เงียบ! ไม่มีเสียงตอบ เขาจับลูกบิดหมุนเปิด ประตูล็อค! เขาหันไปมองหน้าลูกชาย “เธอคงออกไปข้างนอกมั้งลูก”
“จะออกไปข้างนอกได้ไงครับก็ผมดูกล้องแล้วเห็นว่าแม่นี่ถือรูปผมเข้าไปแล้วยังไม่ออกมาเลย”จอร์จยืนยันเสียงแข็ง
สุรชัยไม่อยากโต้เถียงกับลูกชายเขาล้วงกุญแจห้องมาไขประตูเปิด
จอร์จรีบผลักประตูเข้าไปพอเห็นแม่เลี้ยงกำลังถือรูปนั่งอยู่ที่โซฟาก็ชี้หน้าฟ้องพ่อ “นั่นไงครับรูปของผม”
ชาลินีใรีบกอดรูปไว้แน่นตวาดกลับว่า“ของฉัน!”
สุรชัยเดินตามเข้ามาอย่างงงๆเขาไม่เคยเห็นภรรยาขึ้นเสียงแบบนี้เลยซักครั้ง
จอร์จปรี่เข้าไปแย่งรูป“เอารูปฉันคืนมานะนังขี้ขโมย!”
“ไม่! นี่รูปของฉัน!”ชาลินีตวาดใส่กอดรูปแน่น
“เอาคืนมานะนังหัวขโมย!” จอร์จพยายามแย่งรูปคืน
“ไม่! นี่ของฉัน!”ชาลินีตวาดลั่นรีบหมุนตัวบังไม่ให้จอร์จแย่งไปได้
“หยุดเดี๋ยวนี้นะทั้งสองคน!” สุรชัยตวาดใส่รีบเข้าไปห้าม “อะไรกัน! โตๆกันแล้วยังแย่งของเป็เด็กๆไปได้!”
จอร์จชะงัก!
สุรชัยรีบดันลูกชายให้ออกห่างภรรยา“ไหนรูปอะไรขอดูหน่อยซิ ทำไมถึงต้องแย่งกันขนาดนี้ด้วยห๊ะ!”
“รูปครุฑ”จอร์จหลุดปากบอกแล้วก็นึกถึงคำพูดของเ้าของร้านสาวสวย ‘ห้ามให้คุณพ่อของคุณกับแม่เลี้ยงของคุณเห็นภาพนี้เด็ดขาด’“ซวยแล้ว!!!” เขาพึมพำกับตัวเอง
“รูปครุฑ?”สุรชัยทำหน้างง “แค่รูปใบเดียวทำไมจะต้องแย่งกันด้วยล่ะ?”
“ของฉันๆๆๆๆๆ...”ชาลินีพูดซ้ำๆกอดรูปไว้แน่น
“ขอผมดูรูปหน่อยซิรูปอะไรมันสวยนักรึไงถึงต้องแย่งกันขนาดนี้น่ะ?” สุรชัยยื่นมือไปขอรูปจากภรรยา
ชาลินีเหลือบมองตาขวางตวาดใส่“ของฉัน! ฉันไม่ให้ใครทั้งนั้น! ออกไป๊!”
สุรชัยชะงักงัน! เขาอึ้งไปเลยที่ภรรยาตวาดใส่เช่นนี้ “ผมขอดูรูปหน่อยไม่ได้รึไง!”
“ไม่!” ชาลินีสวนขวับ!
สุรชัยชักโมโหเอื้อมมือไปแย่งรูป“ขอดูหน่อยเดียวน่าคุณ!”
“ไม่! อย่ามายุ่งกับฉันนะ! ออกไป๊!” ชาลินีตวาดตาขวาง
“เอามานี่นะนี่คุณเห็นไอ้รูปบ้าๆนี่สำคัญกว่าผมงั้นเหรอ!”สุรชัยโมโหพยายามจะแย่งรูปให้ได้
จอร์จรีบช่วยพ่ออีกแรง“เอารูปฉันคืนมานะ!”
