อ้ายฉิงตื่นขึ้นมาตอน่บ่ายของอีกวัน เธอพบว่าโทรศัพท์มือถือสมาร์ทโฟนของเธอมีสายเรียกเข้าจากเลขาอู๋อยู่หลายสาย
มือเรียวกดตัวเลขที่คุ้นเคยเพื่อติดต่อไปยังเลขาอู๋คนเก่งองเธอทันที
ตู๊ดดดดด… ตู๊ด…..
“ฮัลโหล คุณหนูครับ” ปลายสายรับแทบจะทันทีและกรอกเสียงแ่เบาแฝงความอ่อนล้าตอบกลับมา
“ฮัลโหล สวัสดีคะ เลขาอู๋”
“คุณหนูอ้ายฉิงครับ คือผมเริ่มดำเนินการตามแบบแปลนที่คุณหนูส่งให้มาแล้วนะครับ … แต่ผมอยากจะถามคุณหนูซักเล็กน้อยว่า แบบแปลนที่คุณหนูส่งมาให้ผมนี่ถูกต้องแล้วใช่ไหมครับ”
“ถูกแล้วคะ เลขาอู๋ …. ”
“เอ่อ… รั้วหนา 10 ชั้น สูง 20 เมตรนี่ก็ถูกใช่ไหมครับ”
“ใช่ค่ะ”
“แล้ววัง….เอ้ยยย ….ห้องใต้ดินของคุณหนูนี่ก็ใช่หรอครับ”
“ใช่คร่า …. เลขาอู๋มีอะไรหรือเปล่าคะ ติดปัญหาเื่รึเปล่าคะ”
“เปล่าครับๆๆ เพียงแต่ผมแค่้ายืนยันให้แน่ใจว่ามันเป็แปลนบ้านหลังน้อยที่คุณหนู้าจริงๆ ผมไม่ได้เข้าใจผิดไปเอง”
"เลขาอู๋เข้าใจถูกต้องแล้วคร่าา แบบแปลนถูกต้องแบบ 100 เปอร์เซ็นต์ 1,000 เปอร์เซ็นต์เลยค่ะ เอาตามนี้เด๊ะๆ เลยนะคะ
“อ่าา… ครับ”
“หรือถ้ามีวัสดุเทคโนโลยีที่ออกใหม่มา แล้วมันดีกว่าแบบที่อ้ายฉิงระบุรายละเอียดไป เลขาอู๋ก็สามารถเปลี่ยนได้ทันทีโดยไม่ต้องแจ้งอ้ายฉิงก่อนเลยนะคะ ขอแค่ตรวจสอบแล้วคุณภาพดีที่สุดจริงๆ ก็พอค่ะ”
“ได้ครับ”
“เอ้อใช่…. ทุกอย่างต้องเป็ความลับคะ ห้ามลืมเด็ดขาดนะคะเลขาอู๋”
“ครับๆ ทุกอย่างตามที่คุณหนูอ้ายของพวกเราประสงค์เลยครับ เดี๋ยวผมจะรีบดำเนินการต่อทันที”
“…แต่สามเดือนนี่มันออกจะนัอยไปหน่อยไหมครับ คุณหนูอ้ายฉิง”
“อ้ายฉิงคิดว่า ด้วยกำลังและความสามารถของบริษัทฟู่กรุ๊ปของเรา น่าจะไม่มีปัญหานะคะ อ้ายฉิงเชื่อมั่นในศักยภาพการจัดการของเลขาอู๋ที่สุด ที่ซู๊ดดดด เลยคร่าาาา”
(เลขาอู๋ :โถ่ คุณหนูน้อยของผม)
“ได้ครับ เมื่อคุณหนูเชื่อมั่นในตัวผมขนาดนี้ ผมจะดำเนินการให้แล้วเสร็จเป็อย่างดีภายในสามเดือนนี้เองครับ”
(สู้โว้ยยยย … เพื่อบ้านหลังนัอยของคุณหนูของเรา)
“ขอบคุณมากค่าาา เลขาอู๋คนเด่งของอ้ายฉิง”
“อ้ายฉิงจะรอฟังข่าวดีนะค่ะ บายคร่าาา"
ตู๊ดๆๆๆๆ……….
