หยดน้ำจากท่อไอน้ำบนเพดานหินบะซอลต์ร่วงหล่นกระทบแผ่นเหล็กด้านล่าง จังหวะ ติ๋ง... ติ๋ง... ของมันดังกังวานท่ามกลางความเงียบสลัวของห้องรวม 4 ณ ป้อมปราการสนิมแดง กลิ่นฉุนของน้ำมันเครื่องดิบและเขม่าควันจากชั้นเรียนภาคทฤษฎียังคงอบอวล ปะปนกับกลิ่นสนิมเหล็กเข้มข้น แสงสีส้มจากตะเกียงแก๊สเวทมนตร์กะพริบถี่ราวกับลมหายใจรวยรินของสิ่งมีชีวิตที่กำลังจะสิ้นใจ
บนโต๊ะไม้เนื้อหนาที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากขวานและประแจ... วัตถุสองชิ้นถูกวางลงอย่างนุ่มนวลทว่าหนักแน่น
ชิ้นแรกคือ ‘คีย์การ์ดสิทธิ์คลังทรัพยากร’ ผลึกโลหะสีเทาหม่นประทับตราสัญลักษณ์ของนักศึกษาชั้นปีสูง ส่วนชิ้นที่สองคือ ‘การ์ดแต้มประเมินผล’ แผ่นแก้วแปรธาตุที่เรืองแสงตัวเลขแต้มสะสมสีเขียวอ่อน—ของรางวัลจากการ ‘ไล่ล่า’ และสั่งสอน แกร็กสัน กับพวกอันธพาลรุ่นพี่ที่เพิ่งสิ้นฤทธิ์ไป
“แต้มพวกนี้กับสิทธิ์เข้าถึงคลังแร่... ข้าปล้นมันมาจากแกร็กสันอย่างถูกต้องตามกฎการประลอง” อาลอนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะยืนกอดอกพิงผนังหิน สายตาสีรัตติกาลจดจ้องไปยังแผ่นแก้วบนโต๊ะอย่างใช้ความคิด
ชาลัค ั์หนุ่มผิวสีทองแดงเข้ม ยื่นฝ่ามือหนาหยาบกร้านออกไปหมายจะคว้าคีย์การ์ดด้วยความตื่นเต้น “ถ้าอย่างนั้นเราก็แค่ถือการ์ดใบนี้เดินเข้าประตูหน้าคลังส่วนกลาง แล้วขนแร่เหล็กไหลพสุธากับผลึกหล่อเย็นออกมาอัปเกรดแขนกลให้นายกับเกราะจูนนิ่งของข้าได้เลยสิ!”
"หยุดความคิดโง่ๆ นั่นไว้ตรงนั้นเลย กุ้งแห้ง"
เสียงแหบแห้งทว่าสอดแทรกความถือดีดังขึ้นจากมุมมืด คาเอลในชุดคลุมช่างสีซีดขยับแว่นตาทรงกลมขึ้นแตะดั้งจมูก ปลายนิ้วเรียวยาวดุจกิ่งไม้แห้งแตะลงบนคีย์การ์ดของแกร็กสันเบาๆ
“ถ้าพวกเรา... เด็กสลัมหอสนิมแดงห้อง 4 เดินทะเล่อทะล่าถือคีย์การ์ดของรุ่นพี่ขาใหญ่ไปยื่นที่เคาน์เตอร์คลังแร่ตรงๆ สุนัขรับใช้สภาหินผาที่เฝ้าประตูคงรุมล็อกตัวพวกเราไปทรมานในข้อหาขโมยของและทำร้ายร่างกายรุ่นพี่ทันที! พวกมันจ้องจะหาเื่เขี่ยพวกเราทิ้งอยู่แล้ว ไม่รู้รึไง?”
ชาลัคขมวดคิ้วหนาครึ้ม "แล้วจะให้ทำยังไงวะ? มีการ์ดแต่ใช้ไม่ได้ มันก็ไม่ต่างจากเศษขยะ!"
