บทที่ 2
กฎเกณฑ์ของสนามรบ
'ชื่อ' มิใช่เพียงเสียงเรียกขาน...
หากแต่เป็ 'สัญญา' ฉบับแรกที่โลกมอบให้เรา...
เป็สมอเรือที่มองไม่เห็นซึ่งเหนี่ยวรั้งตัวตนของเราไว้
ไม่ให้ล่องลอยไปในมหาสมุทรแห่ง ความไร้ตัวตน
— จาก "ว่าด้วยนามและตัวตน"
หลังจากวันนั้น... วันที่ผมได้เห็น "แสงแรก" ในความมืด... ชีวิตก็ยังคงดำเนินต่อไป
ผมไม่ได้กลายเป็คนใหม่ในชั่วข้ามคืน "เงา" ยังคงเกาะกินจิตใจ และความเหนื่อยล้ายังคงเป็เพื่อนสนิท แต่ตอนนี้... มันมีบางอย่างที่ต่างออกไป
มันไม่ใช่ "อาวุธ" ที่จะเอาไปสู้กับใคร... แต่มันคือ "สมอเรือ" เล็กๆ... ความทรงจำถึงรอยยิ้มและไออุ่นนั้น... คือสิ่งที่คอยเหนี่ยวรั้งไม่ให้ผมจมดิ่งลงไปในความว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์
ผมเริ่มค้นพบ "กฎ" ของการเอาตัวรอดในสนามรบแห่งใหม่นี้... กฎข้อแรก ผมค้นพบมันก่อนที่จะได้รู้จักความรักเสียอีก...
(ฉากย้อนความคิด)
...ย้อนกลับไปหลายสัปดาห์ก่อน... ในวันที่ผมยังคงปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับความเฉยชา ผมเผลอจ้องมองโมบายล์รูปทรงเรขาคณิตที่แขวนอยู่เหนือเปลนานเกินไป ภาพไม่ค่อยชัดอาจจะเป็... และก่อนจะทันได้ห้ามตัวเอง สมองที่ถูกสาปของผมก็เริ่มทำงานโดยอัตโนมัติ...
'การหมุน... สมดุลของโมเมนต์... จุดศูนย์ถ่วง...'
ความคิดมันทะลักเข้ามา... และหน้าต่างสถานะก็ปรากฏขึ้นเป็ครั้งแรก...
[ สถานะ ]
ชื่อ: (ยังไม่ได้รับการรับรู้)
...
MP (Mental Points): 7/1000 (สถานะวิกฤต)
...
[ สกิลติดตัว (Innate Skills) ]
• ประกายไฟแห่งอัจฉริยะ (Spark of Genius) [Unique]: เพิ่มค่า INT และ WIS เริ่มต้นอย่างมหาศาล เพิ่มความเร็วในการเรียนรู้และทำความเข้าใจหลักการพื้นฐานของโลกได้อย่างก้าวะโ (สถานะ: ทำงานตลอดเวลา)
• "ดวงตาแห่งโครงสร้าง" (Gaze of Structure) [Unique]: เมื่อเพ่งสมาธิไปที่วัตถุหรือปรากฏการณ์ใดๆ สามารถมองเห็น "รหัสต้นกำเนิด" หรือ "โครงสร้างพื้นฐาน" ของมันได้
[ ลักษณะทางกายภาพ (Trait) ]
• ลมหายใจที่ไม่สมบูรณ์: ลดอัตราการฟื้นฟู SP (Stamina) ตามธรรมชาติลง 30% ระหว่างการพักผ่อน ทำให้รู้สึกอ่อนเพลียได้ง่าย
• เส้นโลหิตเปราะบาง: มีโอกาส 20% ที่จะเกิดสภาวะ [เืออกภายใน (ต่ำ)] เมื่อร่างกายได้รับภาระหนักหรือใช้ MP จำนวนมากในเวลาสั้นๆ
[ สถานะผิดปกติ (Curse) ]
• เงาที่กัดกิน [ไม่สามารถลบล้างได้]:
• กัดกิน MP 1 หน่วย ทุกๆ 6 ชั่วโมงโดยประมาณ
• เมื่อ MP ต่ำกว่า 10% จะเข้าสู่สภาวะ [ดิ่งลึก (Deep Dive)]: ลดค่าสถานะทั้งหมด 80%, ปิดการใช้งานสกิลทั้งหมด, การรับรู้ต่อโลกรอบตัวจะพร่ามัว
• มีโอกาสเข้าสู่สภาวะ [ว่างเปล่า (Apathy)] ทุกครั้งที่ตื่นนอน: ทำให้การฟื้นฟู MP ทุกชนิดลดประสิทธิภาพลง 50% เป็เวลา 1 ชั่วโมง
[...คุณได้ทำความเข้าใจ 'หลักการสมดุลทางกายภาพ'...]
[...MP ฟื้นฟู 1 หน่วย...]
