เสียงลากฝีเท้าของคนกำลังรีบเร่ง เดินทะลุไปตามตรอกที่ไม่ค่อยมีผู้คนใน่เวลาพระอาทิตย์กำลังตก ทำให้แสงสีแดงระเรื่อพาดผ่านท้องฟ้าและแนวตึก
ลีออน หนุ่มน้อยวัย 18 ปีบริบูรณ์ สภาพมอมแมมเหงื่อโชกจากการทำงานหนัก กำลังรีบเดินกลับบ้าน เพราะวันนี้คือวันเกิดของเขา แต่ด้วยงานล้างจานที่เยอะเป็พิเศษเนื่องจากวันนี้เป็วันอาทิตย์
“พระจันทร์สวยแฮะ”
ลีออนพรึมพรำกับตัวเองหลังจากสังเหตุเห็นพระจันทร์ดวงใหญ่สีนวลอ่อน ทั้งๆ ที่พระอาทิตย์ก็ยังไม่ตกดินสนิท
ภาพความคิดในหัวของลีออน ย้อนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าก่อนออกจากบ้าน แม่ของลีออนบอกให้รีบกลับบ้าน เพราะมีเื่สำคัญจะบอก
“ปกติแล้วแม่จะชอบเซอร์ไพรซ์วันเกิด... แต่ทำไมวันนี้พูดแปลกๆ มีอะไรรึเปล่านะ?”
ลีออนยังคงไม่เข้าใจในท่าทีแปลกๆ ของแม่ที่ดูราวกับว่ากำลังกังวลอะไรบางอย่าง
“อ๊ากกกกกกก !!!”
จู่ๆ ลีออนก็ปวดหัวแปร๊บขึ้นมาอย่างแรง หัวใจเต้นระรัว ราวกับมีกลองใบใหญ่เต้นอยู่ในอกของเขา นี่เป็ครั้งที่ 3 ของวันนี้แล้วที่เขามีอาการปวดหัวแปลกๆ เสียบแปร๊บขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
“ดันมาเป็วันดีๆ ของเราซะได้...ไม่ชอบลางสังหรณ์แบบนี้เลยจริงๆ”
ลีออนพึมพำกับตัวเองด้วยสีหน้าสุดแสนทรมาน เขาลืมตาซ้ายขึ้นเพียงข้างเดียวเพื่อเดินต่อไป เนื่องจากอาการปวดหัวจะเน้นไปทางขวาซะส่วนใหญ่
หลังจากเดินมาซักพัก อาการปวดหัวของเขาดีขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถเดินได้ปกติในที่สุด
กา กา กา !!!
เสียงฝูงอีกกาบินผ่านข้ามตึกไป ลีออนใเล็กน้อยและเงยหน้าดู
“หึมมมม... !!??”
เขาต้องแปลกใจทันที เนื่องจากอีกาที่เขาเห็นนั้นมีข้อมูลอะไรบางอย่างลอยตามไปอยู่ข้าง ๆ ราวกับเป็ภาพโฮโลแกรมของอักขระอะไรบางอย่าง
“ไมเกรนประหลาดนี่ แรงเอาเื่แฮะ ทำสมองเราเริ่มเพี้ยนซะละ”
ลีออนสับสนปนมึนงง แต่ก็ยังคงรีบเดินต่อไป จนไปเจอกับสุนัขที่กำลังคุ้ยขยะในตรอก และภาพโฮโลแกรมข้อมูลประหลาดก็ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน
##################
# [สุนัข] Level : 1
เป็สัตว์มีเขี้ยวชนิดเชื่องทีถูกคัดเลือกผสมพันธุ์มาเป็เวลาพันปีจนมีพฤติกรรม การรับรู้ทางประสาทัั และลักษณะทางกายภาพที่หลากหลายแม้ว่าเดิมทีจะคิดกันว่าหมามีต้นกำเนิดจากสายพันธุ์สัตว์มีเขี้ยวที่หลากหลาย..........