คาเอลเหยียดยิ้มเ้าเล่ห์ มุมปากยกขึ้นเป็รอยยิ้มจิ้งจอก "ใครบอกว่าข้าจะเดินไปที่คลังแร่? การ์ดวัตถุเป็แค่ของหลอกตาเด็ก... 'รหัสคลื่นความถี่ิญญา' (Soul-Frequency Signature) ที่ฝังอยู่ข้างในนี้ต่างหากคือของจริง"
แฮกเกอร์หนุ่มลากกล่องเครื่องมือแปรธาตุเก่าคร่ำคร่าออกมาจากใต้เตียง มันคือแท่นสแกนรหัสคริสตัลดัดแปลงที่ระโยงระยางด้วยสายไฟเวทมนตร์ คาเอลเสียบคีย์การ์ดเข้ากับช่องรับสัญญาณ เสียงมอเตอร์ตัวจิ๋วคราง วืด... พร้อมกับแผงโฮโลแกรมสีฟ้าสลัวที่คลี่ตัวออกกลางอากาศ
“ข้าจะใช้สัญญาณจากการ์ดของแกร็กสันเป็ ‘ตัวล่อ’ (Proxy) สวมรอยสิทธิ์ของมันจากที่นี่ แล้วส่งคำสั่งแฮ็กเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์คลังแร่ส่วนกลาง” คาเอลพึมพำขณะนิ้วมือเริ่มเคาะแป้นพิมพ์คริสตัลอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า เกิดเสียง คลิก-คลิก-คลิก ถี่รัวดุจเสียงห่าฝนกระทบหลังคาเหล็ก
[System 377 : External Network Signal Intercepted...] [Target Node: Central Resource Vault Server] [Encryption Type: Standard Arcane Firewall - Level 2]
หน้าจอโฮโลแกรมเริ่มปรากฏอักขระรูนสีแดงที่กำลังถูกถอดรหัสอย่างซับซ้อน ทว่าโครงข่ายสัญญาณในห้องพักกลับเริ่มส่งเสียงครางกระหึ่ม แผงสแกนเริ่มแผ่ไอร้อนระอุ ควันสีเทาฉุนกึกของสายไฟที่กำลังละลายเริ่มพวยพุ่งขึ้นมา!
"เวรเอ๊ย! ฮาร์ดแวร์กากๆ ของพวกเราทนแรงดันการถอดรหัสไฟร์วอลล์สภาไม่ไหว!" คาเอลสบถ หน้าซีดลงเล็กน้อยเมื่อเห็นตัวเลขความร้อนสะสมพุ่งสูงถึง 88°C
หมับ!
ก่อนที่แผงวงจรจะลัดวงจร ฝ่ามือซ้ายเนื้อหนังของอาลอนก็ยื่นเข้ามาทาบลงบนแผงควบคุมหลักอย่างเยือกเย็น
[System 377 : Overheat Protocol Engaged] [Deploying Spectrum Heat-Sink & Qi-Filtering Sequence...]
เลนส์ตาจักรกลข้างซ้ายของอาลอนสว่างวาบ กระแสลมปราณหลากสีไหลซึมจากฝ่ามือเข้าสู่สายไฟเวทมนตร์ ไอร้อนที่พุ่งสูงพลันลดวูบลงในพริบตา ควันสลายตัวกลายเป็ไอเย็นะเืห่อหุ้มเครื่องมือแฮ็กเกอร์เอาไว้
คาเอลเบิกตากว้างมองอาลอนด้วยความทึ่ง ก่อนจะยกยิ้มสะใจ "ให้ตายสิอาลอน... นายมันเป็ตู้ระบายความร้อนระดับเทพจริงๆ!"
นิ้วของคาเอลรัวต่ออย่างไม่ชะงัก รหัสไฟร์วอลล์สีแดงบนหน้าจอพลันเปลี่ยนเป็ สีเขียวมรกต!
