แม้ว่าวาจาที่หลุดออกมาจากปากของชายหนุ่มจะดูรุนแรงทว่าในตอนนี้ความสนใจของทุกคนกลับไม่ได้หยุดอยู่ที่ชายหนุ่มแต่อย่างใด
ราวกับว่าในตอนนี้ชายหนุ่มเป็เพียงนกเพียงกาตัวหนึ่งเขาถูกมองข้ามไปอย่างสิ้นเชิง ทุกๆสายตาบัดนี้ได้จับจ้องไปที่รูปภาพที่ถูกวาดขึ้นโดยชายหนุ่มด้วยความตะลึงงัน!
ตะลึง!ตะลึง! ตะลึง!
พวกเขาตะลึงจนแทบตาจะถลนออกมาจากเบ้าณ บัดนี้เลยด้วยซํ้า!
“อะไรกัน?นี่มันใช่รูปภาพที่ถูกวาดขึ้นอย่างเละๆเทะๆแน่หรือ?’’ ซุยเทียนหายจากความตกตะลึงและตอบสนองเป็คนแรกสายตาของเขาในเวลานี้เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“ไม่น่าเชื่อ!’’ซุยิก็อุทานออกมาเหมือนกันเขารู้สึกเหลือเชื่อมากจริงๆที่รูปภาพของชายหนุ่มมันตรงกันข้ามกับคําว่าห่วยที่สุด อย่างสิ้งเชิงเลย!
เจียงหยางหวู่เสิน หยวนอิ้ง ทั้งสามคนเสมือนตกอยู่ในห้วงภวังค์พวกเขาล้วนดําดิ่งไปกับสถานที่ๆราวกับเป็สรวง์ในรูปภาพก่อนจะตอบสนอง“นี่ไม่เรียกว่าห่วยแล้ว! แต่มันคือสุดยอดผลงานอันเหนือชั้น!’’
ถ้ารูปภาพเช่นนี้ถูกบอกว่าห่วยแล้วรูปภาพอื่นๆล่ะ? ไม่ตกกระป๋องไปเลยรึไง!
“น่าทึ่ง!ไม่คิดเลยว่าเขาจะสามารถรังสรรค์ภาพวาดเช่นนี้ได้!’’หวังชาวเย่ตะลึงงันไปเหมือนกัน เขาจึงมองไปยังชายหนุ่มด้วยความชื่นชมจากใจจริง
“ไม่น่าเชื่อ…’’จื่อหลิงก็เช่นกัน เธอรู้สึกเหลือเชื่อเป็อย่างมากเพราะภาพวาดที่อยู่ตรงหน้าเธอมันเป็ภาพวาดที่สวยที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมาเลยก็ว่าได้
ส่วนผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงคนอื่นๆต่างเริ่มดําดิ่งไปกับความอัศจรรย์ของภาพวาดอีกครั้ง
“ภาพวาดนี้ช่างน่าอัศจรรย์นัก!เพียงแค่มองดูฉันก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองกําลังร่อยรอยไปใน์!’’
“ผมก็เหมือนกัน!ผมรู้สึกว่าสถานที่นี้เป็เหมือนดั่งสถานที่ของเหล่าทวยเทพอย่างไรอย่างนั้น!’’
“อา...ภาพวาดนี้เป็ภาพวาดที่สุดยอดเท่าที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาเลย!ทั้งนี้มันยังแตกต่างจากภาพวาดทั่วไปเป็อย่างมากมันทําให้ฉันรู้สึกถึงความดื่มดําของบรรยากาศจากภายในได้อย่างแท้จริง!ช่างเป็ภาพวาดที่น่าทึ่งอะไรเช่นนี้!’’
“...’’
ทุกๆคนในที่นี้ล้วนไม่ใช่คนธรรมดาพวกเขาจึงได้ท่องเที่ยวไปเชิญชมรูปภาพที่ถูกวาดโดยจิตรกรชื่อดังมากมายแต่ก็ไม่มีภาพวาดไหนเลยที่จะทําให้พวกเขารู้สึกดําดิ่งจมลึกไปกับความดื่มดําอย่างแท้จริงเช่นนี้
บอกได้ว่าครั้งนี้เป็ครั้งแรกของพวกเขา!ครั้งที่ประจักในความดื่มดําอย่างแท้จริง!
