“ส… สัญญาณเตือน!?แล้วอาวุธพวกนั้นอีก!? นี่มันไม่ได้อยู่ในแผนนี่นา!” หนึ่งในริงเกอร์ที่คอยสังเกตการณ์อยู่ในป่าตื่นตระหนกเพราะสัญญาณเตือนภัยเป็สิ่งบ่งชี้ว่ากำลังเสริมของARPD กำลังเดินทางมาในไม่ช้า
“เอายังไงดีลูกพี่?” เนตรสีชาดอีกคนที่โบกมือแปลก ๆ ราวกับร่ายคาถาหันมาถามอย่างลังเล “ถอนกำลังดีไหม?”
“ไม่ แกควบคุมไฟทำให้พวกมันเสียขบวนต่อไป เฟร็ด…ฉันจะส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือก่อน” เขาตอบเพื่อน แล้วหันหลังไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วกดปุ่มโทรออก
ตรู๊ด…ตรู๊ด…
สวบ!
“อั่ก!?”
ความรู้สึกเหมือนถูกช๊อตจากความเ็ปที่ช่องท้องเพราะเหล็กที่เย็นวาบเสียบเข้ามา ดาบยาวพุ่งทะลุช่องอก
“…!?” เนตรสีชาดอีกคนใที่เพื่อนถูกคนแปลกหน้าลอบแทงข้างหลัง “ก… แก!?”
ฉึก!
เหมือนิญญาที่ตามหลอกหลอน เงานั้นหายไปแล้วโผล่อีกทีด้านหลังของริงเกอร์อีกคน ดาบยาวพุ่งทะลุท้องของเขา ทำให้เปลวไฟที่ลอยอยู่เหนือสนามรบข้างนอกมอดหายไปในอากาศทันที เนตรสีชาดมองชายแปลกหน้าที่ท่าทางเ็าอย่างกระวนกระวาย
“อึก…แก… หาพวกเราเจอได้ยังไง!?”
“กลิ่นเมทานอลไงล่ะ…” เลเวียร์ที่ร่างกายเต็มไปด้วยแผลไหม้และรอยเฉือนเฉลย“ก็เคยอ่านเจอเหมือนกันว่าแหวนบัญชาของริงเกอร์บางคนมีพลังควบคุมธาตุได้ แต่กรณีของคุณ… ไม่ใช่การควบคุมเพลิง… แต่เป็ การสังเคราะห์สารเคมีต่างหาก…”
“เปลวไฟนั่นคือกลุ่มก้อนไอเมทานอลที่ติดไฟ … ถ้ามีริงเกอร์ที่มีแหวนบัญชาแล้วสังเคราะห์สารเคมีไวไฟได้… ก็น่าจะควบคุมไฟได้… ก็เลยตามกลิ่นเมทานอลมาจนกระทั่งถึงที่นี่...”
“บ… บ้าน่า!?”
ทันทีที่พูดจบ เลเวียร์ดึงดาบออกจากลำตัวของริงเกอร์คนนั้น แล้วตวัดใบมีดตัดมือทั้งสองข้างของศัตรู ทันใดนั้น ริงเกอร์ก็ะโอย่างโหยหวน แล้วร่างกายก็แห้งกรอบราวกับซากมัมมี่ เขาได้ตัดแหล่งพลังชีวิตของศัตรู นั่นคือแหวนมนตราออกจากร่างกาย ซึ่งเป็วิธีการสังหารริงเกอร์ที่ง่ายที่สุดที่เขาได้ร่ำเรียนมา หลังจากจัดการกับศัตรูไป เขาปักดาบไว้ที่พื้น ก่อนจะเดินไปหยิบถุงผ้าขนาดใหญ่ใกล้ ๆ หลายใบ แล้วเหวี่ยงมันไปตรงสนาม ที่ ๆ เหล่านักเรียนและเนตรสีชาดกำลังชุลมุนอยู่
ฟ้าว…
ตึง! โผล๊ะ!
เอาล่ะ…ถุงสุดท้ายแล้วแล้ว…เลเวียร์คิดอาวุธพวกนั้นน่าจะพอช่วยให้พวกเราสู้ได้นะ
“หึหึ…แกคิดว่าเปิดสัญญาณเตือนภัยได้แล้ว พวกแกจะชนะงั้นหรอ?” เสียงหัวเราะกระอุกกระอักของเนตรสีชาดที่กำลังจะสิ้นใจทัก “กำลังเสริมของพวกแกกำลังจะมาก็จริง… แต่หัวหน้าของพวกเราจะมาถึงก่อน…และกวาดล้างพวกแกทุกคน… หึหึหึ”
ฉับ!
เลเวียร์ตวัดดาบตัดมือของศัตรูจนขาด ศัตรูร้องอย่างโหยหวนจนกระทั่งร่างกายซูบผอมและกลายเป็ซากแห้งไปในที่สุด
“ถึงตอนนั้น… ผมจะจัดการหัวหน้าของพวกคุณด้วยครับ…” เลเวียร์สะบัดเืออกจากดาบและมุ่งหน้าไปสู่สมรภูมิรบ
5K
![เกิดใหม่มั่งคั่ง ทำฟาร์มกลางหุบเขาลึก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727718_58055353.webp)
