ตอนที่ 17 ร่างทรงเทพวิหคเพลิง
' ปลดผนึกลมปราณแท้จริงขั้นเจ็ดแล้วแต่ก็ยังสู้ไม่ได้ เห็นทีจะต้องใช้พลังนั้นแล้ว ' ม่อเส้าเฟินประกายตาสว่างวาบ
" หืม? "
" จะใช้สิ่งนั้นแล้วเหรอ? ร่างทรงเทพวิหคเพลิงในตำนาน " เฟยหลิงเทียนเอ่ยเสียงเบา ภายในดวงตาพลันเผยความ้าต่อสู้ออกมา
แม้เฟยหลิงเทียนจะเอ่ยออกมาเบาๆ ทว่าก็ไม่พ้นหูของยอดฝีมืออย่างเ้าเมืองชางเฟิง ผู้าุโสี่สำนักใหญ่ ประมุขตระกูลใหญ่ทั้งสาม แม้แต่เฟยอู่จี้และเซี่ยชุนเฉิง
" ว่าไงนะ !!! " พวกเขาอุทานออกมาพร้อมกัน พร้อมกับมีสีหน้าที่ตื่นตะลึง
หลังจากผู้าุโสี่สำนักใหญ่ได้ยินเช่นนั้นก็พูดคุยถึงข้อมูลที่ได้ยินมาในทันที พวกเขาตื่นตระหนกใ กระนั้นสีหน้าของพวกเขาก็ยังตื่นเต้นยินดี
" ร่างทรงเทพวิหคเพลิงในตำนาน !!! " หลินเหอตกตะลึง
" ที่เฟยหลิงเทียนกล่าวเป็ความจริงรึ? " หลี่เจี้ยนกล่าวถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ
" ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน " ฉางไป๋ส่ายหน้าพร้อมจ้องมองม่อเส้าเฟินเขม็งจริงจัง เขาอยากจะมองให้ทะลุ อยากจะสืบหาความลึกลับในตัวของชายหนุ่ม ทว่ากลับมิสามารถหาสิ่งใดพบได้เลย
" ข้าว่าน่าจะจริง เพราะว่าเปลวเพลิงของเทพวิหคเพลิงในตำนานเป็สีแดงอมทอง พวกเราน่าจะคิดได้ั้แ่แรกเห็นแล้ว " โจวหยูกล่าวขึ้นมาบ้าง พร้อมกันนั้นก็จ้องมองม่อเส้าเฟินด้วยความสนใจ
" ไม่คิดว่าในยุคนี้จะมีร่างทรงหนึ่งในสี่สัตว์เทพมาเกิด อย่างร่างทรงเทพวิหคเพลิง " ฉางไป๋กล่าวด้วยดวงตาเปล่งประกาย
" ม่อเส้าเฟิน เป็ร่างทรงของเทพวิหคเพลิง คราวนี้สำนักวิหคเพลิงของข้าต้องรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน ฮ่าฮ่าฮ่า " หลี่เจี้ยนกล่าวพร้อมหัวเราะอย่างเบิกบาน
หลี่เจี้ยนมีความสุขเป็อย่างมากที่ได้ม่อเส้าเฟินมาเข้าร่วมสำนัก ทั้งชายหนุ่มยังเป็ถึงร่างทรงเทพวิหคเพลิงในตำนาน สำนักวิหคเพลิงของเขาช่างโชคดีอะไรเช่นนี้ อย่างนี้ต้องปิดสำนักฉลองสักหน่อยแล้ว
ส่วนหลินเหอกับฉางไป๋พลันมองหลี่เจี้ยนด้วยความอิจฉา การที่ได้ม่อเส้าเฟินมาเข้าร่วมสำนักเป็การบ่งชี้ว่าสำนักวิหคเพลิงจะต้องรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่ในยุคนี้อย่างแน่นอน
ในทุกๆหมื่นปีจะมีร่างทรงสี่สัตว์เทพมาเกิดครั้งหนึ่ง แต่จะมาเกิดในยุคไหนนั้นไม่มีผู้ใดสามารถทราบได้ ในสมัยโบราณนานมาแล้วเคยมีสองร่างทรงมาเกิดในยุคเดียวกัน การเจอพบเจอกันของสองร่างทรงครั้งครานั้น เป็การต่อสู้ที่ะเืฟ้าะเืดิน เป็ดั่งตำนานการต่อสู้ของโลกผู้ฝึกตนเลยก็ว่าได้ ทว่าตามบันทึกตำนานโบราณ ั้แ่อดีตมาจนถึงปัจจุบันนี้ก็ยังไม่เคยมีเหตุการณ์อย่างสี่ร่างทรงปรากฏขึ้นมาในยุคเดียวกันมาก่อน
