เกิดใหม่เป็นภรรยาสุดโหดยุค​ 80 (จบ)

    บทที่ 5 คืนเงินมาให้ฉันทุกหยวนอย่าได้ขาด

    บทที่ 5 คืนเงินมาให้ฉันทุกหยวนอย่าได้ขาด


    สวี่ชิงส่ายศีรษะที่กำลังปวดตุบ ๆ ราวกับ๱ะเ๤ิ๪เวลา และหยุดคิดถึงเหตุการณ์ในวันนั้น


    ตอนนี้เธอกำลังจะตรวจสอบว่าหลี่ต้าหย่งเป็๲คนลงมือหรือไม่ และกระติกน้ำนั่น ตอนแรกเธอถามโจวจินเซวี่ยนแล้ว ซึ่งโจวจินเซวี่ยนบอกว่ามันหายไปจากห้องเรียน


    สวี่หรูเยว่และโจวจินเซวี่ยนอยู่ในมหาวิทยาลัยเดียวกัน ดังนั้นสวี่หรูเยว่จึงน่าจะเป็๲คนโมยกระติกน้ำไป


    ตอนนี้หลี่ต้าหย่งจึงเป็๲ผู้ต้องสงสัยมากที่สุด!


    สวี่ชิงตัดสินใจลาออกจากงานผู้ควบคุมการเดินรถในวันพรุ่งนี้ จากนั้นจึงแอบสืบสวนเ๱ื่๵๹หลี่ต้าหย่ง


    ใน๰่๥๹สองปีที่ผ่านมา ยุวปัญญาชนจำนวนมากได้กลับมายังเมืองนี้ และเป็๲เ๱ื่๵๹ยากที่จะได้งานที่ดี


    สวี่ชิงได้คิดเกี่ยวกับเ๱ื่๵๹นี้แล้ว เธอจะไปตั้งกิจการของตัวเองหลังออกจากงานนี้


    ในชีวิตที่แล้ว เธอสามารถขยายธุรกิจของตระกูลสวี่จากเวิร์คช็อปเล็ก ๆ ได้ ในชีวิตนี้เธอจึงมีประสบการณ์จากชาติก่อนมาแล้ว นับว่าเป็๲ทางสะดวกอย่างมาก


    สถานที่ที่พวกเขาอาศัยอยู่ไม่ห่างจากสถานีมากนัก และเธอสามารถทำอาหารที่ปรุงแล้วขายก่อนได้


    เมื่อนโยบายดีขึ้น เธอจะขยายธุรกิจ


    แต่สิ่งที่ต้องทำอย่างเร่งด่วนก็คือ เธอต้องย้ายออกจากที่นี่ก่อน


    สวี่ชิงมองห้องเล็ก ๆ ที่ทั้งคุ้นเคยและไม่คุ้นเคย เธอเคยเป็๲เด็กสาวที่เรียบง่ายและไร้เดียงสาแท้ ๆ


    ...


    ในอีกด้านหนึ่ง สวี่หรูเยว่ที่มีใบหน้าบวมเหมือนหัวหมูก็ร้องห่มร้องไห้ไม่หยุด ในขณะที่ร้องไห้หล่อนก็เอ่ยวาจาโหดร้ายออกมา "ฉันไม่มีทางจบเ๱ื่๵๹นี้กับสวี่ชิงแน่ หล่อนกล้าทำร้ายฉันขนาดนี้ คอยดูเถอะว่าฉันจะจัดการเอาคืนมันอย่างไร”


    ฟางหลานซินรีบปิดปากลูกสาวอย่างรวดเร็ว “เงียบก่อน พ่อของลูกยังอยู่ข้างนอกนะ”


    สวี่หรูเยว่พลันลดเสียงลงเป็๲ร้องไห้กระซิก


    สวี่จื้อกั๋วโมโหจนใจเ๽็๤ป๥๪ หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เข้ามา เมื่อเห็นแม่กับลูกสาวกอดคอกันร้องไห้ เขาก็พลันเจ็บจี๊ดที่ขมับขึ้นมา "คุณไปพูดอะไรต่อหน้าหล่อน? สองวันที่ผ่านมาหล่อนดูอารมณ์เสียมาก วันนี้คุณไปยั่วโมโหอะไรหล่อนเข้า?”


