ขณะที่แพรดาวกำลังเดินผ่านห้องนอนของดิลกพี่ชายของเธอ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น แปลกกว่านั้นคือ ดิลกพึ่งจะเดินทางไปประชุมที่ต่างประเทศเมื่อสัปดาห์ที่แล้วแต่ทำไมในห้องนี้ มีเสียงผู้ชายกับผู้หญิงสนทนากันแบบไม่ธรรมดา เธอรู้ว่าเสียงนั้นเป็เสียงของคู่หมั้นคนสวยที่นิสัยเรียบร้อย พูดน้อย เ้าของผมสลวยดำขลับและเรือนร่างที่สวย สุดเซ็กซี่ เป็ที่น่าหมายปองสำหรับชายทุกคน
พิมพร ว่าที่พี่สะใภ้ของเธอ เข้าๆออกๆ บ้านธนาเทพได้ทุกเมื่อเหมือนคนในครอบครัวคนหนึ่ง บ้านหลังใหญ่ที่อยู่กันเพียงสามคน ดิลก แพรดาวและพิมพร
แพรดาวเลื่อนวันกลับเร็วขึ้น เพราะข่าวพยากรณ์อากาศเตือนภัยเื่พายุ จึงทำให้งานวิจัยของเธอต้องถูกยกเลิกชั่วคราว ทำให้ต้องเดินทางกลับก่อนกำหนด โดยทีไม่ได้แจ้งให้พิมพรทราบล่วงหน้า
“อาจจะเป็ญาติ ของคุณพิมก็ได้ แต่ทำไมมาที่ห้องพี่ดิลก"
แพรดาวคิดในใจ เธอตัดสินใจไม่ยุ่ง ย่องเบาๆให้ผ่านห้องนั้นไป กลัวคนในห้องไหวตัวทัน เพราะเป็เื่ของผู้ใหญ่ ไม่เหมาะที่หญิงสาวในรั้วมหาวิทยาลัยอย่างเธอจะต้องรับรู้
"โอ้ว อ่า อื้ย อย่าค่ะเจต ปล่อยฉัน อย่า"
เสียงครางแบบไม่ธรรมดา ดังออกมาอีกครั้ง มันมาแทนที่เสียงสนทนา พร้อมทั้งเสียงกดชัตเตอร์ของกล้องถ่ายรูป
“คุณเป็หนี้ผม ถ้าไม่มีเงิน คุณต้องยอมทำทุกอย่าง ที่ผม้า"
เจตบอกน้ำเสียงหื่น
“คุณให้พอลออกไปข้างนอกก่อนสิ เขาจะอยู่ในนี้ไม่ได้นะ"
พิมพรบอกเสียงสั่น
“เขาเป็ช่างภาพของผม คุณก็รู้ มันเื่ธรรมดา กับธุรกิจของผม"
เจตอธิบายก่อนที่จะเริ่มลวนลาม ลูบไล้ขาเรียวสวยแล้วจับแหวกอ้าออก มือหนาล้วงเข้าไปใต้กระโปรงราคาแพง ค่อยๆดึงกางเกงในของนางแบบสาวออกมา ปลดปล่อยให้ส่วนนั้นของพิมพรได้หายใจ
แพรดาวหยุดฝีเท้านิ่ง อึ้ง ค่อยๆเดินถอยหลังกลับไป มือจับลูกบิด
“ประตูล็อค เขาทำอะไรกัน หรือว่าคุณพิมแอบดูหนังอย่างว่า"
แพรดาวคิด ในใจก็อยากรู้ เธอจะทำยังไงดี ประตูก็ล็อค อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้น ด้วยความซื่อ หญิงสาวคิดไปถึงเื่พิมพรจะถูกบุกเข้ามาข่มขืนแล้วถ่ายคลิป มาแบลคเมย์
นาทีนั้นแพรดาวค่อยๆเดินอ้อมไปด้านหลังบ้าน เพราะเป็บ้านชั้นเดียว ห้องนอนของดิลกอยู่ทางทิศตะวันออก หันหน้าต่างรับแสงตะวัน หน้าต่างบ้านเล็กถูกเปิดออก เพื่อรับแสงและลม มีม่านสีน้ำเงินผืนใหญ่ปิดกั้น แต่พลิ้วเบาตามแรงลมพัด แพรดาวถือโอกาส เสียมารยาทค่อยๆเอามือแหวกเป็ช่องเล็ก มองผ่านลอดช่องนั้นเข้าไปในห้อง
18K