“ไม่! อย่ามาแย่งของฉันนะ เค้าเป็ของฉัน! ของฉันคนเดียว!” ชาลินีะโลั่น! กอดรูปไว้แน่น
“เอารูปคืนมานะ!” / “เอามาให้ผมเดี๋ยวนี้!”สองพ่อลูกพยายามแย่งรูปจากชาลินีให้ได้ จนในที่สุดจอร์จก็ดึงรูปไปได้ “เย้!”
“เอาคืนมา!” ชาลินีผวาตามรูป สุรชัยรีบจับตัวไว้ “หยุดเดี๋ยวนี้นะคุณ!”
“เอาคืนมานะ!” ชาลินีพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนสามี
จอร์จมองรูปที่แย่งคืนมาได้แล้วก็ตะลึง! “เฮ้ย!”เขาหันขวับไปเอาเื่แม่เลี้ยง “เอารูปครุฑไปไว้ที่ไหน!บอกมาเดี๋ยวนี้นะนังขี้ขโมย!”
“เอ๊ะ! นั่นไม่ใช่รูปของลูกเหรอ?” สุรชัยงง
จอร์จส่ายหน้า“ไม่ใช่ครับ คุณพ่อดูซิครับ แม่นี่เอารูปมาเปลี่ยนแล้วก็เอารูปครุฑของผมไปซ่อน”เขาหันรูปให้พ่อดู
สุรชัยมองรูปเห็นแต่ทุ่งหญ้าสีสันแปลกตา
จังหวะนี้เองชาลินีสะบัดตัวหลุดจากสามีได้ก็ถลันไปแย่งรูป“เอาคืนมานะ! ไอ้เด็กเหลือขอ!” พร้อมกับตบไปที่ใบหน้าหล่อเต็มแรง “เพี๊ยะ!”
“โอ๊ย!” จอร์จตกตะลึงที่ถูกตบั้แ่เกิดมายังไม่เคยโดนตบเลยสักครั้ง
สุรชัยตะลึงงันกับคำพูดและการกระทำของภรรยาสาวเขาถลันเข้าไปดูลูกชาย “จอร์จ!”
พอแย่งรูปได้ชาลินีก็รีบวิ่งออกจากห้องไป
“คุณ!” สุรชัยะโเรียก แต่ชาลินีก็รีบวิ่งลงบันไดไปแล้ว
คนรับใช้กำลังทำความสะอาดอยู่ตรงทางเดินได้แต่มองตามตาปริบๆอย่างสงสัยใคร่รู้
สุรชัยหันไปดูลูก“เจ็บมากไหมลูก พ่อขอโทษแทนเธอด้วย”
จอร์จมองพ่อด้วยสายตาเ็ปพ่อออกรับแทนแม่นั่นอีกแล้ว “แค่นี้ยังไม่ตายหรอกครับ” แล้วเขาก็เดินกลับห้องอย่างโมโห
“จอร์จ!” สุรชัยเรียกอย่างเ็ป
จอร์จไม่หันไปมองซักนิดเขาเดินตึงๆเข้าห้องของตัวเองไป กระสอบทรายในห้องกลายเป็ที่ระบายอารมณ์อีกเช่นเคย
สุรชัยเห็นว่าถึงจะคุยกับลูกตอนนี้ก็มีแต่จะยิ่งทำให้ลูกหมางเมินใส่เขาจึงเดินไปตามภรรยาแทน เพราะเขาโกรธมากกับสิ่งที่เธอทำกับลูกชายของเขาจะต้องคุยกันให้รู้เื่เดี๋ยวนี้!ต้องให้เธอไปขอโทษจอร์จให้ได้
“คุณชาลินีล่ะ?”เขาถามคนรับใช้
“วิ่งออกไปข้างนอกแล้วค่ะเห็นเรียกแท็กซี่แล้วก็รีบขึ้นรถไปเลยค่ะ รองเท้าก็ไม่ได้ใส่ไปค่ะ” คนรับใช้บอก
สุรชัยพยักหน้ารับรู้แล้วก็ล้วงโทรศัพท์ออกมาโทรหาภรรยา
“ทะเลาะอะไรกันเหรอคะ?”คนรับใช้ถามด้วยความอยากรู้
สุรชัยขึงตาใส่
คนรับใช้หน้าจ๋อย“ขอโทษค่ะ” รีบเดินเลี่ยงไปทำงาน
เสียงโทรศัพท์ดังสุรชัยหันไปมองบนโต๊ะก็เห็นกระเป๋าของภรรยาวางอยู่“อ้าว...ไม่ได้เอากระเป๋าไปด้วยเหรอ?”