บนอัฒจันทร์ที่นั่งตระกูลม่อ
ม่อหลินไห่มีสีหน้าตื่นตะลึง หลังจากได้ยินคำพูดของเฟยหลิงเทียน แม้ว่าชายหนุ่มจะเอ่ยเสียงเบา แต่เขาก็ยังได้ยิน เขาไม่แปลกใจอย่างใดถ้าเป็โจวหยูผู้าุโสำนักัฟ้าเป็ผู้ทราบว่าบุตรชายของเขาเป็ร่างทรงสัตว์เทพในตำนาน แต่ที่เขาแปลกใจกระทั่งตะลึงงันก็คือเฟยหลิงเทียนเป็ผู้ที่รับรู้ว่าม่อเส้าเฟินคือร่างทรงเทพวิหคเพลิง !!!
' เฟยหลิงเทียนเป็ผู้ใดกันแน่? ถ้าเขายังสามารถมองเห็นร่างทรงเทพวิหคเพลิงในร่างของเฟินเอ๋อร์ได้ ไม่แปลกใจที่เขาจะมองลมปราณที่ถูกปกปิดไว้ด้วยพลังพิเศษของร่างทรงเทพวิหคเพลิงอย่างทะลุปรุโปร่ง ' ม๋อหลินไห่ครุ่นคิดในใจพลางมองเฟยหลิงเทียนอย่างให้ความสำคัญมากขึ้น
บนเวทีประลอง
ผู้ที่ตกตะลึงมากกว่าใครมิใช่ยอดฝีมือที่ได้ยินเ่าั้ แต่เป็ตัวของม่อเส้าเฟินเอง เขาอยู่ระยะใกล้ที่สุดจึงได้ยินคำพูดเบาๆของเฟยหลิงเทียนอย่างชัดเจนเต็มสองหู
" สมกับเป็พี่เฟย สามารถมองเห็นร่างทรงเทพวิหคเพลิงในร่างของข้าได้ " ม่อเส้าเฟินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม เก็บระงับความตื่นตะลึงไว้ในใจ ปั้นสีหน้าให้เป็ปกติยามเผชิญหน้ากับเฟยหลิงเทียน
เฟยหลิงเทียนเพียงยิ้มตอบเท่านั้น การที่เขารู้เื่ร่างทรงสี่สัตว์เทพอะไรนั่นเป็เพราะว่าภายในคัมภีร์จิติญญา ' วิถีแห่งจิตเทพ ' มีรายละเอียดปลีกย่อยเล็กน้อยเกี่ยวกับสัตว์เทพแต่ละตัวเขียนกำกับเอาไว้ แต่จะเขียนเอาไว้เพื่อการใดนั้นไม่มีผู้ใดทราบได้
เหล่าผู้ชมที่ดูอยู่พลันรู้สึกงุ่นงงสับสนกับเหตุการณ์บนเวทีประลอง พวกเขาสงสัยเกี่ยวกับสิ่งที่ม่อเส้าเฟินกล่าวออกมา
" อันใดคือ ร่างทรงเทพวิหคเพลิง? "
" ข้าไม่รู้ "
" คงมีแต่เหล่าผู้าุโเท่านั้นกระมังที่ทราบรายละเอียด " จากนั้นเขาก็พลันหันไปมองเหล่าสี่ผู้าุโสำนักใหญ่
บนเวทีประลอง
" ร่างทรงเทพวิหคเพลิง " ม่อเส้าเฟินกล่าวเสียงเบา
ม่อเส้าเฟินโคจรลมปราณเพลิงทั่วร่าง เปลวเพลิงสีแดงอมทองปะทุขึ้น ขนนกเส้นหนึ่งของเทพวิหคเพลิงที่อยู่ในจิติญญาเปล่งแสงสีแดงอมทองเจิดจ้าตระการตา
- วิ้ง -
- ครืนนนนนน -
เปลวเพลิงสีแดงอมทองนั้นมีความบริสุทธิ์สูงอย่างมาก ความร้อนแรงเปลวเพลิงลมปราณธาตุไฟมิอาจเทียบได้แม้แต่หนึ่งในสิบส่วน เป็ที่บ่งบอกว่าเปลวเพลิงของเทพวิหคเพลิงนั้นร้อนแรงอันตรายมากมายขนาดไหน !!!