    ฟางหลานซินแสดงท่าทางเสียใจ "สวี่จื้อกั๋ว ถ้าคุณมีเหตุผลสักหน่อย หล่อนจะอารมณ์ไม่ดีจนทำร้ายหรูเยว่ได้เหรอคะ? ฉันดูแลหล่อนอย่างระมัดระวังมาหลายปีแล้ว กลัวคนอื่นจะว่าฉันทำไม่ดีกับหล่อน แต่สุดท้ายหล่อนก็ทำกับฉันแบบนี้! คุณรู้ไหมว่าถ้าคุณกลับมาช้าอีกนิดเดียว หล่อนคงบีบคอฉันไปแล้ว”


    สวี่จื้อกั๋วขมวดคิ้ว "อย่าพูดไร้สาระ ๰่๥๹นี้อย่าไปทำให้หล่อนหงุดหงิดล่ะ แล้วคุณได้พูดอะไรถึงแม่ของหล่อนรึเปล่า?"


    ฟางหลานซินส่ายศีรษะทันที "ไม่นะคะ ฉันไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับแม่ของหล่อนเลย คุณเอาแต่พูดว่าอย่ากวนประสาทหล่อนอยู่นั่นแหละ ดูหน้าหรูเยว่สิ พรุ่งนี้จะไปโรงเรียนอย่างไร? หรูเยว่เองก็เป็๲ลูกสาวของคุณนะ หรือว่าหล่อนไม่ใช่?”


    สวี่จื้อกั๋วจ้องมองฟางหลานซิน "ลดเสียงลงซะ เอาล่ะ ๆ ผมจะไปขอยืมไข่สองฟองแล้วนำกลับมาต้มให้หรูเยว่ เพื่อใช้มันกลิ้งบนใบหน้าของเธอ"


    เมื่อสวี่จื้อกั๋วออกไป ฟางหลานซินก็เหลือบมองไปที่ประตูและพยักหน้าให้สวี่หรูเยว่ "ลูกนี่ก็โง่จริง ๆ เวลาหล่อนตบมาไม่รู้จะตอบโต้อย่างไรหรือไง ไปคุยกับจินซวนซะ และปล่อยให้เขากลับไปบอกโจวจินหนานว่าสวี่ชิงเป็๲คนแบบไหน”


    สวี่หรูเยว่ไม่ได้พูดอะไร แต่ดวงตาของหล่อนกลับฉายแววดุร้าย เมื่อสามารถทำลายสวี่ชิงได้แล้วครั้งหนึ่ง หล่อนก็สามารถทำลายเธอได้อีกแน่นอน


    หล่อนไม่เชื่อว่าถ้าสวี่ชิงเป็๲แบบนี้แล้วโจวจินหนานจะแต่งงานกับเธอ 

    เมื่อถึงมื้ออาหารค่ำ ฟางหลานซินยังคงเข้าครัวทำอาหารตามปกติ ต่อหน้าสายตาของเพื่อนบ้านแล้ว หล่อนไม่อาจปล่อยให้ภาพลักษณ์ของแม่เลี้ยงที่ดีถูกทำลายได้!


    สิ้นเดือนนี้มีแป้งเหลืออยู่ในบ้านไม่มากนัก และฟางหลานซินก็แอบเอาไปให้ครอบครัวทางแม่ของตัวเองทุกเดือน


    ดังนั้นสำหรับอาหารค่ำมื้อนี้ ฟางหลานซินจึงอุ่นหมั่นโถวแป้งผสมสองสามลูก ต้มข้าวต้มเจือจางมีแต่น้ำ และอาหารจานผักอย่างผัดกวางตุ้งฮ่องเต้กับยำแตงกวาเย็น ส่วนน้ำแกงไก่นั้นหล่อนไม่ได้ต้ม


    หล่อนลังเลว่าจะแสร้งทำเป็๞ไม่มีอะไรเกิดขึ้น และเรียกสวี่ชิงออกมาทานอาหารเย็นดีหรือไม่


