ตอนที่ 18 หว่านเสน่ห์
"นี้มันอะไรกัน ไหนเ้าบอกว่าลูกของมันเพิ่งฝึกฝนได้ไม่นาน ไม่น่าจะมีลมปราณเกินระดับก่อตั้ง แต่นี้กลับมีลมปราณแท้จริงแล้ว แถมเป็ขั้นกลางอีกด้วย" เ้าสำนักเอราวัณ กล่าวออกมากับาุโที่นั่งด้านข้าง
"ใจเย็นก่อนท่านเ้าสำนัก ข้าว่าอย่างมากมันคงอยู่ระดับลมปราณแท้จริงกลางเท่านั้น ศิษย์ของเราก็มีลมปราณแท้จริงกลางเช่นกัน แถมยังมีลูกข้าอยู่ด้วย ยังไงก็เอาชนะได้อยู่แล้ว" าุโ ที่นั่งด้านข้าง กล่าวกับเ้าสำนักเอราวัณ
"หึ ก็คงเป็อย่างงั้น ยังไงสำนักข้าก็ไม่มีทางแพ้สำนักอันดับ 10 ที่ใกล้โดนยุบได้หรอก" เ้าสำนักเอราวัณ กล่าวอย่างดูถูก
"ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก ลูกข้าสามารถปกปิดลมปราณที่แท้จริงของตัวเองได้ จนข้าไม่อาจจะวัดระดับลมปราณที่แท้จริงได้ถูกต้อง" หยางเจี่ยน ที่กล่าวออกมาอย่างดีใจที่เห็นบุตรของตนมีความสามารถขนาดนี้
"สุดยอดเลยท่านพี่ พวกนั้นใกันใหญ่เื่ระดับลมปราณท่านพี่" หยางเฟิ่ง ที่กล่าวออกมาอย่างดีใจที่พี่ชายตัวเองชนะมาได้เช่นกัน
"เอาละ อย่าเพิ่งรีบดีใจเร็วนัก ยังเหลืออีกหลายรอบที่ต้องประลองด้วย" หยางหลง ที่กล่าวเตือนน้องสาวตัวเองไม่ให้หลงระเริงกันเกินไป
....
การแข่งขันดำเนินมาเรื่อยๆ เนื่องจากเป็การแข่งแบบสะสมคะแนน จึงทำให้มีโอกาสพบเจอกันหมดทั้ง 19 ทีมที่เหลือ ซึ่งยิ่งชนะเข้ารอบลึกเรื่ิอยๆ ก็จะได้คะแนนเพิ่มขึ้น ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ส่วนทีมที่แพ้จะไม่มีคะแนน หากเก็บชัยได้ครบกับอีก 19 ทีมที่เหลือก็จะมีคะแนนเต็ม 57 คะแนน ซึ่งในประวัติศาสตร์ไม่เคยมีทีมไหนทำได้มาก่อน
ตอนนี้สำนักัสุริยันมาถึงการแข่งรอบ 3 ซึ่งเป็ทีมนอก ที่ไม่ได้เป็ 10 สำนัก แต่้ามาลงแข่ง เพื่อจะได้มีสร้างชื่อ แล้วเป็ 1 ใน 10 สำนักมาแทนที่ 10 สำนักเดิม
สำนักัสุริยัน เจอกับ พรรคดอกไม้ป่า
รอบนี้หยางหลง กับ หยางเฟิ่ง ที่ลงแข่งพร้อมกัน มาเจอกับ พรรคที่มีแต่ศิษย์ผู้หญิงทั้ง 5 คน
"ชื่อว่าหยางหลงหรอ ชื่อน่ารักจัง ข้าชอบเ้านะ"
หนึ่งในศิษย์หญิงของพรรคดอกไม้ป่า หว่านเสน่ห์ให้กับหยางหลงทันที
"ฮึ่ม ท่านพี่ข้าไม่ชอบผู้หญิงเช่นเ้าหรอก" หยางเฟิ่ง ที่เห็นเช่นนั้น กล่าวสวนกลับมา
"เ้าหุบปากไปเลย เ้าเป็เพียงแค่น้องของหยางหลงไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจแทนได้"
ศิษย์หญิงที่หว่านเสน่ห์ ตอบกลับ
"ทำไมข้าจะตัดสินใจแทนไม่ได้ ข้ากับท่านพี่อยู่ด้วยกันมานานั้แ่เกิด เพราะงั้นหากข้าไม่ชอบเ้า ข้าก็ไม่ยอมให้ท่านพี่มาคบกับเ้า" หยางเฟิ่ง สวนกลับอีกรอบ
หยางเฟิ่ง กับ ศิษย์หญิง ต่างจ้องหน้ากัน เถียงกันแบบไม่ยอมกัน
"เอาละ มาเริ่มประลองกันได้แล้ว" หยางหลง ที่ไม่อยากจะให้การตอบโต้แบบนี้ดำเนินไปเรื่อยๆ จึงพูดเริ่มประลองออกมา
"ข้าจะจัดการเ้าก่อน" หยางเฟิ่ง ที่เรียกกะบี่ออกมา พุ่งเข้าหาศิษย์หญิงที่หว่านเสน่ห์ทันที
"เดี้ยวก่อนน้องเฟิ่ง เ้าวู่วามไปแล้ว" หยางหลง ที่เห็นเช่นนั้น จึงกล่าวห้าม แต่ไม่ทันการเสียแล้ว
"หึ"ศิษย์หญิง ที่รอสวนกลับอยู่แล้ว จึงใช้ปราณจิตเรียก แส้ออกมา
"แส้หรอ แค่นี้จะทำไรได้" หยางเฟิ่ง ที่เห็นอาวุธอีกฝ่ายเป็แส้ก็ไม่เกรงกลัวอะไร
เฟี้ยววววว
ศิษย์หญิงตวัดแส้ออกมา เพื่อจะเล่นงานหยางเฟิ่งทันที
"จะฟันแส้ให้ขาดเลย" หยางเฟิ่ง ที่เห็นแส้พุ่งเข้ามาหาตน จึงเตรียมใช้กะบี่เตรียมฟันแส้
วูบบบบบบ
แต่ทันทีที่กะบี่ถูกฟันออกไป แส้กับมีการเคลื่อนไหวช้าลง ราวกับสามารถล่องลอยในอากาศได้
!!!
"อะไรกัน"
หยางเฟิ่ง ที่เห็นเช่นนั้น ก็แปลกใจที่แส้เคลื่อนไหวช้าลงทันที เมื่อกำลังจะถูกกะบี่ฟัน จนทำให้กะบี่ของหยางเฟิ่งฟันเพียงอากาศที่ว่างเปล่า
เมื่อกะบี่ถูกฟันออกไปัักับอากาศเรียบร้อย ตอนนี้แส้กลับมาเคลื่อนไหวเร็วอีกครั้ง
เพี้ยยยยยย
หยางเฟิ่ง ที่ถูกแส้ฟาดใส่จนกระเด็นออกมา
"น้องเฟิ่ง" หยางหลง เอาตัวเข้ารับหยางเฟิ่งทันที
"เป็ไงบ้าง" หยางหลง ถามอาการออกมา
"ข้าไม่เป็ไรมากท่านพี่ แต่แส้ทำไมถึงเคลื่อนไหวแปลกเช่นนั้น" หยางเฟิ่ง ที่สงสัยกับการเคลื่อนไหวแปลกๆของแส้ จึงเอ่ยออกมา
"บางทีแส้นั้น อาจจะเป็ปราณจิตขั้น 3 ที่มีคุณสมบัติอะไรบางอย่าง" หยางหลง กล่าวออกมา