“ไม่น่าเชื่อ...แกทําได้ยังไงมู่หลิน…’’แม้แต่เทาก้านที่รู้สึกดูถูกและเกลียดขี้หน้าชายหนุ่มเสมอก็อดไม่ได้ที่จะเหลือเชื่อและรู้สึกยกย่องในภาพวาดตรงหน้า
“ภาพวาดนี้จะต้องมีมูลค่าไม่ตํ่ากว่าร้อยล้านหยวนแน่นอน…’’ หวังลิ่วก็เช่นกัน เขาพึมพําด้วยความใเขาใจริงๆที่ได้พบเจอภาพวาดสุดทึ่งแบบนี้และด้วยความที่เขาเคยไปดูผลงานชื่อดังมาเยอะเขาจึงพอที่จะสามารถคาดเดาราคาของผลงานชิ้นนี้ได้ดังนั้นเขาจึงใเป็อย่างมากที่ผลงานอันทรงมูลค่าถูกสร้างโดยเวลาเพียงน้อยนิด…
หนึ่ง...หนึ่งนาทีเท่านั้น!
มันเป็ไปได้อย่างไร?!
คนอื่นๆที่ตะหนักได้ถึงสิ่งสําคัญนี้ก็สับสนไปเหมือนกันแต่พวกเขาก็ตะหนักได้ทันทีว่าทําไมตอนแรกชายหนุ่มถึงดูราวกับพวกมือสมัคเล่นที่แท้เทคนิคการวาดรูปของเขาก็ยากที่จะเข้าใจและยากจะหยั่งถึงนั่นเอง!
ช่างเป็คนที่น่าทึ่งอะไรเช่นนี้!
“หะ...ห้า...ห้าร้อยล้านหยวน!ผมเคยเจอภาพวาดที่ให้ความรู้สึกลึกลํ้าเช่นนี้มาก่อนมันมีมูลค่าถึงห้าร้อยล้านหยวนไม่ผิดแน่ แต่นั่นมันก็นานมาแล้วไม่คิดจริงๆว่าจะได้มาเจอมันที่นี่อีกครั้ง…’’ อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาเสียงที่ชวนสร้างความอลหม่านก็ดังขึ้นมันเป็นํ้าเสียงของชายวัยกลางคนผู้ซึ่งเป็จิตรกรที่ให้มู่หลินยืมอุปกรณ์การวาดรูป
ทุกคนจึงหันไปจับจ้องยังเขาด้วยความตื่นตะหนก
ห้าร้อยล้านหยวน?
มันเป็ไปได้อย่างไร!
“อย่างที่ทุกคนทราบกันดีมาเก๊าแห่งนี้เป็เพียงเมืองเล็กๆแตกต่างกับเมืองหลวงซึ่งมีคนมีฝีมือมากมายอาศัยอยู่ดังนั้นจิตรกราุโบางคนที่นั่นจึงมีฝีมือเป็อย่างมากซึ่งในอดีตผมเคยเจอกับพวกเขาและภาพวาดภาพหนึ่งโดยบังเอิญซึ่งมันให้ความรู้สึกคล้ายคลึงกับภาพวาดในตอนนี้เป็อย่างมากแน่นอนว่าผมก็ได้รับรู้มาอีกด้วยว่าถ้ามีภาพวาดที่ทําให้เรารู้สึกดําดิ่งได้อย่างแท้จริงพวกมันจะถูกเรียกว่าภาพวาดแห่งการรังสรรค์ซึ่งมีราคาไม่ตํ่ากว่าห้าร้อยล้านหยวน!’’ รู้ดีว่าทุกคนสงสัยถึงเื่อะไรจิตรกรก็ไขข้อกระจ่างอย่างรวดเร็ว
“ภาพวาดแห่งการรัง์!ห้าร้อยล้านหยวน!’’
“นั่นเท่ากับมูลค่าของบริษัทซุยกรุ๊ปเลยนี่…’’
“นี่ไม่ได้หมายความว่าบริษัทซุยกรุ๊ปได้รับทรัพย์สินเพิ่มขึ้นอีกห้าร้อยล้านหยวนเลยหรอกเหรอ?’’
