หลังกลับมาจากกีฬาโซนฯ การคุยกันในแชทผมกับเปิ้ลก็เริ่มเปลี่ยนไป จากที่เคยคุยกันเื่การเรียนหรือเื่คอมเป็ส่วนใหญ่ กลับกลายเป็ผมชวนคุยแต่เื่ส่วนตัวมากขึ้น มากซะจนเธอเริ่มไม่โอเคแล้ว เหมือนจะเป็การจีบมากกว่าคุยกันปกติด้วยเื่ทั่วไปเหมือนแต่ก่อน และเธอก็น่าจะรู้สึกได้และไม่ชอบด้วยที่ผมเปล่ี่ยนไป เธออาจไม่ชอบผม หรือเธอมีแฟนหรือคนคุยแล้ว เธอเลยเริ่มคุยกับผมน้อยลง ยิ่งผมพยายามรุก เธอยิ่งหนีห่าง จนสุดท้ายผมก็หมดความพยายามไปเอง เสียใจพอสมควร (ผมพลาดจริงๆ กับเคสนี้ แห้วครั้งแรกในชีวิต…)
เข้าสู่่หน้าหนาวของปีนี้ นอกจากผมจะไปตะเวนช่วยเพื่อนๆ เกี่ยวข้าวและสีข้าวเหมือนเช่นทุกปีแล้ว ผมยังหาเวลามานั่งศึกษาดวงดาวในฤดูหนาวด้วย เพราะ่ฤดูนี้ท้องฟ้าจะปลอดโปร่ง มักไม่ค่อยมีเมฆเหมาะแก่การดูดาว และครูวิทยาศาสตร์ได้เปรยๆ กับนักเรียนในชมรมที่สนใจทางดาราศาสตร์ว่าปีหน้าอยากจะทำท้องฟ้าจำลองของโรงเรียนดู ผมเลยได้ขอแผนที่ดาวมาลองศึกษาเล่นๆ ดูไปด้วย
ใน่แรกๆ ผมก็ยังดูไม่เป็ ดูไม่ค่อยจะรู้เื่ แต่พอเริ่มศึกษาไปซักพัก พอเริ่มดูเป็ก็กลับสนุก เหมือนกำลังเล่นเกมไขปริศนาอยู่เลย เวลาจะไปดูแต่ละครั้ง ต้องเตรียมไฟฉายไว้และไปหาสถานที่ที่มืดๆ ให้สามารถมองเห็นท้องฟ้าได้โดยรอบ แล้วก็หมุนแผนที่ดาวให้ตรงตาม่วันและเวลาปัจจุบันขณะที่กำลังดูอยู่ จากนั้นก็เปรียบเทียบแผนที่ดาวกับสภาพท้องฟ้าจริงตรงหน้า ทำให้เรารู้ว่าดาวบนท้องฟ้าตอนนี้ชื่ออะไร มีความสำคัญและเป็มาอย่างไร ก็สนุกและตื่นเต้นดี
จนเข้าสู่่ปลายเดือนธันวาคม ผมต้องไปช่วยบ้านกล้วยสีข้าว (เอาข้าวที่เกี่ยวและมัดเป็ฟ่อนเสร็จแล้วมาสีให้เหลือแต่เมล็ดข้าวเปลือก) ณ ทุ่งนาของเธอที่เพิ่งจะขนมัดฟ่อนข้าวมารวมกันเสร็จ แต่กว่ารถสีข้าวจะเสร็จจากนาคนอื่นก็อีกนาน (่นี้จะต้องแย่งรถสีข้าวกัน) โดยทางรถสีข้าวแจ้งครอบครัวกล้วยไว้ว่าน่าจะมาถึงที่นี่เกือบๆ 2 ทุ่ม
ซึ่งผมก็คิดไว้แล้วว่าคืนนี้น่าจะดึกแน่ๆ เลยถือโอกาสเอาแผนที่ดาวไปนั่งดูด้วย ทุกคนเมื่อมารวมตัวกันตามเวลานัดหมาย ทางเ้าของที่นาก็มีการหุงหาข้าวปลาอาหารมาบริการ (บ้านกล้วยจะเลี้ยงข้าวคนที่มาช่วยทั้งหมด) หลังกินข้าวเย็นเสร็จ ผมก็แยกตัวไปหาพื้นที่เหมาะๆ ในการดูดาวของผม แต่โชคไม่ค่อยดีเลยวันนี้แสงจากดวงจันทร์สว่างไปหน่อย แต่ก็ยังพอมองดูได้บ้าง หลังจากผมยืนดูดาวคนเดียวไปได้ซักพัก
“แทน.. นี่มึงกำลังทำอะไรอยู่เหรอ...” กล้วยเดินมาเงียบๆ ข้างหลัง แล้วมากระซิบถามเบาๆ ข้างหูผม
ผมก็สะดุ้งและแอบใพอสมควร เพราะมันมาแบบมืดๆ และเงียบด้วย พอผมหายใ เลยหันไปมอง จึงเริ่มอธิบายไปว่า
“กูกำลังดูดาวอยู่... มึงมาดูกับกูไหม...”