นั่นคือกฎข้อแรกที่ผมเรียนรู้... 'การเรียนรู้... คือการต่อต้าน'
(กลับมาปัจจุบัน)
และกฎข้อที่สอง... คือกฎที่ผมเพิ่งค้นพบ... มันทรงพลังกว่ามาก
เย็นวันหนึ่ง... ขณะที่แม่กำลังอุ้มผมและฮัมเพลงกล่อมเบาๆ พ่อก็เดินเข้ามาในห้อง เขามองมาที่ผมด้วยแววตาอ่อนโยน ก่อนจะพูดกับแม่ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
"วันนี้... เฟลิกซ์ เป็ยังไงบ้าง?"
เฟลิกซ์...
ทันทีที่เสียงนั้นกระทบโสตประสาท... จิติญญาของผมก็สั่นะเื
[...คุณได้ 'รับรู้' นามของตนเองเป็ครั้งแรก...]
[...กำลังตรวจสอบความเข้ากันได้ระหว่าง 'นาม' และ 'จิติญญา'...]
[...ผลการตรวจสอบ: เข้ากันได้ 98%...]
[...เงื่อนไขสำเร็จ: ปลดล็อก 'พรแห่งนาม (Blessing of the Name)' Lv.1...]
[ พรแห่งนาม (Blessing of the Name) - Passive Skill ]
Lv.1: เมื่อถูกเรียกขานด้วย "เจตนาที่ดี" (ความรัก, ความห่วงใย, ความปรารถนาดี) จากผู้อื่น จะสร้าง [เกราะใจ (Mental Barrier)] ขึ้นมาป้องกันการลดลงของ MP เป็เวลา 10 วินาที และเพิ่มประสิทธิภาพการฟื้นฟู MP จากแหล่งภายนอก 50% เป็เวลา 1 นาที
แม่ยิ้มกว้าง "วันนี้เขาดีขึ้นมากเลยค่ะ... ใช่ไหมจ๊ะ... เฟลิกซ์ ?"
เธอเรียกชื่อนั้นอีกครั้ง... พร้อมกับความรักที่ััได้...
[...ผลของ 'พรแห่งนาม' ทำงาน...]
[...[เกราะใจ] ถูกสร้างขึ้น...]
[...คุณได้รับผลของ 'ความอบอุ่นจากครอบครัว'...]
[...ประสิทธิภาพการฟื้นฟู MP เพิ่มขึ้น 50%...]
[...MP ฟื้นฟู 2 หน่วย!] (จากปกติ 1 หน่วย)
ผมเบิกตากว้าง... ไม่ใช่แค่รอยยิ้ม... แต่ "ชื่อ" ของผม... มันคือกลไกป้องกันตัวงั้นเหรอ?
ชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้ด้วยความหวังว่าผมจะ "โชคดี"... มันกลายเป็เครื่องมือที่ช่วยให้ผมต่อสู้กับโชคชะตาที่เลวร้ายของตัวเองได้จริงๆ
ความรู้สึก "ไม่คู่ควร" ยังคงอยู่... แต่ตอนนี้มันมีอีกความรู้สึกหนึ่งแทรกเข้ามา... ความรู้สึกที่อยากจะลอง... ลองตอบสนองต่อความหวังดีนี้ดูสักครั้ง
ผมมองหน้าแม่... รวบรวมพลังทั้งหมดที่มี... และเปล่งเสียงคำแรกในชีวิตใหม่ออกไป... เสียงที่เลียนแบบคำสุดท้ายที่ผมได้ยินจากเธอ...
"...อิกซ์"
มันเป็เสียงที่แ่เบาและไม่สมบูรณ์... แต่สำหรับพ่อกับแม่... มันคือเสียงที่ดังที่สุดในโลก
ทั้งสองคนเบิกตากว้าง... ก่อนที่รอยยิ้มแห่งความปิติยินดีจะปรากฏขึ้นบนใบหน้า... และในวินาทีนั้นเอง... ผมก็เห็นมัน
[...คุณได้สร้าง 'สายสัมพันธ์' เป็ครั้งแรก...]
[...เงื่อนไขสำเร็จ: ปลดล็อกสกิลใหม่...]
[ คำพูดที่จริงใจ (Heartfelt Words) - Active Skill ]
Lv.1: เมื่อกล่าวคำที่มาจากความรู้สึกที่แท้จริง (ความขอบคุณ, ความสุข, ความเศร้า) จะช่วยฟื้นฟู MP ของตัวเองและเป้าหมายที่รับฟังได้เล็กน้อย (1-5 หน่วย ขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของอารมณ์)
[...คุณได้ใช้สกิล 'คำพูดที่จริงใจ' สำเร็จ...]
[...MP ฟื้นฟู 5 หน่วย!]
นี่สินะ... กฎข้อที่สองของสนามรบนี้...
'สายใย... คือการเยียวยา'
ผมยังคงเป็ทหารที่าเ็... ในาที่ไม่เห็นวันจบ
แต่ตอนนี้... ผมไม่ได้สู้เพียงลำพังอีกต่อไปแล้ว