หลินหยูและหานหลินเดินไปข้างหน้าท่ามกลางแสงที่สว่างและหมอกที่ค่อยๆ คลี่คลายออกจากท้องฟ้า พวกเขาไม่รู้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะพาพวกเขาไปที่ไหน แต่ทั้งสองรู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้จะไม่หยุดยั้งและจะไม่มีวันกลับไปที่เดิมอีก
"หานหลิน..." หลินหยูเริ่มพูดในขณะที่มองไปข้างหน้า "แม้เราจะผ่านการทดสอบทุกๆ ครั้ง แต่บางครั้ง ข้ารู้สึกเหมือนยังมีบางสิ่งที่ไม่สมบูรณ์"
หานหลินหันไปมองหลินหยูและยิ้มอย่างอบอุ่น “ข้ารู้ว่าเ้ากำลังรู้สึกอย่างไร แต่ข้าเชื่อว่าเส้นทางที่เรากำลังเดินอยู่นี้คือสิ่งที่ถูกต้อง แม้ว่ามันจะยากลำบาก แต่เราไม่ได้เดินไปคนเดียว เรามีกันและกันเสมอ”
หลินหยูพยักหน้าเล็กน้อย และรู้สึกถึงความมั่นคงจากคำพูดของหานหลิน แม้เธอจะรู้สึกถึงความไม่สมบูรณ์ในใจ แต่เธอก็รู้ว่าการเดินทางของพวกเขายังคง้าความพยายามจากทั้งสอง
“เราเดินทางมาถึงจุดนี้แล้ว แต่ข้ารู้สึกว่าโลกนี้ยังคงมีบางสิ่งที่ซ่อนอยู่ เราต้องหามันให้เจอ” หลินหยูกล่าวด้วยความมุ่งมั่น
หานหลินจับมือหลินหยูแน่น "เราจะหามันเจอ เราเชื่อในกันและกัน และจะไม่ยอมให้สิ่งใดมาทำให้เราหยุดเดินทางนี้"
ทั้งสองเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง แต่ขณะที่พวกเขาก้าวไป โลกเริ่มเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง ขอบฟ้าเริ่มหมุนและแสงสีทองเริ่มจางหายไป ปรากฏการณ์นี้ทำให้หลินหยูรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่ไม่สามารถคาดเดาได้
เมื่อหลินหยูและหานหลินเดินไปจนถึงกลางเส้นทางที่ไม่มีที่สิ้นสุด พวกเขาก็พบกับประตูใหญ่ที่เปิดออกไปยังพื้นที่ที่แปลกประหลาด ทุกสิ่งรอบตัวเต็มไปด้วยแสงและความเงียบงันที่น่ากลัว ประตูนั้นทำจากหินที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์โบราณที่ดูเหมือนจะเป็การเตือนจากโลกที่ลึกลับบางแห่ง
หลินหยูยืนมองประตูนั้นด้วยความสงสัย “ที่นี่คือที่ไหน? ทำไมมันถึงรู้สึกคุ้นเคย?”