เขากดตัดสายแล้วก็เดินออกไปยืนมองหน้าบ้าน“เดี๋ยวก็คงจะสั่งแท็กซี่ให้วนกลับมาเอากระเป๋าเองแหละ”
พอได้ระบายอารมณ์กับกระสอบทรายแล้วจอร์จก็ล้มตัวลงนอนแผ่กับพื้นห้องยกมือลูบแก้มที่ถูกตบ ใจก็คิดถึงรูปที่ยืมมา “ยัยนั่นเอาไปซ่อนไว้ที่ไหนนะ?”
เขาครุ่นคิด“ต้องซ่อนไว้ในห้องแน่ๆ” แล้วเขาก็รีบลุกไปค้นหารูป
สุรชัยยืนรออยู่นานมองนาฬิกาหลายครั้งแล้วก็ไม่มีวี่แววว่าภรรยาจะนั่งแท็กซี่กลับมาซะที“นี่ก็จวนจะได้เวลาต้องไปงานเลี้ยงแล้วซิ”
เขาเดินขึ้นห้องเปิดประตูเข้าไปก็เห็นลูกชายเที่ยวรื้อค้นของอยู่ “ทำอะไรน่ะจอร์จ?”
“หารูป”จอร์จตอบเสียงแข็ง มือก็รื้อของหารูป
“รูปครุฑนั่นน่ะเหรอ?”สุรชัยถามพลางปลดเน็คไทออก
“ครับรูปนั่นผมเช่าเขามา ถ้าไม่มีไปคืนเขาผมคงแย่แน่ๆ” จอร์จบอกโดยไม่หันไปมองตาก็มองหารูป
“รูปแค่นั้นจะซักกี่ตังกันเชียว ถ้าไม่เจอก็จ่ายตังให้เขาไปก็ได้นี่ลูก”สุรชัยบอกอย่างไม่ยี่หระ
จอร์จหยุดหาหันไปมองหน้าพ่อ“ขนาดผมขอซื้อเขายังไม่ขายเลยพ่อ”
“ขอซื้อเท่าไหร่ล่ะ?”สุรชัยย้อนถาม
“เป็ล้านครับเขายังไม่ยอมขายให้ผมเลย นี่ถ้าไม่มีรูปไปคืน คุณเ้าของร้านนั่นคงได้เรียกค่าเสียหายเป็สิบล้านมั้งครับ”จอร์จบอกแล้วก็หันไปค้นหารูปต่อ
“รูปอะไรแพงขนาดนั้นเชียว?ถ่ายรูปไว้รึเปล่าขอพ่อดูหน่อยซิ ไม่ใช่ว่าไปโดนใครเขาหลอกขายรูปถูกๆมาหรอกนะ”สุรชัยสงสัย
จอร์จหยุดหาล้วงกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งให้พ่อดู
สุรชัยรับโทรศัพท์มาแล้วก็เปิดไฟล์รูปเขาไล่ดูทีละรูปเห็นแต่กลุ่มเพื่อนของลูกชายถ่ายรูปอย่างสนุกสนาน “ไหนล่ะลูก พ่อไม่เห็นเลย”
จอร์จขยับเข้าไปดึงโทรศัพท์มาเปิดรูปให้พ่อดูแต่พอเห็นรูปที่ถ่ายไว้เขาก็งง เพราะทุกรูปที่ถ่ายร่วมกับภาพครุฑตรงภาพครุฑกลับเบลอทุกรูปไป “อ้าว...ทำไมเป็แบบนี้ล่ะ?” เขาหันไปมองหน้าพ่อ“สงสัยคงย้อนแสงมั้งครับพ่อ”
“แล้วซื้อมาจากร้านไหนล่ะ?”สุรชัยถามรู้สึกดีใจที่ลูกเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงปกติ
“ร้านดรีมแกลลอรี่ครับ”จอร์จบอก
สุรชัยพยักหน้ารับรู้“ถ้าหาไม่เจอก็ถามเ้าของร้านนะว่าเค้าจะคิดเท่าไหร่ เดี๋ยวพ่อเซ็นเช็คให้เอง”
“ขอบคุณครับพ่อ”จอร์จยกมือไหว้รู้สึกโล่งใจที่ไม่โดนพ่อดุ
“งั้นหาต่อไปนะลูกพ่อจะได้ไม่ต้องเซ็นเช็คให้เมื่อยมือ” สุรชัยยิ้มตบบ่าลูกแล้วก็เดินไปแต่งตัวใหม่
จอร์จยิ้มให้พ่อแล้วก็หันไปหารูปต่อ
ชาลินีบอกแท็กซี่ให้ไปส่งที่บ้านแม่ พอถึงจุดหมายเธอก็รีบลงจากรถเข้าบ้านไปเลย
“เดี๋ยวซิคุณค่ารถยังไม่ได้จ่ายเลย!”คนขับแท็กซี่ะโเรียก รีบเปิดประตูรถตามไปทวงค่ารถ
สมใจเดินออกมาจากในครัวทันเห็นลูกสาววิ่งเข้าห้องนอนไป“อ้าว...นังนี...”
