บทนำ
ตู้เสี่ยวเหมียว เป็หญิงสาววัย 25 ปี ที่เรียบจบทางด้านเอกคอมพิวเตอร์ ชีวิตของเธอไม่ค่อยจะเรียบง่ายนัก เพราะเมื่ออายุได้เพียง 13 ปี ก็กลายเป็เด็กกำพร้า พ่อ แม่ และพี่ชายต่างเสียชีวิตในอุบัติเหตุรถคว่ำ เธอเป็คนเดียวที่รอดชีวิต จึงทำให้ต้องเติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ทุกวันนี้ผลจากอุบัติเหตุครั้งนั้น ก็ยังคงปรากฏรอยแผลเป็ขนาดใหญ่อยู่ที่หน้าฝั่งซีกซ้ายของเธอ ทำให้หญิงสาวต้องคอยเอาผมมาปิดบังไว้เสมอ ด้วยเหตุนี้เอง จึงยิ่งส่งให้บุคลิกภาพของเธอดูน่ากลัว และมืดมนยิ่งขึ้นไปอีก
เสี่ยวเหมียวเติบโตมาอย่างคนที่ไม่มีเพื่อนนัก ดังนั้นชีวิตของเธอ นอกจากการทำงานแล้วก็มีเพียงนิยายเท่านั้นที่คงจะพอเป็เพื่อนแก้เหงาได้ หลังจากอายุ 18 ปี เธอก็ถีบตัวเอง ส่งเสียตัวเองเรียนจนกระทั่งคว้าเอาวุฒิปริญญาตรี เอกวิทยาการคอมพิวเตอร์มาไว้ได้
ความสามารถติดตัว นอกจากทรหด อดทน กับเนิร์ดแล้วก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติม
เสียงนาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืน เสี่ยวเหมียวสะดุ้งจนตัวโยน ก่อนที่จะละสายตาออกจากหน้าจอคอม ที่มีโค้ดยาวยืด หากแต่ก็เป็ระเบียบสวยงาม ในที่สุดบั๊คตัวสุดท้ายที่แม้แต่หัวหน้ายังถอดใจก็ถูกเสี่ยวเหมียวพิชิตเอาไว้ได้อีกครั้ง หลังจากที่จมอยู่กับมันมาั้แ่่บ่าย พรุ่งนี้ระบบก็คงสามารถรันได้ตามปกติ หลังจากที่ออฟฟิศเริ่มกลับมาเปิดทำการอีกครั้ง
เสียวเหมียวบิดี้เีเล็กน้อย ก่อนที่จะทำการปิดคอม มือบางคว้ากระเป๋าเป้ใบใหญ่ที่บรรจุโน้ตบุ๊คขึ้นสะพานหลัง อีกมือหนึ่งคว้าไอแพดมินิ แล้วทำการเปิดไปยังโปรแกรมแอพอ่านหนังสือยอดนิยม ก่อนที่จะปรากฏตัวอักษรเล็กจิ๋วของนิยายที่กำลังอ่านค้างอยู่ขึ้นมา
นิยายเื่ที่เธอกำลังติดพันนี้ กล่าวถึงตระกูลตงฟาง ซึ่งเป็ราชวงศ์ก่อน หากแต่ถูกตระกูลเซวียนซึ่งเป็ตระกูลสายรองก่อฏแย่งชิงอำนาจ เื่ราวเป็่หลังผลัดเปลี่ยนรัชสมัยจนเข้าสู่รุ่นที่ 3 ของตระกูลเซวียน ตระกูลตงฟางก็กลับมาแย่งชิงอำนาจคืน
เนื้อเื่หลักเป็การกล่าวถึงความรักของเสิ่นิฮวา ลูกสาวเสนาบดีกรมพระคลัง และตงฟางชงหยวนพระเอก ซึ่งเป็ทายาทคนสุดท้ายของตระกูลตงฟางเสียมากกว่า เล่าถึงความรักที่ต้องร่วมกันฝ่าฟันอุปสรรค การชิงไหวพริบ และการหลอกลวง พฤติกรรมของเสิ่นิฮวา ที่ยอมนำตัวเข้าไปแต่งงานกับองค์ชายรองเพื่อชิงอำนาจให้คนรัก
