รักนี้ให้ช่างช่วยซ่อม

    ตอนที่ 19 สุพรรณวันท้าย

    ควันที่ลอยออกมาจากเตาหมูกระทะที่เต็มไปด้วยหมู ไก่ ร่องน้ำซุปที่เต็มไปด้วยผักและวุ้นเส้น กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ เสียงคุย เสีนงชนแก้วเหล้า บรรยากาศแบบนี้ก็ดีไม่น้อย ความรู้สึกตอนนี้ของผมเหมือนทุกคนคือครอบครัว ร่วมทุกข์ร่วมสุข ผ่านอะไรหลายอย่างมาด้วยกัน
    " กิตเหม่ออะไรอยู่ โดนอัญแย่งหมูที่เองย่างไว้แล้วนะนั่น ฮ่าๆ " พี่จักรพูดมาหาผม ผมรีบหันไปดูชัดเลย ขโมยกันได้นะอัญ
    " ชิ้นนั่นมันของผมนะอัญ ของตัวเองก็ยังย่างอยู่ไม่กิน เอาของอัญมาเลย " ผมยื่นตะเกียบกำลังจะไปคีบหมูของอัญ ตะเกียบยังไม่ทันได้สัมผัสเนื้อหมู อัญรีบคีบเข้าปาก พร้อมเคี้ยวไปยิ้มไป
    " อร่อยมากเลยอะกิต กิตไม่กินเหรอ เอ๊ะหมูในเตาหมดแล้วอะกิต เดี่ยวย่างให้ไหมนะ ฮิฮิๆ " เล่นกินอยู่คนเดียวอะจะไม่ให้หมดได้ไงยัยนี่
    { กิ๊งๆ } เสียงเคาะแก้ว
    " น้องๆครับ จำความรู้สึกวันนี้ไว้นะครับ นี้คือครอบครัวไฟฟ้ากำลังของพวกเรา ดื่มให้เต็มที่กินให้เต็มที่เลยวันนี้ "
    " EP !! " พี่บาสตะโกน พวกเราส่งเสียงตะโกนกลับแบบพร้อมเพียงกันในตอนนั่นผมรู้สึกขนลุกขึ้นมาเลย พลังของพวกเราส่งผ่านเสียงออกไป
    " EP "
    " Electric Power !! "
    " Power EP " หลังจากตะโกนกันเสร็จก็ดื่ม กินหมูกระทะกันต่อ ที่พวกเราเสียงดังได้เพราะ ที่บ้านของพี่จักรไม่มีคนอยู่ พ่อแม่ ไปทำธุระข้างนอก เลยไม่มีปัญหาเรื่องเสียง
    หลังจากที่ทุกคนกินหมูกระทะกันเสร็จเรียบร้อยก็ช่วยกันเก็บของ เตรียมตัวพักผ่อน สถานที่นอนอยู่ชั้นสองของบ้าน กลางบ้านจะเป็นห้องโถงโล่ง พื้นที่พอได้ทุกคนนอนได้ พวกผู้หญิงจะไปนอนในห้องเป็นห้องว่างไม่ได้ใช้ทำอะไร พี่จักรเตรียมที่นอนไว้ให้ในห้องของ ผู้หญิงเรียบร้อยแล้ว ของพวกผู้ชายมีเสื่อกับหมอนใบเล็กๆหลายใบเตรียมไว้ หลังจากทำความสะอาดเสร็จก็แยกย้ายกันเข้านอน
    { ตื๊ดๆ ตื๊ดๆ } เสียงโทรศัพท์ของผมที่กำลังสั่น ผมเดินไปข้างบ้านเดินไปคุยไปตามคันนา
    " ฮัลโหลครับแม่ ยังไม่นอนอีกเหรอครับ "
    " กำลังจะนอนแล้วลูกกิต ทางโน้นเป็นไงมั้งสบายดีไหมลูก "
    " สบายดีครับแม่ นอนพักผ่อนได้แล้วครับแม่ดึกแล้ว รักแม่นะครับ ฝากบอกว่ารักพ่อด้วยนะครับ "
    " ขาดเหลืออะไรรีบโทรมาบอกแม่เลยนะกิต ดูแลตัวเองด้วยแม่ก็รักกิตนะ ราตรีสวัสดิ์ลูกกิต "
    " ฝันดีครับแม่ "
    หลังจากวางสายโทรศัพท์ของแม่ ผมก็เดินมาถึงกระท่อมเมื่อตอนเย็น บรรยากาศตอนนี้อากาศหนาว เสียงแมลงที่ดังอยู่ในสวนมะม่วง ผมนั่งบนแคร่ไม้ไผ่ข้างในกระท่อม หยิบสมอลทอร์คขึ้นมาเสียบกับโทรศัพท์เปิดเพลงฟัง นอนมองดาวบนฟ้าท้องฟ้าในสุพรรณบุรีเห็นดวงดาวชัดมากท้องฟ้าโล่งเห็นดวงดาวเต็มท้องฟ้า ต่างจากตอนที่อยู่กรุงเทพ เสียงเพลงที่กำลังเล่นไปเรื่อยๆ สายลมเย็นที่พัดผ่าน ผมหลับตาฟังเพลง ความรู้สึกเหมือนมีคนมานั่งข้างๆ ผมลืมตาขึ้นมาดูเห็นอัญนั่งอยู่ พูดอะไรสักอย่างผมไม่ได้ยินเพราะเสียงเพลงดังอยู่ในหู ผมถอดสมอลทอร์คออก
