เสือเจ้าพระยา [ อ่านฟรี 100 ตอน / 5 ภาคจบ ]

        ตอนที่ 38ถ้าเปิดราคาสูง เรื่องนี้คุยกันง่าย!

        วันถัดมาหลังเกิดเหตุเรื่องบุหรี่

        สจ.พาทีเข้าพบผู้อำนวยการ ทั้งคู่สนทนาถึงความเป็นไปได้ที่จะขอลดโทษเขาไม่ปิดบังแม้กระทั่ง “ผมยินยอมบริจาคเงินสร้างอาคารเรียนด้านหลังถ้าทางโรงเรียนให้โอกาสอุทธรณ์!”

        ผอ.นัยนารู้ดีอยู่แล้วว่าพวกผู้ปกครองมักจะมาไม้นี้กันหมด ส่วนตัวเธอเองก็ไม่ได้ติดขัดอะไรเพราะว่าหลักฐานที่นำมาของนายพีไม่ได้มากอะไร

        ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะสี่แกนนำยังเก็บเอาไว้อีก

        “สมมติถ้าผ่านอุทธรณ์ทางแกนนำนักเรียนทั้งสี่คนก็คงจะเอาความ ด้วยการแจ้งความนะคะ” ครูนัยนาเตือน

        “เป็นไปได้มั้ยที่ผมจะขอพบนักเรียนทั้งสี่เพื่อเยียวยาและชดเชยผมขออาสาเจรจาด้วยตัวเอง และจะไม่มีการข่มขู่ใด ๆ ทั้งสิ้น” สจ.พาทีเสนอ

        พอได้ยินดังนั้นผอ.นัยนา จึงตอบรับนัดทั้งสี่คน ให้มาคุยกันหลังเลิกเรียน

        ……

        และในระหว่างนั้นเสือน้อยก็นั่งคุยอยู่กับแกนนำทั้งสี่“ตามที่ตกลงกันไว้ส่วนแบ่ง 10 : 90 แล้วถ้าเกิดไม่ถึงสองแสนห้าก็ไม่ต้องยอมเข้าใจมั้ย ใครหักหลังรู้ดีนะว่าจะเจอกับอะไร?” เสือน้อยหรี่ตามอง

        “อยู่ดี ๆได้เงินเป็นหมื่น ถ้ารู้สึกว่าไม่พอใจพูดได้นะ…”เขาได้เตรียมพวกสายสืบแฝงตัวเป็นแกนนำ ทั้งรูปภาพ ทั้งคลิปหลักฐานต่าง ๆเขาเป็นคนนำออกมา

        ส่วนพวกสี่คนตรงหน้าก็ได้แต่ออกหน้าเท่านั้น ทุกอย่างอยู่ภายใต้แผนการของเขาส่วนเขาเหมือนขงเบ้งนั่งอยู่ในกระโจมคอยวางแผน

        “เข้าใจ! อยู่ดี ๆก็ได้เงินเป็นหมื่น แถมคะแนนจิตพิสัยกลับคืนมา พร้อมกับความสะใจลาภลอยแบบนี้ใครไม่เอาก็บ้าแล้ว” อีกสามคนก็พยักหน้าความจริงแล้วพวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากทำตามแผนที่เสือน้อยวางไว้

        ภายในใจก็หวาดกลัวอีกฝ่ายเป็นอย่างมากถ้าเกิดหักหลังกัน ก็คงมีหวังโดนหนักกว่านี้หลายสิบเท่า

        ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อไอ้คนที่ทำให้ทั้งโรงเรียนปั่นป่วนวุ่นวายมันอยู่แค่ ม.2 เท่านั้น!

        แล้วก็เป็นดังคาด พาทีขอพบแกนนำโดยเสนอเงินให้พร้อมทั้งขอให้หยุดเอาความ กับพีและห้ามร้องเรียน ตอนนี้มีผู้ปกครองทั้งสี่ซึ่งเป็นคนที่เสือน้อยจ้างมาอีกทีมีหน้าที่แค่เซ็นรับเงิน

        สจ.พาทีใจป้ำกว่าที่เสือน้อยคิดไว้มาก ให้คนละสามแสนห้าหมื่นเลย เพื่อที่ยุติการแจ้งความ เสือน้อยได้ยินผ่านโทรศัพท์ที่เปิดลำโพงไว้ของสายสืบ

        เสือน้อยที่คล้ายกุนซือคอยสั่งการอยู่ ครุ่นคิดไม่ถึงว่าจะใจป้ำขนาดนี้แต่เขาก็ไม่เรียกราคาสูงกว่านี้อีก เพราะอีกฝ่ายไม่ใช่ศัตรูเขาเสียหน่อยเอาแค่สมน้ำสมเนื้อก็พอ

