ตอนที่ 1 (5)
ถังเฮ่อเพลิดเพลินกับการแสดงของอีกฝ่ายพลางพิจารณาไปด้วย คนที่เมากรึ่มอยู่บนเวทีในวันนี้ช่างแตกต่างจากคนที่เคยนั่งร้องเพลงเมื่อตอนนั้น เสียงของเ้าตัวใสกระจ่างเสมอมา ทำให้คนฟังรู้สึกผ่อนคลายสบายใจ ถังเฮ่อชอบเสียงร้องนั้นมากๆ แต่ไม่เคยพินิจใบหน้าของเ้าตัวมาก่อน หลังจากตั้งใจมองดูแล้ว อีกฝ่ายเป็ผู้ชายหน้าตาดีอย่างไม่ต้องสงสัย โครงหน้าชัดเจนทว่าประณีตบรรจง ผิวพรรณดูเกลี้ยงเกลาผุดผ่องภายใต้แสงไฟเวที ดวงตาที่พร่าเลือนดุจกวางน้อยแสนบริสุทธิ์ขณะนี้กำลังทอประกายเ้าเล่ห์ หยอกล้อกับชายและหญิงที่อยู่ด้านล่าง แม้เห็นกันอยู่ว่าตั้งใจยั่วยวน แต่กลับมีรอยยิ้มแฝงความบริสุทธิ์ ทั้งเนื้อทั้งตัวเต็มไปด้วยความงามอันขัดแย้งกันอยู่ แม้รู้สึกชัดเจนว่าเป็สองอารมณ์ที่ต่างกันสุดขั้ว แต่เมื่ออยู่บนตัวอีกฝ่ายแล้วกลับสมดุลกันสุดๆ เป็ความขัดแย้งที่คนอื่นไม่อาจสร้างขึ้นได้ กลับเป็เสน่ห์อันมีเอกลักษณ์เมื่ออยู่บนตัวของคนคนนี้
เมื่อถังเฮ่อคิดได้ว่าตัวเองถึงกับให้คะแนนผู้ชายคนนี้สูงเกินคนทั่วไปแล้วนั้น การแสดงบนเวทีก็มาถึง่สุดท้าย เห็นเพียงความกระวนกระวายของผู้คนด้านล่างที่ยังดูการแสดงไม่หนำใจ แต่คน้าเพียงยิ้มเปรมปรีดิ์และโค้งคำนับอย่างสุภาพพร้อมกับวงดนตรี จากนั้นย่างเท้าลงมาโดยไม่รีบร้อน ดูท่าแล้วกำลังเดินมาหาตน ถังเฮ่อหัวเราะ เขาไม่คิดให้โอกาสอีกฝ่ายเข้ามาตีสนิทหรอก คืนนี้เขาปฏิเสธไปหลายครั้งแล้ว และคนคนนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นเช่นกัน เพียงแต่ว่าครั้งนี้เขาี้เีแม้แต่จะพูดปฏิเสธออกมา
ขณะที่ถังเฮ่อจ่ายเงินและลุกขึ้นเตรียมตัวกลับนั้น หางตาเห็นว่าชายที่กำลังเดินมาหาถูกชายร่างเตี้ยล่ำสันที่ดื่มจนเมาขวางไว้ เดิมเขาคิดว่าชายคนนั้นเป็เพื่อนของนักร้องหนุ่ม แต่หลังจากมองดูดีๆ กลับรู้สึกผิดปกติ คิดว่านักร้องหนุ่มคงไม่รู้จัก อ่านจากปากแล้วเหมือนขอโทษขอโพยอยู่สามสี่รอบ ดูอยากหลีกเลี่ยงชายขี้เมาแต่กลับถูกดึงไม่ปล่อย ทั้งสองคนกำลังยื้อยุดกันไปมา ถังเฮ่อเห็นว่าสีหน้าของนักร้องหนุ่มบึ้งตึงขึ้นเรื่อยๆ คิ้วขมวดแน่น สีหน้าที่ตอนแรกเกียจคร้านและผ่อนคลายถูกแทนที่ด้วยความสะอิดสะเอียนและรังเกียจโดยสมบูรณ์ พยายามหลบััของอีกฝ่ายสุดตัว ถังเฮ่อหันไปมองเพื่อนของเ้าตัวที่โต๊ะนั้น มีทั้งเมาทั้งหลับ ดูแล้วไม่มีใครพอจะช่วยได้เลย อันที่จริงถังเฮ่อก็อยากจากไปทั้งแบบนี้ การยุ่งเื่คนอื่นไม่ใช่สไตล์เขามาแต่ไหนแต่ไร ทว่าตอนที่เตรียมก้าวออกไปนั้น กลับได้ยินขี้เมานั่นะโว่า “ตุ๊ดชั้นต่ำอย่างแกจะมาเล่นตัวอะไรนักหนา ที่ฉันจะเลี้ยงเหล้าก็เพราะว่าสนใจ หัดสำนึกไว้บ้างสิวะ” ถังเฮ่อหันกลับมาเห็นไอ้ขี้เมานั่นยื่นมือไปตรงเป้านักร้องหนุ่มพอดี ทว่าเอี้ยวตัวหลบก่อนจึงไม่โดน แต่ก็ทั้งอายทั้งโกรธจนตาแดงไปหมด ถังเฮ่อเห็นเ้าตัวชี้หน้าขี้เมาก่อนจะด่ากราด ได้ยินไม่ชัดว่าพูดอะไร เพียงรู้สึกว่าฉากการดูถูกเมื่อครู่นั้นจุดไฟโทสะของตนขึ้นมาแล้ว
