หม่าซินรุ่ยเดินเข้ามาหาเฟยอวี่
"เฟยอวี่ข้าขอแนะนำให้เ้ารู้จักนี่คือท่านปู่ของข้าหม่าจือฉวน! และท่านพ่อของข้าหม่าเซียวหราน! ส่วนท่านอาของข้าหม่าเชาหรงเ้าเคยเจอท่านแล้วที่ป่าพยัคฆ์!"
หม่าจือฉวนหยิบกระบี่ระดับ3ที่เฟยอวี่สลักอาคมไว้ออกมาจากแหวนมิติและพูดกับเฟยอวี่
"เป็เ้างั้นหรือ?ที่สลักอาคมให้กระบี่เล่มนี้"
"ใช่แล้วเป็ข้าเอง" เฟยอวี่ตอบอย่างเรียบเฉย
"เ้าแน่ใจหรือว่าสามารถสลักอคมที่ดีกว่านี้ให้กับอาวุธระดับ5ขั้นกลางได้!" หม่าจือฉวนถามด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างดุดัน
"ได้! เพียงแต่มันก็ขึ้นอยู่กับพวกท่านว่ามีวัตถุดิบเพียงพอหรือไม่"
"แน่นอนพวกเราหาให้เ้าได้ ทั้งแกนอสูรแก่นโลหิตระดับ5ขั้นต้นถึงขั้นสูงระกูลหม่าของเราพอมีเก็บไว้บ้างเ้า้ามากแค่ไหนกันละ?"
"แกนอสูรและแก่นโลหิตระดับ5ขั้นกลางอย่างละ5และระดับลูงอย่างละ1 สำหรับระดับสูงขอเป็ธาตุเดียวกันระดับกลางยังธาตุใดก็ได้! ท่านสามารถเลือกได้ว่า้าอาคมแบบเพื่มความแข็งแกร่งหรือแบบทำลายล้างหรือถ้าทั้งคู่ วัตถุดิบก็ต้องเป็2เท่าด้วยเช่นกัน!" เฟยอวี่ยังพูดจาแบบสบายๆ
"ข้า้าแบบดีที่สุดนี่ของที่เ้า้า!" หม่าจือฉวนหยิบของทั้งหมดพร้อมด้วยกระบี่ระดับ5ขั้นกลางวางให้เฟยอวี่บนโต๊ะ หม่าเซียวหราน และ หม่าเชาหรง ยังคงยืนอยู่ด้วนหลังหม่าจือฉวนโดยไม่พูดอะไรเพียงแค่เฟ้าดูอยู่ห่างๆ
มีแกนอสูระและแก่นโลหิตดับ5ขั้นกลางอย่างละ10หลากหลายธาตุ แกนอสูระและแก่นโลหิตระดับ5ขั้นสูงธาตุไฟอย่างละ2
เฟยอวี่ตรวจสอบของเพียงแค่มองผ่านก็พูดกับหม่าจือฉวน
"ข้า้าเวลาไม่เกิน2ชั่วยามและ้าสมาธิอย่างมากรบกวนพวกท่านออกไปรอข้างนอกเดินเล่นทำใจให้สบายแล้วอีกไม่เกิน2ชั่วยาม อาวุธที่สามารฆ่าผู้ทรงพลังระดับ5ขั้นกลางได้อย่างง่ายดายจะถึงมือท่านอย่างแน่นอน"
หม่าจือฉวนออกจากห้องมาแต่ไม่ได้ไปไหนเพียงยืนอยู่หน้าห้อง
"ซินรุ่ย เจ็าเด็กคนนี้จะทำได้แน่หรือ?" เป็หม่าเซียวหรานที่เอ่ยออกมาเป็คนแรก
"ข้าแน่ใจท่านพ่อ เฟยอวี่คนนี้มาจากนิกายลับและข้าเคยเห็นกับตาตอนที่เขาสลักอาคมใส่กระบี่ระดับ3 เขาใช่เวลาไปเพียงแค่20นาทีเท่านั้นและใช้เพียงแก่นโลหิตระดับ4ขั้นสูงเพียงอย่างเดียวก็สร้างอาคมที่ร้ายกาจยิ่งออกมาได้แล้ว เหงื่อสักหยดก็ยังไม่มีให้เห็น ถึงแม้จะคงอยู่ได้เพียง1ปี!"
