กว่าสองปีที่เชิดไม่ได้พบกับใครคนหนึ่งเลย แต่เมื่อสองสัปดาห์ก่อนเขาก็ได้รับข่าวว่า วุธ หรือ ไอ้วุธ ที่เป็ทั้งเพื่อนรักและเพื่อนแค้นั้แ่สมัยวัยเรียนจนเขาไปเกณฑ์ทหาร จะกลับเข้าหมู่บ้านจากที่ได้หนีไปกบดานในต่างจังหวัดเนื่องจากมีคดีติดตัว จากการถูกกำนันเก่งและลูกชายโยนให้เป็แพะรับบาปเพียงผู้เดียว
ระหว่างเชิดกับวุธ ความบาดหมางเป็เพียงเพราะหมายปองหญิงคนเดียวกัน แต่เมื่อวุธเป็ฝ่ายที่เข้ามาทีหลังและแย่งชิงไปได้ ทำให้เชิดทั้งโกรธและเสียใจมาก เขาห่างหายจากกลุ่มเพื่อนและใช้เวลาไปกับการช่วยงานของพ่อเพื่อให้ลืมเื่เหล่านนี้
ในขณะที่วุธได้เข้าไปรับใช้กำนันเก่ง คอยวิ่งงานสีดำ สีเทา ให้กับกำนันด้วยเพราะความคล่องตัวและมีพรรคพวก รวมถึงได้รับหน้าที่คอยรับส่งบรรดาสาว ๆ ของกำนันและเมียน้อยที่กำนันพาเข้ามาอยู่ในบ้าน
แสงยามเย็นเริ่มหายไปจากเส้นขอบฟ้า เสียงรถมอเตอร์ไซด์ดังเข้ามาใกล้กับโกดังร้างของกำนันเก่ง ซึ่งเป็ที่นัดหมายของวุธกับเชิด เพราะวุธใช้ที่แห่งนี้หลับนอนเมื่อกลับมาได้สักพัก เชิดไขกุญแจดับเครื่องยนต์ และเปิดประตูโกดังเข้ามา
“กูนึกว่าจะหนีไปจนตาย ไม่คิดว่าจะกลับมาให้เห็นหน้าอีก” วุธกล่าวเสียงเ็า เมื่อเห็นหน้าของเชิด
"กูจะหนีทำไม...กูแค่..." เชิดตอบสั้น เพราะไม่รู้จะตอบอะไร
"แล้วมึงให้กูมาทำไม" เชิดถาม
"กูรู้เื่มึงแล้ว เสียใจด้วยว่ะเพื่อน" วุธพูดขึ้น และคำว่าเพื่อนนี่เอง ที่ทำให้เชิดฟังแล้วสะดุด เขานิ่งนึกทบทวนความเป็เพื่อนที่สนิทกันระหว่างเขากับวุธ กินด้วยกัน นอนด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน แม้แต่เื่หญิงก็ยังไปด้วยกัน และก็เพราะเื่ผู้หญิงเพียงเื่เดียวที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเพื่อนต้องจบลงในวันนั้น ความเสียใจในวันนั้นทำให้เชิดเกลียดวุธและมองเป็ศัตรูคนหนึ่ง
"กูจะมาช่วยมึง แก้แค้นให้ช้องนาง และกูขอโทษเื่เมื่อหลายปีก่อน" วุธพูดอย่างหนักแน่น
"มึงเรียกกูมาเื่นี้หรือวะ" เชิดถามเสียงอ่อนลง ใจรู้สึกให้อภัยวุธอย่างหมดสิ้น
"ป่าว..กูมีของดีมาให้มึงด้วยว่ะ" เชิดพูดขึ้น พร้อมกับเสียงเหล็กของบันไดจากชั้นสองดังขึ้น เชิดมองตามเสียงก็พบกับหญิงสาวคนหนึ่งที่พอจะคุ้นตา
"คุณเอื้อย.."เชิดอุทาน
"ใช่..เชิด ฉันเอง" คุณเอื้อยพูดขึ้น คุณเอื้อยภรรยาคนที่สี่ของกำนันเก่ง อายุเพียง 25 ปี ที่ถูกบังคับให้มาเป็เมียเพราะพ่อกับแม่ของคุณเอื้อยไม่สามารถหาเงินมาไถ่ที่นาและจ่ายดอกเบี้ยได้ และเพื่อให้ที่นาไม่ถูกยึด คุณเอื้อยจึงต้องเสียสละตัวเองมาเป็เมียของกำนัน
เธอได้รับความสนใจจากกำนันเก่งเพียงไม่กี่เดือน ก็ทิ้งขว้างให้นอนเดียวดาย ทำให้เธอรู้สึกเหงาและว้าเหว่ ประกอบกับได้รู้เห็นว่ากำนันก็ยังพาสาว ๆ คนอื่นมาหลับนอนที่บ้านอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เธอร้อนรุ่มและมีแรงปรารถนาซ่อนอยู่ แต่ด้วยนิสัยที่พูดน้อยและไม่ก้าวร้าวทำให้เธอได้แต่เงียบ การเข้ามาของวุธทำให้เธอได้มีโอกาสใกล้ชิดจากการที่วุธคอยไปรับไปส่ง พาไปตลาดในเมือง พาไปเยี่ยมพ่อแม่ของเธอที่ต่างอำเภอบ่อยครั้ง ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองเกินเลยไปกว่าเ้านายและลูกน้อง
วุธแอบมีความสัมพันธ์กับคุณเอื้อยหลายครั้งจนกระทั่งวุธต้องหนีคดี ทำให้คุณเอื้อยห่างหายจากรสความสุขไปนานนับปี แต่วันนี้วุธกลับมาและปรนเปรอให้ความสุขกับเธอแล้วในวันนี้
"กู..จะขอให้มึงช่วยดูแลคุณเอื้อยด้วย เพราะกูมาได้ไม่นาน กูต้องหนีอีก" วุธพูดขึ้นแกมขอร้อง
"กู..ขอคุณเอื้อยแล้ว ให้มึงมีความสุขกับคุณเอื้อยร่วมกับกู และเมื่อกูไป คุณเอื้อยก็ยังมีมึงอยู่ ในขณะเดียวกันมึงก็ได้แก้แค้นกำนันด้วย" วุธพูดต่อ
"กู..ไม่รู้ว่ะว่าจะทำได้ยังไง แต่กูยอมรับว่ะ ว่ากูจะได้แก้แค้นกำนัน" เชิดพูดขึ้นบ้าง
แล้วทั้งวุธ เชิด และคุณเอื้อย ก็นั่งลงดื่มเหล้าย้อมใจและถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกัน ทำให้เอื้อยรู้สึกเห็นใจและสงสารเชิด เหมือนอย่างที่วุธบอกไว้แต่ต้น และค่ำคืนนั้นวุธก็เป็ฝ่ายเริ่มต้นบทรักกับคุณเอื้อยอีกครั้ง และสิ่งที่กลับมาคือ วุธได้เพื่อนคนเดิมที่เคยเที่ยวเล่นและจีบหญิงด้วยกันกลับมาด้วย
1K
![[จบ] โชคชะตานำพารักหวนคืนกลับสู่ยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776317288_93973181.webp)