หานหลินสังเกตเห็นประตูนั้นและกล่าว "มันไม่ใช่ที่ที่เราคุ้นเคย มันเหมือนกับประตูที่เชื่อมไปยังมิติอื่นๆ ที่เราไม่สามารถเห็นได้"
ทันใดนั้น ประตูเริ่มเปิดออกอย่างช้าๆ เสียงของมันดังก้องไปทั่ว เมื่อประตูเปิดออกอย่างสมบูรณ์ ภายในนั้นปรากฏภาพของโลกที่แตกต่างจากโลกที่หลินหยูและหานหลินรู้จัก
โลกที่ปรากฏขึ้นเต็มไปด้วยความมืดสนิท แต่กลับมีแสงสีฟ้าที่แผ่ออกมาจากกลางท้องฟ้า โลกนี้ดูเหมือนจะเป็สถานที่ที่เต็มไปด้วยการทดสอบ ความกลัว และการเปลี่ยนแปลง
“นี่คือ...” หลินหยูพูดเสียงเบา “มันเป็มิติที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน ข้าไม่แน่ใจว่าเราควรเข้าไปที่นั่นหรือไม่”
หานหลินจับมือหลินหยูแน่นและกล่าว “เราต้องเข้าไป เราไม่สามารถปล่อยให้โลกนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปโดยไม่ทำอะไร เราจะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งนี้และหาคำตอบให้ได้”
หลินหยูพยักหน้า “ข้าจะเดินไปกับเ้า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น”
ทั้งสองก้าวเข้าไปในประตู โดยไม่รู้ว่าโลกที่พวกเขาจะพบจะเป็การทดสอบครั้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชีวิต
เมื่อทั้งสองเข้าไปในมิติใหม่ พวกเขาพบว่าตัวเองยืนอยู่ในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยปริศนาและกับดักที่ไม่คาดคิด พื้นที่รอบตัวเต็มไปด้วยหมอกและแสงสีฟ้าที่ไม่สามารถระบุทิศทางได้ และเสียงกระซิบที่แปลกประหลาดเริ่มดังขึ้นจากทุกทิศทาง
“หลินหยู... เราต้องระวังตัว” หานหลินเตือนหลินหยู ขณะที่เขาหยิบดาบออกมาจากฝัก “บางสิ่งในที่นี่กำลังเฝ้าดูเราอยู่”
หลินหยูรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในอากาศ บางสิ่งที่ไม่สามารถมองเห็นได้กำลังเข้ามาใกล้ พลังที่แปลกประหลาดเริ่มครอบงำพื้นที่รอบตัวเธอ
ทันใดนั้น พวกเขาเห็นร่างหนึ่งปรากฏออกมาจากความมืด ร่างนั้นยืนอยู่ท่ามกลางหมอกและแสงสีฟ้าที่แผ่กระจายออกไป
“ท่านคือใคร?” หลินหยูถามด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
ร่างนั้นยิ้มให้พวกเขา “ข้าคือผู้พิทักษ์ของมิตินี้ เ้าทั้งสองได้เดินทางมาถึงจุดที่ต้องเผชิญกับการทดสอบครั้งสุดท้าย การที่เ้าทั้งสองสามารถผ่านการทดสอบต่างๆ มาได้ เป็สิ่งที่น่าชื่นชม แต่การทดสอบครั้งนี้จะเป็การทดสอบความรักที่แท้จริง”
หลินหยูและหานหลินมองหน้ากันอย่างสงสัย “การทดสอบความรัก?” หานหลินถาม
ผู้พิทักษ์ยิ้มบางๆ “การทดสอบนี้จะถามถึงความพร้อมของเ้าทั้งสองในการเสียสละเพื่อลงมือรักษาสมดุลของทั้งสองโลก หากเ้าทั้งสองไม่สามารถทำการเสียสละได้ โลกทั้งสองจะต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างไม่สามารถย้อนกลับได้”
หลินหยูและหานหลินยืนอยู่ในมิติที่เต็มไปด้วยความท้าทาย พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางนี้จะนำพาพวกเขาไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ไม่อาจคาดเดาได้ แต่ในขณะเดียวกันพวกเขาก็เชื่อมั่นว่าไม่มีทางเลือกอื่น
หลินหยูหันไปมองหานหลินและกล่าว “ข้าไม่รู้ว่าเราต้องเสียสละอะไรในครั้งนี้ แต่ข้ารู้ว่าเราทำได้ เพราะเรามีกันและกัน”
หานหลินจับมือหลินหยูแน่น “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ข้าจะอยู่ข้างเ้าเสมอ เราจะผ่านมันไปด้วยกัน”
ทั้งสองก้าวไปข้างหน้าพร้อมกันในเส้นทางที่เต็มไปด้วยความมืดและแสงสีฟ้า แต่ความมั่นใจในตัวกันและกันทำให้พวกเขาพร้อมที่จะเผชิญกับการทดสอบครั้งสุดท้าย
14K
