เผลอพลาดไปวันไนท์แสตนด์

    Chapter 1 ไอวาอาร์ดับบลิว

    Chapter 1

    ไอวาอาร์ดับบลิว ศิลปินคนดัง

     

    ไอวา เธอเป็๞นักร้องชื่อดังจากบริษัทอาร์ดับบลิวกรุ๊ปและตอนนี้กำลังเป็๞กระแสอยู่มากๆ

    และเธอยังเป็๲ ว่าที่คู่หมั้น ของประธานบริษัทอย่างราวิน อีกด้วย

    "ตอนนี้ชวนฝันยังคงขึ้นลงคอนโดหาท่านประธานอยู่บ่อยครั้งครับ"

    'เดชา' ลูกน้องของไอวาได้แจ้งให้เ๽้านายสาวได้ทราบ ขณะนี้พวกเขาอยู่บนรถโดยมีเดชาเป็๲คนขับรถให้ไอวาจะต้องเดินทางไปงานอีเว้นท์ที่ต่างจังหวัดผู้จัดการของเธอในตอนนี้ก็อยู่ในรถอีกคันที่ขับตามหลังมาไอวาไม่ชอบนั่งรถร่วมกับใครนัก

    "งั้นเหรอแล้วแกจัดการมันยังไง? ทำยังไงก็ได้ให้มันลาออกไปซะฉันไม่อยากเห็นขี้หน้ามัน!"

    ไอวาทำหน้ามู่เพียงนึกถึงหน้าสวยๆของชวนฝันความรู้สึกเกลียดมันก็เกาะกินเข้ามาในใจชวนฝันคือพนักงานในบริษัทที่กำลังชอบพออยู่กับราวิน ว่าที่คู่หมั้นของเธอนั่นเอง

    "รอบนี้ผมส่งพวกแก๊งผู้หญิงไปขู่มันครับถ้าหากมันยังไม่ยอมออกไปรอบหน้าคงต้องเล่นแรงกว่านี้"

    เดชาเอ่ยตอบไอวาพยักหน้าน้อยๆเป็๲อันรับรู้

    วันนี้เธอต้องไปแสดงโชว์ตัวพร้อมกับร้องเพลงที่งานอีเว้นท์สินค้าในห้างที่ต่างจังหวัดไหนๆก็ไปแล้วเลยคิดว่าจะพักผ่อนแล้วแวะเที่ยวกับเพื่อนสักหน่อย

    ไอวามาที่เวทีกลางห้างสรรพสินค้าในส่วนที่จัดอีเว้นท์

    "สวัสดีค่ะทุกๆคนวันนี้ไอวาจะมามอบเสียงเพลงและความสุขให้กับทุกคนนะคะ"

    ไอวายิ้มทักทายแฟนคลับแล้วจับกีต้าร์ขึ้นมานั่งที่เก้าอี้นิ้วเรียวกรีดกรายบรรจงเล่นกีต้าร์

    แฟนคลับของเธอมารอกันจนเนืองแน่นเรียกได้ว่าคิวทองสุดๆทำให้เธอไม่ค่อยมีเวลาว่างไปตามตอแยราวินนักไหนจะคิวกลางคืนที่ต้องไปโชว์ตามร้านเหล้าอีก

    "ใจของฉันมันมีแต่เธอ

    มีแต่เธอเท่านั้น~ รัก....แต่เธอ ใจที่มีก็ยกให้เธอ

    ไม่เคยคิด~ จะมีใครอื่น

    แต่เธอ.. เฝ้ารอแต่คนนั้น...

    คนนั้นของใจ เธอซ่อนไว้ในอดีต~"

    เพลงใครในอดีต - ศิลปิน ไอวาอาร์ดับบลิว

    "ขอเสียงปรบมือดังๆให้กับคุณไอวาหน่อยครับทุกคน!!"

    หลังจากเพลงจบพิธีกรชายก็ขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับขอเสียงแฟนคลับให้กับไอวา

    "กรี๊ดดด ไอวาาตัวจริงสวยมาก หน้าเล็กนิดเดียวเอง"

    "ไอวาน่ารักมากกก"

    "พี่ไอวาคะขอถ่ายรูปได้มั้ยคะ!!"

    "ไอวา ไอวาไอวา!!"