        ทางพาทียังขอให้พวกเขาหยุดคนอื่นๆ ไม่ให้ไปแจ้งความ หนึ่งในสี่คนพูดว่า “คนอื่น ๆ แจ้งความไม่ได้หรอกครับหลักฐานอยู่ในมือพวกผมที่เป็นแกนนำ”

        ซึ่งพอได้ยินดังนี้ก็ทำเอาพาทีโล่งใจ

        พาทีจึงเสนอเงินเพิ่มให้พวกเขาอีกเล็กน้อย“ตกลงตามนี้นะ…ถ้าใครผิดสัญญาเจอดีนะบอกก่อน!” เขายังไม่ลืมขู่ก่อนจากไป

        ก่อนผู้ปกครองสวมรอยคนหนึ่งจะพูดขึ้นว่า“แต่ลูกคุณมันก็แสบใช่เล่นนะครับ เตือน ๆ มันบ้างก็ดี....”จากนั้นสจ.พาทีก็ผงกศีรษะแสดงท่าทีว่าเข้าใจแล้ว

        หลังจากไปพวกเขาทั้งหมดก็ไปหาเสือน้อยหลังจากนั้นก็จัดการแบ่งเงิน ให้ทั้งแปดคนตามที่ตกลง หนุ่ม ม.ปลายทั้งสี่ได้คนละสามหมื่นห้าพันบาทกลับบ้าน พวกเขาหน้าชื่นตาบาน 

        ยังไม่ลืมหันมาหาเสือน้อยพร้อมพูดว่า “ถ้ามีงานแบบนี้เรียกพวกเขาได้เลย…”

        ส่วนอีกสี่คนที่ปลอมตัวเป็นผู้ปกครองก็เอาไปคนละสองพันบาท ก่อนที่จะแยกย้ายกันจากไป

        ……

        ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์…

        พีรพัฒน์ก็ได้กลับมาเรียนส่วนเรื่องอุทธรณ์ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เพราะว่าหลักฐานไม่เพียงพอแต่โดยมากเพราะทั้งสี่แกนนำไม่เอาความต่อ…นั่นคือประเด็นหลัก

        ทางโรงเรียนจึงตัดจิตพิสัยห้าสิบคะแนนปิดเทอมเขาต้องบวชส่วนเพื่อดำเนินการ ยื่นเรื่องอุทธรณ์พ่อก็เสียค่าสร้างตึกด้านหลังให้กับทางโรงเรียนเป็นเงินก้อนใหญ่

        ผอ.นัยนาไม่รับสินบนใด ๆ ทั้งสิ้นตั้งแต่ต้นจนจบกระบวนการจึงทำให้เสือน้อยรู้สึกนับถือจากใจจริง

        พีบอกกับพวกเพื่อน ๆว่า “พอดีเขาบินไปต่างประเทศกับครอบครัว”

        ยังไม่ลืมเอาของฝากปลอมๆ มาให้เพื่อนด้วย มีไม่กี่คนที่รู้เรื่องเขาถูก ผอ.เรียกตัวไปพบเพราะว่าตอนเกิดเหตุ ก็ถูกสั่งให้อยู่แต่ในห้องหรือละแวกห้อง

        ส่วนลูกหาบที่พากันไปร้องเรียนได้ความสะใจไปแล้วก็ไม่มีใครรู้ว่าเขาคือตัวตั้งตัวตี รู้เพียงแต่ว่าตัวการชื่อทิดอยู่ ม.5 ซึ่งถูกจัดการแล้วจึงไม่ได้สนใจอะไรอีก

        ในระหว่างนี้คนที่หายไปส่วนใหญ่เป็นนักเรียนฝ่ายปกครองที่โดนเชิญออก พีจึงจำต้องหาเรื่องแก้เกี้ยวมาให้ตัวเอง!

        ‘ยักษ์-ใหญ่’ สองลูกน้องสนิทมือซ้ายขวาของเสือน้อยถามลูกพี่เขาด้วยความสนอกสนใจที่เป็นคนก่อเรื่องทั้งหมดว่า“พี่รู้ได้ไงว่าพ่อมันจะเอาเงินมายัด?”