ภายในดวงตาของม่อเส้าเฟินก็กลายเป็สีแดงอมทองเช่นเดียวกัน เพลิงสีแดงอมทองเปล่งประกายวาบผ่านดวงตา เส้นผมของเขาลุกไหม้เป็เปลวไฟ มันไม่ได้ลุกไหม้จนผมมอดไหม้ไปจริงๆ เป็เพียงปรากฏการณ์ลุกโชนทำให้ดูยิ่งใหญ่ตระการตาเท่านั้นเอง ทว่าเพลิงสีแดงอมทองคล้ายกับเป็เพลิงแห่งการทำลายล้างอย่างไรอย่างนั้น มันร้อนระอุ แผดเผาทุกสิ่งทุกอย่าง น่าหวาดหวั่นเป็อย่างยิ่ง
ม่อเส้าเฟิงปลดปล่อยเปลวเพลิงแดงอมทองราวแผดเผาร่างของตน รัศมีอันร้อนแรงสูงส่งลุกโชนพวยพุ่งสู่ฟ้า ด้านหลังของชายหนุ่มได้มีเงาเทพวิหคเพลิงอันยิ่งใหญ่ปรากฏขึ้นมา แรงกดดันที่ปล่อยออกมาทำให้ผู้ที่ชมดูอยู่รู้สึกสั่นสะท้าน หวาดผวากับความศักดิ์สิทธิ์ของเงาร่างนั้น
ร่างเงาร่างนั้นคือเทพวิหคเพลิง มนุษย์ใดบ้างที่ไม่ตื่นตระหนกใกับอำนาจพลานุภาพของสัตว์เทพ?
เหล่าผู้ชมตะลึงกับรูปลักษณ์ของม่อเส้าเฟินที่เปลี่ยนไปและยังมีเงาร่างของวิหคเทพที่อยู่เื้ันั่นอีก เฟยหลิงเทียนมีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง
" พี่เฟย นี่คือพลังที่แท้จริงของข้า " ม่อเส้าเฟินกล่าวด้วยรอยยิ้ม เขาในตอนนี้มีความมั่นใจอย่างยิ่งที่จะเอาชนะเฟยหลิงเทียน
' พลังสัตว์เทพ น่าสนใจ ' เฟยหลิงเทียนเผยยิ้มเช่นกัน
ม่อเส้าเฟินเห็นเฟยหลิงเทียนไม่ใอะไรมาก ก็แปลกใจเล็กน้อย จนเขาต้องมองชายหนุ่มตรงหน้าให้สูงขึ้นไปอีก เขาไม่ประมาทโคจรพลังปราณเทพวิหคเพลิงทั่วร่าง สาดซัดปล่อยหมัดเทพวิหคเพลิงออกไป วิหคเพลิงบินทะยานออกมาจากหมัดมาอยู่เบื้องหน้าของเฟยหลิงเทียนอยางรวดเร็วเหนือชั้น เสียงร่ำร้องกู่ก้องของวิหคเทพสั่นะเืไปทั่วทิศ
- หมัดเทพวิหคเพลิง -
- ฟิ้ว -
- กี๊ดดดด แกรรรว็ววววววว -
เสียงกู่ก้องของวิหคเทพทำให้เส้นผมสีดำยาวของเฟยหลิงเทียนปลิวไสวสยายไปเื้ั ชายหนุ่มยืนประจันหน้ากับวิหคเทพอย่างองอาจไม่เกรงกลัวใดๆ เขาเพียงปล่อยหมัดแห่งสุดยอดกายเนื้อออกไป หมัดนั้นมีแสงสีฟ้าเคลือบอยู่เบื้องนอกของพลังสุดยอดกายเนื้อ ดูยิ่งใหญ่สูงส่ง หมัดนั้นของชายหนุ่มเหมือนว่าจะฉีกอากาศเป็ชิ้นๆ แหลกละเอียดทุกสิ่งอย่าง ราวกับไม่มีสิ่งใดที่ต้านทานหมัดนั้นของชายหนุ่มได้เลย เสียงอันน่าครั่นคร้ามกรีดฝ่าทะลายอากาศตรงดิ่งเข้าหาเทพวิหคเพลิง ประจันพลังกันว่า ' หมัดของผู้ใดที่เหนือกว่ากัน '