ถ้าจะให้พูดตามตรงในเื่นี้ คนที่เสี่ยวเหมียวเกลียดที่สุดก็คงจะไม่พ้น เสิ่นิฮวา เพราะตัวละครที่เธอชื่นชอบนั้นคือองค์ชายรอง ผู้ที่สติไม่ดี ถึงคราวหลังเสิ่นิฮวาจะช่วยรักษาจนหายแล้ว แต่ก็ยังต้องแสร้งทำตัวเป็คนสติไม่ดี เพื่อหลบเลี่ยงการชิงอำนาจต่อ แต่สุดท้ายก็ถูกหญิงคนรักพาเข้าสู่วังวนจนได้ กลายเป็ตัวร้ายที่ทั้งน่ากลัว แต่ก็น่าสงสารในคราวเดียวกัน
ในตอนนี้นิยายที่เธออ่านก็มาถึงเล่มสุดท้าย ที่จะเป็บทสรุปของตัวละครต่างๆแล้ว หญิงสาว ค่อยๆพลิกหน้ากระดาษอิเล็กทรอนิกส์ และเคลื่อนเดินไปตามทางที่จะกลับสู่ห้องพักด้วยความสบายใจ
ขณะนี้เป็เวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว ถนนในเมืองก็แสนเงียบสงบ รถลาน้อยลงทุกที แต่โชคดีที่ที่พักของเธอไม่ไกลจากที่ทำงานมากนัก เดินเพียง 5 นาทีก็ถึง เนื่องจากเหตุการณ์อุบัติเหตุ ทำให้เสี่ยวเหมียวเกิดเื่ฝังใจ ไม่สามารถนั่งรถได้อีก เธอจึงมักเลือกที่จะเรียน หรือทำงานใกล้ๆที่พักเสมอ
แต่ก็อย่างที่ว่า เขากล่าวกันว่าชีวิตไม่ควรตั้งอยู่บนความประมาท ระยะทางเพียง 5 นาที จากที่ทำงาน สู่ที่พัก อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ ในช่วยที่นิยายถึงตอนไคลแมกซ์ ชีวิตของเสี่ยวเหมียวก็ถึงตอนไคลแมกซ์เช่นกัน เมื่อเสียงล้อรถะเิดังกึงก้องขึ้น ก่อนที่รถบรรทุกคันโตจะเสียการควบคุม ถลาออกนอกเส้นทาง กวาดเอาร่างของเสิ่นเหมียวที่กำลังเดินอยู่บนฟุตบาท อัดเข้ากับกำแพงอาคารสูงใหญ่ ก่อนที่แรงชนจะพาให้รถ และร่างของเสี่ยวเหมียวทะลุเข้าไปภายในอาคาร
ร่างน้อยกลายเป็ชิ้นเนื้อเละๆ เกาะอยู่มุมของรถบรรทุก ก่อนที่จะล่วงแปะลงมา หน้าจอไอแพดแตกร้าว จนกลายเป็สีขาว ไม่สามารถอ่านข้อความบนนั้นได้ เืค่อยๆหยดและไหลซึมลงบนหน้าจอ ก่อนที่จอจะกระพริบติดๆดับๆ 3-4 ครั้ง ก่อนที่จะดับไปตลอดกาลพร้อมลมหายใจสุดท้ายของเสี่ยวเหมียว
ในห้วงเวลาสุดท้ายของชีวิต เสี่ยวเหมียวอดบอกกับตัวเองไม่ได้ว่า อย่างน้อยก็ไม่เจ็บนะ และอดคิดเล่นตลกๆไม่ได้ว่า เหตุการณ์นี้มันคุ้นๆนะ หรือเรากำลังจะได้ไปเกิดต่างโลกกันนะ โอ้ บางทีอาจจะเป็โลกในนิยายที่กำลังอ่านก็ได้ งั้นก็สาธุ….ขอให้ได้ไปเกิดเป็เสิ่นิฮวาด้วยเถอะเ้าค่ะ แล้วลูกจะได้คลองคู่กับองค์ชายรองคนนั้นด้วยเถอะ หุหุหุ