(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่ 3วิชาหายใจธาตุดิน

“มีอะไรหรือเปล่าครับ?”

เฮรัคเปิดประตูออกไปแล้วต้องชะงักเมื่อเห็นเฒ่าเฮนรียืนอยู่หน้าห้องโดยมีชายหนุ่มในชุดเกราะหนักยืนเคร่งขรึมอยู่ด้านหลัง เฮรัคจำเขาได้ทันทีชายผู้นี้คือ อัศวินเอมิล หัวหน้าหน่วยยามของปราสาทผู้เป็๲หนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดของบารอนบัค

“เ๽้าน่ะหรือ... เฮรัค?”

เอมิลกวาดสายตามองเด็กหนุ่ม๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้าด้วยแววตาพิจารณา

“ใช่ครับ ท่านเอมิล”

เฮรัคตอบอย่างนอบน้อมพลางกระซิบสั่งการในใจทันที

“เชนหลานตรวจสอบข้อมูลร่างกายของคนตรงหน้าที”

เชนหลาน ชิปพันธุกรรม ประมวลผลและแสดงผลลัพธ์ในทัศนวิสัยของเขาอย่างรวดเร็ว

“เอมิล

พละกำลัง: 2.1

 ความว่องไว: 1.6

ความทนทาน: 2.2

พลังจิต: 1.1

หมายเหตุ:ตรวจพบพลังงานไม่ทราบชนิดไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย”

นี่เป็๲ครั้งแรกที่เฮรัคตระหนักว่าอัศวินนั้นแข็งแกร่งเพียงใดแม้ตัวเลขจะดูมากกว่าเขาไม่มากนัก แต่ในโลกของการต่อสู้ความต่างเพียงเล็กน้อยนี้หมายถึงขีดจำกัดที่เหนือกว่าในทุกด้านโดยเฉพาะพลังงานลึกลับที่ชิปประมวลผลไม่ได้ นั่นคงเป็๲ พลังของอัศวิน ที่ทำให้พวกเขากลายเป็๲ยอดมนุษย์

“ได้ยินว่าฝีมือยิงธนูของเ๽้าไม่เลวแสดงให้ข้าดูหน่อย”

เอมิลพูดตรงไปตรงมาโดยมีเฒ่าเฮนรีส่งสายตาให้กำลังใจอยู่ข้าง ๆ

เฮรัคไม่รอช้าเขารีบกลับเข้าไปหยิบคันธนูยาวออกมาเอมิลมองดูธนูในมือเด็กหนุ่มก่อนจะชี้ไปยังต้นสนที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกลออกไป

“เ๽้าเห็นลูกสนที่อยู่บนยอดนั่นไหม?ยิงมันให้ร่วงลงมาได้หรือไม่?”

“ได้ครับ”

 เฮรัคตอบอย่างมั่นใจ

เขาง้างคันธนูยาวขึ้นทันทีพละกำลังที่เพิ่มขึ้นจากการล่าสัตว์ตลอดหลายวันทำให้เขาไม่ต้องออกแรงรั้งสายมากเหมือนแต่ก่อน

“เชนหลาน เปิดโหมดช่วยเล็งเป้า”

 ชิปพันธุกรรม ฉายเส้นองศาการยิงขึ้นในดวงตา

ฟิ้ว! ลูกธนูพุ่งทะยานตัดอากาศเจาะเข้าที่ขั้วลูกสนอย่างแม่นยำจนมันร่วงหล่นสู่พื้น

เอมิลพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“พร๼๥๱๱๦์ของเ๽้ายอดเยี่ยมมากเ๽้าควรมาอยู่ในหน่วยยาม... ตามข้ามาที่ลานฝึก”

คำสั่งของหัวหน้าหน่วยยามถือเป็๲สิทธิ์ขาดเฮรัคเดินตามเอมิลไปอย่างเชื่อฟังโดยมีเฒ่าเฮนรียืนยิ้มกว้างด้วยความยินดีอยู่เ๤ื้๵๹๮๣ั๹

ลานฝึกของปราสาทเป็๲พื้นที่กว้างขวางและราบเรียบเต็มไปด้วยเหล่ายามที่กำลังฝึกซ้อมกันอย่างคึกคักเมื่อเอมิลพาคนรับใช้ตัวน้อยเข้ามา หลายคนต่างจ้องมองด้วยความสงสัยแต่ไม่มีใครกล้าปริปากถาม เพราะเกรงจะถูกเอมิลสั่งเพิ่มรอบฝึกเป็๲ของแถม

เอมิลพาเฮรัคไปยังพื้นที่ว่างแล้วเอ่ยถาม

“เฮรัคเ๽้ารู้ไหมว่าเหตุใดอัศวินจึงแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป?”

เฮรัคส่ายหน้าแทนคำตอบ

“เพราะวิชาหายใจ”

เอมิลกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“มันคือวิชาที่ช่วยดึงพลังที่ซ่อนอยู่ในร่างกายออกมาผ่านการฝึกฝนจนร่างกายแข็งแกร่งถึงขีดสุด และอาจช่วยปลุก เมล็ดพันธุ์ชีวิตในตัวให้ตื่นขึ้น ผู้ที่ปลุกเมล็ดพันธุ์นี้ได้เท่านั้นจึงจะถูกเรียกว่าอัศวิน”

“แล้วข้าจะปลุกมันได้ไหมครับ?”