“คุณ! ออกมาจ่ายค่ารถก่อน คิดจะเบี้ยวกันรึไงห๊ะ!” คนขับแท็กซี่โวยเสียงดังอยู่หน้าบ้าน
สมใจรีบเดินไปดูหน้าบ้าน“มีอะไรกันห๊ะ!”
“ก็คุณคนนั่นน่ะซิยังไม่จ่ายค่าแท็กซี่ผมเลยป้า”คนขับแท็กซี่บอก
“เท่าไหร่ล่ะ?”สมใจถามแล้วก็ออกตัวว่า “สงสัยมันคงปวดขี้มั้งก็เลยรีบแบบนั้นน่ะ”
“189 บาทครับป้า”
สมใจรีบควักตังจ่ายแทน“อ่ะ...”
แท็กซี่ทอนตังให้แล้วก็บ่น“ปวดท้องมากก็น่าจะบอกกันก่อนซิ นี่อะไรก็ไม่รู้ ถามอะไรก็ไม่ตอบซักคำท่าทางเมาเหล้าด้วยมั้งป้า งั้นผมไปล่ะ”
แล้วเขาก็เดินกลับไปที่รถขับออกไป
สมใจรีบเดินเข้าบ้านไปดูลูก“นังนีนี่เอ็งเมาเหล้ามาเหรอ?”
“ออกไป๊! อย่ามายุ่งกับหนู” เสียงชาลินีตวาดออกมา
สมใจสะดุ้ง! “เอ๊อ! ไม่ยุ่งก็ได้ว่ะ! ทะเลาะกับผัวมาซิท่าถึงได้แจ้นกลับมาบ้านแบบนี้น่ะ” แล้วเธอก็ผละไปทำกับข้าวต่อ
ชาลินีนั่งอยู่บนเตียงมองรูปบนตักอย่างหลงใหล“ได้โปรด...กลับมาให้ชั้นเห็นหน้าซักครั้งนะคะ”
เธอเฝ้าอ้อนวอนอยู่อย่างนั้นโดยไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น
ภายในห้องนอนของสุรชัยจอร์จค้นหารูปยังไงก็ไม่พบจนถอดใจกลับห้องของตัวเองไป
กว่าจะปลีกตัวออกจากงานเลี้ยงได้ก็เกือบเที่ยงคืนสุรชัยมองนาฬิกาพลางสั่งคนขับรถว่า “กลับบ้าน”
“ครับคุณผู้ชาย”คนขับรถค่อยๆขับรถออกจากโรงแรม สุรชัยก็เอนหลังหลับเอาแรง
จนกระทั่งถึงบ้านคนขับรถก็หันไปเรียก“คุณผู้ชายครับถึงบ้านแล้วครับ”
สุรชัยสะดุ้งตื่น“อือ...ถึงแล้วเหรอ ขอบใจนะ” แล้วเขาก็ลงจากรถเดินเข้าบ้าน
แต่เมื่อเดินผ่านกระเป๋าของภรรยาก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังออกมาจากในกระเป๋าเขามองครู่นึง “อ้าว...นี่ไม่ได้กลับมาเอากระเป๋าไปเหรอ?”แล้วก็เดินไปเทน้ำดื่มที่เคาน์เตอร์ เสียงโทรศัพท์ตัดไปแล้วสักพักก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เขาดื่มน้ำพลางมองกระเป๋าอย่างสงสัย“ดึกป่านนี้แล้วใครนะโทรมา? สงสัยคงมีธุระจริงๆมั้ง”
พอดื่มน้ำเสร็จเขาก็เดินไปเปิดกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ออกมาดูเมื่อเห็นว่าเป็เพื่อนสนิทของภรรยาเขาจึงกดรับแต่ยังไม่ทันจะพูดก็เกิดอาการสำลักขึ้นซะก่อน เขารีบปิดปาก “อุกๆ”
“แหม...ไม่ค่อยสะดวกคุยเพราะไอ้แก่อยู่บ้านเหรอครับไม่เป็ไรครับที่รัก พรุ่งนี้ว่างไหมครับ? ผมอยากชวนที่รักไปช็อปปิ้งนิดนึงครับ ผมอยากได้นาฬิกาเรือนใหม่ซักเรือนน่ะครับ”เสียงปลายสายดังออกมา
สุรชัยอึ้ง!