- หมัดแห่งสุดยอดกายเนื้อ ผสานพลังแห่งจิตเทพ ' หมัดจิติญญา ' '
- ครืนนนนนนนน -
- เปรี้ยงงงง -
เปลวเพลิงแดงอมทองวูบไหว กระนั้นก็ยังทนอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวมิได้ ถูกทะลวงเป็รูโหว่ เทพวิหคเพลิงแตกกระจายกรีดร้องแสดงท่าทางราวกับเ็ปจริงๆ มันถูกหมัดของเฟยหลิงเทียนทะลวงเป็รูโหว่ขนาดใหญ่ หมัดจิติญญายังคงหลงเหลือพลังอีกครึ่งหนึ่ง พุ่งเร็วแรงทะลุนรกเข้าหาร่างของม่อเส้าเฟิน
ม่อเส้าเฟินหน้าเปลี่ยนสี ทว่ายังไม่ลนลาน เขารีบสร้างกำแพงเพลิงขึ้นมาป้องกันคุ้มครอง ชายหนุ่มเพ่งมองแสงสีฟ้าอย่างเขม็ง เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่งยามมองไปยังแสงสีฟ้าอันลึกลับ
' นึกไว้แล้วเชียว ว่าเหตุใดถึงได้มีกลิ่นอายอันแสนคุ้นเคย พออยู่ในร่างสัตว์เทพข้าถึงได้เข้าใจแสงสีฟ้านั้น เป็ ' กลิ่นอายของเทพ ' แม้จะบางเบามากก็ตาม ทว่าชัดเจนแน่แท้ '
ม่อเส้าเฟินตะลึง จากนั้นชายหนุ่มก็กลับมามีสมาธิในการต่อสู้อีกครั้ง ไม่เก็บกลิ่นอายแห่งเทพนั้นมาครุ่นคิดอีก
- บรึ้มมมมม -
พลังหมัดของเฟยหลิงเทียนที่มีเหลืออยู่เพียงครึ่งเดียวหักล้างกับพลังป้องกันของม่อเส้าเฟิน มันเพียงทำให้ชายหนุ่มแห่งเปลวเพลิงกระเด็นถอยหลังไปหลายจ้างเท่านั้น มิสามารถสร้างาแให้ชายหนุ่มได้เลย พริบตาที่ตัวกระเด็นปลิวถอยหลังอยู่นั้น ม่อเส้าเฟินได้ร่อนลงบนพื้นเวทีก่อนจะใช้ความเร็วพุ่งเข้าหาเฟยหลิงเทียน มือซ้ายและขวาร่ายวิชาทักษะเทพวิหคเพลิงออกมา ปล่อยเทพวิหคเพลิงสองตัวสู่โลกหล้า เพื่อจู่โจมเฟยหลิงเทียนพร้อมกัน
- เทพวิหคคู่เริงระบำ -
- กี๊ดดด ... กี๊ดดดดดดดดดดด แกกกร็ววววววกกกก -
เสียงวิหคเทพสองตัวกู่ร้องสั่นสะท้านะเือากาศ คลื่นเสียงแผ่กระจายรอบด้าน ผู้ชมพากันยกมือปิดหูป้องกันเสียงอันทรงพลังของเทพวิหคเพลิง
เ้าเมืองชางเฟิงขมวดคิ้วแน่น เพิ่มม่านลมปราณป้องกันเวทีประลองขึ้นเป็สามชั้น
