ตอนที่ 19 ค่าสาธารณูปโภคพุ่งสูงขึ้น แผงโซลาเซลล์กำลังตกเป็เป้า!
คลื่นความร้อนกำลังโหมกระหน่ำข้างนอก อุณหภูมิสูงกว่า 40 องศาเซลเซียสแผดเผาโลกเหมือนแผ่นเหล็กที่ถูกหลอมจนเนื้อแดง เพียงหายใจเข้าออกก็ทำให้เหงื่อออกโทรมกาย ด้วยความกลัวว่าจะต้องเสียเงินชดใช้หากเกิดเื่ขึ้นกับพนักงาน อุตสาหกรรมที่มีความเสี่ยงสูงหลายแห่งได้ประกาศหยุดในวันที่มีอุณหภูมิสูง ระงับสถานที่ก่อสร้าง และปิดโรงเรียน
อุตสาหกรรมการจัดส่งอาหารก็ถูกระงับชั่วคราวเช่นกัน เนื่องจากไม่มีใครเต็มใจที่จะจัดส่งอาหารท่ามกลางแดดจ้า และยางรถที่ไม่สามารถทนต่ออุณหภูมิสูงอาจะเิได้ง่าย
ส่วนพนักงานออฟฟิศและเ้าหน้าที่ของรัฐที่ทำงานในสำนักงานไม่มีวันหยุด สำนักงานมีเครื่องปรับอากาศ พวกเขาจึงยังคงมีความสุขในระหว่างทำงาน และยังช่วยประหยัดค่าไฟฟ้าที่บ้านได้มาก
ปริมาณน้ำในอ่างเก็บน้ำลดลง แม่น้ำน้อยใหญ่หลายสายแห้งเหือด และน้ำบาดาลก็หดตัวลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน
พืชผลในไร่นากำลังประสบปัญหาขาดแคลนน้ำและแห้งตาย ทำให้การผลิตธัญพืช ผลไม้ และผักลดลงอย่างมาก
ในฟาร์มปศุสัตว์เปิดเครื่องปรับอากาศตลอด 24 ชั่วโมง ส่งผลให้ต้นทุนและราคาเนื้อสัตว์เพิ่มขึ้นทวีคูณ
ในไม่ช้า ทุกคนก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของเื่นี้ นี่ไม่ใช่การที่อุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นธรรมดาทั่วไปแล้ว!
ผู้อยู่อาศัยในชุมชนหวาฮั่นเริ่มพูดคุยกันอีกครั้ง…
[ครอบครัวสุขสันต์อาคาร 7 ชั้น 1] : ทำไมค่าไฟขึ้นอีกแล้วเนี่ย? ที่บ้านมีเด็กหลายคนเลยต้องเปิดแอร์ 2 เครื่องพร้อมกัน ค่าไฟพุ่งขึ้นเดือนละกว่า 10,000 หยวน สาหัสจริง ๆ!
[ผกาบานมั่งคั่งอาคาร 9 ชั้น 23] : ค่าน้ำชั้นบนก็เพิ่มขึ้นด้วย ฉันต้องจ่ายค่าน้ำเดือนละ 3,000 หยวน แต่กลับต้องประหยัดน้ำถึงขนาดที่อาบน้ำแค่ 5 วันเท่านั้น ลำบากเกินไปแล้ว!
[คุณหนูแสนงามโยวโยวอาคาร 2 ชั้น 3] : ค่าน้ำเดือนละ 3,000 ยังจิ๊บ ๆ ฉันสิต้องจ่ายเกือบ 5,000 ต่อเดือน! ฉันอาบน้ำทุก 3 วัน รู้สึกเหมือนตัวเองอาบทองคำเลย!
[เ้าอ้วนน้อยจูเก่ออาคาร 3 ชั้น 6] : รัฐบาลเรียกร้องให้ประหยัดน้ำ ทุกคนควรใช้เท่าที่จำเป็ เราทำอะไรกับอากาศร้อนไม่ได้ ค่าสาธารณูปโภคที่สูงขึ้นก็คงจะแค่ชั่วคราวเท่านั้นแหละ ถ้าผ่านฤดูร้อนไป ราคาก็จะถูกปรับลงไปเท่าเดิม
[คุณแม่หันหันอาคาร 9 ชั้น 7] : ประหยัดน้ำได้ แต่จะประหยัดไฟยังไง ฉันไม่มีเงินพอจะจ่ายค่าไฟด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องกัดฟันเปิดเพื่อเด็ก ๆ
[พี่หยางอาคาร 2 ชั้น 15] : ตอนนี้ค่าไฟแพงมาก ฉันอยากซื้อแผงโซลาร์เซลล์สัก 2-3 แผง แต่ชุดหนึ่งราคาตั้งหมื่นกว่า! พวกพ่อค้าไร้ยางอาย! พอของขาดแคลนก็โก่งราคาจนสูงลิ่ว!!!
