ผจญภัยในโลกเกม 1 / มี Set จำหน่ายใน MEB

    17

    คิร่าวางแผนที่ลงกับพื้น ใช้แท่งสีดำขีดบนแผนที่ เป้าหมายอยู่แถวนี้ เปิดสมุดเล่มเล็กดูรายการสิ่งที่ต้องทำ ยกโหลน้ำผึ้งขึ้นมาตรวจสอบ

    “คิร่า” ซิสเรียก

    “ว่าไง”

    “เธออยู่ที่นี่มากี่ปีแล้ว” 

    “ก็ราวๆห้าปี ฉันพึ่งออกเดินทางจากหมู่บ้านเพื่อผจญภัยน่ะ” คิร่าเก็บของใส่เป้สะพายหลัง พูดต่อว่า “น้ำยารักษาอาการแมลงต่อยมันจะช่วยให้นายหายปวดได้”

    “ขอบใจมาก ว่าแต่เธอจะไปไหนต่อ” ซิสลุกขึ้นยืน

    “เรียกฉันว่าคิร่าดีกว่า จะได้รู้ว่ากำลังสื่อสารกับฉัน” คิร่าหัวเราะเบาๆ และเดินไปนอกเงาของต้นไม้ มองไปที่๺ูเ๳า ท้องฟ้าสีชมพูอ่อนผสมด้วยสีส้ม ก้อนเมฆลอยอย่างช้าๆ 

    “ฉันต้องล่าปีศาจรองหัวหน้าให้ครบที่กำหนด และลุยกับปีศาจหัวหน้า เพื่อที่จะได้ไปพื้นที่สีแดง”

    “พื้นที่สีแดงอีกแล้ว ที่นั่นมันมีอะไรกันแน่” ซิสพูดเบาๆ “แต่ยังไงเราก็ต้องไป เพื่อที่จะหาภารกิจปลดหนี้”

    “แล้วเจอกัน ว่าแต่นายชื่ออะไรนะ ฉันลืมถามไปเลย” 

    “ฉันชื่อ ซิส” ซิสประหม่าเล็กน้อย 

    “ยินดีที่ได้รู้จักนะ นายซิส ผู้ไม่ยอมแตกสลาย” คิร่ายิ้ม “ฉันไปล่ะ”

    “เดี๋ยวก่อน” ซิสพุ่งเข้ามาขวางทาง “แล้วฉันจะติดต่อเธอได้อย่างไร”

    “เอางี้ ถ้านายไปหมู่บ้านทานตะวันได้ นายก็จะเจอฉันเอง” คิร่าวิ่งตรงไปยัง๥ูเ๠าลูกนั้น ธนูคันใหญ่ที่ห้อยด้านหลังส่ายไปมาตามจังหวะการวิ่ง


    ซิสเดินทางกลับเมืองอย่างระมัดระวัง ท่อเหล็กความต้านทานก็ต่ำลงทุกที

    “หรือเป็๲เพราะเราเก่งขึ้น ไม่สิ อย่าหลงตัวเอง” 

    ระหว่างทางเจอผู้เล่นมากมายกำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์หลากหลาย ฝูงเห็ดสีแดง ผีเสื้อลายจุดเหลือง แมลงปอ 

    ซิสเริ่มคิดมากขึ้นถึงเ๱ื่๵๹ราวความแตกต่างระหว่างนักผจญภัย กับ ชาวเมือง อะไรคืออะไรเขาจับต้นชนปลายไม่ถูก กลับมาถึงที่พักก็อ่อนล้าหมดแรง หลับไป


    ใน๰่๥๹หนึ่งอาทิตย์ถัดมาเขาแทบจะไม่ได้เจอคิวเลย ซิสยังคงออกไปลุยกับมอนสเตอร์อยู่เป็๲ประจำทุกวัน นำเศษไอเท็มที่ได้ไปขาย ทำให้พอมีทุนอยู่บ้าง แต่สิ่งที่น่าเศร้ากว่านั้นคือ เขาหมกมุ่นอยู่กับการคิดถึงชีวิตในโลกนี้กับด้านนอก ซึ่งมันเหมือนย้อนแย้ง และสับสนจนกระทั่ง

    “ปั้ง!” เสียงประตูดังขึ้น

    “ซิส ฉันมีข่าวดี!” คิวพุ่งเข้ามาในห้องพร้อมกับแผ่นกระดาษยับขนาดเล็ก “นายต้องไม่เชื่อแน่ๆ”

    “ใช่ฉันไม่เชื่อแน่ๆ ถ้านายไม่บอกสักทีว่ามันคืออะไร” ซิสหยุดคิดเ๹ื่๪๫ราวที่สับสนและหันมาสนใจคิว 

    “นายต้องดีใจกว่านี้อีกนิดหน่อย ให้สมกับการเป็๲ข่าวดี” คิวคลี่กระดาษออก

    “มีเควสที่จะได้เงินปลดหนี้ เย้ ดีใจเว้ย” ซิสประชด “พอใจรึยัง”

    “ถูกต้องนะครับ” คิวพูดต่อว่า “คุณได้สิทธินั้นเดี๋ยวนี้”

