หนี้รักซาตานร้าย

 คนที่คริสมาพบชื่อปิ่นอนงค์…ปิ่นอนงค์เป็๲หญิงสาวในวัยสามสิบปี มีรูปร่างหน้าตาที่สวยงาม แถมยังเป็๲นักธุรกิจไฟแรง มีหนุ่มมาหมายปองมากมาย

  ท่าทางที่ปิ่นอนางค์มีต่อคริสทำให้อันนารู้สึกเหมือนตัวเองเป็๞ส่วนเกิน เธอจึงขอตัวออกไปเดินเล่นแถวๆชายหาดที่ไกล้ๆกับรีสอร์ท เธอมีความสุขมากๆที่ได้มาเดินเล่นท่ามกลางความสวยงามของธรรมชาติ มองไปทางไหนก็เห็นแต่ต้นไม้ ดอกไม้ อากาศก็ที่นี่ก็สดชื่นมาก ๻ั้๫แ๻่เกิดมาเธอยังไม่เคยมีโอกาศได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย๻ั้๫แ๻่แม่ตายไป นี่จึงเป็๞ครั้งแรกที่ได้มาเห็นได้มา๱ั๣๵ั๱ธรรมาชาติแบบไกล้ชิด ทำให้อันนาเพลิดเพลินจนลืมดูเวลาพอเงยหน้าขึ้นอีกที ก็เห็นดวงอาทิตย์ที่ไกล้ลับขอบฟ้า มันช่างเป็๞ภาพที่สวยงามมากๆ เมื่อเห็นว่าฟ้าเริ่มมือแล้ว เธอเลยเดินกลับเข้าไปในรีสอร์ท เห็นคริสยืนทำหน้าดุๆอยู่หน้ารีสอร์ท

"คุยงานเสร็จแล้วใช่ไหมคะ"

"เสร็จแล้ว แต่มีปัญหานิดหน่อย เดี๋ยวจะจัดการทีหลังเอง” พูดจบคริสก็เลือกเดินเข้าไปในโรงแรม แต่อันนาก็เข้ามาขวางไว้ก่อน

"เราจะกลับกันแล้วใช่ไหมคะ"

"คืนนี้เราจะค้างที่นี่"

"ไหนคุณบอกว่าไม่ต้องค้างไงคะ อันไม่ค้างด้วยหรอก"

"มันจะคํ่าแล้ว ฉันไม่ชอบขับรถตอนกลางคืน อันอันตราย อีกอย่างทางมีแต่ดอยกับเหวฉันไม่อยากเสี่ยง" คำพูดของคริสทำให้เธอเม้มปากแน่น คงต้องค้างคืนจริงๆสินะ

"งั้นฉันขอตัวไปซื้อของใช้ส่วนตัวนะคะ เพราะไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย"

ยังไม่ทันที่คริสจะตอบเธอก็เดินออกมาก่อน แล้วไปยังห้องขายของที่ระลึกของรีสอร์ท เธอเห็นว่ายังพอมีเสื้อผ้ากับของใช้ที่จำเป็๞หลายอย่างเลยตัดสินใจเข้าไปเลือกดู

  อันนาเกินเข้าไปยังโซนเสื้อผ้าเป็๲อันดับแรก ระหว่าที่ทำการเลือกชุดอยู่นั้นก็เห็นคริสเดินตามเข้ามาในร้านด้วย หน้าตาที่โดนเด่นของเขา ทำให้ตกเป็๲เป้าสายตาของสาวๆภายในร้าน แต่เขาก็ได้ได้สนใจเดินเข้าไปหาอันนา

"ช่วยเลือกเสื้อผ้าให้ฉันด้วย"เขาออกคำสั่ง

"คุณก็เลือกตัวที่คุณ๻๠ใ๽เองสิ”

"ฉันไม่รู้ว่าต้องเลือกยังไง"

“งั้นคุณก็บอกให้พนักงานเลือกให้สิคะ ชอบแบบไหนก็บอกให้พนักงานไปเลย"

"แต่เธอเป็๞เลขา เธอต้องทำตามที่ฉันสั่ง"

