Chapter 1
ไอวาอาร์ดับบลิว ศิลปินคนดัง
ไอวา เธอเป็นักร้องชื่อดังจากบริษัทอาร์ดับบลิวกรุ๊ปและตอนนี้กำลังเป็กระแสอยู่มากๆ
และเธอยังเป็ ว่าที่คู่หมั้น ของประธานบริษัทอย่างราวิน อีกด้วย
"ตอนนี้ชวนฝันยังคงขึ้นลงคอนโดหาท่านประธานอยู่บ่อยครั้งครับ"
'เดชา' ลูกน้องของไอวาได้แจ้งให้เ้านายสาวได้ทราบ ขณะนี้พวกเขาอยู่บนรถโดยมีเดชาเป็คนขับรถให้ไอวาจะต้องเดินทางไปงานอีเว้นท์ที่ต่างจังหวัดผู้จัดการของเธอในตอนนี้ก็อยู่ในรถอีกคันที่ขับตามหลังมาไอวาไม่ชอบนั่งรถร่วมกับใครนัก
"งั้นเหรอแล้วแกจัดการมันยังไง? ทำยังไงก็ได้ให้มันลาออกไปซะฉันไม่อยากเห็นขี้หน้ามัน!"
ไอวาทำหน้ามู่เพียงนึกถึงหน้าสวยๆของชวนฝันความรู้สึกเกลียดมันก็เกาะกินเข้ามาในใจชวนฝันคือพนักงานในบริษัทที่กำลังชอบพออยู่กับราวิน ว่าที่คู่หมั้นของเธอนั่นเอง
"รอบนี้ผมส่งพวกแก๊งผู้หญิงไปขู่มันครับถ้าหากมันยังไม่ยอมออกไปรอบหน้าคงต้องเล่นแรงกว่านี้"
เดชาเอ่ยตอบไอวาพยักหน้าน้อยๆเป็อันรับรู้
วันนี้เธอต้องไปแสดงโชว์ตัวพร้อมกับร้องเพลงที่งานอีเว้นท์สินค้าในห้างที่ต่างจังหวัดไหนๆก็ไปแล้วเลยคิดว่าจะพักผ่อนแล้วแวะเที่ยวกับเพื่อนสักหน่อย
ไอวามาที่เวทีกลางห้างสรรพสินค้าในส่วนที่จัดอีเว้นท์
"สวัสดีค่ะทุกๆคนวันนี้ไอวาจะมามอบเสียงเพลงและความสุขให้กับทุกคนนะคะ"
ไอวายิ้มทักทายแฟนคลับแล้วจับกีต้าร์ขึ้นมานั่งที่เก้าอี้นิ้วเรียวกรีดกรายบรรจงเล่นกีต้าร์
แฟนคลับของเธอมารอกันจนเนืองแน่นเรียกได้ว่าคิวทองสุดๆทำให้เธอไม่ค่อยมีเวลาว่างไปตามตอแยราวินนักไหนจะคิวกลางคืนที่ต้องไปโชว์ตามร้านเหล้าอีก
"ใจของฉันมันมีแต่เธอ
มีแต่เธอเท่านั้น~ รัก....แต่เธอ ใจที่มีก็ยกให้เธอ
ไม่เคยคิด~ จะมีใครอื่น
แต่เธอ.. เฝ้ารอแต่คนนั้น...
คนนั้นของใจ เธอซ่อนไว้ในอดีต~"
เพลงใครในอดีต - ศิลปิน ไอวาอาร์ดับบลิว
"ขอเสียงปรบมือดังๆให้กับคุณไอวาหน่อยครับทุกคน!!"
หลังจากเพลงจบพิธีกรชายก็ขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับขอเสียงแฟนคลับให้กับไอวา
"กรี๊ดดด ไอวาาตัวจริงสวยมาก หน้าเล็กนิดเดียวเอง"
"ไอวาน่ารักมากกก"
"พี่ไอวาคะขอถ่ายรูปได้มั้ยคะ!!"
"ไอวา ไอวาไอวา!!"