สีหน้าเฟยหลิงเทียนเคร่งเครียดวิหคสองตัวนี้มีความร้อนแรงและพลังทำลายมากกว่าก่อนหน้าหลายเท่านัก ชายหนุ่มโคจรพลังจิติญญาด้วยความรวดเร็ว หมัดซ้ายขวาเปล่งประกายแสงสีฟ้าเจิดจ้า เขาชกหมัดออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกางปราการจิติญญาขึ้นมาป้องกันตัว
- หมัดแห่งจิตเทพ ' หมัดจิติญญา ' -
- ปราการจิติญญาคุ้มกาย -
ลำแสงสีฟ้าสองสายเข้าปะทะกับวิหคเทพสองสองตัวเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
- บรึ้มมมมมม -
ปราการจิติญญาสั่นกระเพื่อมทนได้เพียงนิดเดียวก็เกิดรอยแตก พริบตาก็กระจายเป็เศษเสี้ยวชิ้นเล็กๆ เฟยหลิงเทียนกระเด็นถอยหลังไปไกล โลหิตไหลซึมออกจากมุมปาก
ส่วนม่อเส้าเฟินโดนแรงะเิอัดจนตัวลอย กระเด็นปลิวละลิ่วราวกับว่าวที่สายป่านขาด ชายหนุ่มกระอักโลหิตฉีดพุ่งเป็เส้นสายสู่ฟากฟ้า
" พรู๊ดดดด "
ใบหน้าม่อเส้าเฟินขาวซีด เมื่อเท้าแตะพื้น เขาพลันะโพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า
' เฟยหลิงเทียนแข็งแกร่งจริงๆ นี่ก็ใกล้จะถึงขีดจำกัดของร่างทรงเทพวิหคเพลิงแล้ว ต้องทุ่มสุดตัว ข้าต้องชนะ ' ม่อเส้าเฟินกัดฟันเช็ดโลหิตที่มุมปาก
ชายหนุ่มปลดปล่อยรัศมีเปลวเพลิงแดงอมทองของเทพวิหคเพลิงลุกท่วมเต็มท้องนภา อานุภาพทำลายล้างะเืฟ้าะเืดิน ผู้ชมบนอัฒจันทร์ต่างมองฉากอลังการตรงหน้าด้วยสีหน้าขาวซีด คลื่นพลังอันร้อนแรงทำให้พวกเขาต่างรู้สึกร้อนวูบวาบ เหงื่อไหลชุ่มไปทั่วร่าง
" บัดซบ !!! ร้อนชะมัด "
" นี่กะจะทำลายพวกเราไปด้วยรึไง? "
" ผิวข้าจะไหม้หมดแล้ว เหมือนกับได้กลิ่นเนื้อหอมๆลอยมาเลย "
" โอ้ว ม่ายยยย ทรงผมสุดเท่ของข้าาาาาา "
" ... "
เหล่าผู้ชมปั่นป่วนวุ่นวายทันที ชางเฟิง เ้าเมืองหมอกม่วงที่มองดูเห็นว่าเหตุการณ์เริ่มจะวุ่นวาย เขาก็กางม่านป้องกันเพิ่มขึ้นอีกสองชั้นเพื่อปกป้องผู้ชมบนอัฒจันทร์ จากนั้นบรรดาพวกเขาถึงได้เริ่มสงบลง ชางเฟิงมองไปที่การประลองด้วยสีหน้าจริงจัง นี่ยังจะเป็การประลองรุ่นเยาว์อยู่อีกหรือ? ทั้งสองคนเกินกว่ารุ่นเยาว์ไปแล้ว !!!