[พี่หยางอาคาร 2 ชั้น 15] : @จันทร์กระจ่างกลางใจวิลล่าหมายเลข 5 หลังคาบ้านคุณติดแผงโซลาร์เซลล์ใช่ไหม ฉันเห็นมันจากระเบียง ในเมื่อคุณมีเยอะขนาดนั้น ฉันขอซื้อสัก 2 ชุดได้หรือเปล่า ยังไงซะเราก็เป็เพื่อนบ้านกัน
[พี่หยางอาคาร 2 ชั้น 15] : @จันทร์กระจ่างกลางใจวิลล่าหมายเลข 5 ฉันขอซื้อมันด้วยเงินก็ได้
[พี่หยางอาคาร 2 ชั้น 15] : @จันทร์กระจ่างกลางใจวิลล่าหมายเลข 5 เร็วสิ ตอบฉันหน่อย!
ในเวลานี้ ทั้งกลุ่มตกอยู่ในความเงียบจนน่าขนลุก ทุกคนต่างเฝ้าดูว่าอีกฝ่ายจะออนไลน์เมื่อไหร่ พวกเขารู้ดีว่าแผงโซลาร์เซลล์กลายเป็สินค้าที่มีความ้าสูงและไม่สามารถหาซื้อได้ด้วยเงิน
หลังจากถูกแท็กหลายครั้ง เซียวิเยวี่ยจึงเปิดแชตกลุ่มด้วยความสงสัย ก่อนจะหัวเราะเยาะออกมาหลังจากอ่านจบ
นี่ยังเป็เพียงจุดเริ่มต้นของจุดจบของโลก คนพวกนี้จะไม่ใจร้อนเกินไปหน่อยหรือ? ดูสิ แทบจะปล้นเพื่อเอามันมาให้ได้!
คนอย่างพี่หยางเป็คนประเภทที่ควรหลีกเลี่ยง หรือไม่ก็เผชิญหน้าโดยตรง เมื่อถึงวาระที่ยากลำบาก หล่อนจะต้องสร้างความเดือดร้อนให้อย่างแน่นอน!
[จันทร์กระจ่างกลางใจวิลล่าหมายเลข 5] : ให้ไม่ได้ค่ะ
[พี่หยางอาคาร 2 ชั้น 15] : คุณหมายความว่ายังไง? เราทุกคนต่างก็เป็เพื่อนบ้านกัน แต่คุณกลับปฏิเสธที่จะช่วยเหลือกันเนี่ยนะ? ยังเรียกตัวเองว่ามนุษย์ได้อีกเหรอ! ตอนนี้ทุกคนกำลังลำบากกันถ้วนหน้า บ้านคุณมีแผงโซลาร์เซลล์ตั้งแยะ และคงไม่ได้ใช้ทั้งหมดนั่น แล้วทำไมถึงจะช่วยเหลือเพื่อนบ้านหน่อยไม่ได้?
ไม่ใช้ทั้งหมดงั้นเหรอ? เซียวิเยวี่ยยิ้มเยาะ จำนวนแผงโซลาร์เซลล์ที่ติดตั้งในบ้านถือว่าเหมาะสมแล้ว เธอมีเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดใหญ่หลายเครื่อง คนพวกนี้หวังจะให้เธอเก็บไว้ใช้เพียงชุดเดียว แล้วแบ่งปันส่วนที่เหลือกับคนอื่น ๆ
หลังเผชิญหน้ากับถ้อยคำไร้ยางอายดังกล่าว เซียวิเยวี่ยแทบอยากจะกลอกตาใส่ แต่เธอรู้ว่านอกจากพี่หยางแล้ว ยังมีอีกหลายคนในกลุ่มนี้ที่มีความคิดแบบเดียวกัน พวกเขาแค่อยากให้พี่หยางรับหน้า ขณะที่ตนเองคอยรับผลประโยชน์จากสถานการณ์
ให้วิลล่าหมายเลข 5 เป็ปรปักษ์กับเ้าของบ้านคนอื่น ๆ ทั้งหมด โดยใช้แรงกดดันทางศีลธรรมจากเพื่อนบ้านเพื่อบีบบังคับเธอให้รู้สึกผิด พี่หยางคนนี้เก่งเื่การปั่นหัวทุกคน ซึ่งรับมือด้วยยากจริง ๆ!