(เลขาอู๋ : รู้สึกแปลก เหมือนกับเขาตกหลุมพลางอะไรบ้างอย่าง.. ว่าแต่ช่างมันเหอะ รีบไปดำเนินการต่อให้คุณหนูน้อยของเราดีกว่า)
รอยยิ้มหวานผลิบานเกลื่อนใบหน้างาม อ้ายฉิงดำเนินแผนการในขั้นแรกซึ่งเป็ก้าวสำคัญของเธอเรียบร้อยแล้ว เลขาอู๋เป็คนเก่าคนแก่ขอบริษัทที่อยู่มานาน ขยันขันแข็ง ทำงานได้ดีมาก ไม่เคยพลาดเลยซักครั้ง อีกทั้งยังเป็คนซื่อสัตย์ไว้ใจได้ ชาติก่อนจุดจบของเลขาอู๋คนนี้ไม่ค่อยดีนัก
เมื่อบ้านเธอประสบปัญหาในชาติก่อน พวกเธอมอบเงินก้อนโตให้กับคนงานที่เหลืออยู่ทุกคน เพื่อใช้เป็ทุนไปตั้งตัวในการดำรงชีวิต และให้แยกย้ายกันไป แต่ก็มีบางส่วนที่เป็คนงานเก่าแก่ที่ไม่ยอมไปไหน
เลขาอู๋ก็เป็หนึ่งคนในนั้น เนื่องจากเขาเป็เด็กกำพร้า ไม่มีญาติมิตรที่ไหน และยังได้รับการชุบเลี้ยงมาโดยครอบครัวของเธอ เขาจึงรู้สึกผูกพันกับครอบครัวของเธอเกินกว่าที่จะไปไหน อีกทั้งเขายังเป็คนที่เชื่อใจได้ ไว้วางใจได้ จนถึงขนาดยอมตายแทนพวกเธอในชาติก่อน… แต่ในชาตินี้เธอจะให้เลขาอู๋อยู่กับพวกเธออย่างมีความสุขไปนานๆ เลย
ความคิดเกี่ยวกับเลขาอู๋หยุดลงแค่นี้ อ้ายฉิงหยิบโทรศัพท์สมาร์ทโฟนคู่ใจออกมาเพื่อเปิดดูข่าวสาร และเช็ครายละเอียดสิ่งต่างๆ ตามปกติ รวมถึงเปิดดูเงินในบัญชีออนไลน์ของเธอ คิ้วบางขมวดน้อยๆ จนเป็ปมเบาๆ เงินที่เธอมีช่างน้อยนิด มันคงจะไม่เพียงพอกับสิ่งที่เธอ้าจะทำต่อไปในอนาคต
ถ้าหากเธอ้าเงินจำนวนมากๆ ด้วยฐานนะอย่างตระกูลฟู่แล้ว ความจริงเธอสามารถขอเงินจากป๊ากับพี่หนิงเฉินได้เลยทันที แต่…เธอก็เพิ่งจะขอไปหน่ะซิ ทั้งบัตรแบล็คการ์ดหลายใบ และเงินที่พวกเขาโอนเข้าบัญชีให้โดนตรงอีก ถ้าเธอขอเพิ่มอีกเยอะๆ ป๊ากับพี่หนิงเฉินต้องสงสัยแน่ๆๆๆ ว่าเธอนำเงินไปทำอะไรมากมาย …. ซึ่งเธอก็ยังไม่สามารถหาคำตอบเพื่อมาให้คำตอบกับพวกเขาได้ แต่เธอก็ยังไม่พร้อมที่จะพูดความจริง เนื่องจากกลัวทุกอย่างที่เธอรู้มาจะเปลี่ยนแปลงไป หรือมันอาจจะไม่เกิดขึ้นก็ได้ แล้วทุกอย่างมันก็จะจัดการได้ยากขึ้นกว่าเดิม
แต่ตอนนี้ เธอจะทำยังไงดีให้มีเงินเข้ามาเยอะๆ ภายในสิบเดือนกว่าๆ ที่เหลือนี้ ก่อนที่โลกจะถึงปรากฎการณ์แห่งหายนะในครั้งแรก เพื่อจะได้ใช้เงินพวกนี้ในการเตรียมความพร้อมเพื่อรับกับหายนะที่กำลังจะเกิดขึ้น
“โอ้ยยย…. อ้ายฉิงปวดหัววววว… ทำยังไงดี… ทำยังไงดี…ทำยังไงจะทำให้หาเงินได้ไวๆๆ ดีน้า ..คิดซิ!!! คุณหนูอ้ายฉิงคนเก่ง”
ร่างบางกลิ้งตัวหมุนวนไปมาบนที่นอน…..ผมยาวแผ่สวยสยายไปบนเตียงกว้าง กลายเป็ภาพงดงามประหนึ่งผลงานจิตรกรรมชิ้นเอก
ผ่านไปไม่ถึงห้านาทีร่างงดงามประหนึ่งแมวเกียจคร้าน กระเด้งตัวลุกขึ้นมานั่งอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตเบิกกว้างเป็ประกาย ปากสวยพึมพำออกมาเบาๆ
“ใช่แล้วๆๆๆๆ ”
“ลืมไปได้อย่างไง…. ว่าเราย้อนกลับมาอีกหนึ่งชาติ”
“ใครเล่าจะรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าถ้าไม่ใช่คนเก่งแบบเรา….”
“ต่อจากนี้ใครจะรวย…… ก็ชั้นละซิ๊ๆๆๆ ชั้นละซิ” ร่างบางพึมพำเบาๆ อย่างอารมณ์ดี จากนั้นหยิบโทรศัพท์มือถือข้างกาย เพื่อดำเนินการจัดการตามแผนการหาเงินแบบสายฟ้าแลบของตัวเองที่อยู่ในใจทันที
(อ้ายฉิง : ต่อจากนี้ใครจะรวย…. ก็คุณหนูอ้ายคนนี้หน่ะซี่ อิอิอิ)
8K