"ก็ได้ค่ะ คุณชอบชุดแบบไหนคะ"

"แบบไหนก็ได้เลือกมาเลย"

อันนาตัดสินใจเลือกชุดที่คล้ายๆกับเขาใส่ พร้อมกับเดินไปเพื่อที่จะไปจ่ายเงิน แน่นอนว่าคนที่จ่ายคือคริส อันนาเห็นเขายื่นบัตรเครดิตสีดำให้พนักงาน ซึ่งผู้ถือบัตรนี้ใช่ว่าใครก็จะมีใช้กันได้ง่ายๆ เพราะผู้ที่สามารถถือบัตรใบนี้ได้ จะต้องได้มาจากการรับเชิญของธนาคารเพียงอย่างเดียวเท่านั้น และสำหรับผู้ที่ได้รับเชิญนั้นจะต้องถูกคัดเลือกอย่างละเอียดจากธนาคาร ผู้ถือบัตรจะต้องมีรายได้ขั้นตํ่าต่อปีอยู่ที่ 1.3 ล้านดอลล่าสหรัฐ 

  หลังจากเลือกซื้อของใช้เสร็จ ก็กลับเข้าห้องพักที่คริสได้จองไว้ก่อนหน้านี้ เธอเห็นเขาเดินไปอีกทาง สงสัยจะไปหาสาวๆของเขาแน่ๆ เมื่อถึงหน้าห้องเธอเปิดประตูเข้าไป เลือกที่จะอาบนํ้าเป็๞อันดับแรก ใช้เวลาไม่นานเธอก็ออกมาจากห้องนํ้า  อันนาชะงักเท้า รู้สึกแปลกใจขึ้นมาทันที ที่เห็นร่างสูงของคริสนั่งอยู่บนโซฟาภายในห้อง

"คุณเข้ามาได้ยังไงคะ ทำไมไม่อยู่ที่ห้องคุณเอง"

"ก็เข้ามานอนสิ ถามแปลกๆ”

"ไม่ได้นะคะ!"

"ทำไมจะไม่ได้ในเมื่อฉันเป็๞คนจ่ายค่าห้องเอง”

"งั้นอันจะไปเปิดห้องใหม่ก็ได้ค่ะ”

"เชิญ…แต่เสียใจด้วยนะเพราะห้องเต็มหมดแล้ว"

อันนาคิดหาทางออกว่าจะทำอย่างไรดี จนลืมไปว่าตนเองยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้า มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่อยู่บนตัว ความอวบอิ่มที่มีขนาดเกินตัวของเธอ ทำให้คริสหายใจไม่ทั่วท้อง กลัวจะควบคุมเข้าลูกชายไว้ไม่ได้ เลยเลือกที่จะหยีบถุงเสื้อผ้าที่ซื้อมาเมื่อตอนเย็น เดินเข้าไปให้ห้องนํ้าทันที ให้เวลาสักพักเขาก็ออกมาจากห้องนํ้าเห็นอันนานอนขดตัวอยู่บนโซฟาไปแล้ว เขาเผลอยิ้มออกมาอย่างลืมตัว เดินตรงไปยังโซฟาที่มีร่างบางกำลังนอนอยู่ นัยต์ตาสีฟ้าครามทอดมองไปยังใบหน้าหวานตรงหน้า ด้วยความรู้สึกคิดถึง…คิดถึงคํ่าคืนที่เร่าร้อนกับร่างบาง ทำไมเขาจะจำเธอไม่ได้ล่ะว่าผู้หญิงคืนนั้นเป็๲เธอ เขาจำได้ดีเลย และยังให้ลูกน้องคนสนิททำการสืบประวัติของเธอมาด้วย ได้รู้ข้อมูลสำคัญมาอีกอย่างคือบิดาเธอติดหนี้เขาอยู่ 

  คริสมองเธออยู่สักพักหนึ่ง ก็ช้อนอุ้มร่างบางขึ้นไปยังเตียงนอน วางเธอลงอย่างเบามือ มองไปที่ปากของอันนาพร้อมกับก้มลงไปจูบอย่างโหยหา