"เอาเถอะเดี๋ยวอีก2ชั่วยามก็จะได้รู้กัน" หม่าจือฉวนพูดด้วยสีหน้าคาดหวัง
ในห้องรับรอง
เฟยอวี่ยังคงทำเหมือนเช่นเคย เพียงแต่คราวนี้ใช้แก่นโลหิตระดับสูงในการวาดอักขระที่คราวนี้มายมายนับหมื่นตัว
แกนอสูรระดับ5ขั้นกลาง3อันเป็พลังงานให้กับวงเวทย์ที่ขนาดใหญ่กว่าตอนวาดอักขระเสริมแกร่งแบบพิเศษถึง10เท่า
ครึ่งชั่วยามต่อมา
เฟยอวี่ก็เข้าสูขั้นตอนบีบอัด บีบอัดจนเหลือขนาดเท่ากับลูกปิงปองเช่นเดิมและประทับไปที่กลางกระบี่เหมือนเดิม
"อักขระเสริมแกร่งแบบพิเศษระดับ5ผนึก!"
เฟยอวี่เริ่มวาดวงเวทย์ใหม่อีกวง คราวนี่เฟยอวี่ใช้แกนอสรูระดับกลางถึง5อัน และความซับซ้อนมากกว่าเดินอย่างยิ่ง
หนึ่งชัวยามต่อมา
เฟยอวี่เข้าสูขั้นตอนบีบอัดอีกครั้ง สีหน้าเฟยอวี่ซีดลงอย่างเห็นได้ชัด วงเวทย์ค่อยถูกบีบอีดและประทับไปข้างบนอักขระเสริมแกร่ง
"อักขระะเิเพลิงพิฆาตระดับ5ผนึก!"
เฟยอวี่นั่งลงทำสมาธิฟื้นฟูพลังทันที การสลักอาคมขั้นสูงกว่าระดับพลังของตัวเองถึงแม้จะใช้พลังจากแกนอสูรเป็หลัก ก็ยังทำให้เฟยอวี่ต้องใช้สมาธิอย่างมาก โดยเฉพาะอาคมจำพวกที่ซับซ้อนมากๆ
ขณะเดียวกัน ไป๋ลี่ก็ตื่นขึ้นมาพอดี ไป๋ลี่มองเฟยอวี่ที่กำลังฟื้นฟูพลังอยู่แล้วเอ่ยขึ้นว่า
"โอ้วข้าหลับไปนานเลยสินะ เ้าสลักอาคมเรียบร้อยแล้วด้วย! โอ้วเสริมแกร่งผสานะเิเพลิงพิฆาต! อาคมคู่สะด้วยเดี๋ยวพวกสมาคมค่ายกลมาเห็นได้ใล่หาตัวเ้ากันใหญ่" เฟยอวี่ยังคงอยู่ในสมาธิ
30นาทีต่อมา
เฟยอวี่ก็ลืมตาขึ้นแล้วพูดกับไป๋ลี่
"เ้าทะลวงระดับ4ขั้นสูงแล้วสินะ!"
"ใข่ถ้าไม่เจอกับพวกระดับ6ข้าก็รับมือได้อย่างน้อยในเมืองนี้ก็ไม่ต้องกลัวใครว่าแต่เ้าจะเอาอย่างไรกับของเหลือบนโต๊ะ?"
"แน่นอนก็ต้องเอาไปทำะเิแกนอสูรอยู่แล้วถึงเ้าจะปะมือกับระดับ5ขั้นสูงได้แต่ก็คงทำได้แค่เสมอ แต่ะเิแกนอสูรระดับ5ขั้นสูงนี้สามารฆ่าได้สบายๆ"
เฟยอวี่เก็บของที่เหลือเข้าแหวนมิติแล้วก็ส่งดังออกมา
"พวกท่านที่อยู่หน้าประตูเข้ามาข้างในได้แล้ว!"
