ทางบ้านตระกลูหลี่กลับไม่รู้เื่ราวข่าวฉาวพวกนี้ มันได้ถูกแพร่กระจายออกไปทั่วหมู่บ้านและสถานการณ์ของบ้านยังไม่ได้ตกลงรายละเอียดให้ชัดเจนหรือยังไม่เสร็จสิ้นธุระที่ต้องออกไปข้างนอกบ้าน
“ ในเมื่อแบ่งทรัพย์สินเสร็จแล้ว สรุปพวกเธอสองคนเลือกอยู่กับเ้าใหญ่ใช่ไหม ” ชายชรามีชื่อว่า อีวั่งซู ซึ่งมีตำแหน่งเป็ผู้ใหญ่บ้านถามอีกรอบเพื่อความชัดเจน
“ ใช่แล้วผู้ใหญ่บ้าน พวกฉันสองคนจะอยู่กับเ้าใหญ่ ” จูหนิงหวงตอบกลับทันที
“ อืม ส่วนคนอื่นๆก็ส่งเงินเดือนเป็ค่าเลี้ยงดู เดือนละ 5 หยวน อันนี้แล้วแต่พวกเธอจะให้หรือไม่ให้ ” อีวั่งซูสรุปข้อตกลงที่คุยกันไว้เพื่อความกระจ่างอีกครั้ง
“ พวกเรารับทราบแล้ว ผู้ใหญ่บ้าน ” หลี่ห่าวอี้กล่าวเสียง
“ ส่วนพวกเธอ ถ้าอยากออกมาสร้างบ้านอยู่เอง ก็มาติดต่อฉัน จะได้หาที่ดินให้ ” ผู้ใหญ่บ้านรวมถึงสมาชิกอีก 2-3 คนได้เป็สักขีพยานในการแบ่งทรัพย์สินต่างๆและเนื้อหาที่พูดคุยกันไว้ ได้มีการเขียนเอกสารไว้เป็หลักฐานอีกด้วย หลังจากเสร็จธุระที่บ้านหลี่ พวกเขาก็รีบกลับบ้านทันที
ครอบครัวตระกูลหลี่ได้แยกบ้านเป็ที่เรียบร้อย แต่ยังคงอาศัยอยู่ในบ้านและมีการแยกห้องครัวในการทำอาหาร บ้านใหญ่ บ้านรอง บ้านสามต่างเข้าห้องนอนของตัวเอง ในห้องโถงมี พ่อ แม่ น้องสาว หลี่จางหย่งจึงพยายามขอยืมเงินจากพ่อแม่อีกครั้ง แต่หลี่เลี่ยงจินไม่ปฏิเสธเสียงแข็ง
“ เ้าสี่ แกอยากซื้อบ้านในเมืองก็หาเงินเอง ทำงานได้เดือนเงินตั้งเยอะ ถ้าประหยัดก็มีเงินซื้อแล้ว มันน่าโมโหจริงๆ ไม่เคยซื้ออะไรมาฝากที่บ้าน ชอบเอาข้าวสารอาหารจากบ้านหลายครั้งอย่างไม่เกรงใจ ฉันก็ไม่เคยว่าแกหรือดุแกสักครั้งเลย แต่ฉันกับแม่แกก็มีส่วนผิด เื่ถึงลงเอยแบบนี้ แกกลับไปซะ ” หลี่เลี่ยงจินกล่าวเสร็จ เขาเดินเข้าไปในห้องนอนเพื่อพักสมองลดความเครียด วันนี้ใช้สมองไปเยอะ ปวดหัวจริงๆ
“ แม่คะ แล้วเงินสินเดิมของฉันล่ะ ” หลี่ไฉหงอยากพูดอะไรสักอย่างแต่ไม่มีจังหวะให้พูดแทรก สุดท้ายก็ได้พูดสักที
“ หงเอ๋อร์ เื่ของขวัญแต่งงาน พ่อกับแม่เตรียมเอาไว้ให้ลูกอยู่แล้ว ครั้งนี้มีเื่ราวมากมายเกิดขึ้น แม่รู้สึกปวดหัวและอยากพักผ่อน พวกแกสองคนกลับอำเภอไปเถอะ ” จูหนิงหวงรีบเดินหนีกลับเข้าห้องเช่นกัน ทั้งสองคนพี่น้องไม่มีทางเลือกอื่นๆ นอกจากกลับอำเภอ