ม่อเส้าเฟินที่แผ่เปลวเพลิงแดงอมทองทั่วฟ้า พลันหยิบกระบี่สีแดงเพลิงออกมาจากแหวนมิติ มือทั้งสองข้างกางออกรวมเปลวเพลิงทำลายล้างไว้ที่แขนทั้งสองข้าง จากนั้นผสานเข้าไปในกระบี่ทำให้ตัวกระบี่มีเปลวไฟลุกท่วม มันได้ปลดปล่อยแรงกดดันอันแข็งแกร่ง พลังทำลายล้างอันรุนแรงออกมา
เมื่อชายหนุ่มเปลวเพลิงจับด้ามกระบี่ เหนือหัวของเขามีเงาเทพวิหคเพลิงลางๆ ม่อเส้าเฟินฟันกระบี่ที่มีเพลิงอันร้อนแรงของเทพวิหคเพลิงลงมา วิหคเพลิงตัวใหญ่มหึมาพุ่งเข้าหาเฟยหลิงเทียนด้วยความรวดเร็ว
" วิหคเพลิงทะยานฟ้า " ม่อเส้าเฟินคำรามกร้าว
- กี๊ดดดดดดดดดดดด -
ความร้อนแผ่กระจายเป็วงกว้าง อากาศอบอวลเต็มไปด้วยไอร้อน เทพวิหคเพลิงพุ่งฉีกอากาศฝ่าทะยานลงมา แรงกดดันนั้นทำให้เวทีประลองแตกกระจาย
เฟยหลิงเทียนเห็นเช่นนั้นหน้าขาวซีด
' ม่อเส้าเฟินคงทุ่มสุดตัวแล้ว เปลวเพลิงนั่นแข็งแกร่งจริงๆ ข้าเองก็คงต้องทุ่มสุดตัวเช่นเดียวกัน '
' หมัดแห่งจิตเทพ ' หมัดมายาดารา ' ' เฟยหลิงเทียนเอ่ยในใจ พร้อมกับสาดหมัดมายาดาราพุ่งเข้าใส่ม่อเส้าเฟินด้วยความเร็วราวกับเส้นแสงวาบผ่าน
- วิ้งงงงงงงงงง -
แสงสีฟ้าสาดประกายออกมา เสี้ยวลมหายใจนั้นม่อเส้าเฟินพลันมองเห็นวิหคเพลิงแดงอมทองพุ่งชนเฟยหลิงเทียนเข้าเต็มๆ
- บรึ้มมมมมมมมมมมมมมม -
ชายหนุ่มเห็นเฟยหลิงเทียนกระอักโลหิตออกมาระลอกใหญ่
" พรวดดดดด "
เฟยหลิงเทียนนอนแน่นิ่งบนหลุมขนาดใหญ่ เสื้อผ้าอาภรณ์ไหม้เกือบหมด ตามร่างกายมีแต่รอยแผล่ไหม้เต็มไปหมด สภาพยับเยิน าเ็สาหัส
ม่อเส้าเฟินเห็นเช่นนั้นก็เผยรอยยิ้มออกมาอย่างดีอกดีใจ เขาทำได้แล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า
" ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าชนะแล้ว รุ่นเยาว์อับดับหนึ่งเมืองหมองม่วงเป็ของข้า ม่อเส้าเฟินผู้นี้ " ม่อเส้าเฟินหัวเราะออกมาด้วยหน้าชื่นตาบาน ชายหนุ่มดีใจอย่างแท้จริง การเอาชนะเฟยหลิงเทียนได้ ทำให้เขารู้สึกไร้เทียมทาน
" เฟินเอ๋อร์ ระวัง !!! "
เสียงร้องเตือนด้วยความตื่นตระหนก พลันทำให้ม่อเส้าเฟินสะดุ้งตื่น ปลุกชายหนุ่มออกมาจากโลกแห่งภาพลวงตา ความฝันอันสวยงามสูญสลายจางหาย ม่อเส้าเฟินมึนงงเห็นเพียงแสงดวงดาราส่องสว่างเจิดจ้า สายตาของเขาเริ่มพร่ามัว ดาราดวงนั้นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มันพุ่งมาหาเขาด้วยความรวดเร็วราวสายฟ้าแล๊บ มิให้เขาได้ทันตั้งตัว มันรวดเร็วยิ่ง !!!