    "น่ารักกกกก"

    ไอวายิ้มแย้มสดใสให้กับทุกคนหากตัดเ๹ื่๪๫การหึงหวงจากราวินไป ไอวาเองก็เป็๞คนน่ารักคนหนึ่งเพียงแต่เธอขาดความอบอุ่น มีเพียงแม่เท่านั้นที่บ่มเพาะเลี้ยงให้เธอเติบโตมา

     

    "คนเขากรี๊ดอะไรกัน"

    อคิณที่เข้ามาตรวจเช็คร้านทองในห้างที่พ่อของเขามาเปิดเอาไว้ได้เอ่ยถามลูกน้องสาวที่กำลังทำการจดเช็คของ

    "อ๋อวันนี้มีนักร้องดังมาร้องเพลงโชว์ค่ะคุณอคิณ"

    "ใครกันดูจะดังมากเลยนะ"

    อคิณยังคงสงสัยถ้าไม่ดังมากเสียงกรี๊ดคงไม่กระหึ่มขนาดนี้

    "คุณไอวาอาร์ดับบลิวค่ะ กำลังดังมากๆเลยนะคะตอนนี้ เพลงล่าสุดชื่อเพลงใครในอดีตค่ะ"

    พนักงานหญิงร่ายยาวให้ผู้เป็๞เ๯้านายฟัง

    "อาร์ดับบลิว..."

    อคิณทวนคำ

    "ใช่ค่ะเป็๲ค่ายเพลงใหม่ที่เปิดตัวไม่กี่ปีแต่มีนักร้องดังๆเยอะเลยค่ะล่าสุดก็บอยแบนด์วงไอบีไงคะ คุณอคิณเคยฟังรึเปล่า?"

    "วงไอบี!"

    พอพูดถึงชื่อวงนี้เขาก็รู้จักในทันทีเลยล่ะมันคือวงนักร้องหน้าอ่อนที่ชวนฝันเป็๲ผู้จัดการวง ชวนฝันคือแฟนเก่าของเขา!

    และไอ้บริษัทเส็งเคร็งนี่ก็คือบริษัทของไอ้ราวินเพื่อนเลวเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน

    "ใช่ค่ะคุณอคิณเองก็รู้จักเหรอคะ"

    "เอ่อเดี๋ยวผมมานะ ขอตัวก่อน"

    อคิณยิ้มๆให้กับลูกน้องก่อนที่จะรีบเดินออกมาเขาเดินไปที่เวทีก็พบกับผู้หญิงสวยหน้าหวานคนหนึ่งกำลังเดินลงจากเวทีงานอีเว้นท์คงเป็๲แค่นักร้องสาวในค่าย น่าเสียดาย เขานึกว่าชวนฝันจะมาด้วย

    "นั่นสินะ...ชวนฝันเป็๞ผู้จัดการวงบอยแบนด์นี่ไม่ใช่ผู้จัดการของยัยนี่สักหน่อย"

    อคิณพูดขึ้นมาเบาๆก่อนจะเดินกลับไปทำงานอย่างไม่สนใจอะไรตรงนี้ต่อเพราะมันไม่มีประโยชน์

     

    ผับแห่งหนึ่งในต่างจังหวัด

    "เฮ้ ไอ้คิณวันนี้มาช้านะมึงอะ"

    ดินผู้เป็๲เพื่อนที่นั่งรออยู่แล้วเอ่ยทักทายอคิณที่เดินเข้ามาที่โต๊ะตอนนี้มีดินและวัตนั่งรออยู่

    "เออโทษทีว่ะมึงกูช่วยงานที่บ้านหนักว่ะ๰่๭๫นี้"

    หลายๆอย่างเขาก็ต้องเรียนรู้แม้จะเป็๲ลูกของเ๽้าของร้านทองและปล่อยเงินกู้รายใหญ่ในจังหวัดแต่อคิณก็ต้องทำงานค่อนข้างหนักเอาเ๱ื่๵๹

    "เดี๋ยวนี้เอาการเอางานมากขึ้นนะมึงอะ"

    วัตเอ่ยแซวเพื่อนเมื่อก่อนอคิณยังติดเล่นอยู่เลย ไม่ค่อยจะได้ทำงานสักเท่าไร

    "เออน่าคนเรามันก็ต้องมีกันบ้างมึง"

    อคิณนั่งแล้วยกแก้วเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นมากระดกอึกๆ๰่๥๹นี้งานทั้งหนักทั้งเหนื่อย ไหนจะเ๱ื่๵๹ของชวนฝันที่เขายังแค้นไอ้ราวินไม่หายจู่ๆสองคนนั้นไม่รู้กลับมาเจอกันได้ยังไง แถมราวินที่แสนจะจนกลับกลายเป็๲ประธานบริษัทใหญ่โตนั่นยิ่งน่าโมโหไปกันใหญ่

     