“เรียบร้อย! สวมรอยสำเร็จ!” คาเอลหัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ “ข้าสั่งเบิก ‘แร่เหล็กไหลพสุธา’ สองแท่ง และ ‘ผลึกแร่หล่อเย็นเกรดสูง’ สามก้อน... ในระบบจะลงบันทึกไว้ว่า ‘นักศึกษาปีสูงแกร็กสัน เบิกอะไหล่ชำรุดเพื่อนำไปทำลายทิ้ง’!”
"แล้วของจะมายังไง?" ชาลัคถามพลางกลืนน้ำลาย
"ท่อส่งแรงดันไอน้ำและลำเลียงขยะอัตโนมัติประจำป้อมสนิมแดงไงล่ะ" คาเอลหันไปสั่งโบเฟอร์ที่นั่งกอดกระเป๋ามิติสั่นอยู่มุมห้อง "โบเฟอร์! ไปยืนรอที่ 'ช่องทิ้งขยะหมายเลข 4' ใต้ชั้นหอพัก อีกสามสิบวินาทีระบบจะยิงกล่องวัตถุดิบลงมาทางท่อนั้น!"
"ร... รับทราบแล้ว!" คนแคระร่างอ้วนรีบลุกขึ้นวิ่งกะเผลกออกไปอย่างลนลานทว่าตื่นเต้น
ทว่า ในวินาทีที่คาเอลกำลังจะกดตัดการเชื่อมต่อสัญญาณเพื่อลบร่องรอย แสงสีฟ้าจากดวงตาซีกซ้ายของอาลอนกลับส่องวาบจับจ้องไปยังบรรทัดรหัสฐานข้อมูลย้อนหลังของการ์ดแกร็กสัน
"คาเอล... หยุดก่อน" อาลอนเอ่ยเสียงต่ำ "เปิดดูประวัติการโอนย้ายแต้มย้อนหลังของการ์ดใบนี้"
คาเอลขมวดคิ้ว แต่ก็ยอมรัวนิ้วดึงข้อมูลธุรกรรม (Ledger History) ออกมา หน้าจอโฮโลแกรมแปรเปลี่ยนเป็เส้นสายตัวเลขสีม่วงหม่นที่เรียงรายลงมาเป็ตับ
"นี่มัน..." คาเอลเพ่งมองตัวเลขแล้วขมวดคิ้วแน่น "แต้มผลงานที่แกร็กสันกวาดไถมาจากเด็กปีหนึ่งนับหมื่นแต้ม... มันไม่ได้คงอยู่ในบัญชีการ์ดของมันเลยสักแต้มเดียว!"
"หายไปไหน?" ชาลัคชะโงกหน้าเข้ามาดู
"มันถูกระบบ 'หักส่วยอัตโนมัติ' (Auto-Deduction Script) ตั้งเวลาโอนทอดต่อไปยังบัญชีอื่นทุกๆ เที่ยงคืน..." คาเอลพยายามรัวนิ้วเพื่อเจาะเข้าไปดูชื่อบัญชีปลายทาง ทว่าหน้าจอพลันปรากฏภาพกำแพงอักขระเวทมนตร์โบราณอันหนาแน่นและซับซ้อนสว่างวาบขึ้นมาขวางไว้
[WARNING: ACCESS DENIED] [Restricted Vault Ledger: PROXY_VAULT_09] [High-Tier Illusion Encryption Detected]
"แม่งเอ๊ย!" คาเอลสบถอุทานอย่างหัวเสีย "บัญชีปลายทางรหัส PROXY_VAULT_09 มันเป็ 'บัญชีผี'! มีการใช้มนตร์มายาสูงส่งบดบังชื่อเ้าของบัญชีไว้หนาแน่นมาก ระดับอันธพาลสมองกล้ามอย่างแกร็กสันไม่มีทางเขียนโปรแกรมซ่อนบัญชีระดับสภาบริหารแบบนี้ได้เองแน่!"
"มันไม่ใช่แค่การรีดไถธรรมดา..." อาลอนจ้องมองอักขระมายาบนหน้าจอ ระบบ 377 ในหัวกำลังซ้อนทับภาพและประมวลผลสมการ "มีคนระดับสูงใช้พวกแกร็กสันเป็เครื่องมือหาแต้ม... แล้วสารเคมีที่ซ่อนอยู่ในสคริปต์นั่นล่ะ?"