- ตู้มมมม -
ม่อเส้าเฟินกระอักโลหิตโลหิตสาดกระจาย ร่างชายหนุ่มปลิวกระเด็นอย่างแรง ลอยละลิ่วออกไปนอกเวทีประลอง ก่อนจะกระแทกพื้นดินเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
เมื่อฝุ่นควันจางหาย ทุกผู้คนพลันมองเห็นม่อเส้าเฟินนอนสลบอยู่นอกเวทีเป็ที่เรียบร้อย เหล่าบรรดาผู้ชมต่างอ้าปากตาค้างตื่นตะลึงกับสิ่งที่ได้เห็นได้ชม ทั้งหมดต่างมีสีหน้ามึนงงสงสัย พวกเขาต่างก็เป็ผู้ฝึกตน มีพลังปราณสูงส่งกันทั้งนั้น ทว่าเหตุการณ์เมื่อครู่มันเกิดอันใดขึ้น!?
เฟยหลิงเทียนเห็นหมัดมายาดาราได้ผล ชายหนุ่มก็ถอนหายใจยาวออกมา พร้อมกันนั้นชายหนุ่มก็มองไปยังด้านข้างของตนที่มีหลุมขนาดใหญ่จากการโจมตีของ ' วิหคเพลิงทะยานฟ้า '
หลังจากที่ปล่อยหมัดมายาดาราออกไป เฟยหลิงเทียนก็พุ่งหลบ ' วิหคเพลิงทะยานฟ้า ' ของม่อเส้าเฟินด้วยท่าร่างอันรวดเร็ว ถึงแม้จะหลบแล้ว ทว่าก็ยังโดนส่วนหนึ่งของพลัง ทำให้ตอนนี้เสื้อผ้าด้านข้างของเขาไหม้เป็รูมากมาย แขนขวาที่โดนเปลวเพลิงกลายเป็สีแดงไปแล้ว ชายหนุ่มรู้สึกปวดแสบปวดร้อน ร่างกายยังสั่นสะท้านต่อพลังทำลายล้าง เฟยหลิงเทียนไม่เหลือเรี่ยวแรงไว้ต่อสู้ต่อแล้ว ถ้าหากม่อเส้าเฟินหลบหมัดมายาดาราของเขาได้ เขาคงแพ้แล้ว
' หมัดมายาดารา ' แบ่งออกเป็สองส่วน ส่วนแรกเป็หมัดมายา ทำให้คู่ต่อสู้ตกอยู่ในโลกแห่งภาพลวงตา ตกอยู่ในภาพฝันอันสวยงาม ส่วนที่สองจะเป็หมัดดารา สร้างแสงดาราขึ้นมารบกวนทัศนวิสัยของคู่ต่อสู้ และเป็ท่าโจมตีปิดฉากในเวลาเดียวกัน
หลังจาก ' ชางเฟิง ' เ้าเมืองหมอกม่วงหายจากอาการตกตะลึง เขาก็รีบประกาศผู้ชนะในทันที
" การประลองประจำปีจบลงเรียบร้อยแล้ว รุ่นเยาว์อันดับหนึ่งแห่งเมืองหมองม่วง คือนายน้อยตระกูลเฟย ' เฟยหลิงเทียน ' " เ้าเมืองประกาศก้องด้วยสีหน้ายินดี
หลังจากที่ได้ยินเสียงเ้าเมือง บรรดาเหล่าผู้ชมทั้งหลายพลันได้สติจากความมึนงงของการประลองเมื่อครู่
" เฮ !!! "
" นายน้อยเฟยชนะแล้ว !!! "
" นายน้อยเฟยช่างแข็งแกร่ง "
" เป็การประลองที่สุดยอดจริงๆ "
" ข้าไม่นึกเลยว่ารุ่นเยาว์กายเนื้อแท้จริงจะแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ !!! "
" กายเนื้อแท้จริงสู้กับลมปราณแท้จริง ช่างเป็การประลองที่น่าประทับใจยิ่งนัก "
" ม่อเส้าเฟินก็สู้ได้ดีนะ "
" โอ้พระเ้า กระบวนท่าสุดท้ายใครรู้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้น? "