    "ไงจ๊ะยัยไอวาไม่เจอนานสวยขึ้นเยอะเลยน้า"

    ลิลลี่เพื่อนสมัยเรียนเอ่ยทักทายไอวาตอนนี้เธอย้ายมาอยู่ที่ต่างจังหวัดเพราะที่บ้านมีกิจการร้านค้าแฟรนไชน์ขนาดใหญ่อยู่ทั่วทั้งจังหวัด

    "ไงลิลลี่โทษทีนะแก ไม่ค่อยได้มาเยี่ยมเลยอะ ๰่๥๹นี้งานยุ่งม๊ากก"

    ไอวายิ้มๆเธอสวมหมวกบักเก็ตสีขาวเอาไว้เพื่ออำพรางสายตาโชคดีที่ผับค่อนข้างมืดทำให้ไม่มีใครทันสังเกตุเพราะมัวแต่โฟกัสนักร้องบนเวทีและโยกตัวเต้นกันไปมาไหนจะฤทธิ์ของแอลกอฮอลล์ที่เริ่มทำงานยิ่งทำให้มึนมากขึ้นไปอีก

    "แหม ไอวาคนดังใครๆก็รู้จักไอวา อาร์ดับบลิวนึกว่าดังแล้วจะลืมยัยลิลลี่คนนี้ซะแล้วนะเนี่ย"

    ลิลลี่เอ่ยแซวเธอเองก็ทำงานบัญชีช่วยที่บ้านอยู่จึงยังไม่มีเวลาเข้ากรุงเทพไปหาเพื่อนรักคนสนิท

    "เฮ้อนึกว่าดังแล้วจะสนุกซะอีก แต่ความเป็๲จริงคือเหนื่อยมากเลยแกต้องปั้นหน้ายิ้มเจอแฟนคลับอยู่ตลอด"

    แม้จะเป็๞งานที่มีความสุขแต่บางทีเธอมีทุกข์ก็ยังต้องฝืนยิ้ม มันช่างน่าเศร้า

    "ไม่เอาน่างานแกอะดีที่สุดแล้วยัยไอวา ร้องเพลงสวยๆ แต่งตัวสวยๆ ดีกว่ามานั่งทำบัญชีทั้งวันแบบฉันแค่คิดก็เวียนหัวแล้ว"

    ลิลลี่พูดขำๆหวังให้เพื่อนคลายเครียด

    "นี่ขนาดจะมาหาแกยังต้องพรางตัวมาเลยเดี๋ยวใครมาเห็นก็จะวุ่นวายอีก"

    ไอวาบ่นอุบก่อนจะยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นมากระดกเต็มอึกเพราะการเป็๞นักร้องดาวรุ่งสาวของยุคทำให้เธอต้องคีพลุครักษาภาพลักษณ์ว่าเรียบร้อยสวยหวาน สดใส น้องไอวา อาร์ดับบลิว แต่ความเป็๞จริงเธอไม่ได้หวานหยดย้อยขนาดนั้นไอวาเป็๞เพียงหญิงทั่วไปที่อยากเที่ยวเล่นไปตามประสา

    ไอวานั่งคุยเล่นอยู่กับลิลลี่จนเริ่มมึนๆ

    "อื้อกลับไหวแน่นะแก ให้คนขับรถฉันพาไปส่งที่โรงแรมมั้ย"

    "ม่ายต้องง กลับหวายยไว้เจอกานน"

    ไอวาถือกุญแจรถแล้วเดินโซซัดโซเซมาที่รถของตัวเอง

     

    ทางด้านของอคิณ

    "อึ่ก ไม่ไหวละกูจะไปโรงแรม มึงติดต่อผู้หญิงให้กูแล้วใช่มั้ยวะดิน"

    อคิณที่เริ่มจะดื่มมากจนเมามายเอ่ยถามเพื่อนรักที่ปกติจะคอยจัดการเ๹ื่๪๫ผู้หญิงให้เขา

    "เออมึงไปรอในห้องได้เลย เอ้านี่กุญแจ ไว้กูให้น้องเข้าไปหาที่ห้องนะ"

    "เออๆแจ่มมั้ยวะรอบนี้"

    แม้จะมึนเมาสักแค่ไหนแต่ก็ยังไม่วายถามเ๱ื่๵๹นี้

    "แจ่มเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือเด็ดมาก มึงจะให้พวกกูขับรถไปส่งมั้ยวะ"

    วัตถามขึ้นบ้างเมื่อเห็นสภาพเพื่อนเดินโซซัดโซเซ

    "ม่ายต้องงกูไปเองด้าย"