“เดี๋ยวผมส่งโลเคชั่นไปให้นะครับแล้วหลังจากช็อปปิ้งแล้วเราไปสนุกกันต่อนะครับ ผมจะจูบห**คุณให้หนำใจเลย รักนะครับคุณนีของผม จุ๊บๆ”แล้วโทรศัพท์ก็ตัดไป
สุรชัยยืนอึ้งสักพักเสียงไลน์ก็ดังขึ้น เขารีบเปิดดูเห็นข้อความแจ้งเตือนจากไลน์เพื่อนสนิทคนเดิมส่งมาเขารีบเปิดอ่านทันทีเป็สถานที่นัดหมายพร้อมทั้งเวลานัด
เสียงไลน์ดังพร้อมกับภาพหนุ่มหล่อเปลือยกายโชว์ท่อนเอ็นเด้งขึ้นมาตามมาด้วยข้อความว่า “ค**ของผมรอกระแทกห**คุณอยู่นะครับที่รัก อ้าห**รอผมนะครับพรุ่งนี้ผมจะกระเด้าห**คุณให้ถ่างจนหุบไม่ลงเลยเชียว”
แล้วไลน์ก็เด้งขึ้นอีกคราวนี้เป็คลิปหนุ่มหล่อคนเดิมนอนเปลือยกายขย่มสาวสวยยิ้มให้กล้องอย่างมีความสุข “รู้ไหมที่รักผมชอบคลิปนี้มากที่สุดเลยรักนะครับ จุ๊บๆ”
สุรชัยดูคลิปที่ส่งมาอย่างหัวใจสลาย“นี่เธอนอกใจชั้นรึนี่ชาลินี!”เขากำโทรศัพท์แน่น อยากจะปาทิ้งให้แตกกระจายให้มันสาแก่ใจแต่ถ้าทำเช่นนั้นก็เท่ากับเขาโง่เต็มทีเพราะนี่คือหลักฐานอย่างดีที่จะใช้ในการฟ้องหย่ากับภรรยาโดยไม่ต้องจ่ายค่าเลี้ยงดูให้เธอ
พอตั้งสติได้แล้วเขาก็แชร์คลิปและรูปภาพไปที่ไลน์ของเขาเองหลังจากแชร์เสร็จแล้วเขาก็ปาโทรศัพท์ลงพื้น เคร้ง! โทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดแตกกระจายเกลื่อนพื้น เขาเดินขึ้นชั้นบนเข้าไปนอนในห้องนอนแขกไม่อยากนอนในห้องตัวเองให้ปวดใจ พยายามข่มตานอนหลับเพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า
ภายในห้องนอนชาลินีเฝ้าจ้องมองรูปภาพอ้อนวอนซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ได้โปรดออกมาให้ฉันเห็นสักนิดนะคะได้โปรดเถอะค่ะ”
ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรเตอร์ได้ทางเพจ readfree.in ค่ะ
https://www.facebook.com/readfree.in/
และทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ
3K
