ร้านอาหารอิตาเลียน ที่แบรี่พามารับประทานอาหารกันนั้น อรภาเห็นหน้าร้านว่าหรูหราแล้ว พอมาดูราคาแทบอยากจะวิ่งออกจากร้านเลยทีเดียว เพราะราคามันแพงมาก จะบอกเขาว่าไปทานร้านอื่นก็คงไม่ทันแล้ว เพราะได้พากันมานั่งที่โต๊ะกันเรียบร้อยแล้ว
‘เอาวะไอ้ภาเอ๊ย! แค่นี้จิ๊บๆ ถ้าจบจากวันนี้ก็ซื้อมาม่ามากินจนถึงสิ้นเดือนก็แล้วกัน’ อรภาคิดอยู่ในใจอย่างปลงๆ
“คุณภาจะทานอะไรครับ?” แบรี่ละสายตาจากเมนู เงยหน้าขึ้นมาถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับตนเอง และที่เขาพึงใจมากที่ได้เห็นในตอนนี้ ก็คือเ้าลูกชายตัวน้อยของเขาติดเธอแจเลย ไม่ยอมห่างกายเธอเลยก็ว่าได้ และแถมยังเรียก ‘มัม’ ทุกคำอีกด้วย
“มัมจะทานอะไรครับ” เด็กชายตัวน้อย เมื่อเห็นผู้เป็บิดาถามผู้หญิงคนเดียว ที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วยกัน ก็ถามอย่างที่บิดาถามบ้างอย่างน่าเอ็นดู
“ดีออนคุณน้าเขาไม่ใช่มัมของเรานะ” แบรี่เมื่อได้ยินลูกชายตัวน้อยเรียกแต่อย่างนั้น จึงเอ็ดด้วยน้ำเสียงเข้มดุ เพราะกลัวว่าผู้หญิงที่เขาต้องตาต้องใจคนนี้ จะไม่พอใจเอาได้ จนลูกชายตัวน้อยเบ้ปากทำท่าจะร้องไห้ขึ้นมา
“นี่มัมของดีออน นี่มันของดีออน” แล้วยื่นหน้ายื่นมือป้อมๆ เข้ามาโอบกอดเอวบางเอาไว้แน่น อรภาทำอะไรไม่ถูกเอาเลย เพราะั้แ่เกิดมายังไม่เคยเป็แม่คนเลย แฟนเหรอก็เคยมีนะ ตอนสมัยเรียน แต่ก็เคยแค่จับมือกัน และก็เพราะฝ่ายชายขอมีอะไรกับเธอนั้นแหละ เธอถึงได้เลิกลากันไป และไม่มีแฟนอีกเลยจนกระทั้งปัจจุบัน
“เอ่อ! ไม่เป็ไรค่ะ ให้แกเรียกอย่างนั้นก็ได้ค่ะ ก็แค่วันนี้วันเดียวเองค่ะ” อรภาคิดว่าคงไม่เป็ไรมั้ย เพราะต่อไปก็คงไม่ได้เจอกันอีก และดีออนพึ่งจะเด็กอยู่เลย พอผ่านวันนี้ไปก็คงจะลืมไปเองนั้นแหละ
“ไม่ร้องนะคะคนเก่ง น้องดีออนอยากจะทานอะไรคะ? ช่วยมัมเลือกอาหารหน่อยเร็ว” อรภาก้มลงไปปลอบประโลมเด็กชายตัวน้อย ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล จนคนตัวโตที่จ้องมองดูอยู่ต้องอมยิ้ม
อรภาและดีออน ก้มหน้าก้มตาช่วยกันเลือกอาหารกันอยู่สักพัก พออรภาเงยหน้าขึ้นมาก็สบตาเข้ากับสายตาคมเข้ม ที่จ้องมองอยู่ก่อนแล้วอย่างจัง ซึ่งสายตานั้นราวกับมีกระแสไฟฟ้า วิ่งผ่านออกมา แล้วตรงมาช็อตเธอเข้าอย่างจัง จนใบหน้าร้อนผะผ่าว แดงระเรื่อขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ จึงต้องแสร้งก้มลงไปมองเมนูใหม่อีกรอบ
“คุณแม่ของน้องดีออนไปไหนซะล่ะคะ?” พออรภาปรับสีหน้าและควบคุมความรู้สึกให้กลับมาเป็ปกติแล้ว จึงเงยหน้าขึ้นมาถาม ผู้เป็บิดาของเด็กชายตัวน้อย อย่างสงสัยใคร่รู้
“แม่เขาเสียไปแล้วครับ” แบรี่ตอบตามความเป็จริง ให้อรภา ได้รับรู้ ซึ่งจริงๆ แล้ว ดีออนเป็ลูกของแอนนา พี่สาวแท้ๆ ของแบรี่ แต่พอแอนนาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุพร้อมกับสามี เมื่อสองปีที่แล้ว แบรี่จึงได้รับดีออนมาเป็บุตรบุญธรรมั้แ่นั้นเป็ต้นมา
“โอ้! ฉันเสียใจด้วยจริงๆ นะคะ” อรภาหน้าหมองลงไปในทันทีที่ได้รับรู้เื่ราวเช่นนั้น
“ไม่เป็ไรหรอกครับ เพราะมันก็ผ่านมาตั้งสองปีแล้ว แล้วนี้ตกลงว่าเลือกกันได้หรือยังครับ?” แบรี่ตัดบทถามไปเื่การเลือกอาหาร ไม่อยากที่จะพูดเื่ส่วนตัวเยอะ เพราะยังไม่ได้สนิทกันมากเท่าไร แต่เขาคิดว่าคงอีกไม่นานหรอก เขาจะยึดเธอผู้นี้มาเป็แม่ของลูกของเขาให้จงได้ และจะเล่าให้เธอฟังทุกเื่ หากว่าเธอ้าจะรับรู้น่ะนะ
“เลือกได้แล้วล่ะค่ะ ฉันเอาอันนี้ค่ะ และส่วนอันนี้ของน้องดีออนค่ะ ไม่ทราบว่าน้องดีออนทานได้ใช่ไหมคะ? ” อรภาชี้ไปยังเมนูอาหารที่เลือก ให้คนตัวโตได้ดูตามไปด้วย และถามความเห็นจากเขาไปพร้อมๆ กัน
“ทานได้ครับ ของชอบเขาเลยล่ะนั้นน่ะครับ” แบรี่ตอบรับพร้อมกับยิ้มทั้งปากและแววตา และทั้งมองไปยังใบหน้าสวยเฉี่ยวนั้น ด้วยสีหน้าและท่าทางที่พึงพอใจ และชอบอกชอบใจในตัวผู้หญิงคนนี้เป็อย่างยิ่ง และมองอย่างเปิดเผยไม่คิดจะปิดบังเลยสักนิดเดียว
๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔๑๔
212
