กระจกเงาบานใหญ่ในห้องพักฟื้นวีไอพีไม่ได้สะท้อนหน้าของรินรดา
มันสะท้อนหน้าของ นิชา วรโชติธนัชชนันท์ หญิงสาวที่เธอไม่รู้จัก แต่ตอนนี้ต้องอาศัยร่างของเธออยู่
รินพิจารณาใบหน้าใหม่ของตัวเองช้าๆ คิ้วคมเข้ม จมูกโด่งรั้นเล็กน้อย ริมฝีปากบางและเฉียบคมขัดกับความอ่อนหวานของตัวเธอเองอย่างสิ้นเชิง มันเหมือนกับว่าเธอกำลังยืนอยู่ด้านหลังกระจก และมองออกมาผ่านหน้าของนางสิงห์คนอื่น
เธอยกมือขึ้นแตะแก้ม ผิวเนียนนุ่ม ร่างกายใหม่นี้สูงเพรียวและสง่างาม แต่กระดูกซี่โครงที่หักจากอุบัติเหตุยังทำให้เจ็บแปลบทุกครั้งที่หายใจลึก ทว่า ความเจ็บนั้นกลับเป็เครื่องเตือนใจที่ดีที่สุดว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ และมีภารกิจที่ยังสะสางไม่เสร็จ
รินหลับตาสักครู่ พยายามดึงความทรงจำและบุคลิกของนิชาที่ยมทูตส่งผ่านเข้ามาในหัวออกมาใช้งาน ภาพผ่านมาแบบไม่ปะติดปะต่อกัน
นิชาตัวจริงเติบโตในครอบครัวที่มองทุกอย่างเป็ผลประโยชน์ ความรักถูกวัดด้วยมูลค่าเงินตรา ทุกคำพูดมีราคา ทุกท่าทางมีความหมาย นั่นจึงหล่อหลอมให้นิชาตัวจริงกลายเป็คนเย่อหยิ่ง เอาแต่ใจ และใช้เงินซื้อทุกอย่างเพื่อปกปิดความโดดเดี่ยวที่ไม่ยอมบอกใคร
ฉันจะเป็เธอให้ได้ ฉันเคยวาดภาพคนทุกแบบ ฉันรู้ว่าใต้ใบหน้าแต่ละแบบซ่อนอะไรไว้ รินคิด
ประตูห้องเปิดออกโดยไม่มีใครเคาะก่อน
ชายหญิงวัยกลางคนในชุดราคาหลักแสนเดินเข้ามาพร้อมกัน คุณวิเศษ วรโชติธนัชชนันท์ พ่อผู้สวมนาฬิกามูลค่าเท่ากับคอนโดหนึ่งห้อง และ คุณหญิงดาริน แม่ผู้ถือกระเป๋าหนังสีครีมที่ราคาซื้อรถได้หนึ่งคัน
ทั้งสองเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่มีแววโล่งใจของพ่อแม่ที่เกือบเสียลูก ไม่มีรอยน้ำตา ไม่มีแม้แต่รอยยิ้ม
“ฟื้นขึ้นมาได้ก็ดีแล้วนิชา รู้ไหมว่าอุบัติเหตุครั้งนี้ทำให้หุ้นบริษัทร่วงไปกี่จุด ข่าวลือเื่เมาแล้วขับกวนใจฉันจนไม่มีสมาธิประชุมเลย” คุณวิเศษเอ่ยพลางวางกระเป๋าเอกสารลงบนโซฟา
รินนิ่งไปครู่หนึ่ง ความเ็ปในซี่โครงยังทำให้หายใจลำบาก แต่สิ่งที่ทำให้เธอหยุดหายใจจริงๆ คือน้ำเสียงเ็าของชายตรงหน้า และไม่มีอะไรในนั้นเลยนอกจากการบ่นเื่หุ้น