" จังหวะนั้นข้าเห็นม่อเส้าเฟินชะงักค้างจากนั้นก็หัวเราะออกมา แล้วก็โดนแสงสว่างจ้านั่นโจมตี ข้าเห็นเพียงเท่านี้ "
" ข้าก็เช่นกัน "
" คงมีแต่เหล่าผู้าุโเท่านั้นที่จะมองเห็นความจริงของการต่อสู้ได้ "
" นั่นสิ "
เหล่าผู้ชมพากันวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างสนุกสนาน
ผู้าุโทั้งสี่สำนักใหญ่ก็วิเคราะห์กระบวนท่าสุดท้ายของการประลองกันอย่างเคร่งเครียด หาเหตุผลต่างๆนาๆ มาวิเคราะห์กัน
บนที่นั่งตระกูลม่อ
ม่อหลินไห่ถอนหายใจออกมาหลังจากเห็นบุตรชายของตนพ่ายแพ้
' เฟินเอ๋อร์คงได้ประสบการณ์ที่ดีจากการประลองครั้งนี้ ' จากนั้นเขาก็เดินไปที่สนามประลองพาม่อเส้าเฟินไปรักษา เนื่องจากอาการาเ็ของม่อเส้าเฟิงหนักหนายิ่ง เขาจึงรีบออกจากสนามประลองในทันที
เฟยหลิงเทียนหลังจากรับรางวัลจากการได้อันดับหนึ่ง ซึ่งเป็ยาเพิ่มลมปราณปฐีระดับสูง จากนั้นชายหนุ่มได้เดินไปยังอัฒจันทร์ที่นั่งของตระกูลเฟยและตระกูลเซี่ย
เพิ่งจะเดินมาถึงก็เห็นเซี่ยเยว่ฉานวิ่งเข้ามาหาพร้อมลมหอมหอบหนึ่ง นางเข้าไปกอดชายหนุ่มด้วยความอ่อนโยน
" เทียนเอ๋อร์เจ็บหรือไม่? " นางกล่าวพร้อมลูบไปแขนที่มีแผลอย่างแ่เบา
" อืม รอให้พลังของข้าฟื้นคืนก็หายแล้วล่ะ " เฟยหลิงเทียนตอบด้วยรอยยิ้ม ชายหนุ่มไม่ได้ตอบเกินจริง ตอนนี้แหล่งพลังงานจิติญญาของเขาใช้ไปเกือบหมด จิตเยียวยาจึงทำการฟื้นฟูไม่ได้ รอให้พลังจิติญญาฟื้นฟู จิตเยียวยาก็จะรักษาาแของเขาจนหายสนิทด้วยตัวของมันเอง ชายหนุ่มไม่จำเป็ต้องทำอันใดทั้งนั้น
" มานั่งนี่ ข้ามียารักษาแผลอยู่ ข้าจะทารักษาให้ " เซี่ยเยว่ฉานกล่าวด้วยความเป็ห่วง
เฟยหลิงเทียนก็ไม่ขัดน้ำใจของนาง เดินไปนั่งแล้วให้หญิงสาวทายารักษาาแให้
" เ้าช่างสมเป็บุตรชายข้า ฮ่าฮ่าฮ่า " เฟยอู่จี้กล่าวด้วยรอยยิ้ม
" ท่านพี่หลิงเทียนแข็งแกร่งจริงๆ ข้าต้องขอบคุณท่านที่ทำให้ข้าได้เงินจากการพนันมากมายมหาศาล ฮิฮิๆ " เซี่ยหนิงเอ๋อหัวเราะพร้อมเข้าไปหอมแก้มเฟยหลิงเทียน
" ฮ่าฮ่าฮ่า "
"ฮ่าๆ เทียนเอ๋อร์ เ้าช่างเป็ดาวนำโชคของตระกูลเซี่ยเราอย่างแท้จริง กลับไปที่ตระเซี่ยไปดื่มฉลองกันเถอะ " เซี่ยชุนเฉิงกล่าวด้วยใบหน้าที่มีความสุข
หลังจากนั้นทั้งตระกูลเฟยและเซี่ยก็พากันเดินไปยังตระกูลเซี่ยเพื่อฉลองชัยชนะในครั้งนี้ของเฟยหลิงเทียน
..............................................................................
583
