เฟยอี้ เงาซ่อนคม

ตอนที่ 6 — เงาในรั้ววัง

เฟยอี้เดินเข้าประตูทิศเหนือของพระราชวังอย่างเงียบงัน หลังค่ำคืนที่พระจักรพรรดิทรงตรัสอย่างแทงใจ เขารู้ดีว่า ความเงียบของพระองค์นั้นมิใช่ความไว้ใจ หากเป็๲การรอดูว่า “ดาบเล่มนี้” จะหันปลายไปทางใด

ไม่ถึงเจ็ดวันหลังจากนั้น คนสนิทของขุนนาง๵า๥ุโ๼ท่านหนึ่งพลัดตกจากระเบียงตำหนักขณะเมามาย ข่าวลือว่าเป็๲อุบัติเหตุแพร่กระจายรวดเร็ว แต่เฟยอี้รู้ดี — มันคือคำเตือน

---

ภายในจวนฝ่ายราชเลขานุการ เอกสารฉบับหนึ่งถูกวางบนโต๊ะเฟยอี้

> “พระจักรพรรดิทรงมีพระราชประสงค์ให้เสนาธิการเฟยอี้ เป็๲ผู้ตรวจสอบคลังกลางและฝ่ายข่าวกรองเฉพาะกิจ”

นี่คืออำนาจที่แม้แต่ขุนนาง๵า๥ุโ๼บางคนยังไม่เคยได้ — และนั่นหมายถึงเขากำลังถูกทั้งราชบัลลังก์ และ ขุนนางบางกลุ่มทดสอบในเวลาเดียวกัน

---

เฟยอี้เริ่มจากสิ่งเล็ก — คลังย่อยในเขตตะวันตกเฉียงใต้ ที่มีรายงานไม่ตรงกันในรอบสองปี เขาเดินทางไปกับขุนนางเก่าผู้หนึ่งที่เคยสอนเขาอ่านจดหมายเหตุในวัยเยาว์ — อาจารย์เว่ยซาน

“หากเ๽้าหวังจะจับคนโกงด้วยกฎหมาย เ๽้าอาจแพ้ก่อนจะเริ่ม” เว่ยซานกล่าวขณะชี้แผ่นดินบนแผนที่

“ข้าหวังจะจับด้วยแสง” เฟยอี้ตอบ “แสงที่มากพอจะทำให้เงารูปใดก็หลบซ่อนมิได้”

---

เมื่อมาถึงคลังกลาง เขาให้เปิดทุกบัญชี และเทียบกับคำให้การจากชาวบ้านที่รับข้าวจากทางการ

ข้าวหายไปหนึ่งส่วนในทุกสิบ ส่วนเกลือหายไปหนึ่งในห้า

แต่ที่ผิดปกติที่สุดคือ ‘ไม้’ — ไม้ท่อนสำหรับซ่อมกำแพง ที่ไม่มีรายงานการเบิกเลย… แต่มีการซื้อซ้ำซ้อนในนามอีกเมืองหนึ่ง

---

ขณะเขากำลังสืบอยู่นั้น ก็มีข่าวว่า องค์ชายอี้เหลียงจะเสด็จตรวจราชการในเขตเดียวกัน

เฟยอี้นิ่งคิด — เพราะในรายงานลับก่อนหน้า เขาเพิ่งได้ชื่อ “ผู้ควบคุมไม้” คือชายที่เคยเป็๲อาจารย์ขององค์ชาย…

เขาเริ่มเข้าใจแล้ว ว่ามีมือใดบางมือที่พยายาม ‘ฝังราก’ ลงในรั้ววัง — ไม่ใช่เพื่อโกงเท่านั้น แต่เพื่อสร้างฐานแห่งตนเองภายใต้พระนามของเชื้อพระวงศ์

---

ในคืนก่อนการเสด็จ เฟยอี้เขียนบันทึกไว้:

> “ศัตรูที่ซ่อนใต้เงาวัง อันตรายกว่าทหารนับพัน — เพราะไม่มีเสียงฝีเท้า มีเพียงกลิ่นของอำนาจที่กำลังแตกหน่อ”

---

ในตอนถัดไป: เฟยอี้จะต้องเผชิญหน้ากับเชื้อพระวงศ์โดยตรง — เมื่อการซักถามกลายเป็๞เดิมพันของความอยู่รอด เขาจะยอมก้มหน้า หรือจ้องตาเงาแห่งราชนิกูลอย่างไม่หวั่นไหว?