        “รู้ได้ไง? แล้วมันจะมีกี่วิธีวะ ถ้าเป็นกูก็ทำแบบนี้แหละใช้เงินปิดปาก”เสือน้อยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

        ยักษ์บ่นในใจพี่เสือแม่งได้มาล้านกว่าบาททำเอาเขาอึ้งเหมือนกัน สมองพี่มันคิดไกลไปถึงไหนวะนั่นทำให้ความเลื่อมใสเพิ่มขึ้นมาอีกเท่าหนึ่งตัว

        ส่วนกระเป๋าตอนนี้ ใกล้จะปิดเทอมแล้วก็ปล่อยออกไปได้เกือบหมดเหลือไว้แค่อีกหนึ่งร้อยใบเอาไว้ปล่อยเทอมหน้ารายได้จากการขายกระเป๋าก็พุ่งทะยานหลายล้านบาทเช่นกัน

        ทางด้านที่ดินที่ซื้อไว้ก็ให้พ่อคอยคุมงานที่ดินต้องหลายสิบแปลงเคยเป็นที่นาซึ่งกว้างมาก ดังนั้นค่าก่อสร้างจึงเยอะตามเสือน้อยจึงรีบพยายามหาเงินเข้าไว้

        ส่วนรายได้เล็กรายได้น้อยเขาก็ไม่ได้ปล่อยไปถือคติว่า “กินน้อย ๆ กินนาน ๆ”

        วันนี้เสือน้อยก็แวะไปหาเหมือนฝันยังไม่ลืมโบกมือทักทายมะปราง

        “ฝันเราเอาขนมมาฝากมีทั้งช็อกโกแลตเห็นวันก่อนอยากอ่านหนังสือนิยายเรื่องนี้ เราผ่านไปพอดีจึงแวะซื้อมาให้!”ตั้งแต่ต้นจนจบเขาเพียงแค่มองไปที่เหมือนฝัน พร้อมกับรอยยิ้มละไมส่วนทางด้านมะปรางเขาแค่โบกมือทักทายเท่านั้น

        เสือน้อยยังเห็นขนมจอมปลอมของไอ้พีที่บอกว่าเอามาจากเมืองนอก ซึ่งตัวเขาเองก็ได้แต่แอบหัวเราะในใจ

        ……

        พอกลับบ้านไปเห็นครูสอนเต้นลีลาศเขาก็งงงวยก่อนไหว้ทักทาย “ครูโจ้มาหาใครหรือครับ?”

        เด็กหนุ่มคิดเตลิดไปไกล“อย่าบอกนะว่าแม่ชบาจะให้เขาลงแข่งเต้นลีลาศอีกแล้ว!”

        เห็นสีหน้าซีดของหนุ่มน้อยครูโจ้ก็อดขำไม่ได้ “ไม่ได้มาหาเธอหรอกจ้ะ…เจ้าเสือน้อย”

        และไม่นานก็เห็นแม่เดินจูงมือนกแก้วออกมามันก็ทำให้ตัวเขาถึงบางอ้อในทันที

        ทั้งยังแอบหัวเราะเยาะในใจ“โดนสอนเต้นแล้วสินะ” เสือน้อยส่งยิ้มจาง ๆ ให้นกแก้วยัยตัวป่วน

        เพราะว่าทุกวันนี้เจ้าหล่อนพยายามเลียนแบบเขาโดยเอาหมูปิ้งไปยืนขายหน้าโรงเรียนยืนเป็นมาสคอต แต่ก็ทำได้ดีทีเดียวเชียว เพราะหน้าตานกแก้วก็น่ารักน่าเอ็นดูเรียกลูกค้าเก่งเลียนแบบป้าชบาของเธอมา!

        “ขอตัวก่อนนะครับครู…”เสือเตรียมไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด

        แต่กลับได้ยินเสียงของแม่ชบาดังไล่หลังมา“นี่…พออาบน้ำเสร็จก็ออกมาเป็นคู่เต้นสอนน้องด้วยนะ”

        เขาอุทานเสียงหลง“อะไรนะแม่!?” คล้ายกับว่ามีฟ้าผ่าใส่หัวกลางวันแสก ๆ

        แม่ชบาพูดดักคอ“ก็น้องไม่มีคู่เต้น มาซ้อมเป็นเพื่อนน้องไม่ได้หรือไงฮะทำไมจะขัดใจแม่เหรอจ๊ะลูกเสือน้อย!?” รอยยิ้มพิฆาตที่ส่งมาก็ทำเอาเด็กหนุ่มเสียวสันหลังวาบ

        “ได้จ้ะแม่...”เขาฝืนยิ้มรับช่วงนี้คุยกับแม่ต้องออดอ้อนเอาใจเป็นพิเศษ…ถ้าตั้งบริษัทก็ต้องหวังให้แม่ช่วยดูช่วยคุมแทนอีกอย่างแม่ดูแลบัญชีรายรับรายจ่ายให้เสือน้อย ส่วนมากเขามาคิด ๆแล้วก็โยนงานให้ลูกน้องทำเสียมากกว่า