"น่ารักกกกก"
ไอวายิ้มแย้มสดใสให้กับทุกคนหากตัดเื่การหึงหวงจากราวินไป ไอวาเองก็เป็คนน่ารักคนหนึ่งเพียงแต่เธอขาดความอบอุ่น มีเพียงแม่เท่านั้นที่บ่มเพาะเลี้ยงให้เธอเติบโตมา
"คนเขากรี๊ดอะไรกัน"
อคิณที่เข้ามาตรวจเช็คร้านทองในห้างที่พ่อของเขามาเปิดเอาไว้ได้เอ่ยถามลูกน้องสาวที่กำลังทำการจดเช็คของ
"อ๋อวันนี้มีนักร้องดังมาร้องเพลงโชว์ค่ะคุณอคิณ"
"ใครกันดูจะดังมากเลยนะ"
อคิณยังคงสงสัยถ้าไม่ดังมากเสียงกรี๊ดคงไม่กระหึ่มขนาดนี้
"คุณไอวาอาร์ดับบลิวค่ะ กำลังดังมากๆเลยนะคะตอนนี้ เพลงล่าสุดชื่อเพลงใครในอดีตค่ะ"
พนักงานหญิงร่ายยาวให้ผู้เป็เ้านายฟัง
"อาร์ดับบลิว..."
อคิณทวนคำ
"ใช่ค่ะเป็ค่ายเพลงใหม่ที่เปิดตัวไม่กี่ปีแต่มีนักร้องดังๆเยอะเลยค่ะล่าสุดก็บอยแบนด์วงไอบีไงคะ คุณอคิณเคยฟังรึเปล่า?"
"วงไอบี!"
พอพูดถึงชื่อวงนี้เขาก็รู้จักในทันทีเลยล่ะมันคือวงนักร้องหน้าอ่อนที่ชวนฝันเป็ผู้จัดการวง ชวนฝันคือแฟนเก่าของเขา!
และไอ้บริษัทเส็งเคร็งนี่ก็คือบริษัทของไอ้ราวินเพื่อนเลวเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน
"ใช่ค่ะคุณอคิณเองก็รู้จักเหรอคะ"
"เอ่อเดี๋ยวผมมานะ ขอตัวก่อน"
อคิณยิ้มๆให้กับลูกน้องก่อนที่จะรีบเดินออกมาเขาเดินไปที่เวทีก็พบกับผู้หญิงสวยหน้าหวานคนหนึ่งกำลังเดินลงจากเวทีงานอีเว้นท์คงเป็แค่นักร้องสาวในค่าย น่าเสียดาย เขานึกว่าชวนฝันจะมาด้วย
"นั่นสินะ...ชวนฝันเป็ผู้จัดการวงบอยแบนด์นี่ไม่ใช่ผู้จัดการของยัยนี่สักหน่อย"
อคิณพูดขึ้นมาเบาๆก่อนจะเดินกลับไปทำงานอย่างไม่สนใจอะไรตรงนี้ต่อเพราะมันไม่มีประโยชน์
ผับแห่งหนึ่งในต่างจังหวัด
"เฮ้ ไอ้คิณวันนี้มาช้านะมึงอะ"
ดินผู้เป็เพื่อนที่นั่งรออยู่แล้วเอ่ยทักทายอคิณที่เดินเข้ามาที่โต๊ะตอนนี้มีดินและวัตนั่งรออยู่
"เออโทษทีว่ะมึงกูช่วยงานที่บ้านหนักว่ะ่นี้"
หลายๆอย่างเขาก็ต้องเรียนรู้แม้จะเป็ลูกของเ้าของร้านทองและปล่อยเงินกู้รายใหญ่ในจังหวัดแต่อคิณก็ต้องทำงานค่อนข้างหนักเอาเื่
"เดี๋ยวนี้เอาการเอางานมากขึ้นนะมึงอะ"
วัตเอ่ยแซวเพื่อนเมื่อก่อนอคิณยังติดเล่นอยู่เลย ไม่ค่อยจะได้ทำงานสักเท่าไร
"เออน่าคนเรามันก็ต้องมีกันบ้างมึง"
อคิณนั่งแล้วยกแก้วเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นมากระดกอึกๆ่นี้งานทั้งหนักทั้งเหนื่อย ไหนจะเื่ของชวนฝันที่เขายังแค้นไอ้ราวินไม่หายจู่ๆสองคนนั้นไม่รู้กลับมาเจอกันได้ยังไง แถมราวินที่แสนจะจนกลับกลายเป็ประธานบริษัทใหญ่โตนั่นยิ่งน่าโมโหไปกันใหญ่