    “เฮ้อ ไม่ต้องแปลกใจ เพื่อนฉันบ้า ส่วนเราก็บ้า ถึงว่าอยู่ด้วยกันได้” ซิสบ่น

    คิวยื่นกระดาษให้ซิสอ่าน 

    ภารกิจของมิสเตอร์ซีโร่

    ปีกสีรุ้ง 1 ชิ้น จากมินิบอสพญาผึ้ง

    รางวัลตอบแทน 50,000 ทอง (ด้านนอก)

    ภายในหนึ่งอาทิตย์หลังจากติดประกาศ

    ปล.สินค้าอยู่ในสภาพสมบูรณ์


    “นายดึงใบนี้มาวันไหน” ซิสถาม

    “วันนี้เลยสดๆร้อนๆ ดีใจใช่ไหมล่ะ สำหรับฉันน่ะ ดีใจมาก” คิวเสริม “เพราะนายจะได้ใช้หนี้ฉัน”

    ความคิดซิสที่จะปลดหนี้ของครอบครัว ฝันสลายไปอีกครั้ง แทบจะลืมไปว่าติดหนี้คิวอยู่ 

    “เอาล่ะถ้ามองในทางที่ดี ถือว่าเป็๲ก้าวถัดไปที่เติบโตขึ้น” ซิสลุกขึ้นจากที่เตียง 


    ทั้งคู่มุ่งหน้าไปยังทิศเหนือของเมือง เมืองนั้นดูแคบทันทีเมื่อผู้คนจำนวนมากยืนรวมกันเต็มทางออกของประตูเมือง 

    เหล่านักผจญภัยรวมตัวกันประมาณเกือบสองร้อยคน 

    “บ้าไปแล้วทำไมคนเยอะอย่างนี้” ซิสพูดขึ้นมา

    “ใช่ บ้าไปแล้วแน่ๆ” คิวเสริม

    ซิสไปซื้อท่อเหล็กอันใหม่ ร้านด้านข้างประตูเมืองทางทิศเหนือ พ่อค้าดูจะเป็๲ที่ยินดีอย่างมากเพราะซิสคือลูกค้าประจำ ครั้งหนึ่งเขาเคยเอ่ยปากให้ใช้ดาบจากร้านเขา แต่ซิสกลับปฏิเสธ ไม่อยากจะเป็๲หนี้ใครอีกมันทรมานเมื่อเราต้องยืมจมูกคนอื่นหายใจ ซิสได้แต่คิดว่าจะต้องใช้ความพยายาม ความสามารถที่มี เพื่อยืนหยัดมีชีวิตต่อไปให้ได้

    “พร้อมไหมซิส” คิวมองซิสที่ถือด้ามเหล็กแกว่งไปมา

    “คนเยอะแบบนี้ เราต้องใช้หัวคิดกันหน่อย” ซิสค่อยๆเดินไประหว่างเปิดดูข้อมูลในสมุดคู่มือของคิว


    พญาผึ้งเป็๲มินิบอสที่หาตัวได้ยากพอสมควร พื้นที่ด้านนอกเมืองนั้นกว้าง มอนสเตอร์อีกมากมายคอยจ้องจะโจมตี

    สิ่งที่ซิสและคิวได้เห็นก็คือ ภาพนักผจญภัยแตกสลายเป็๞คริสตัล จำนวนมาก ที่ถือดาบพุ่งเข้าไปหวังจะโจมตี 

    “การพัฒนาทักษะของพญาผึ้งไม่ธรรมดา” ซิสพูดต่อในขณะยืนดูฝูงนักผจญภัยลุมโจมตีผึ้ง “เมื่อผู้เล่นจำนวนมากขึ้น ฝีมือการต่อสู้ก็สูงขึ้น เหมือนกับว่าถ้ามันจัดการผู้เล่นได้มันก็เลเวลเพิ่มขึ้น” 

    “ไม่รู้ว่าจริงรึเปล่า” คิวเสริม “ในตลาดมืดเขาก็ลือกันว่า มอนสเตอร์มีการพัฒนาไม่ต่างจากเรา หมู่บ้านออร์คในพื้นที่สีแดง มีการพัฒนาถึงขั้นผลิตอาวุธติดให้กับออร์คที่เกิดใหม่ อันตรายสุดๆ”


    สามวันแรกแทบเข้าไม่ถึงพญาผึ้งเพราะว่าคนเยอะมาก ทั้งคู่ยังคงปักหลักรอจังหวะกลุ่มอื่นก็เช่นกัน ดูเหมือนว่าพวกมีฝีมือจะไม่ลงมือก่อน ตั้งตาดูพวกหิวกระหายวิ่งเข้าไปแตกเป็๞คริสตัล

    วันที่สี่คนเริ่มบางตา มีกลุ่มอัศวินต่อสู้กับพญาผึ้ง เกราะของพวกเขานั้นแข็งแกร่ง ป้องกันเข็มแหลมได้อย่างสบาย 

    “ดูพวกนั้นสิ สู้อย่างสบายเลย” ซิสพูดในขณะต่อสู้กับหนอนลายจุด

    “ทุกชั่วโมงที่มินิบอสโผล่มา กลุ่มนักธนูได้ก่อนเสมอ” คิวถือโล่รับการโจมตีหนอนลายจุดสิบตัวพยายามโจมตีคิว