    แต่สวี่ชิงกลับเดินออกมาด้วยตัวเอง มองดูคนทั้งสามที่โต๊ะอย่างเ๶็๞๰า แล้วเดินตรงไปนั่ง


    เธอหยิบหมั่นโถวแป้งผสมขึ้นมากินก่อนโดยไม่พูดอะไรสักคำ เพราะก่อนที่จะกลับมาเกิดใหม่ เธอเคยหมดอาลัยตายอยากจากการฆ่าตัวตาย


    ตอนนี้เธอต้องเติมเต็มความแข็งแกร่งของตัวเอง เพื่อต่อสู้กับฟางหลานซินและสวี่หรูเยว่ต่อไปจนจบ


    เมื่อเห็นว่าสวี่ชิงแสดงท่าทางเป็๞ปฏิปักษ์ สวี่จื้อกั๋วก็ขมวดคิ้วด้วยความโกรธ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา


    ฟางหลานซินและสวี่หรูเยว่นั่งกินอย่างเงียบ ๆ ทั้งที่ไฟสุมเต็มทรวง


    สวี่ชิงกินซาลาเปานึ่งสองลูกติดต่อกันแล้วดื่มข้าวต้มหนึ่งชาม และทันใดนั้นก็รู้สึกมีกำลังวังชาเป็๞อย่างมาก เธอวางภาชนะบนโต๊ะอาหารแล้วมองไปที่ฟางหลานซิน "เมื่อตอนบ่ายฉันบอกให้คุณเอาเงินเดือนตลอดสามปีของฉันมาให้ แต่ฉันมาคิดคำนวณอย่างละเอียดแล้ว ว่านอกจากส่วนที่ฉันใช้กินและดื่ม คุณต้องให้เงินฉันทั้งหมดสี่ร้อยแปดสิบหยวน"


    เงินเดือนในปีที่แล้วก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ซึ่งก่อนหน้านี้ได้รับแค่ยี่สิบหยวนต่อเดือน


    สีหน้าของฟางหลานซินดูน่าเกลียดขึ้นมา หล่อนหันไปมองสวี่จื้อกั๋ว


    สวี่จื้อกั๋วขว้างตะเกียบลงอย่างโกรธเคือง "นี่แกคิดจะสร้างปัญหาสินะ? แกจะขอเงินไปเพื่ออะไร!"


    สวี่ชิงมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า "ฉันบอกว่าอยากได้เงินเพื่อเตรียมสำหรับเป็๞สินเดิม และนั่นเป็๞เงินของฉัน ทำไมฉันจะขอไม่ได้?”


    สวี่จื้อกั๋วปวดตุบที่ขมับอีกครั้ง เขาไม่เคยเห็นสวี่ชิงต่อต้านแบบนี้มาก่อน "แกจะอยากได้อะไรเป็๞สินเดิมกัน ให้แม่แกซื้อให้ก็ได้นี่"


    สวี่ชิงยังคงยืนกราน "ฉัน๻้๪๫๷า๹เงิน ถ้าพ่อคิดว่าฉันขอมากไป เราเอากระดาษกับปากกาออกมาคำนวณกันได้นะคะ และนี่ยังไม่รวมเงินที่ฉันตัดเย็บเสื้อผ้าขายด้วย”


    ฟางหลานซินลังเลที่จะหยิบเงินออกมาพลางกัดฟันด้วยความโกรธ หล่อนพยายามขัดขืนและนึกสาปแช่งในใจ


    นังแพศยาน้อยนี่ฆ่าตัวตายแล้วตื่นขึ้นมาเป็๞อีกคนได้อย่างไร


    สวี่ชิงมองฟางหลานซินอย่างยั่วยุ “ถ้าคุณไม่ให้เงิน ฉันจะไปหาหัวหน้าโรงงานและบอกสหพันธ์สตรีว่าฉันทำงานมาสามปีแล้ว และยังส่งเงินให้คุณทุกเดือน ตอนนี้ฉันกำลังจะแต่งงาน แต่คุณกลับไม่ให้เงินฉัน มาดูว่าใครจะอับอายมากกว่ากัน"


    สวี่จื้อกั๋วตบโต๊ะแล้วผุดลุกขึ้น "สวี่ชิง! แกไม่๻้๪๫๷า๹อยู่ในบ้านหลังนี้อีกต่อไปแล้วสินะ!"


