ในขณะที่ มิโนริ และริชาร์ด กำลังขี่นกอินทรีย์กลับไปที่โรงเรียน มิโนริก็ได้นึกสนุกเล่านิทานออกมา มันเป็นิทานชื่อเื่ว่า " ถึงมีเงินร้อยล้าน ก็สู้มีความสุขจากการนอนสบายคืนเดียวไม่ได้"
ริชาร์ด นั่งฟังมิโนริอย่างตั้งใจ...
เื่มีอยู่ว่า นานละครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว นานน๊านนาน นานจนแทบจำไม่ได้ ยังมีขอทานคนหนึ่ง สามารถท่องตำรา ไท่จี๋ กลับหลังได้
ในขณะที่เขากำลังท่องตำราไท่จี๋กลับหลัง โดยไม่ลืมตามองตำรา อ๋องน้อย เหยี่ยนจิง ก็มาเจอเขา
อ๋องน้อยรีบกลับบ้านในทันที แล้วไปถามพ่อว่า
" ท่านพ่อ ท่านบอกว่าคนที่สามารถท่องตำรา ไท่จี๋ กลับหลังได้ จะมีแต่ความรุ่งเรืองไม่มีวันจนใช่มะ "
ท่านอ๋อง เหยี่ยนมี่ ได้ยินแล้วก็ตอบว่า " อืม " แถมยังท้าอ๋องน้อยว่า ถ้ามีคนท่องตำราไท่จี๋กลับหลังได้ ตนจะมอบเงินร้อยล้านให้เลย
พออ่องน้อยถามว่า ชัวน์นะพ่อ อ่องเหยี่ยนมี่ก็ตอบว่า " อืม "
อ๋องน้อยเลยพามาเจอขอทานที่กำลังขอทานอยู่ และท่องตำราไท่จี๋กลับหลังโดยไม่ลืมตามองตำรา
อ๋องเหยี่ยนมี่แพ้พนัน จึงให้คนสนิท เอาเงินร้อยล้านไปมอบให้ขอทานตอนเขานอนหลับอย่างมีความสุข
พอขอทานตื่นขึ้นมาแล้วพบเงิน เขาก็นึกว่าเทพดลบันดาลให้เขา
เขาจึงรีบนำเงินไปฝังทันที
และนับแต่วันนั้น ขอทานผู้มีความสุขจากการนอนสบายก็ไม่เคยนอนหลับสนิทอีกเลย
เขาต้องตื่นมาเฝ้าเงินตอนดึกทุกคืน เพราะเขาได้ยินเสียงคนจะมาขโมย นับวันยิ่งกลายเป็ โรคประสาท
ในไม่ช้าเขาก็เกือบจะกลายเป็บ้า เอามีดไล่แทงคนอื่นเพราะหาว่า จะมาขโมยเงินของเขา
อ๋องน้อยเมื่อได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด จึงให้คนสนิท เอาข้าวต้มกระดูกหมูไปให้ขอทานกิน แล้วแอบผสมยาให้เขาหลับ
เมื่อขอทานตื่นขึ้นมา แล้วพบว่าเงินร้อยล้านหายไป ก็ร้องไห้ฟูมฟาย คร่ำครวญ
ตอนนั้นเองอ๋องน้อยก็ได้ปรากฏตัวออกมา แล้วปลอบใจเขา บอกว่าทั้งหมดที่เขาคิดเป็เพียงแค่ความฝัน
ขอทานเมื่อฟังดังนั้น จึงคำนับขอบใจอ๋องน้อย แล้วกลับไปนอนขอทานอย่างสุขสบายเช่นเดิม
เื่นี้สอนให้รู้ว่า ถึงมีเงินร้อยล้าน ก็สู้นอนสบายอย่างมีความสุขคืนเดียวไม่ได้...จบ
หลังจากมิโนริ เล่าจบ ริชาร์ดก็ตบมือ และเริ่มมองเห็นยอดของหอคอยโรงเรียน
พวกเขาทั้งสอง จึงลดระดับ นกอินทรีย์ลง แล้วลงจอดอย่างช้าๆ
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
ก่อนจากขอฝากคำคมของจอมี้เีแห่งศตวรรษอย่างผมหน่อยนะครับ
" คนเราควรเขียนนิยายทิ้งไว้ซักเื่ ให้โลกได้รู้จักตัวคุณ "