ตอนที่ 7 สัญญาณแห่งา
เสียงลมยามเช้าพัดผ่านใบไม้ที่ไหวเอนตามแรงลม ดวงอาทิตย์เริ่มฉายแสงอ่อน ๆ สาดทาบยอดหอคอยฝึกฝนของสถาบันหลวงเซนตารา ราวกับเป็การเปิดม่านแห่งวันใหม่ นักเรียนทุกคนเริ่มออกมาฝึกซ้อมในลานกว้างตามกิจวัตร ดาบกระทบกันเป็จังหวะ ฝีเท้ากระแทกพื้นหินกรวดอย่างมั่นคง ทว่าบรรยากาศของวันนี้กลับแตกต่างออกไปจากวันก่อน
หลังจากเหตุการณ์ปีศาจโบราณปรากฏตัวเมื่อวานนี้ ความเงียบสงบของสถาบันได้สั่นคลอน พื้นสนามบางส่วนยังคงมีร่องรอยถูกเผาไหม้ด้วยไอปีศาจ แม้ทางอาจารย์และเ้าหน้าที่จะปิดเื่นี้ไว้เป็ความลับระดับสูง แต่อาน่อนรู้ดี—พลังบางอย่างในโลกใบนี้ เริ่มขยับตัวแล้ว
เช้าวันนี้ อาน่อนยืนอยู่กลางลานหินที่แวดล้อมด้วยเสาหินสลักลายเวทย์โบราณ ร่างกายของเขายืนนิ่งหลับตา ขณะจับดาบคู่แน่นในมือ เขากำลังฝึก “ท่าต่อเนื่องแห่งเงา” วิชาดาบชั้นสูงที่ใช้ร่วมกับพลังธาตุลมและสายฟ้า การฝึกในระดับนี้ ต้องใช้สมาธิสูงสุดและความเข้าใจในไหลเวียนของพลังภายใน
จังหวะหนึ่งที่เขากวาดดาบเฉียงเฉียดอากาศ เสียงสายลมแหวกเกิดขึ้นพร้อมประกายสายฟ้าที่แลบออกจากปลายดาบ แรงลมหมุนวนรอบตัวเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะแตกกระจายไปเป็ระลอกคลื่นไร้รูป
“ยังไม่พอ…” อาน่อนพึมพำ ก่อนเหวี่ยงดาบอีกครั้ง
เปรี๊ยะ!
ประกายสายฟ้าผ่าสู่พื้นหิน ทำให้ลานสั่นะเืเล็กน้อย
เสียงฝีเท้าคนเดินเข้ามาอย่างแ่เบา “การควบรวมธาตุของเ้า… เร็วกว่าที่ข้าคาดไว้เสียอีก”
เป็เสียงของ อาเรน — เพื่อนเก่าของบิดาอาน่อน และอดีตหัวหน้าหน่วยนักรบแห่งราชอาณาจักร เขาเป็ชายวัยกลางคนผมสีเงิน ใส่ชุดคลุมสีดำสนิทที่ซ่อนร่องรอยการต่อสู้อันยาวนานไว้ในรอยเย็บที่ขอบแขนเสื้อ
อาน่อนลดดาบลงแล้วหันมาคำนับอย่างสุภาพ “ขอบคุณที่ให้คำแนะนำครับ อาเรนท่านลุง”
อาเรนยิ้มบาง ๆ และยื่นห่อผ้าขนาดยาวออกมา “นี่คืออาวุธจริงของเ้าที่ข้าขอให้ช่างตีเหล็กสร้างขึ้นจากแกนิญญาของัสายฟ้า ใช้ทดสอบความสัมพันธ์ระหว่าง ‘จิตนักรบ’ กับ ‘อาวุธประจำตัว’ ดูเสีย”
อาน่อนรับดาบคู่นั้นมา น้ำหนักสมดุลในมือลงตัวพอดี แผ่นเหล็กสีดำแซมเงินมีลายอักขระเรืองแสงเมื่อัักับมือของเขา พลังในร่างกายราวกับกระเพื่อมตื่นขึ้นอีกครั้ง
อาเรนพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ข้าต้องเตือนเ้าไว้… พลังที่ตื่นขึ้นในเ้า ไม่ได้มีแค่ธาตุลมกับสายฟ้าใช่หรือไม่?”
อาน่อนนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า
“ผม… เห็นนิมิตบางอย่าง ตอนสู้กับปีศาจตัวนั้น” เขากล่าวด้วยเสียงต่ำ “ภายในห้วงจิต มีเพลิงสีน้ำเงินที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มันราวกับกำลังหลับใหลอยู่ในความมืด และเรียกหาผม”
อาเรนหรี่ตามองเขา “นั่นคือ จิตนักรบธาตุที่สามของเ้า…? ถ้าเป็เช่นนั้น เ้ากำลังจะก้าวไปสู่ระดับที่แม้แต่นักรบชั้นสูงยังต้องหวั่นเกรง”
เสียงลมพัดแรงขึ้นในขณะที่อาเรนพูดจบ กลิ่นของบางอย่างลอยมาจากทิศตะวันตกของอาณาบริเวณ มันไม่ใช่กลิ่นของไอเวทย์ หรือกลิ่นจากธรรมชาติ แต่เป็กลิ่นคาวเืที่คุ้นเคย
อาน่อนตวัดสายตาไปยังแนวต้นไม้ห่างออกไป และในวินาทีนั้น—เงาสีดำรูปร่างคล้ายมนุษย์โผล่ออกมา
ปีศาจอีกตนหนึ่ง ปรากฏตัวขึ้นแล้ว
“เตรียมตัวให้พร้อม เ้าไม่มีเวลาฝึกอีกแล้ว!” อาเรนะโพร้อมชักดาบของตนออกมา
อาน่อนไม่ลังเล เขาพุ่งเข้าหาศัตรูด้วยดาบคู่ใหม่ เสียงฟ้าร้องกึกก้องไปทั่วสนามเมื่อเขากระแทกพื้นและพุ่งตัวอย่างรวดเร็ว ท่าะโกลางอากาศของเขาราวกับภาพลวงตา ก่อนจะกระแทกเข้ากับปีศาจด้วยท่า เงาทะลวงิญญา — การรวมพลังธาตุลม สายฟ้า และจังหวะของวิชาดาบระดับสูงเข้าด้วยกัน
ปีศาจกรีดร้องด้วยเสียงแหลมขณะโดนดาบแทงทะลุกลางร่าง มันพยายามจะปล่อยไอปีศาจกลับใส่อาน่อน ทว่าเขาหมุนตัวใช้ดาบอีกเล่มปัดมันกลับอย่างชำนาญ การเคลื่อนไหวราวกับนักรบผ่านศึกนับสิบปี
และเมื่อศัตรูล้มลง ร่างของมันสลายไปเป็ละอองควันดำ ไร้เสียงใดตกค้าง
อาน่อนยืนหอบหายใจ ชุดฝึกของเขาเปื้อนคราบเืปีศาจ แต่ดวงตาเขากลับเปล่งประกายอย่างมั่นคง
จิตนักรบของอาน่อน:
ระดับพลังปัจจุบันของอาน่อน: นักรบชั้นกลาง (ขั้นปลาย)
ทักษะเด่น: ดาบคู่, เงาทะลวงิญญา, ควบรวมธาตุ
1K