“หือ... มึงดูเป็ด้วยเหรอ ไม่ยักกะรู้ ไหนๆ... สอนกูดูมั้ง” กล้วยเริ่มสนใจและเดินมายืนข้างๆ ผม
“นี่คือดาววัว....” ผมเริ่มบอกดาวที่ผมรู้จักและชี้นิ้วไปที่ดาวดวงนั้น
“ไหนวะ กูไม่เห็นเลย...” กล้วยสงสัย พร้อมขยับเข้ามาชิดผมและเอาหน้าเข้ามาใกล้ๆ หน้าของผม
ด้วยอากาศที่หนาวเย็นตอนนั้น ผมััได้ถึงไออุ่นจากร่างกายของกล้วยได้ชัดเจนมาก ผมรู้สึกใจเต้น ทั้งๆ ที่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเราเคยใกล้ชิดกันแบบนี้...
“นิ..นี่ไง มึงดูที่นิ้วกูนี่ ตรงนั้นไง ดาวที่มีสีแดงๆ อะ เห็นไหม...” แต่ผมก็พยายามจะอธิบายต่อ... อย่างตะกุกตะกัก
“อ้อๆ กูเห็นแล้ว ดวงสว่างๆ นั้นใช่ไหม..” กล้วยตอบและยิ่งขยับหน้าเข้ามาใกล้ จนหน้าผมกับกล้วยแทบจะแนบกัน ถึงขั้นผมรู้สึกได้ถึงไอร้อนที่ออกมาจากปากของเธอเวลาพูด…
ใจผมเต้นแรงมาก ทำอะไรไม่ถูก เลยพยายามจะหาข้ออ้างเพื่อขอปลีกตัวออกไปให้ไกลจากกล้วยตอนนี้ แต่ก่อนจะได้พูดอะไรออกไป แสงไฟจากรถสีข้าวก็สาดเข้ามาพอดี (รอดตัวไป)
“ใช่ๆ.. นั่นแหล่ะๆ ปะๆ เลิกๆ รถสีข้าวมาแล้ว พวกเราก็ไปทำงานต่อกันเถอะ..” ผมรีบพูดและชวนกันแยกย้ายไปทำงาน
ระหว่างกำลังช่วยกันสีข้าวอยู่นั้น ในใจผมก็คิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า เพราะงงว่าร่างกายผมมันเกิดอะไรขึ้น ทั้งที่เหล้าก็ยังไม่ได้เข้าปากซักหยด
'ทำไมเราถึงมีความรู้สึกเหมือนตอนอยู่กับพี่ๆ ผู้หญิงที่ร้านเหล้าในกรุงเทพได้นะ นี่มันกล้วยนะ คนที่เราเล่นด้วยกันมาั้แ่เด็ก สมัยก่อนยังแก้ผ้าเล่นกันมาแล้วเลย มันไม่น่าจะมีอาการหรืออารมณ์แบบนี้ได้สิ... หรือเป็เพราะชายหญิง เมื่อโตแล้วไม่ควรอยู่ใกล้ชิดกันเกินไป เดี๋ยวมันจะเกิดเื่ขึ้น เหมือนที่ผู้ใหญ่เคยว่าไว้ คงใช่แหล่ะ ต้องเป็แบบนี้แน่ๆ...’