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Canis lupus familiaris
อายุ : 4 ปี
สายพันธ์ : อิตาเลียน เกรย์ฮาวด์
น้ำหนัก : 28.3 กิโลกรัม
สถานะ : กำลังหิว
# Status
HP : 8/12
STR : 3
AGI : 5
INT : 1
##################
“เฮ้ยยยย !!!”
ลีออนอุทานออกมาด้วยความใไม่เชื่อสายตาตัวเองด้วยความลืมตัวอย่างดัง
เ้าหมาจรจัดถึงกับสะดุ้งใ ะโถอยออกจากกองขยะ หันขวับไปทางลีออนและตั้งท่าขู่เพื่อป้องกันตัวทันที
# ตื่นกลัว
# ระแวง
# ป้องกันตัว
ค่าสถานะบอกความรู้สึกของเ้าหมาผ่านโฮโลแกรม
# ตื่นกลัว
# เตรียมพร้อมจู่โจม
เ้าหมาก้มตัวต่ำลง ขู่คำราม น้ำลายฟูมปาก
“โทษทีๆ แค่ใน่ะ ไปกินต่อเถอะ ข้าไม่ได้จะทำอะไรแกหรอก”
ลีออนค่อย ๆ พูดกล่อมเ้าหมาหิว พรางยกมือ
แต่เ้าหมายิ่งเห่าและขู่คำรามอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะตรงดิ่งพุ่งเข้าหาลีออนด้วยความเร็ว
# โจมตี !!!
ภาพโฮโลแกรมยังคงแสดงให้เห็น ถึงแม้ว่าไม่ต้องดูก็คงรู้ว่าเ้าหมาที่โดนขัดขวางความสุขจากการกินจะทำอะไร
เ้าหมาะโทะยานด้วยความเร็วพร้อมกับเขี้ยวอันแข็งแรงที่เต็มไปด้วยคราบน้ำลาย !!!
ลีออนทำได้เพียงยกแขนขึ้นสองข้าง ตั้งการ์ดเตรียมป้องกันส่วนของใบหน้า
เอ๋งงง...
เสียงเ้าหมาโดนอะไรบางทำร้าย กระเด็นไปนอนกับพื้น
ลีออนค่อยๆ ลดแขนลง เงยหน้ามองไปทางเ้าหมา
“เกิดอะไรขึ้น !??”
ลีออนไม่เข้าใจว่าเ้าหมาโดนอะไร ถึงกระเด็นออกไปแบบนั้น ทั้งที่ตัวเขาก็ยังไม่ได้ทำอะไร
เ้าหมาค่อยๆ ลุกขึ้น ส่งเสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดยิ่งกว่าเดิม
“โฮ่งๆ ๆ ๆ”
# ส่งสัญญาณ
โฮโลแกรมแสดงให้เห็นอีกครั้ง
ไม่ช้า หมาจรจัดอีก 3 ตัวก็วิ่งเข้ามารวมกับเพื่อนมันจากตรอกด้านข้าง
“โฮ่งๆ ๆ ๆๆ แฮร่...”
ทุกตัวขู่คำราม พรางแยกเขี้ยว หวังว่าจะแก้แค้น และราวกับว่าลีออนกำลังจะเป็อาหารมื้อใหญ่ของพวกมันซะแล้ว
# โจมตีเป็กลุ่ม
โฮโลแกรมแสดงให้เห็น
ลีออนรีบหันหลังวิ่งหนีทันที แทบจะพร้อมกับการเริ่มพุ่งตัวของเ้าหมาบ้าทั้ง 4 ราวกับอ่านใจเ้าพวกหมาออก
แต่ความเร็วระดับสองเท้า หรือจะสู้สี่เท้า
เหล่าหมาบ้าทั้งสี่ วิ่งไล่กวดลีออนสุดชีวิต หวังจะไล่เขมือบ และกระชากทั้งเนื้อหนังและิญญาของลีออนไม่ให้เหลือแม้แต่ซาก พวกมันวิ่งไปไล่เห่าคำรามไปอย่างบ้าคลั่ง
ลีออนหักหลบเข้าตรอกซอย โดยใช้แรงส่งจากการเลี้ยว ะโชิ่งกับกำแพงเพื่อทำความเร็วอย่างต่อเนื่อง
แต่อีกเพียงไม่กี่เมตร เ้าพวกหมาก็จะตามลีออนทัน
ลีออนเลี้ยวหลบเข้าตรอกอีกครั้งและเหลียวมองไปเห็นเ้าหมาจ่าฝูงที่เรียกเพื่อนมา ใกล้จะถึงลีออนแล้ว
# กัดแขนขวา
โฮโลแกรมแจ้งเตือนโผล่ให้เห็นข้างเ้าหมาจ่าฝูง
# กลับตัวสะบัดแขนซ้ายแบ็คแฮนด์ ใน 3...2...1
เสียงประหลาดดังขึ้นในหัวลีออน เหมือนเป็ความคิดหรืออะไรสักอย่าง
ลีออนทำตามความคิดนั้นอย่างไม่ตั้งใจ
ผัวะ...!!!