“...’’
เหล่าผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงแตกตื่นและใเป็อย่างมากบางคนในพวกเขาเคยได้ยินมาบ้างเกี่ยวกับภาพวาดแห่งการรังสรรค์ที่สามารถทําให้ผู้ชมดําดิ่งกับบรรยากาศที่ผู้วาด้าจะสื่อได้ดังนั้นพวกเขาจึงรู้สึกตกในมูลค่ามากมายนี้่ของมัน
ได้ยินซุยเทียนผู้ซึ่งเป็ประธานบริษัทก็สั่นสะท้านอย่างตื่นเต้นเพราะเขารู้ดีว่าเพื่อนของลูกชายเขาคงไม่ทําอะไรไร้สาระอย่างการเอามันคืนหรอก ดังนั้นเขาจึงตื่นเต้นเป็อย่างมากที่จะได้รับสิ่งของมูลค่ามหาศาลนี้มา
เห็นพ่อของตัวเองตัวสั่นเหมือนผีเข้าซุยิก็เบิกตากว้างไปอีกคน สุดท้ายเขาก็อดหันไปถามมู่หลินไม่ได้“มู่หลินนายยกมันให้ฉันจริงๆงั้นเหรอ?’’
เหล่าผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงเองก็มองไปยังชายหนุ่มเพื่อรอฟังเช่นกัน
ขณะที่ถูกสายตามากมายจับจ้องเหมือนคนร้ายอย่างไรอย่างนั้นมู่หลินก็มองไปที่ภาพวาดตรงหน้ามันเป็ภาพวาดซึ่งถูกรัง์ขึ้นมาในเวลาเพียงแค่หนึ่งนาที
ซึ่งเผยให้เห็นถึงทิวทัศอันสวยงามของธรรมชาติเป็อย่างดีท่ามกลางธรรมชาตินั้นมีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งอยู่เขายืนโต้ลมมองท้องฟ้าขณะที่ปล่อยให้ผมสีดํายาวของเขาปลิวไสวไปตามแรงลมเพื่อดื่มดํากับบรรยากาศของธรรมชาติโดยฟังเสียงนํ้าตกที่ไหลลงมาตามทางไปพลางมันทําให้ผู้ที่ได้เห็นมันรู้สึกได้ถึงความโดดเดี่ยวของเขาและความกลมกลืนไปกับธรรมชาติอย่างแท้จริง
อีกอย่างสถานที่ๆชายหนุ่มอยู่มันไม่ใช่สถานที่ธรรมชาติตามป่าเขาทั่วไปแต่มันเป็ราวกับสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าทวยเทพอย่างสรวง์ไม่ปาน
โดดเดี่ยว!กลมกลืน! สรวง์!
สามอย่างนี้คือความรู้สึกที่ััได้จากภาพวาดภาพวาดที่ถูกรังสรรค์ขึ้นโดยมู่หลิน!
และชื่อของมันคือ...ธารนํ้า์!
ถูกต้อง!ภาพวาดนี้ถูกรัง์ขึ้นโดยจําลองเหตุการณ์ในครั้งที่มู่หลินอาศัยอยู่ใน์ยามที่เขาออกชมทิวทัศและฝึกฝนมันเปรียบเสมือนความทรงจําที่ชวนให้ระลึกถึงตัวเขาก่อนที่จะไปถึงจุดสูงสุดได้เป็อย่างดี
“ใช่แล้ว!ฉันยกมันให้นายเป็ของขวัญชิ้นที่สอง!และนี่ล่ะคือของขวัญที่แท้จริงของฉันที่จะมอบให้นาย!’’มองภาพวาดแล้วระลึกถึงอดีตเก่าๆอันน่าคิดถึงได้มู่หลินก็ยิ้มบางให้กับซุยิก่อนเอ่ย “ต่อจากนี้มันเป็ของนายแล้ว…’’ สิ้นเสียงเขาก็หยิบพู่กันขึ้นมาอีกครั้งและขีดเขียนตัวอักษรทั้งหมดลงไปยังเบื้องล่างของภาพวาดทันที
ธารนํ้า์!
อา...นั่นคือหนึ่งในทางผ่านที่ทําให้ข้าขึ้นสู่จุดสูงสุด!
4K