        ก่อนที่ตัวเขาจะเข้าไปเปลี่ยนชุดและก็เปลี่ยนเสื้อผ้า พร้อมกับออกมาเตรียมเต้นกับยัยตัวเปี๊ยกนกแก้ว เขาแอบเขกมะเหงกลับหลังแม่ทำเอาเจ้าหล่อนบ่นอุบหันมาหยิกพี่ชายตัวดี

        “ตอนเด็ก ๆน้าชม้อยไม่ให้กินนมหรือไงทำไมตัวเตี้ยจังฮะ!” เขาลูบหัวแกล้งน้องสาว

        นกแก้วก็ต่อยเข้าท้องเสือน้อยเต็มแรง“นี่แน่ะ”

        ดีที่มีกล้ามเนื้อคอยรับแรงกระแทกแต่เขาก็ยังไม่ทันตั้งตัวอยู่ดีทำเอาเสือน้อยจุกกุมท้องอยู่ครู่หนึ่ง“ยัยตัวแสบก็บ่นอะไรไม่รู้” แต่ที่รู้ตอนนี้คือเขาเจ็บ!

        “คุณหนูไปเปลี่ยนชุดก่อนค่ะ”พี่นางเรียก

        จากนั้นเขาก็เต้นกับยัยตัวเปี๊ยกที่พึ่งตั้งไข่ส่วนแม่กับครูโจ้ก็ดูอยู่ห่าง ๆ “ดีมากลูกเต้นแบบนี้แหละ”

        เสือน้อยก็บ่นขึ้นมา“แม่เดี๋ยวช่วยไปเรียกไอ้ยักษ์-ใหญ่มาทีสิ พอดีมีงานจะให้มันทำ…”

        แม่ชบาก็ขานรับก่อนหยิบโทรศัพท์โทรไปหาลูกสมุนซ้ายขวาเมื่อมาถึงเสือน้อยก็สั่งการนิด ๆ หน่อย ๆ ก่อนเขาจะกลับไปเต้นรำแต่โดยดี

        วันต่อมาในตอนบ่ายหลังเลิกเรียนเสือน้อยก็ให้ไอ้ยักษ์-ใหญ่สองคน มายืนประกบข้างตอนกลับจากโรงเรียนส่วนทางแม่ชบาที่รออยู่นานแล้ว เธอก็เตรียมน้ำเตรียมท่า พร้อมกับพวกขนมนมเนยรอให้ครูโจ้มาสอนที่บ้าน

        “แม่เสือหาคู่เต้นมาให้ยัยนกแก้วได้แล้ว…”ก่อนชี้ไปที่สองคน เพราะทั้งสองคนเคยเรียนเต้นมาพร้อมกับเขาจึงถือเป็นคู่เต้นที่เหมาะสมที่สุด

        เด็กหนุ่มยังไม่ลืมพูดต่อไปว่า“แม่เต้นยาว ๆ ไปได้เลย เหนื่อยก็เปลี่ยนคนเอานะ”

        เสือน้อยพูดเสร็จเขาก็วิ่งจากไปโดยที่ไม่รอฟังคำตอบเขาวิ่งไปให้อาหารเจ้าควายทองสุขวันก่อนที่เขาจ้างไอ้ยักษ์กับไอ้ใหญ่ให้มาช่วยเต้นหน่อยค่าแรงดีเชียวกับสองคนนี้เสือน้อยไม่เคยงกอยู่แล้ว

        หลังจากนั้นนกแก้วก็เต้นคู่กับยักษ์-ใหญ่สลับกันไปพอเห็นสีหน้าอมทุกข์ของยัยนกแก้ว

        เสือน้อยก็พลันมีความสุขขึ้นมาที่ได้แกล้งน้องสาว“ไม่สิไม่ใช่เขา แต่เป็นแม่ต่างหากล่ะ!” เขาแอบหัวเราะเยาะในใจก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก

        แม่คงอยากได้ลูกสาวมานานแล้วเห็นได้จากลูกหมีและพอนกแก้วก็เป็นเช่นเดียวกันเลย แม่ชบาเล่นจับใส่ชุดสวยแต่งเต้นลีลาศ

        ยังมีของพวกตุ๊กตาเสื้อผ้าที่สามป้าหลาน ชบา ลูกหมี นกแก้ว ชอบไปเดินซื้อตามห้าง

        สำหรับนกแก้วแล้วยิ่งอยู่นานเธอก็ยิ่งชอบบ้านหลังนี้ เธอจึงออดอ้อนป้าของเธอให้ไปนอนเป็นเพื่อนอยู่เป็นประจำ