    " ก็หาอยู่ว่าไปไหน ถามภูมิ ภูมิบอกว่ากิตเดินออกมาคุยโทรศัพท์ "
    " มีอะไรเหรออัญ หรือว่ารุ่นพี่เรียกผมเหรอ " ผมกำลังจะลุกออกจากแคร่ไม้ไผ่ อัญเอามือมาบังไว้
    " เปล่าๆ รุ่นพี่ไม่ได้เรียก อัญแค่สงสัยเฉยๆกิตไปไหน นึกว่าโดนรุ่นพี่เรียกไปข้างนอก "
    " เมื่อสักครู่แม่โทรมา เลยเดินออกมาคุยข้างนอก เสียงตรงนั้นมันดัง "
    " ฟังอะไรอยู่เหรอกิต "
    " ฟังเพลง "
    " ฟังด้วยดิ " อัญพูดยังไม่ทันเสร็จก็ดึงหูฟังจากผมไปข้างหนึ่งเสียบเข้าหู ผมที่กำลังราบอยู่กับแคร่ไม้ไผ่ต้องเอียงคอไปตามสายของสมอลทอร์ค ไม่งั้นได้ขาดแน่ๆ
    " กิตขอหมอนหน่อย นอนฟังด้วย บรรยากาศดีเนอะตรงนี้ ลมเย็นพัดมาหนาวเลยอะ "
    " หมอน หมอนอะไร จะให้ไปเอามาจากไหนอัญ " อัญจับแขนผมกางยื่นออกไปข้างตัว แล้วก็เอาหัวมาหนุนหัวนอนลงมา
    " นี้ไงหมอน สบายจัง เพลงเพราะดีเนอะ " ในตอนนั้นผมต้องเออ ออทำตามไปนอนฟังเพลง
    *** แนะนำให้เปิดเพลง ก่อน - Moderndog ผมกำลังทำหน้างงอยู่ตอนนี้ทำไมต้องมาปวดแขนให้ยัยนี้ด้วยทั้งโดนแกล้งโดนแซว เอาคืนตอนนี้เลยดีไหมเนี่ย ผลักตกแคร่สะเลยดีไหม ผมนั่งคิดอยู่ในใจ เพลงโปรดผมก็ดังขึ้น เพลงของวง Moderndog ชื่อเพลงว่าก่อน ผมนอนหลับตาฟังเพลง.........
    กิตจะรำคาญเราไหมนะ แต่ก็อยากอยู่ใกล้ๆอยากอยู่แบบนี้ไปนานๆจัง อยากถามเรื่องภาพถ่ายคู่กับผู้หญิงคนนั้นคือใคร ถามไปก็เหมือนไปยุ่งเรื่องของกิตมากไป ทำไมมันกระวนกระวายใจแบบนี้นะ ฉันเอียงคอไปเล็กน้อยเห็นหน้ากิตกำลังหลับตา ในตอนนั้นเมื่อว่าตัวฉันกำลังพยายามยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆหน้าของกิต ริมฝีปากขยับเข้าไปใกล้เรื่อยๆ เพลงก็กำลังใจใกล้จะจบลง ถ้าทำยังฝืนที่จะทำเรื่องที่กำลังจะทำในตอนนี้ทุกอย่างอาจไม่กลับเป็นเหมือนเดิม ฉันกลั้นใจดึงหน้าออกมาแล้วลุกขึ้นยืน ฉันคิดในใจเป็นแบบนี้ดีแล้วแหละเพื่อนสนิท เอ๊ะเพื่อนสนิทแบบโครตสนิทก็ได้เนอะตัวฉัน ฉันกำลังพูดกับตัวเอง เพลงได้จบลง
    " ปะกิต กลับเข้าบ้านไปนอนกันดีกว่า เดี่ยวรุ่นพี่จะตามหาวุ่นวายกันอีก ยิ่งจ้อยชอบแซวแบบเสียๆหายด้วย " ผมที่กำลังเคลิ้มๆก็ลุกจากแคร่เดินกลับ ขึ้นไปบนบ้าน
    " ฝันดีนะกิต "
    " ฝันดีครับอัญ " ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปนอน อัญเดินเข้าไปในห้อง ผมยืนมองว่ากำลังจะนอนตรงไหนพวกเพื่อนกับรุ่นพี่นอนกับเต็มบริเวณกลางบ้านเห็นตรงข้างจ้อยมีที่ว่างอยู่ผมเดินเข้าไปนอน
    " หว๊านเจี๊ยบเลยนะกิต จุ๊กกู๊ !! " เสียงเบาๆที่จ้อยกระซิบมาหาผม
    " วงหวานอะไรละจ้อย นอนๆ เพ้อเจอเดี่ยวให้ยมจัดให้ตอนเช้า " ผมพูดพร้อมยิ้มให้จ้อย
    จ้อยทำหน้าเหวอใส่ผม เหมือนกับรู้ถึงภัยร้ายที่ยมกำลังจะมาเยือน จ้อยรีบปิดตานอนอย่างไว