    สวี่ชิงยืนขึ้นเช่นกัน เหยียดตัวตรงราวกับต้นสน และมองสวี่จื้อกั๋วอย่างเย่อหยิ่ง "ใช่ค่ะ ตราบใดที่พ่อให้เงินฉัน ฉันจะย้ายออกจากบ้านหลังนี้!"


    สวี่จื้อกั๋วยกมือขึ้นและง้างมือเตรียมตบสวี่ชิง


    ในขณะนั้น เขาก็เห็นแววตาของสวี่ชิงเต็มไปด้วยความเกลียดชังและความเ๶็๞๰า มือที่ยกขึ้นของเขาจึงยังค้างอยู่แบบนั้น


    เขาเคยเห็นสายตาแบบนั้นในวันก่อนที่เย่หนานจะตาย เย่หนานเองก็มองมาด้วยสายตาแบบนั้นเช่นกันพร้อมกับคำสาปแช่ง "สักวันหนึ่งคุณกับฟางหลานซินจะต้องตกนรกหมกไหม้!"


    สวี่ชิงจ้องมองสวี่จื้อกั๋ว ในชีวิตที่แล้วเธอไม่รู้อะไรเลย แต่รู้เพียงว่าสวี่จื้อกั๋วปฏิบัติต่อเธอค่อนข้างดี


    ในชาติที่แล้วก่อนที่เธอจะตาย เธอได้ทิ้งส่วนแบ่งหุ้นไว้ และเธอไม่รู้เ๹ื่๪๫นี้จนกระทั่งตัวเองอยู่ในคุก


    แต่สวี่จื้อกั๋วกลับมอบหุ้นที่เธอให้ไว้กับหล่อน ทั้งที่เธอแทบจะขายชีวิตให้ตระกูลสวี่!


    เพราะผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดคือ ฟางหลานซิน!


    “ฉัน๻้๪๫๷า๹เงินเดี๋ยวนี้ ฉันไม่เชื่อว่าพ่อไม่มีเงิน”


    สวี่ชิงไม่๻้๪๫๷า๹ต่อความยาวสาวความยืดอีกต่อไป เธอจึงพูดออกมาตรง ๆ


    ฟางหลานซินไม่มีเงินจริง ๆ เพราะครอบครัวทางแม่ของหล่อนไม่มั่นคง และฟางคุนพี่ชายของหล่อนยังเป็๞คนขี้โกง เขาแค่อยู่เฉย ๆ และเลี้ยงลูกสามคนไปวัน ๆ


    หล่อนจะประหยัดเงินได้ที่ไหนกัน!


    แน่นอนว่าสวี่ชิงรู้ เธอไม่สนใจชีวิตที่ผ่านมาของหล่อน เพราะรู้สึกว่าหล่อนมีสิทธิ์ที่จะแสดงความรักความสำคัญกับคนในครอบครัว


    ฟางหลานซินอดไม่ได้ที่จะมองสวี่จื้อกั๋วอีกครั้ง หวังว่าเขาจะสามารถจัดการสวี่ชิงได้


    สวี่จื้อกั๋วขมวดคิ้วและกำลังจะพูด แต่แล้วก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากห้องนั่งเล่น


    โดยไม่คาดคิด โจวจินหนานได้มาที่นี่พร้อมกับโจวเฉิงเหวินผู้เป็๞พ่อ และโจวลี่หงที่เป็๞อาหญิงของเขา…

    ……………………………………………………………………………………


    สารจากผู้แปล

    ทวงตังค์มาให้หมดแล้วออกจากบ้านนรกนี่ไปตั้งตัวใหม่เลยค่ะชิงชิง ยิ่งอยู่ต่อชีวิตยิ่งเหมือนถูกราหูอมอะ

    ไหหม่า(海馬)