ในห้องนอนของหลี่ห่าวอี้กับภรรยาแสนสวย ห้องของพวกเธอไม่ใหญ่มาก ภายในห้องมีแค่เตียงเตา ตู้เสื้อผ้า ตู้เก็บของ สองสามีภรรยากำลังพูดคุยกัน
“ คุณรับเงินไปสิ ” หลี่ห่าวอี้ส่งเงินให้ภรรยาเป็คนเก็บไว้ อู๋จางิ่รับเงินมาอย่างเต็มใจ เงินสามีก็คือเงินของเธอ เงินของเธอก็คือเงินของเธอ เธอหอมแก้มสามีเป็การให้รางวัลของวันนี้
“ สามีของฉันน่ารักที่สุดเลย ” อู๋จางิ่กล่าวชม เธอลุกขึ้นไปดูธัญญาหารที่ตู้เก็บของ เสบียงอาหารถูกแบ่งปันหลายคนจึงได้มานิดๆหน่อยๆแต่พอสำหรับ 4 คนและเหลือเวลาอีก 1 เดือนจะถึงการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง
“ พ่อแม่ พวกฉันกลับมาแล้วค่ะ/ครับ ” เสียงดังมาจากนอกห้องนอน สักพักประตูห้องถูกเปิดออกด้วยมือเล็กอวบขาวของเด็กฝาแฝด
“ เฉินเอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์ กลับมาแล้วเหรอลูก คิดถึงจังเลย ” อู๋จางิ่กอดหอมหนูน้อยตัวอ้วนกลมน่ารักทั้งสองคน เธอมีลูกฝาแฝด คนโตชื่อหลี่มู่เฉิน เพศชาย คนน้องชื่อ หลี่จินเยว่ เพศหญิง อายุ 4 ขวบ
บ้านหลี่มีหลานชายหลานสาวรวมทั้งหมด 7 คน บ้านใหญ่มีลูก 3 คน คนแรก หลี่เนี่ยนเจิน คนที่สอง หลี่ลู่จิว เป็เพศหญิงทั้งคู่ อายุ 6 กับ 5 ขวบ คนที่สาม หลี่ซินหยาน เพศชาย อายุ 4 ขวบ
ส่วนบ้านรองมี 2 คนเท่ากับบ้านสาม แต่เป็ผู้หญิงทั้งคู่ ชื่อ หลี่ถิงถิง และ หลี่อันฉี อายุ 5 กับ 4 ขวบ ซึ่งหลี่ซิงอีและเหอจื่อรั่วรู้สึกไม่พอใจอย่างมากและเกลียดลูกสาวตัวเอง
อู๋จางิ่รู้สึกว่าหลานสาวบ้านรองเป็เด็กที่น่าสงสาร หลังจากแยกบ้านไปแล้ว คงยิ่งลำบากกว่าเดิม ทางด้านปู่กับย่าจะเข้ามาวุ่นวายเหมือนก่อนตอนที่ยังไม่แยกบ้านไม่ได้ เพราะไม่มีใครชอบที่สองชราเข้ามายุ่งเื่ราวภายในบ้านของตัวเอง หลานสาวสองคนมีพ่อแม่เป็โรคประสาททั้งคู่ ช่างโชคร้ายจริงๆ ส่วนอีกสองคนยังไม่แต่งงานแต่ก็เป็คนน่ารังเกียจ
1K
![คู่บุพเพสะท้านฟ้า อยากเห็นนักว่าใครจะกล้ากับชายาผู้บ้าบิ่น [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1759893412_24922332.webp)