หม่าจือฉวนเดินนำทั้งสี่คนเข้ามาหาเฟยอวี่
เฟยอวี่หยิบกระบี่บนโต๊ะ ยื่นให้กับหม่าจือฉวน
"นี่กระบี่ของท่านมีอักขระอยู่2วง วง้าข้าไม่แนะนำให้ใช้สุ่มสี่สุ่มห้า ถ้าใช้งานทั่วไปใช้วงล่างก็พอ วงด้วนบนเป็แบบะเิพลังวงกว้างเวลาใช้ให้ใช้วงล่างก่อนแล้วใช้วง้าตามท่านสามารถลองพลังเต็มที่ของมันได้เพียงแต่หาสถานที่ดีๆหน่อยในนี้ไม่เหมาะ!"
"เ้าพูดว่ามันสามารถใช้อักขระ2รูปแบบพร้อมกันได้!?"
"ใช่แล้วมันคืออักขระคู่ผสาน อาคมอยู่ได้นานถึงหนึ่งร้อยปี! เพียงแค่ท่านใช้มันบ่อยๆใส่พลังหล่อเลี้ยงอาคมไว้ แล้วถ้าเกิดมีคนถามที่มาของอักขระคู่ผสานนี้ว่าใครเป็คนสลักให้เพียงแค่บอกว่าคนลึกลับในชุดคลุมดำสองคนที่สมาคมการค้าต้าเป่าเป็คนสลักให้ท่าน!"
"ได้ข้ารับปากเ้าหนุ่มน้อย พวกเราไปหาที่ลองกระบี่นี้กันดีกว่าไหม?"
"เอาสิท่านนำไปได้เลย!"
..........
นอกเมืองทางไปป่าพยัคฆ์ ฟ้าได้มืดลงแล้ว
คนทั้ง6คนยืนอยู่หน้าก้อนหินก้อนใหญ่สูงกว่า5เมตร
"ข้าแนะนำว่าท่านหม่าจือฉวนควรลงมือด้วยตัวเองเพราะว่าอาคมนี้ความรุนแรงขึ้นอยู่กับพลังปราณที่ใช้!"
หม่าจือฉวนถือกระบี่พร้อมกับถ่ายเทพลังปราณเข้าสู่กระบี่กระตุ้นอาคมทั้งสองอาคมให้ทำแล้วพร้อมกับแทงเข้าไปที่ก้อนหินขนาดั์ เพลิงพิฆาตพุ่งออกจากปลายกระบี่เพลิงที่ออกมานั้นเหมือนออกมาจากปากของัไฟอย่างไรอย่างนั้นมันกลืนกินก้อนหินพร้อมกับพุ่งไปข้างหน้ากว่า100เมตร! แสงจากเพลิงพิฆาตทำให้ที่นี้สว่างขึ้นมาทันที! ทุกคนที่ยืนดูอยู่ต่างตกตะลึงในสิ่งที่เห็น มีเพียงเฟยอวี่และไป๋ลี่เท่านั้นที่ยังดูนิ่งเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"นี่...มันไม่ทรงพลังเกินไปหน่อยหรือ!?" หมาซินรุ่ยเป็คนแรกที่เอ่ยออกมา!
"นี่มันวิเศษมาก! ข้าใช้พลังทั้งหมดไป8ส่วนแต่พลังทำลายกับเกือบถึงระดับ6เลยทีเดียว!"
หม่าจือฉวนพูดไปพร้อมกับมองกระบี่ในมือตัวเองด้วยแววตาหลงไหล กระทั้งหม่าเซียวหราน และหม่าเชาหรง ยังคงจ้องไปที่กระบี่ในมือของหม่าจือฉวน
"เ้าหนุ่มผลงานของเ้าวิเศษมาก!" หม่าจือฉวน พูดพร้อมกับอาการตื่นเต้นที่ยังคงอยู่
"ในเมื่อท่านหม่าจือฉวนพอใจในผลงานของข้า งั้นเรากลับกันได้แล้วกระมั้ง!"
