ตอน พ่อผู้แสนดีของลูกชาย
แมกนัส…
ห้องผู้บริหารโรงแรมและกาสิโนในเครือของตระกูลแฟร์นานเดส
“ว่าไงวิลเลี่ยม”
“จับตัวคนทรยศได้แล้วครับบอส คนของเราจับมันได้ที่สถานีรถไฟใต้ดินฮ่องกงเมื่อวานตอนนี้มันถูกคุมตัวอยู่ที่ชั้นใต้ดินของโรงแรม”
“โอเค อีกสิบนาทีฉันจะลงไป”
“ครับบอส”
ผมเชื่อว่าในตัวคนเราทุกคนมีหลายบทบาทที่ต้องเล่นซ้อนทับกันอยู่มากมายในโลกโสมมใบนี้บางครั้งเราเล่นบทเป็เทพเ้าผู้เต็มไปด้วยความปราณี และบางทีเราก็กลายเป็ปีศาจร้ายทั้งที่ความเป็จริงแล้วแต่ละบทบาทที่ต้องเล่นมันอาจไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเรา
เมื่อเช้าตอนอยู่ภายในบ้านผมเล่นบทเป็คุณพ่อผู้แสนดีของลูกชาย…ชื่อของเขาคือมาร์วิน
ลูกชายนอกสายเืซึ่งเป็ทายาทของเพื่อนรักของผมเพื่อนรักที่มาด่วนจากไปอย่างน่าเศร้า เด็กชายมาร์วินที่ผมเห็นเขาในวันนั้นทำให้ปีศาจร้ายอย่างผมได้เรียนรู้กับความสัมพันธ์ในอีกรูปแบบหนึ่งมันเป็ความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างซับซ้อนและอธิบายยาก หากโดยรวมแล้วมาร์วินเขาคือความสุขและแสงสว่างในโลกที่เป็สีเทาของผม
พอผมก้าวพ้นจากประตูห้องของเขาออกมาผมก็เล่นอีกบทบาทหนึ่งผมกลายเป็เ้านายผู้เงียบขรึมของบอดี้การ์ดหลายชีวิตที่ร้ายล้อมอยู่รอบตัวพอก้าวลงจากรถยนต์เข้ามาในอาณาจักรของแฟร์นานเดสผมกลายเป็เ้านายใหญ่กลายเป็พระเ้าผู้ชี้เป็ชี้ตายพนักงานนับพันชีวิตของโรงแรมและกาสิโนแห่งนี้
และเชื่อไหมว่าในอีกไม่ช้าผมจะกลายเป็ปีศาจร้ายของศัตรูและคนทรยศที่รอให้ผมไปพิพากษา
1K