หากปัญหาดังกล่าวไม่ได้รับการแก้ไขภายในวันนี้ วิลล่าหมายเลข 5 ของเธอจะต้องตกเป็เป้าหมายของพวกคนเลวแน่นอน!
คนทั่วไปไม่กังวลเื่ขาดแคลน แต่สนใจความไม่เท่าเทียม ถ้าฉันไม่มี ทำไมหล่อนถึงมี? ทุกคนควรจะลำบากเหมือน ๆ กัน
[จันทร์กระจ่างกลางใจวิลล่าหมายเลข 5] : ทำไมฉันต้องมอบมันให้คุณด้วย? ถ้าขอเฉย ๆ ก็คงไม่ต่างจากขอทาน ฉันจ้างช่างผู้เชี่ยวชาญติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์เหล่านี้ให้ด้วยราคาชุดละ 160,000 หยวน! มาขอกันง่าย ๆ แบบนี้ คุณใหญ่โตมาจากไหนเหรอ?
[จันทร์กระจ่างกลางใจวิลล่าหมายเลข 5] : ทุกคนโปรดระวังคนนี้ด้วย เธอมักอิจฉาเมื่อเห็นคนอื่นมี อ้าปากขอสิ่งของของคนอื่นง่าย ๆ ทุกคนควรระวังทรัพย์สินของตัวเองด้วยนะ! อย่าอวดว่าพวกคุณมีเงินล่ะ!
ด้วยข้อความดังกล่าว ผู้คนที่เฝ้ามองจากข้างสนามด้วยความตื่นเต้นพลันไตร่ตรองเกี่ยวกับสถานการณ์ จริงด้วย แค่เห็นว่าคนอื่นมีแผงโซลาร์เซลล์ที่บ้าน หล่อนก็เอ่ยขอมันง่าย ๆ ถ้าในอนาคตเกิดเห็นสิ่งของอย่างอื่นในบ้าน หล่อนจะไม่ขอมันด้วยเหรอ?
จำเป็ต้องระวังคนอย่างพี่หยางไว้
บางคนเกิดความระแวงและลบเลขอาคารหน้าชื่อเล่นเงียบงัน เนื่องจากบ้านพวกเขาก็มีแผงโซลาร์เซลล์เหมือนกัน และกลัวว่าอีกฝ่ายจะจำได้
อุณหภูมิที่สูงขึ้น ทำให้ทั่วโลกเกิดความวุ่นวาย เช่นนั้นจะเปิดเผยที่อยู่บ้านตัวเองไม่ได้!
[พี่หยางอาคาร 2 ชั้น 15] : ทำไมคุณต้องใช้คำพูดคำจารุนแรงขนาดนั้น? ฉันอยากได้ของคนอื่นซะที่ไหน? ก็คุณมีแผงโซลาร์เซลล์ตั้งหลายชุด จะเก็บมันไว้เฉย ๆ ทำไม!
[พี่หยางอาคาร 2 ชั้น 15] : นี่ฉันพูดเผื่อให้ทุกคนอยู่นะ! ตอนนี้ค่าไฟเริ่มแพงขึ้นเรื่อย ๆ ใครบ้างจะไม่อยากได้แผงโซลาร์เซลล์?!
ในเวลานี้ พี่หยางกำลังจ้องมองโทรศัพท์ของเธอด้วยความขุ่นเคืองและกดพิมพ์ไม่หยุด ตอนที่เธอเห็นแผงโซลาร์เซลล์บนหลังคาวิลล่าหมายเลข 5 จากระเบียง เธอทั้งอิจฉาและโกรธมาก!
