และเขามักจะใช้มันกับผู้มีอิทธิพล เพื่อขยายอำนาจในเส้นทางบันเทิง

เจมส์คิดเกี่ยวกับของวิเศษชิ้นนี้และเริ่มร่างแผนขึ้นง่ายๆ

ด้วยลักษณะนิสัยของรองผู้จัดการเย่ ที่ชอบพาผู้หญิงไปเอาไม่ซ้ำหน้าในแต่ละวัน เป็นเรื่องง่ายที่จะเข้าหาและจับตัวมาสืบสวน

ดังนั้นหนึ่งในแผนการหลักที่ต้องเตรียมพร้อมส่วนที่ขาดไม่ได้คือเหยื่อล่อ และโชคดีที่เขามีหุ่นแองเจิ้ล 21

“แดเนียลคือใคร เล่าต่อซิ” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว เขาไม่รู้จักอีกฝ่ายแต่ทำไมถึงจงใจเล่นงาน

“หนึ่งในผู้ถือหุ้นคนนี้อาศัยอยู่ที่เชียงใหม่ ประกอบธุรกิจไร่ชาและนอกจากนั้นยังมีปั้มน้ำมันเป็นของตัวเองสองแห่ง เป็นผู้ถือหุ้น 0.01 เปอร์เซ็นต์ของห้างเซ็นตร้า” เย่ไม่สามารถปิดบังได้ พูดความจริงออกมาทั้งหมด

“เขาบอกหรือเปล่าว่าทำไมต้องทำ”

“ไม่ เพียงแค่ให้เล่นงานคลินิก JSV”

“นอกจากคุณที่ดำเนินการ มีคนอื่นอีกหรือเปล่า”

“ไม่มี ผมทำเองคนเดียว”

ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะง่ายกว่าที่คิด แค่จัดการกับรองผู้จัดการเย่ แล้วมุ่งเป้าไปที่แดเนียล ทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นปกติ

เจมส์ถามเกี่ยวกับแดเนียลอีกหลายเรื่อง

แต่อย่างใดก็ดีเจ้าอ้วนคนนี้ไม่ค่อยมีข้อมูลที่เป็นประโยชน์ รู้เพียงคร่าวๆ ว่าเป็นนักธุรกิจ ประกอบกิจการอยู่ในเชียงใหม่เป็นหลัก

“หมดธุระแล้ว” เจมส์ลุกขึ้นยืน ในสภาพสวมเสื้อคลุมสีดำเขาเดินออกไปจากห้อง โดยปล่อยให้ทอยจัดการส่วนที่เหลือ

ฟังจากเสียงร้องโหยหวนของรองผู้จัดการร่างท้วม ดูเหมือนจะสร้างความสุขให้ทอยไม่น้อย

........

วันรุ่งขึ้นเจมส์เดินทางไปเชียงใหม่ด้วยเครื่องบิน

สำหรับเจ้าหมูตอนเมื่อวาน เขาจะลืมเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้น แต่อย่างใดก็ดีในช่วงเวลาสั้นๆ ไม่สามารถสร้างเรื่องรังควานเขาได้ เนื่องจากร่างกายได้ถูกทุบตีอย่างหนัก ต้องรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลนานอย่างน้อยสองเดือน

สำหรับเวลาสองเดือน มันมากพอที่จะจัดการเรื่องทุกอย่าง

ใช้เวลาไม่นานเครื่องบินลงจอด เจมส์นำรถ Rolls Royce Cullinan คันสีดำออกมาจากหน้าหนังสือ มันเป็นรถรุ่นเดียวกับที่ใช้ในกรุงเทพฯ ดังนั้นผลเสียด้านลบจึงไม่ต่างกัน

ยังเหลือเวลาพอก่อนเข้าพักในโรงแรม ดังนั้นเจมส์จึงเลือกที่จะไปตรวจสอบไร่ชาของแดเนียลก่อน

อากาศของเมืองเชียงใหม่ค่อนข้างเย็น

หากเทียบกับที่อื่นในประเทศไทยเจมส์ค่อนข้างชอบบรรยากาศที่นี่ นอกจากนั้นเห็นได้ชัดว่าส่วนใหญ่พื้นที่บนภูเขาเหมาะแก่การปลูกใบชา

ไม่นานรถ Rolls Royce Cullinan ขับมาถึงไร่ชาสีเขียว

เจมส์ลงจากรถด้วยเสื้อเชิ้ตสีฟ้ากางเกงยีนส์ขายาว ท่าทางสบายๆ เหมือนกับนักท่องเที่ยว

