ระบบที่ติดต่อตัวละครในอนิเมะได้เนี้ย!!!

    2

    "ของที่ว่าก็คือระบบค่ะ" โรเช่พูดขึ้น
    "ระบบงั้นเหรอ"
    "ใช่ค่ะระบบที่ว่าก็คือการติดต่อไปยังตัวละครในอนิเมะที่นายท่านอาจจะเคยเห็นผ่านๆตามาบ้าง"
    "แล้วชั้นต้องทำยังไงบ้างล่ะ" ริวถามเพราะเค้าก็ไม่ค่อยดูอนิเมะมามากนัก
    "นายท่านเปิดระบบขึ้นมาค่ะ แล้วกดไปที่ระบบติดต่อ"
    ริวทำตามหลังจากนั้นก็เกินหน้าต่างที่มีรูปของงตัวละครต่างๆพร้อมชื่อของพวกเค้า
    "สิ่งที่นายท่านควรทำตอนนี้คือการเพิ่มเพื่อนของ ซง โกคู แล้วทักไปขอถั่วเซียนจากเค้าค่ะร่างกายนายท่านจะได้หายเร็วๆ"
    "โกคูงั้นเหรอชั้นเคยเห็นเค้าตอนเด็กๆในทีวีนะนั่น"ริวตื่นเต้นอย่างมากเพราะเค้าจะได้ติดต่อกับตัวละครในอนิเมะที่เค้าเคยดูมันสุดยอดสุดๆ
    ต้องการเพิ่มเพื่อน ซง โกคู หรือไม่ตกลง
    "ซง โกคู รับท่านเป็นเพื่อนแล้ว" เสียงของระบบดัวขึ้นริวรีบกดไปยังหน้าต่างแชทพร้อมกับทักข้อความแรกไปหาเค้า
    สวัสดี นั่นคือคำแรกที่เค้าทักไป แต่ก็ยังไร้เสียงการตอบรับกลับมาจากโกคู
    ผ่านไป2นาทีก็มีข้อความตอบกลับมา
    "ว่าไงฉัน ซงโกคู "
    "จังหวะนี้แหละนายท่านรีบขอยืมถั่วเซียนจากเค้าซะสิ" โรเซ่ให้ริวรีบๆขอถั่วเซียนเพราะกลัวว่าโกคูจะไม่กลับมาตอบอีกเป็นเวลานาน
    นายพอจะมีถั่วเซียนให้ชั้นบ้างไหม ริวถามโกคู
    ชั้นมีอยู่แค่1เม็ดนี่สิ โกคูตอบกลับมาทำเอาริวหน้าจ๋อยไปเลย
    นายท่านควรหาอะไรไปแลกเปลียนกับเค้านะ
    "แล้วชั้นจะแลกเปลียนอะไรกับเค้าล่ะ"
    ชั้นขอเวลา3วันชั้นจะหาของกินมาให้นายกินแต่นายต้องเอาถั่วเซียนมาให้ชั้นก่อนเพราะตอนนี้เราบาดเจ็บอยู่ก็ได้ๆ เซ้าซี้จังติ้ง!! คุณได้รับของขวัญจากซงโกคู
    ริวดีใจอย่างมากจนอยากจะลุกออกจากเตียงแล้วไปตะโกนให้สุดเสียง
    "นายท่านลองกินดูสิ"
    ริวนำเอาถั่วเซียนเม็ดนั้นออกมาพร้อมกับโยนเข้าปากแล้วเคี้ยวมันพร้อมกลืนลงท้องไป
    "อาการแบบนี้ร่างกายกำลังฟื้นฟูสินะ รู้สึกเหมือนตอนอายุ15เลย"
    ก๊อก ก๊อก ก๊อก
    เกิดเสียงเคาะประตูที่หน้าห้องของริว
    "คุณหมอขอเข้าไปหน่อยนะครับ"
    "เชิญครับ"
    "หมอจะมาแจ้งว่า ค่ารักษาพยาบาลของคุณถูกชำระเรียบร้อยแล้วนะครับ"
    หน้าตาริวตอนนี้บอกได้เลยว่ามึนงงอย่างมาก
    "จ่ายแล้วหรอครับคุณหมอ ใครเป็นคนจ่ายกันครับ"
    "เป็นผู้หญิงคนนึงน่ะครับเค้าตามหาคุณเพราะคุณช่วยเค้าจากโจร จนรู้ว่าคุณบาดเจ็บมาพักอยู่ที่โรงพยาบาล เธอไม่รู้ว่าจะตอบแทนคุณยังไงก็ได้จ่ายค่ารักษาให้น่ะครับคนไข้"
    "แล้วเธอยังอยู่ไหมครับ"
    "เธอไปแล้วครับ" หมอตอบ
    "งั้นเหรอครับ"
    "แต่เธอให้นามบัตรไว้ฝากไว้ให้คุณบอกว่าถ้ามีปัญหาอะไรให้โทรมาหาเธอได้เลยไม่ต้องเกรงใจ"
    ริวหยิบบัตรขึ้นมาพร้อมอ่านดูผู้ดูแลศูนย์การค้าเฟย สาขาย่อย
    "งั้นหมอไปก่อนนะครับ"
    ริวเก็บไว้ข้างๆเตียงพร้อมกับหมอที่เดินออกไป
    "ตอนนี้เราควรจะนอนพักให้เต็มที่สินะ"พูดจบริวก็นอนลงไป




    คอมเม้นให้กำลังกันได้นะครับถ้าอยากให้ใส่ความสามารถของใครเข้ามาในเรื่องนี้ก็เม้นบอกได้เลยนะครับเพราะผมต้องศึกษามันก่อน