"อืมพวกเรากลับกันเถอะ!" หม่าจือฉวนพูดพร้อมกับพากันเดินทางกลับมาที่ร้านอาวุธตระกูลหม่า
พวกของหม่าจือฉวน ได้แยกตัวกลับไปที่ตระกูลหม่าแล้ว เหลือเพียงหม่าซินรุ่ยที่ยังคงมาส่งเฟยอวี่ที่ห้องรับรอง
หม่าซินรุ่ยก็เอ่ยถามเฟบอวี่
"เ้าจะออกจากเมืองพยัคฆ์ครามเมื่อไหร่?"
"เร็วที่สุดเท่าที่เป็ไปได้แต่ช้าสุดก็คงไม่เกิน10วัน!"
ขณะเดียวกันรั่วชิงก็วิ่งมาหาหม่าซินรุ่ย พร้อมกับนำกระดาษเคล็ดวิชาเพลิงอัคคีสะท้านเทพส่งให้กับหม่าซินรุ่ย
"เ้าคัดลอกมันเรียบร้อยแล้วหรือ? เอ๊ะนี่....เ้า กำเนิดแก่นแท้ระดับ3! เ้าทะลวงระดับพร้อมกับอีก2ขั้นย่อยในเวลาครึ่งวันเนี้ยนะ!?" หม่าซินรุ่ยทั้งงุนงงและใในเวลาเดียวกัน
"ต้องขอบคุณ คุณชายเฟยอวี่เ้าค่ะ ส่วนวิชาเพลิงอัคคีสะท้านเทพขั้น1ข้าท่องจำได้ทั้งหมดแล้วเ้าค่ะ! คุณหนู่ต้องลองดูเองนะเ้าคะของเหลวจิติญญาที่คุณชายเฟยอวี่ให้มาวิเศษมาก! ข้าใช้ไปเพียง30หยดเท่านั้นวิชาเพลิงอัคคีสะท้านเทพก็ด้วยมันดูดซับพลังธรรมชาติได้อย่างรวดเร็วยิ่ง!" รัวชิงพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นอย่างมาก
หม่าซินรุ่ยเองก็ตื่นเต้นเหมือนกันพร้อมเอ่ยลาเฟยอวี่
"ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัวไปฝึกวิชาก่อน!"
"เดี๋ยวก่อนข้ามีเื่ให้เ้าช่วยสักหน่อยเ้าช่วยรวบรวมแกนอสูรระดับ4ขั้นสูงขึ้นไปให้ข้าหน่อยยิ่งเป็ระดับ5เลยยิ่งดี และก็ข้าขอด่วนที่สุด! เ้าบอกปู่ของเ้าว่าข้าจะช่วยเขาทะลวงระดับ5ขั้นสูงเป็การตอบแทนสำหรับค่าแกนอสูรย้ำเขาด้วยว่าข้าเป็คนที่ไม่ชอบรับของใครฟรีๆให้ข้ามากเท่าไหร่ข้าก็คืนให้มากเท่านั้น!"
"ได้ถ้าเื่ที่เ้าพูดเป็ความจริงท่านปู่ข้ายอมทุ่มไม่อั้นอยู่แล้ว"
"จากสิ่งที่เ้าเห็นใน่เวลาที่ผ่านมา สิ่งที่ข้าพูดข้าย่อมทำได้เสมอ!"
หม่าซินรุ่ยได้ยินเช่นนั้นก็รีบกลับไปที่ตระกูลหม่าอย่างรวดเร็ว
รั่วชิงเองก็กำลังจะกล่าวลาเฟยอวี่ แต่เฟยอวี่กับบอกให้นางอยู่ต่อ
"รั่วชิงเ้าอยู่นี่ก่อน!"
เฟยอวี่นำกระดาษพู่กันที่รั่วชิงนำมาให้คราวก่อนที่เก็บไว้ในแหวนมิติ ออกมาพร้อมกับเขียนบางอย่าง!