[พี่หวังเชื่อมเหล็กอาคาร 4 ชั้น 11] : ผมก็เห็นเหมือนกัน บ้านคุณมีแผงโซลาร์เซลล์มากมาย ทำไมไม่แบ่งปันให้ทุกคนล่ะ? อย่าเห็นแก่ตัวนักเลย ไม่งั้นในอนาคตจะไม่มีใครอยากช่วยคุณนะครับ
[จันทร์กระจ่างกลางใจวิลล่าหมายเลข 5] : เพื่อนบ้านที่รัก ฉันคงแบ่งให้ได้แค่ชุดเดียวเท่านั้น บ้านของฉันหลังใหญ่ เครื่องปรับอากาศส่วนกลางกินไฟมาก ฉันพยายามหาซื้อแต่ละชุดมาด้วยความยากลำบาก และซื้อมาในราคา 160,000 หยวน ย้ำว่ามันติดป้ายราคาชัดเจนอยู่ที่ 160,000 หยวน!!! @พี่หยางอาคาร 2 ชั้น 15 และ @พี่หวังเชื่อมเหล็กอาคาร 4 ชั้น 11 ในเมื่อคุณสองคนเรียกร้องความเท่าเทียมและความยุติธรรม ถ้างั้นก็ปรึกษากันนะคะว่าจะแบ่งกันยังไง?
เซียวิเยวี่ยไม่ได้้าขายแผงโซลาร์เซลล์ และความจริงเธอซื้อมาในราคา 3,000 หยวน ไม่ใช่ 160,000 หยวน
เธอรู้ว่าคงไม่มีใครซื้อ ทุกคนต่างก็คิดว่าอุณหภูมิสูงนี้คงอยู่ไม่นาน การซื้อแผงโซลาร์เซลล์ในราคาที่สูงขนาดนี้เป็เื่โง่เขลาและสิ้นเปลือง แถมเงิน 160,000 หยวนสามารถเอาไปจ่ายค่าไฟเครื่องปรับอากาศได้ตั้งหลายเดือน
สิ่งนี้เรียกว่าการเบี่ยงเบนความขัดแย้ง เธอไม่สามารถปล่อยให้วิลล่าหมายเลข 5 กลายเป็เป้าสนใจ ไม่เช่นนั้นวิลล่าของเธอจะกลายเป็ศัตรูสาธารณะของชุมชนอย่างแท้จริง
เซียวิเยวี่ยขุดหลุมให้คนทั้งสอง พวกเขาเรียกร้องให้แบ่งปันแผงโซลาร์เซลล์ ตอนนี้สิทธิ์การตัดสินใจอยู่ในมือของพวกเขาแล้ว ดูสิว่าพวกเขาจะตอบกลับยังไง? ยังจะแสร้งทำเป็แม่พระพ่อพระอีกไหม?
[พี่หวังเชื่อมเหล็กอาคาร 4 ชั้น 11] : ชุดละ 160,000 หยวน? นี่คุณจะปล้นกันหรือไง! หลังจากอุณหภูมิสูงขึ้นไม่กี่เดือน เดี๋ยวค่าไฟก็ถูกลงเหมือนเดิม คงมีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ทุ่มเงิน 160,000 หยวนเพื่อซื้อแผงโซลาร์เซลล์!
[จันทร์กระจ่างกลางใจ] : ก็คุณบอกเองนี่ว่าอย่าเห็นแก่ตัว และขอให้แบ่งปันให้ทุกคนใช้ไม่ใช่เหรอ? ฉันก็แบ่งให้แล้ว คุณจะซื้อไหมล่ะคะ?
เธอเห็นว่ามีหลายคนเริ่มเปลี่ยนชื่อเล่นในกลุ่ม เธอจึงลบที่อยู่ออกเช่นกัน ดูเหมือนว่าทุกคนจะใส่ใจเื่ความปลอดภัยมากและกลัวที่จะถูกพวกโจรสังเกตเห็น
พี่หวังเชื่อมเหล็กไม่โต้ตอบอะไรอีก
เซียวิเยวี่ยเย้ยหยัน ยังอ่อนหัดเกินไปนะ
[พี่หยางอาคาร 2 ชั้น 15] : ยังไงคุณก็มีตั้งเยอะแยะ จะแบ่งให้คนอื่นฟรี ๆ ไม่ได้หรือไง?
[ชายเขี่ยเท้าผู้ยิ่งใหญ่] : ผมเองก็ซื้อมาในราคา 160,000 หยวนเหมือนกัน ถ้าจะขายราคาเท่าทุนก็ไม่ผิดอะไร มีเงินก็ซื้อ ถ้าไม่มีเงินก็อย่าขู่เข็ญคนอื่นด้วยศีลธรรม เลิกจ้องแต่จะเอาเปรียบคนอื่นได้แล้ว
ในที่สุดก็มีคนออกมาพูดเื่ความยุติธรรม แม้ชื่อเล่นของเขาจะดูหยาบคายไปสักหน่อย แต่เซียวิเยวี่ยก็ค่อนข้างประทับใจในตัวเขา