“ไปถามดูหน่อยว่าเข้าไปได้ไหม”

“ครับเจ้านาย” ทอยพยักหน้า เดินไปหาคนที่คาดว่าจะดูแลไร่ชาวัยกลางคน หลังจากนั้นไม่นานเขากลับมาพร้อมข่าวดี ที่นี่สามารถเข้าชมได้ แต่แค่ส่วนแรกเท่านั้นหากลึกเข้าไปจะถือว่าคุณบุกรุก

“แค่นี้ก็เกินพอแล้ว” เจมส์ค่อนข้างพอใจ

ไม่นานคนหนึ่งกลุ่มที่แต่งตัวด้วยสูทสีดำก็เดินเข้าไปในไร่ โดยตรงกลางเป็นชายหนุ่มแต่งตัวสบายๆ

ด้วยลักษณะการเดินอย่างเอิกเกริก เจมส์ดูราวกับมาเฟียทรงอิทธิพล ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าดูถูก

“เจ้านาย ใช้น้ำยาปรับสภาพดินกับที่นี่ดีไหมครับ” ทอยแนะนำถึงวิธีจัดการ แน่นอนว่าน้ำยาดังกล่าวมีประสิทธิภาพมาก

“เดินดูก่อน” เจมส์ไม่รีบ เนื่องจากไร่ชานี้มีขนาดใหญ่มาก และมันก็เหมาะสมจริงๆ หากจะเปลี่ยนมือมาเป็นของเขา

ทอยพยักหน้า แม้ในบางครั้งเขาจะดูไร้สาระแต่เมื่อไหร่ก็ตามที่มีคนพุ่งเป้ามาที่เจมส์ มักจะจัดการด้วยความเด็ดขาด

......

ภายในบ้านพักตากอากาศในไร่ชา หญิงชราท่าทางเคร่งขรึมถามกับหลานสาวด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง

“เรื่องที่ให้ไปจัดการเป็นยังไงบ้าง”

“เรียบร้อยค่ะ ไม่นานคลินิกนั่นคงต้องย้ายออกมา แต่ถ้าหากเขายังดื้อด้านไม่ยอมแพ้ ก็ต้องรับความเสียหายเป็นจำนวนเงินหลายสิบล้านบาท” หลานสาวอย่างออยตอบสุภาพ

“งั้นก็ดีแล้ว ไอ้สารเลวที่กล้าทำให้ลูกชายและหลานฉันเสียชีวิต มันจะต้องล่มจมไม่เหลืออะไร!” หญิงชราดูเหมือนไม้ใกล้ฝั่ง แต่ความคิดกลับโหดร้ายไม่ต่างจากลูกชายที่เพิ่งฝังศพ สิงห์

หล่อนไม่ลืมความแค้นที่เจมส์ได้กระทำ แม้จะไม่กล้าเล่นงานผู้ว่าสันชัยโดยตรง แต่ใครใช้ให้หมอนี่มีส่วนร่วม งั้นก็รับความโกรธของเธอไปเถอะ

“ยายคะ ครั้งนี้สามีหนูเคลื่อนไหวเพื่อลุง เขาต้องใช้เงินจำนวนมาก ดังนั้นเรื่องหลังจากนี้ฉันคิดว่ามันคงยากไปสักหน่อย” ออยกลัวว่าคุณยายเจ้าอารมณ์จะสั่งงานยากๆ

สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นกับคลินิก JSV มันดูเหมือนง่ายแต่เปล่าเลย

ต้องใช้เงินซื้อตัวรองผู้จัดการ แถมยังเป็นการกระทำลับๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับบริษัทฯ ดังนั้นหากถูกจับได้ขึ้นมา ออยกลัวว่าผู้ถือหุ้นคนอื่นจะไม่เห็นด้วย และต้องการถอดถอนแดเนียลจากส่วนกลาง

เมื่อเป็นอย่างนั้นสามีหล่อนจะเหมือนกับคนป่วยติดเตียงที่ไร้อำนาจในห้างสรรพสินค้าเซ็นตร้า

หญิงชราตวาดเสียงดัง “หุบปากของแกซะ! คิดว่าแค่นี้ฉันจะพอใจเหรอ มันต้องตายเหมือนกับลูกชายและหลานของฉัน จากนั้นฉันถึงจะสบายใจ”