"ของที่ว่าก็คือระบบค่ะ" โรเช่พูดขึ้น
"ระบบงั้นเหรอ"
"ใช่ค่ะระบบที่ว่าก็คือการติดต่อไปยังตัวละครในอนิเมะที่นายท่านอาจจะเคยเห็นผ่านๆตามาบ้าง"
"แล้วชั้นต้องทำยังไงบ้างล่ะ" ริวถามเพราะเค้าก็ไม่ค่อยดูอนิเมะมามากนัก
"นายท่านเปิดระบบขึ้นมาค่ะ แล้วกดไปที่ระบบติดต่อ"
ริวทำตามหลังจากนั้นก็เกินหน้าต่างที่มีรูปของงตัวละครต่างๆพร้อมชื่อของพวกเค้า
"สิ่งที่นายท่านควรทำตอนนี้คือการเพิ่มเพื่อนของ ซง โกคู แล้วทักไปขอถั่วเซียนจากเค้าค่ะร่างกายนายท่านจะได้หายเร็วๆ"
"โกคูงั้นเหรอชั้นเคยเห็นเค้าตอนเด็กๆในทีวีนะนั่น"ริวตื่นเต้นอย่างมากเพราะเค้าจะได้ติดต่อกับตัวละครในอนิเมะที่เค้าเคยดูมันสุดยอดสุดๆ
ต้องการเพิ่มเพื่อน ซง โกคู หรือไม่ตกลง
"ซง โกคู รับท่านเป็นเพื่อนแล้ว" เสียงของระบบดัวขึ้นริวรีบกดไปยังหน้าต่างแชทพร้อมกับทักข้อความแรกไปหาเค้า
สวัสดี นั่นคือคำแรกที่เค้าทักไป แต่ก็ยังไร้เสียงการตอบรับกลับมาจากโกคู
ผ่านไป2นาทีก็มีข้อความตอบกลับมา
"ว่าไงฉัน ซงโกคู "
"จังหวะนี้แหละนายท่านรีบขอยืมถั่วเซียนจากเค้าซะสิ" โรเซ่ให้ริวรีบๆขอถั่วเซียนเพราะกลัวว่าโกคูจะไม่กลับมาตอบอีกเป็นเวลานาน
นายพอจะมีถั่วเซียนให้ชั้นบ้างไหม ริวถามโกคู
ชั้นมีอยู่แค่1เม็ดนี่สิ โกคูตอบกลับมาทำเอาริวหน้าจ๋อยไปเลย
นายท่านควรหาอะไรไปแลกเปลียนกับเค้านะ
"แล้วชั้นจะแลกเปลียนอะไรกับเค้าล่ะ"
ชั้นขอเวลา3วันชั้นจะหาของกินมาให้นายกินแต่นายต้องเอาถั่วเซียนมาให้ชั้นก่อนเพราะตอนนี้เราบาดเจ็บอยู่ก็ได้ๆ เซ้าซี้จังติ้ง!! คุณได้รับของขวัญจากซงโกคู
ริวดีใจอย่างมากจนอยากจะลุกออกจากเตียงแล้วไปตะโกนให้สุดเสียง
"นายท่านลองกินดูสิ"
ริวนำเอาถั่วเซียนเม็ดนั้นออกมาพร้อมกับโยนเข้าปากแล้วเคี้ยวมันพร้อมกลืนลงท้องไป
"อาการแบบนี้ร่างกายกำลังฟื้นฟูสินะ รู้สึกเหมือนตอนอายุ15เลย"
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เกิดเสียงเคาะประตูที่หน้าห้องของริว
"คุณหมอขอเข้าไปหน่อยนะครับ"
"เชิญครับ"
"หมอจะมาแจ้งว่า ค่ารักษาพยาบาลของคุณถูกชำระเรียบร้อยแล้วนะครับ"
หน้าตาริวตอนนี้บอกได้เลยว่ามึนงงอย่างมาก
"จ่ายแล้วหรอครับคุณหมอ ใครเป็นคนจ่ายกันครับ"
"เป็นผู้หญิงคนนึงน่ะครับเค้าตามหาคุณเพราะคุณช่วยเค้าจากโจร จนรู้ว่าคุณบาดเจ็บมาพักอยู่ที่โรงพยาบาล เธอไม่รู้ว่าจะตอบแทนคุณยังไงก็ได้จ่ายค่ารักษาให้น่ะครับคนไข้"
"แล้วเธอยังอยู่ไหมครับ"
"เธอไปแล้วครับ" หมอตอบ
"งั้นเหรอครับ"
"แต่เธอให้นามบัตรไว้ฝากไว้ให้คุณบอกว่าถ้ามีปัญหาอะไรให้โทรมาหาเธอได้เลยไม่ต้องเกรงใจ"
ริวหยิบบัตรขึ้นมาพร้อมอ่านดูผู้ดูแลศูนย์การค้าเฟย สาขาย่อย
"งั้นหมอไปก่อนนะครับ"
ริวเก็บไว้ข้างๆเตียงพร้อมกับหมอที่เดินออกไป
"ตอนนี้เราควรจะนอนพักให้เต็มที่สินะ"พูดจบริวก็นอนลงไป
คอมเม้นให้กำลังกันได้นะครับถ้าอยากให้ใส่ความสามารถของใครเข้ามาในเรื่องนี้ก็เม้นบอกได้เลยนะครับเพราะผมต้องศึกษามันก่อน