"ไงจ๊ะยัยไอวาไม่เจอนานสวยขึ้นเยอะเลยน้า"
ลิลลี่เพื่อนสมัยเรียนเอ่ยทักทายไอวาตอนนี้เธอย้ายมาอยู่ที่ต่างจังหวัดเพราะที่บ้านมีกิจการร้านค้าแฟรนไชน์ขนาดใหญ่อยู่ทั่วทั้งจังหวัด
"ไงลิลลี่โทษทีนะแก ไม่ค่อยได้มาเยี่ยมเลยอะ ่นี้งานยุ่งม๊ากก"
ไอวายิ้มๆเธอสวมหมวกบักเก็ตสีขาวเอาไว้เพื่ออำพรางสายตาโชคดีที่ผับค่อนข้างมืดทำให้ไม่มีใครทันสังเกตุเพราะมัวแต่โฟกัสนักร้องบนเวทีและโยกตัวเต้นกันไปมาไหนจะฤทธิ์ของแอลกอฮอลล์ที่เริ่มทำงานยิ่งทำให้มึนมากขึ้นไปอีก
"แหม ไอวาคนดังใครๆก็รู้จักไอวา อาร์ดับบลิวนึกว่าดังแล้วจะลืมยัยลิลลี่คนนี้ซะแล้วนะเนี่ย"
ลิลลี่เอ่ยแซวเธอเองก็ทำงานบัญชีช่วยที่บ้านอยู่จึงยังไม่มีเวลาเข้ากรุงเทพไปหาเพื่อนรักคนสนิท
"เฮ้อนึกว่าดังแล้วจะสนุกซะอีก แต่ความเป็จริงคือเหนื่อยมากเลยแกต้องปั้นหน้ายิ้มเจอแฟนคลับอยู่ตลอด"
แม้จะเป็งานที่มีความสุขแต่บางทีเธอมีทุกข์ก็ยังต้องฝืนยิ้ม มันช่างน่าเศร้า
"ไม่เอาน่างานแกอะดีที่สุดแล้วยัยไอวา ร้องเพลงสวยๆ แต่งตัวสวยๆ ดีกว่ามานั่งทำบัญชีทั้งวันแบบฉันแค่คิดก็เวียนหัวแล้ว"
ลิลลี่พูดขำๆหวังให้เพื่อนคลายเครียด
"นี่ขนาดจะมาหาแกยังต้องพรางตัวมาเลยเดี๋ยวใครมาเห็นก็จะวุ่นวายอีก"
ไอวาบ่นอุบก่อนจะยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นมากระดกเต็มอึกเพราะการเป็นักร้องดาวรุ่งสาวของยุคทำให้เธอต้องคีพลุครักษาภาพลักษณ์ว่าเรียบร้อยสวยหวาน สดใส น้องไอวา อาร์ดับบลิว แต่ความเป็จริงเธอไม่ได้หวานหยดย้อยขนาดนั้นไอวาเป็เพียงหญิงทั่วไปที่อยากเที่ยวเล่นไปตามประสา
ไอวานั่งคุยเล่นอยู่กับลิลลี่จนเริ่มมึนๆ
"อื้อกลับไหวแน่นะแก ให้คนขับรถฉันพาไปส่งที่โรงแรมมั้ย"
"ม่ายต้องง กลับหวายยไว้เจอกานน"
ไอวาถือกุญแจรถแล้วเดินโซซัดโซเซมาที่รถของตัวเอง
ทางด้านของอคิณ
"อึ่ก ไม่ไหวละกูจะไปโรงแรม มึงติดต่อผู้หญิงให้กูแล้วใช่มั้ยวะดิน"
อคิณที่เริ่มจะดื่มมากจนเมามายเอ่ยถามเพื่อนรักที่ปกติจะคอยจัดการเื่ผู้หญิงให้เขา
"เออมึงไปรอในห้องได้เลย เอ้านี่กุญแจ ไว้กูให้น้องเข้าไปหาที่ห้องนะ"
"เออๆแจ่มมั้ยวะรอบนี้"
แม้จะมึนเมาสักแค่ไหนแต่ก็ยังไม่วายถามเื่นี้
"แจ่มเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือเด็ดมาก มึงจะให้พวกกูขับรถไปส่งมั้ยวะ"
วัตถามขึ้นบ้างเมื่อเห็นสภาพเพื่อนเดินโซซัดโซเซ
"ม่ายต้องงกูไปเองด้าย"