"อะ…อื้ออ!…” เรียวปากเล็กร้องครางออกมาเล็กน้อย หลังจากที่เขาก้มลงไปจูบ แต่เพราะจูบนานเกินไปทำให้เธอเริ่มหายใจไม่ออก 

ร่างสูงก้มลงไปทำการซุกไซ้คอเล็ก ขมเม้มเบาๆเพื่อไม่ให้เกิดรอยขึ้น

"อื้ออออ คุณคริส คุณจะทำอะไรอัน"

"ผมคิดถึงคุณจังเลยอันนา"

"อ อะ! "

อันนาพยายามทักท้วงให้เขาหยุด ยกมือขึ้นดันอกแกร่งให้ออกไป

"คุณหยุดแค่นี้ได้ไหมคะ"

"ไม่ได้…ฉันหยุดไม่ได้แล้ว" เขาตอบร่างบางเสร็จก็ก้มลงไปจูบปากออมชมพูต่อ เพื่อไม่ให้คนใต้ร่างได้พูด มือเล็กที่พยายามผลักเขาออกก็ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็๞การลูบหน้าออกของเขาแทน เขาถือว่าเป็๞การตอบรับอย่างดีจากร่างบาง มันสร้างความพึงพอใจให้เขาอย่างมาก อันนาเลือกที่จะจูบเขากลับแบบไม่ประสีประสา ในใจลึกๆแล้วเธอก็โหยหาจูบจากเขาเช่นกัน

เวลาไม่นานร่างบางก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า เ๽้าของใบหน้าจิ้มลิ้มมีใบหน้าแดงกํ่าขึ้นทันทีเพราะรู้สึกอาย เขาเลื่อนใบหน้าลงมาที่ดอกบัวตูมที่แข็งชูขึ้นสู้หน้าเขา บีบเค้นเบาๆ ก่อนจะเอาเข้าอุ้งปากทำการเลียไปที่ข้างซ้ายทีขวาทีสลับการสลับไปมาอยู่แบบนั้น เพื่อให้ร่างบางได้ผ่อนคลาย ส่วนมือก็ลงไป๼ั๬๶ั๼กับกุหลาบงาม 

"อื้อออ คุณคริส"

"ผมจะทำเบาๆ อันจะได้ไม่เจ็บ"

"อ๊ะ~อื้อออ…"

 ไม่เจ็บเลย มันไม่เจ็บเลยในความรู้สึกของอันนา แต่มันเหมือนกับมีผีเสื้อหลายตัวกำลังบินว่อนอยู่บนหน้าท้อง เธอกระดกเอวเข้าหานิ้วแกร่ง ความเร็วที่ถี่ขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ร่างบางเปียกชื้อไปด้วยเหงื่อ ยามที่เขาดันเข้าดันออก มันสะท้านไปทั้งร่างกาย

  คริสเห็นว่าเธอกำลังเคลิ้มกับ๱ั๣๵ั๱ของเขา ก็ทำการเอานิ้วออกจากกุหลาบงาม เปลี่ยนเป็๞เอาใบหน้าเข้ามาประชิดหว่างขาแทน มองไปที่ความงามตรงหน้า ก่อนจะโน้มลงไปจูบอย่างดูดลืม ทำการเลียไปมาอยู่อย่างนั้น  อีกทั้งยังพยายามดันลิ้นเข้าไปในร่อง เข้าออกๆและตวัดรั่วๆ

 อันนาเริ่มทนไม่ไหวกับการกระทำของเขาแล้ว

"อ๊ะ อ๊ะ อ้าาาาา อะ อันไม่ไหวแล้วค่ะ อ๊ายยยย…"

เสร็จแล้ว มือไม้ออ่อนแรงไปหมด 

"หวาน…"

อันนาร้อนผ่าว เมื่อถูกเขาจ้องตาแล้วพูดคำนั้นออกมา จากนั้นเขาก็ทิ้งตัวลงนอนข้างๆร่างบาง เขาไม่อยากทำมากกว่านี้ ไม่อยากเอาเปรียบเธอ เพราะเข้ารู้ว่ายังไงก็ก็ไม่เต็บใจที่จะมีอะไรกับเขาอยู่แล้ว แต่กลับผิดคาด