เธอดึงบุคลิกนิชาขึ้นมาสวม แล้วตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งแฝงประชด “ขอโทษที่ทำให้วุ่นวายค่ะ คราวหน้าจะพยายามอย่าเกือบตายในเวลาที่ไม่เหมาะสมละกันนะคะ”
คุณหญิงดารินขมวดคิ้ว “น้ำเสียงสะบัดสะบิ้งแบบนี้ แสดงว่าหายดีแล้วสิ งั้นก็ดี เพราะพลอยไพลินกับพวกมาฟ้องฉันแล้วว่าแกไปอาละวาดตบตีเขาในผับก่อนเกิดเื่ ถ้าหายดีเมื่อไร หัดทำตัวให้มันสมกับนามสกุลหน่อย อย่าให้ฉันอายคนอื่นเขาอีก”
รินสูดหายใจเข้าลึก แววตาฉายความกร้าวขึ้นแวบหนึ่ง “ถ้าคนพวกนั้นไม่มาเหวี่ยงใส่หนูก่อน หนูก็ไม่ลดตัวลงไปสนใจหรอกค่ะคุณแม่ ถ้าหมดธุระแล้ว หนูขอพักผ่อนได้ไหม”
ความเงียบหนักอึ้งอยู่ในห้อง
นิชาคนเดิมมักจะกรีดร้องโวยวายเมื่อถูกดุด่า แต่นิชาคนนี้กลับตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งและคมราวมีดโกน คุณวิเศษสะบัดหน้า ชวนภรรยาเดินออกไปทันทีโดยไม่มีคำอำลา
รินถอนหายใจออกมาช้าๆ ทั้งเพราะโล่งอก และเพราะซี่โครงที่หักไม่ยอมให้หายใจเร็ว
หน้ากากนี้หนักกว่าที่คิด
รินคว้าโทรศัพท์มือถือราคาแพงของนิชาขึ้นมา นิ้วเรียวพิมพ์คำค้นหาที่คาใจเธอที่สุด
รินรดา จิตรกรสาว หายตัวไป
ผลลัพธ์ที่ปรากฏทำให้มือเธอสั่น
ไม่มีข่าวพบศพ มีเพียงโพสต์ประกาศคนหายเล็กๆ ในโซเชียลมีเดียที่กลุ่มเพื่อนศิลปินช่วยแชร์กันเอง และที่ทำให้เธอเจ็บที่สุดคือลิงก์บทสัมภาษณ์ที่อยู่้า ภาพถ่ายของกวินทร์ในเสื้อเชิ้ตสีขาว ใบหน้าเศร้าสร้อย
“ผมกับรินมีปัญหากันนิดหน่อยในคืนวันครบรอบครับ รินขอตัวกลับไปก่อน จากนั้นผมก็ติดต่อเธอไม่ได้อีกเลย ผมเป็ห่วงเธอมาก หวังว่าเธอจะปลอดภัยและติดต่อกลับมา”
“ไอ้คนสารเลว…” รินกัดฟันกรอด กำโทรศัพท์จนนิ้วขาวซีด
วินแต่งเื่โกหกหน้าตายอย่างแเี เขากลายเป็ผู้เสียหายที่น่าสงสาร แฟนหนุ่มที่กำลังรอคอยคนรักที่หายไป ขณะที่ร่างของเธออาจกำลังถูกทำลายหลักฐานหรือถูกแช่ไว้ในโหลแก้วในห้องใต้ดิน ความคิดนั้นทำให้คลื่นเหียนเหลือเกิน
รินวางโทรศัพท์ลง เอาหัวพิงหมอน มองเพดานสีขาวอยู่นาน พยายามกดความโกรธลงและบังคับตัวเองให้คิดอย่างเป็ระบบ เธอไม่ใช่รินรดา จิตรกรสาวผู้อ่อนหวานอีกต่อไป เธอคือนิชาผู้ทรงอิทธิพล และมันคืออาวุธใหม่ของเธอ
เธอเปิดแอปปฏิทินของนิชา กวาดสายตาผ่านตารางในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า