ผมพยายามหาเหตุผลให้ตัวเอง…
ผมครุ่นคิดไปจนสีข้าวเสร็จ ซึ่งระหว่างกำลังสีข้าวอยู่นั้น ผมก็ยกเหล้าขาวซดไปหลายอึก (กลางคืนอากาศมันหนาวมาก เหล้าขาวช่วยได้ดีทีเดียว) หลังสีข้าวเสร็จจะต้องขนข้าวที่สีแล้วใส่กระสอบกลับไปเก็บไว้ยุ้งฉางที่บ้าน ระหว่างรอรถขนข้าวไป-กลับ ผมก็แอบไปล้มตัวลงนอนบนกองฟางที่เพิ่งสีเสร็จใหม่ๆ กำลังอุ่นๆ อยู่เลย รู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก
“แทน... มึงเมาแล้วเหรอ...” กล้วยย่องเข้ามาถามผมแบบเงียบๆ อีกแล้ว
“เฮ้ยย... อะไรของมึงวะกล้วย...” ผมหลุดอุทานออกไปด้วยความใและโมโห
กล้วยกลับหัวเราะอย่างชอบใจที่แกล้งผมได้สำเร็จ แล้วก็ล้มตัวนอนลงข้างๆ ผม พร้อมโยนขวดกระทิงแดงที่ภายในบรรจุเหล้าขาวไว้เต็มขวดมาให้ผม พร้อมพูดว่า
“เหนื่อยไหมมึง ขอบคุณมากๆ นะที่วันนี้มาช่วย...”
“อืม... ไม่เป็ไรมึง ไม่เหนื่อยๆ... แค่นี้สบายมาก...” ผมตอบแล้วก็นิ่งเงียบไป ผ่านไปซักซัก ด้วยความเหนื่อยล้าผมก็เหมือนจะเผลอหลับไป...
น่าจะผ่านไปหลายนาทีพอสมควร ผมสะดุ้งตื่นขึ้น รีบลุกนั่งและมองไปยังจุดขนข้าว พอเห็นว่ารถขนข้าวยังไม่กลับมา ค่อยโล่งอก (รอดไปนึกว่าหลับยาวจนไม่รู้เื่ซะแล้ว) เลยก้มมองดูข้างๆ ยังเห็นกล้วยนอนหลับอยู่ แสงจากดวงจันทร์เพียงพอจะทำให้เห็นใบหน้าของกล้วยลางๆ
อยู่ดีๆ ในใจก็เริ่มคิด ‘ทำไมกล้วยมันสวยวะ..’ ทำไมใจผมถึงสั่นขนาดนี้ เืในกายเริ่มร้อนผ่าว จนผมเผลอเอื่อมมือไปจับที่ใบหน้าของกล้วย... ‘ทำไมหน้ากล้วยมันอุ่นดีจัง ตรงอื่นจะอุ่นแบบนี้ไหมนะ อยากจะััมากกว่านี้จัง...’
ฮอร์โมนเริ่มชักนำความคิด ผมเริ่มเลื่อนมือมาลูบที่แก้มและเริ่มไล่ลงมาที่ลำคอของกล้วย ใจมันคิดไปเอง เลยโน้มตัวลงไปตั้งใจจะลองหอมแก้มดู (เกือบจะถึงแล้วอีกแค่นิดเดียว นี่ถ้ากล้วยไม่หลับต้องรู้สึกได้ถึงลมหายใจของผมแล้ว) แต่พลันได้ยินเสียงรถขนข้าววิ่งมาซะก่อน ผมจึงได้สติเลยรีบผละตัวเองออกแล้วลุกนั่ง ใช้สองมือตีแก้มตัวเองเพื่อตั้งสติอยู่พักหนึ่ง จากนั้นจึงค่อยๆ ปลุกกล้วยว่ารถขนข้าวมาแล้ว ก่อนจะเดินงัวเงียกันไปขนข้าวขึ้นรถต่อ...