ถังเฮ่อสาวเท้าไปหา ผลักขี้เมานั่นจนล้มและมองนักร้องสวยกินคน โอ๊ะ! ตอนนี้เรียกว่าสวยกินคนไม่ได้แล้ว ที่แท้ก็เป็แค่กระต่ายขาวตัวน้อยที่หวาดกลัวจนตาแดง
“คุณรู้จักเขาเหรอ” ถังเฮ่อถาม กระต่ายน้อยตาแดงส่ายหัว
“คุณเต็มใจไปกับเขาไหม” ถังเฮ่อถามอีกครั้ง กระต่ายน้อยตาแดงเบิกตากว้างด้วยความแตกตื่น ส่ายหัวแรงกว่าเดิม
“งั้นไปกับผม” ไม่รอให้ขี้เมาและกระต่ายน้อยตอบกลับ ถังเฮ่อจัดการคว้าข้อมือและวิ่งออกไป ส่วนเ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาถึงพอดี ถังเฮ่อยังได้ยินเสียงขี้เมาที่ล้มอยู่กับพื้นอยากลุกแต่ลุกไม่ขึ้นคนนั้น ตะเกียกตะกายจนข้าวของกระจาย โหวกเหวกโวยวายพ่นคำสกปรกอยู่ตรงนั้น
เพราะกลัวขี้เมาไม่ก็ลูกสมุนของหมอนั่นไล่ตามมาทัน พอถังเฮ่อออกจากบาร์และเห็นรถแท็กซี่จอดอยู่ข้างถนนเลยรีบผลักอีกคนเข้าเบาะหลังทันที หลังจากคิดอยู่หนึ่งวินาทีก็รู้สึกว่าถ้าจะทิ้งไปเฉยๆ แบบนี้คงไม่ดีเท่าไร เลยขึ้นรถไปด้วยให้รู้แล้วรู้รอด พี่โชเฟอร์ถามว่าจะไปไหน ถังเฮ่อคิดไม่ทัน จึงทำได้เพียงขอให้พาพวกเขาไปยังสถานที่ที่สามารถพักผ่อนได้แถวๆ นี้ คิดว่าอย่างน้อยก็คลายความใของคนคนนี้ก่อนแล้วกัน โชเฟอร์คนนี้รับผู้โดยสารที่อยู่ละแวกบาร์นี้มานาน แขกที่หลังจากขึ้นรถก็อยากรีบไป ‘พักผ่อน’ อย่างพวกเขานั้น เห็นจนชินตามานานแล้ว จึงเผยรอยยิ้มคลุมเครือทว่าชัดเจนในใจ “พวกคุณเพิ่งออกจากบาร์มูนไลท์ น่าจะมีใบเสร็จสินะ เดี๋ยวผมส่งพวกคุณไปโรงแรม ‘ล่ารัก’ ที่อยู่ข้างหน้า โรงแรมนั้นทำสัญญาพิเศษไว้กับบาร์มูนไลท์ พวกคุณใช้ใบเสร็จเป็หลักฐานให้ทางโรงแรม ‘ล่ารัก’ ลดราคาได้นะ” โรงแรมล่ารักเป็ม่านรูดในเครือของบาร์ โชเฟอร์แจ้งด้วยความปรารถนาดีและขับรถมุ่งตรงไปทันที
ถังเฮ่อพยักหน้าโดยไม่แสดงความเห็นใดๆ และตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “โอเค ขอบคุณครับ”
พอกระต่ายน้อยตาแดงได้ยินว่าจะไปโรงแรมม่านรูดถึงกับเงยหน้าพรึบมามองเขาอย่างประหลาดใจ แต่อดทนไม่พูดอะไร ก้มหน้ามองข้อมือที่ตอนนี้ยังถูกกอบกุมอยู่ในมือของถังเฮ่อ เมื่อขยับข้อมือเบาๆ ถังเฮ่อถึงเพิ่งรู้ตัวว่าตนยังจับมือของอีกฝ่ายอยู่ จึงรีบปล่อยออก
ไม่รู้ว่าคนคนนี้ดื่มมากไป หรือเกิดผ่อนคลายขึ้นมาหลังเจอเื่น่าใจนทำให้ฤทธิ์เหล้าทำงานหนักขึ้น สรุปคือ ภายในระยะทางที่ใช้เวลาขับรถไม่ถึง 15 นาที นักร้องหนุ่มกลับหลับคอพับพิงซบเขาไปเสียแล้ว ตอนที่ต้องลงจากรถยังสะลึมสะลือ ปล่อยตัวให้ถังเฮ่อช่วยพยุงลง เมื่อเช็กอินที่เคาน์เตอร์เสร็จ ถังเฮ่อก็กึ่งพยุงกึ่งลากเข้าห้อง
แม้ถังเฮ่อจะเป็ชายร่างกำยำที่สูง 180 กว่าเิเ แต่ผู้ชายที่อยู่ข้างๆ นี้ไม่ใช่เด็กสาวบอบบาง แม้สูงไม่เท่าถังเฮ่อ แต่ดูจากความยาวของขาและส่วนสูงแล้วก็น่าจะเกิน 180 เิเ ถึงคนคนนี้จะดูผอมเพรียว แต่สิ่งที่ซบอยู่บนแขนของถังเฮ่อล้วนเป็กล้ามเนื้อแน่นๆ จากการออกกำลังกายเป็อย่างดี ถังเฮ่อกึ่งกอดกึ่งลาก บ่นในใจว่าผู้ชายคนนี้แม่งหนักฉิบหาย
648