วันเสาร์นี้ นิชามีกำหนดไปออกงานกาล่าการกุศลและประมูลของแวดวงไฮโซ ณ โรงแรมหรู ผู้สนับสนุนหลักคือ บริษัท เมดิคอร์ กรุ๊ป ดำเนินการโดย นพ.กวินทร์ ศิริวัฒน์
รินแสยะยิ้มมุมปากเมื่อเห็นโอกาสดีงาม
วินจะมา และเขาไม่รู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ เขาไม่รู้ว่าผู้หญิงที่ยืนตรงหน้าคือิญญาที่เขาคิดว่าจัดการเรียบร้อยแล้ว เขาจะเห็นแค่ นิชา วรโชติธนัชชนันท์ ไฮโซสาวระดับเอของสังคมที่ไม่มีทางเกี่ยวข้องกับรินรดาได้
เธอแตะริมฝีปาก รู้สึกถึงพลังที่นิ่งเงียบอยู่ที่นั่น ความเย็นจางๆ ของ Kiss of Illusion ราวคมมีดที่ปิดฝักไว้ และรอคอยวันที่จะได้ใช้
แต่รินต้องคอยเตือนสติตัวเอง เพราะยมทูตบอกชัดว่า มันมีราคาที่ต้องจ่าย 99 วันนั้นอาจสั้นกว่าที่คิด เธอต้องเดินเกมให้ไม่พลาด ค่อยๆ เข้าใกล้ สร้างความไว้ใจ แล้วทำลายทุกอย่างที่เขาสร้างมา
เธอนึกถึงใบหน้าของนัท เพื่อนสนิทที่หายตัวไปเกือบหนึ่งปีก่อนที่ทุกอย่างจะเกิดขึ้น นัทที่หัวเราะดังและไม่รู้จักเก็บความรู้สึก นัทที่เป็คนแรกที่บอกว่ารินวาดภาพสวยจริง ไม่ใช่แค่เพราะเป็เพื่อน นัทที่ตอนนี้ถูกปิดผนึกไว้ในโหลแก้วเพราะคนที่เธอรักตัดสินใจว่า ‘่เวลาที่สมบูรณ์แบบที่สุด’ ควรจะถูกแช่แข็งไว้ตลอดกาล
รินกลืนความโศกเศร้าที่จุกคอขึ้นมากลับลงไป ไม่ใช่ตอนนี้ ค่อยร้องไห้ทีหลัง ตอนนี้มีงานที่ต้องทำ
เธอลุกขึ้นนั่งหลังตรง เมินความเจ็บที่ซี่โครง แล้วกดโทรนัดช่างเสริมสวยร้านหรูที่อยู่ในรายชื่อโปรดของนิชา
เธอต้องสวยสะดุดตาที่สุดในงาน จนกวินทร์ไม่อาจจะละสายตาจากเธอได้
เธอมองหน้าตัวเองในกระจกอีกครั้ง ครั้งนี้นานขึ้น ละเอียดขึ้น
รินรดา วิมลทอง จิตรกรสาวผู้อ่อนหวาน ตายไปแล้ว
ที่ยืนอยู่ตรงนี้คือ นิชา วรโชติธนัชชนันท์ ไฮโซสาวผู้ทรงอิทธิพลที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร
และในอีกสามวัน เธอจะก้าวเข้าไปในงานกาล่า แปลงโฉมด้วยเงินของตระกูลวรโชติธนัชชนันท์ สวมอำนาจของนิชาเหมือนชุดเกราะ และเดินตรงไปหาชายที่คิดว่าตัวเองฆ่าเธอเรียบร้อยแล้ว
เธออยากเห็นว่าหน้าของเขาจะเป็อย่างไร ในวินาทีที่ตาของเขาสะท้อนภาพหน้าของเธอ
เหลืออีก 98 วัน
75
