หลังจากที่ถูกดุและรับโทษอย่างเบาเป็การหักเงินเดือนซึ่งยิ่งทำให้เธอต้องทำงานในคฤหาสน์นี้นานขึ้นแล้ว ราเชลก็พยายามตั้งใจทำงาน 'ใช้หนี้' ให้ดีที่สุด แต่ก็ดูเหมือนความตั้งใจดีของเธอยังไม่สามารถเอาชนะใจของเดบอร่าได้เลย มีหลายครั้งและหลายครั้งจนนับไม่ถ้วนที่ราเชลถูกลงโทษโดยไร้เหตุผล เธอถูกใช้ให้ทำงานเดียวกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพียงเพราะความไม่พอใจของคุณนมผู้ทรงอำนาจ กว่าจะได้พักผ่อนเข้านอนในแต่ละวัน หญิงสาวก็หมดแรงและอ่อนเปลี้ยไปหมด แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าน้องชาย ราเชลก็ได้แต่ยิ้มและทำตัวเข้มแข็ง วันนี้ก็เช่นกัน
"ราเชล.. พี่ดูผอมไปนะ! กินเยอะๆหน่อยสิ!" ราล์ฟหรือราฟาเอลพูดบ่นๆด้วยสีหน้ายุ่งๆ วันนี้พวกเขาสองคนเอาอาหารกลางวันมานั่งทานกันที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้กับห้องซักรีด ตรงหน้าของคนทั้งคู่คือซุปข้าวโพดเละๆชามเล็ก ขนมปัง 2-3 แผ่น เนยแข็งก้อนเล็กๆและจานใส่เนื้อแผ่นบางๆที่ย่างแล้วราดด้วยน้ำเกรวี่จนชุ่ม ที่จริงอาหารของพวกเธอก็ไม่เลวนัก เพียงแต่งานที่มีแต่จะเพิ่มมากขึ้นทุกวันได้ดึงดูดเรี่ยวแรงของเธอไปจนความรู้สึกอยากอาหารแทบไม่มีเหลือ ราเชลได้แต่ยิ้มให้น้องชายขณะตักซุปอุ่นๆเข้าปากเพื่อเอาใจ
"ราเชล! ราเชล! อยู่ตรงนี้หรือเปล่า?" เสียงเรียกดังมาจากฝั่งโรงครัวก่อนที่ร่างอวบอัดของหญิงวัยกลางคนจะปรากฏ
"ค่ะ! ฉันอยู่ตรงนี้ค่ะคุณแม่บ้านเอสเธอร์" ราเชลรีบส่งเสียงบอกสาวอวบที่เดินใกล้เข้ามา คุณแม่บ้านเป็อีกคนที่ดีกับพวกเธอเป็พิเศษ แต่ก็ไม่เคยเรียกหาเธอมาก่อนเลย 'มีอะไรหรือเปล่านะ' ราเชลคิดกังวลอยู่ในใจ
"มีสาวสวยกับหนุ่มหล่อมาหาเธอแน่ะจ้ะ ราเชล" คุณแม่บ้านเอสเธอร์ยิ้มตาเป็ประกาย วันนี้มิแรนด้าน้อยมอบหมายหน้าที่พิเศษให้เธออีกแล้ว ซึ่งก็คือการยั่วยุอารมณ์ของลีโอนั่นเอง
*******************************
ใครเข้ามาอ่านบ้างน้าาา
ขอความเห็นหน่อยจ้าาา
1K