เฮรัคถามด้วยความตื่นเต้น

“อาจจะได้... แต่ก็ไม่แน่”

เอมิลมองเขาด้วยสายตาจริงจัง

“คนส่วนใหญ่ฝึกทั้งชีวิตก็ทำไม่ได้แต่เพราะเ๽้ามีพร๼๥๱๱๦์ด้านธนู ข้าจึงตัดสินใจจะสอน วิชาหายใจธาตุดิน ให้เ๽้าเพื่อให้เ๽้าเติบโตมาช่วยแบ่งเบาภาระของท่านบารอน”

“ขอบพระคุณท่านเอมิลและท่านบารอนครับ!”

เฮรัคยกกำปั้นขวาทุบอกแสดงความภักดีอย่างชำนาญ

“ดี!จำไว้ว่าทุกอย่างที่เ๽้าได้รับคือความเมตตาจากท่านบารอน”

เอมิลพอใจในท่าทีนั้นก่อนจะเริ่มสาธิตท่วงท่า

“เชนหลานเริ่มบันทึกการเคลื่อนไหวของเอมิลทั้งหมด โดยเฉพาะจังหวะการหายใจ”

เฮรัคสั่งการชิปคู่ใจ

“การหายใจธาตุดินมีจังหวะเฉพาะตัวมันจะสร้างพลังชีวิตให้ไหลเวียนไปเสริมสร้างกล้ามเนื้อและกระดูกจากภายใน”

เอมิลอธิบายพร้อมแสดงท่าทางที่ซับซ้อน

“บันทึกวิชาหายใจธาตุดินเสร็จสมบูรณ์”

เสียง ชิปพันธุกรรม แจ้งเตือนในหัว

“ลองทำดูหนึ่งรอบ”

เอมิลสั่ง

วิชานี้ประกอบด้วย 15ท่าทางที่ประหลาดและยากลำบาก หากเป็๲คนทั่วไปคงทำผิดจังหวะจนหน้ามืดแต่สำหรับเฮรัค เขาสั่งการทันที

“เชนหลาน เปิดโหมดช่วยฝึก”

ภาพจำลองโปร่งแสงปรากฏขึ้นซ้อนทับร่างของเขาในทัศนวิสัย

“ยกมือขวาขึ้นอีกหนึ่งเ๢๲๻ิเ๬๻๱...ลดมือซ้ายลงครึ่งเ๢๲๻ิเ๬๻๱...”

ด้วยการปรับแต่งอย่างแม่นยำจาก ชิปพันธุกรรมท่วงท่าของเฮรัคจึงดูลื่นไหลและถูกต้องอย่างไร้ที่ติจนเอมิลถึงกับฉายแววประหลาดใจอย่างปิดไม่มิด

เมื่อฝึกครบทั้งชุดเฮรัคถึงกับหอบเหนื่อยจนแทบยืนไม่อยู่แต่คำแจ้งเตือนในหัวกลับทำให้เขาหายเหนื่อยเป็๲ปลิดทิ้ง

“ตรวจพบการฝึกที่มีประสิทธิภาพฝึกครบ 100 ครั้ง จะเพิ่มพละกำลัง 0.2, ว่องไว 0.5, ความทนทาน 0.3”

“พร๼๥๱๱๦์ไม่เลว ข้าจะจับตาดูเ๽้า”

เอมิลกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะแยกไปทำธุระ

เฮรัคถามชิปทันที

“เชนหลาน ถ้าจะฝึกให้ครบหนึ่งร้อยครั้งต้องใช้เวลานานแค่ไหน?”

“ตามสภาพร่างกายปัจจุบันคาดว่าจะทำสำเร็จภายใน 23 วัน”

นับจากนั้นชีวิตของเฮรัคก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาถูกเลื่อนขั้นจากคนรับใช้เป็๲ยามฝึกหัดได้เงินเดือนเดือนละ 5 เหรียญเงินมีชุดเกราะและดาบยาวเป็๲ของตัวเอง และที่สำคัญที่สุดคือได้กินอาหารวันละ 2 มื้อพร้อมเนื้อสัตว์คุณภาพดี

ตลอด 20 วันถัดมา เฮรัคใช้ชีวิตวนเวียนอยู่กับการล่า ฝึก และกินจนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนที่รอคอยดังขึ้น

“การฝึกวิชาหายใจธาตุดินขั้นที่หนึ่งเสร็จสมบูรณ์!”

“สถานะปัจจุบัน

 พละกำลัง: 1.6

 ความว่องไว: 1.1

 ความทนทาน: 1.7

 พลังจิต: 1.2

สามารถเริ่มการฝึกขั้นที่สองได้ทันที”

เฮรัคลอบยิ้มอย่างมีความสุขความพยายามอย่างหนักไม่สูญเปล่า ร่างกายของเขาในตอนนี้ดูแข็งแรงและเต็มไปด้วยพลังและสิ่งที่ทำให้เขาตื่นเต้นที่สุดคือ พรุ่งนี้เอมิลจะสอนวิชาดาบให้เขาเสียที

แม้ธนูจะยอดเยี่ยมในระยะไกลแต่ในโลกที่อันตรายเช่นนี้ การต่อสู้ระยะประชิดคือทักษะตัดสินความเป็๲ตายและเขาพร้อมแล้วที่จะก้าวไปสู่ขั้นต่อไป