พวกเราช่วยกันขนข้าวขึ้นรถจนเสร็จ ซึ่งรอบนี้เป็รอบสุดท้ายแล้ว ตอนนี้พวกเราทั้งหมดก็สามารถเก็บของกลับบ้านได้เลย หลังจากเก็บกวาดทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ผมและกล้วยก็ขี่มอเตอร์ไซต์รั้งท้ายทุกคน ผมเป็คนขี่กล้วยเป็คนซ้อน อากาศตอนนี้หนาวและเย็นมาก ผมจึงใช้มือขวาจับแฮนด์รถเพื่อบังคับ ส่วนมือซ้ายก็นำมาซุกไว้ภายในเสื้อตรงหน้าท้อง (เพื่อรับความอบอุ่นจากร่างกายตัวเอง)
ซักพักผมรู้สึกถึงสองมืออุ่นๆ ที่ค่อยๆ ล้วงเข้ามาภายในเสื้อของผมจากด้านหลัง มือขวาโอบมาวางไว้ที่หน้าท้องตรงสะดือ มือซ้ายโอบมากุมมือซ้ายของผมที่เอามาซุกในเสื้อไว้...
“มึงหนาวใช่ไหม... ตัวสั่นเชียว ทำแบบนี้มึงจะได้ไม่หนาวนะ…” กล้วยพูดขณะที่ตัวแนบชิดกับหลังผม
ความอุ่นของไอร้อนจากปากของกล้วยที่ผมััได้ตรงต้นคอ และความอุ่นจากมือทั้งสองข้างของเธอที่ซุกอยู่ภายในเสื้อของผม กลับทำให้ผมขนลุกยิ่งกว่าเดิม ความคิดในหัวกระเจิงมาก มันรู้สึกดีๆ แปลกๆ ชอบกล ความรู้สึกที่โดนมือของเธอััและลูบไล้บนผิวกายตรงหน้าท้องของผมมันช่างอธิบายไม่ถูก จนพลันมีความคิดอยากจะหยุดตรงนี้ไว้นานๆ เกิดความคิดด้านมืดในหัวขึ้น อยากกลับไปตรงกองฟางนั้นอีกครั้ง แล้วอยากจะไปต่อจากจุดนั้น...
ฮอร์โมนของวัยรุ่นส่งผลต่ออารมณ์ทำให้เกิดความอยากแบบนี้ออกมา บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอร์จากเหล้าขาวที่กระดกไปหลายอึก ทำให้ตอนนี้ผมมีความคิดอยากที่จะรู้ว่าผู้หญิงกับผู้ชายอย่างพวกเรา เมื่ออยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้แล้วมันจะเป็ยังไงต่อ มันจะเกิดอะไรขึ้น และมันจะไปสุดที่ตรงไหน... มันจะเป็เหมือนหนังกลางแปลงเื่ที่ 4 หรือ 5 ที่พวกเราสองคนเคยไปดูมาด้วยกันไหม (ตามชนบทมักจะฉายหนังผู้ใหญ่ เรท R มาคั่นใน่นี้) ซึ่งตอนนั้นพวกเราไม่เข้าใจว่าพวกเขาทำอะไรกัน…
‘จะเอายังไงดีเรา จะขับย้อนกลับไปดีไหมนะ ทำไมอารมณ์มันเป็แบบนี้ กล้วยมันจะคิดเหมือนเราไหมนะ ถึงทำกับเราแบบนี้ ไปต่อหรือพอแค่นี้ดี…’ ผมเริ่มชั่งน้ำหนักความคิดในหัว…
……….>> จริงจัง…
715