คาเอลใช้เลนส์ขยายสแกนลึกลงไปในบรรทัดรหัสที่ซ่อนอยู่ใต้รายการโอนแต้ม ก่อนจะอ่านข้อความออกมาด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด:
"รายการแลกเปลี่ยนแต้ม... เบิกจ่ายสารเคมีต้องห้าม รหัส REAGENT_X-MIRAGE... ส่งมอบโดยตัวอักษรย่อว่า "The Dealer" (ผู้แจกไพ่)..."
"สารเคมี X-MIRAGE?" ชาลัคขมวดคิ้ว "มันคืออะไรวะ?"
"สารสกัดจากรากฝอยบิดเบี้ยว..." อาลอนตอบแทน "สารตั้งต้นที่ใช้บ่อนทำลายประสาทและระบบิญญา... เค้าลางของ 'ยาหลอนิญญา' ที่แอบระบาดในหมู่นักศึกษา"
บรรยากาศในห้องรวม 4 พลันเย็นเฉียบลงในพริบตา คาเอลกัดฟันกรอด นิ้วมือเคาะแป้นพิมพ์ดึงสายสัญญาณข้อมูล (Data Pipeline) ที่เชื่อมต่อจากบัญชีผี PROXY_VAULT_09 ลงไปตามแผนที่โครงสร้างของวิทยาลัย
เส้นสายแสงสีม่วงบนโฮโลแกรมลากผ่านท่อไอน้ำเก่า ดิ่งลึกลงไปใต้ชั้นเหมืองร้าง ปลายทางของสัญญาณหยุดลงที่พิกัดพิกัดหนึ่งใต้พิภพ...
SUB_LEVEL_09 : THE OBSIDIAN WHEEL (วงล้อแร่ทมิฬ / คาสิโนมืด)
“แกร็กสันไม่ได้แค่ไถแต้ม...” คาเอลสรุปด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่แฝงความแค้น “ไอ้บ้านั่นติดการพนันมืดในบ่อนใต้ดินจนหมดตัว มันกลายเป็ทาสหนี้ที่ต้องคอยไล่รีดแต้มจากพวกเด็กทุนปีหนึ่งมาขัดดอก และยังเป็เบี้ยให้พวกมันใช้กระจายยาเสพติดแลกกับชิปเดิมพัน!”
"วงจรอุบาทว์ใต้ดิน..." ชาลัคกำหมัดแน่นจนข้อต่อปืนพกคู่ที่เอวส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะ "พวกมันหลอกมอมเมาคนในวิทยาลัย สูบเืสูบเนื้อเด็กทุนจนหมดอนาคต!"
"พวกเรารู้เบาะแสแล้ว..." อาลอนมองภาพโฮโลแกรมพิกัดคาสิโนมืด THE OBSIDIAN WHEEL ด้วยสายตาเรียบเฉย ทว่าลึกลงไปกลับเปี่ยมไปด้วยเจตนาฆ่าฟันที่ซ่อนเร้น
"แต่พวกเรายังไม่รู้ว่าใครคือ 'The Dealer' และใครคือเ้าของบัญชีผี PROXY_VAULT_09 ที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่าน..." อาลอนกล่าวต่อ น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลัง "คืนนี้... ของที่เบิกมาได้ ชาลัคนำไปอัปเกรดแขนกลและเกราะจูนนิ่งให้พร้อม"
เด็กหนุ่มผมดำหันไปสบตาเพื่อนๆ ในห้องรวม 4
"พรุ่งนี้เราจะผ่านการทดสอบลานประลองสนิมของอาจารย์อารียา... จากนั้น เมื่อพวกเราพร้อม... พวกเราจะลงไปลากตัว 'ผู้แจกไพ่' ที่คาสิโนมืดนั่นขึ้นมาเค้นคอด้วยตัวเอง!"