จ่าฝูงผู้หิวโหยะโเข้ามาหวังกัดแขนขวาและดึงลีออนให้ล้มลง จังหวะเดียวกับที่ลีออนพลิกตัวฟาดหลังมือเข้าใส่ข้างกรามอย่างแรง
เ้าหมาล้มลง แขนขวาลีออนปลอดภัย แต่ด้วยความเร็วที่กำลังวิ่งบวกกับการพลิกตัวโจมตี ทำให้ลีออนล้มกลิ้งพุ่งไปข้างหน้าไม่เป็ท่าเช่นกัน
หมาอีกสามตัวไม่รอช้า จังหวะนี้ไม่มีอะไรกั้นขวางเขี้ยวของพวกมันได้อีกต่อไป พวกมันแยกเขี้ยวกระโจนเข้าใส่ลีออนทันที
ลีออนทำได้เพียงนอนยกแขนขาขึ้นป้องกันและภาวนา
แต่ทันใดนั้นเอง ก็มีเงาอะไรบางอย่างข้ามหัวลีออนมาจากฝั่งตรงข้าม
ฟิ่วววว...โครมมมม...!!!
เสียงถังขยะโดนเหล่าหมาบ้าที่กระเด็นไปกระแทกอย่างแรง
เอ๋งงงง...เอ๋งงงง...
หมาบ้าทั้งหลายวิ่งหนีไปเป็หมาหงอย หลบออกไปตามตรอกจนพ้นสายตา
สุภาพสตรีวัยกลางคนในชุดผ้าคลุมที่ดูพร้อมต่อสู้เดินเข้ามาช่วยพยุงลีออน
เธอหน้าตาสะสวย ผิวขาวดูเกลี้ยงสะอาดตา ผมสีทอง
“ลุกขึ้นเร็ว เราไม่มีเวลาแล้ว”
เธอรีบสั่งลีออน
“เดี๋ยวนะครับ เอ้ยขอบคุณครับ คุณเป็ใคร อะไรคือไม่มีเวลาครับ ทำไมมาช่วยผมไว้ แล้วรีบทำไมครับ”
ลีออนพูดจาวกวนสับสนไปหมด ไม่เข้าใจเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
“เอาไว้ก่อนตอนนี้รีบไปกันก่อน”
เธอตัดบทและเริ่มหยิบม้วนกระดาษออกมาร่ายเวทมนต์
มีแสงค่อย ๆ ปรากฏเป็เส้น วาดเป็รูปวงแหวน ตามด้วยรูปดาวหกแฉกอยู่ด้านใน
วิ้งวิ้งวิ้ง...วิ้งวิ้งวิ้ง...
แสงสว่างฉายวาบขึ้นจากวงแหวนเวทย์มนต์
“รีบเข้าไปกันเร็ว”
เธอรีบพาลีออนเข้าวงแหวน
“เอ่อ...เดี๋ยวนะครับ”
ลีออนพยายามจะถามอะไรบางอย่างกับสตรีปริศนา
ฟรึ่บ...
ทั้งสองคนหายไปในพริบตา !!!