แสงไฟหลากสีสาดส่องผ่านม่านหมอกควันจางๆภายในWish 404 ผับหรูย่านรัชดาเสียงเบสจากลำโพงตัวใหญ่จนรู้สึกสั่นะเืไปถึงขั้วหัวใจบรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยความสนุกสนานของเหล่าคนเมืองที่กำลังปลดปล่อยอารมณ์สุดเหวี่ยงแต่ที่มุมหนึ่งของโซฟาหรูราคาแพง กลับมีหญิงสาวสองคนนั่งอยู่ในมุมมืดที่ไม่มีใครสังเกต
“อร” สภาพของเธอแทบไม่ต่างจากคนไร้สติ ดวงตาคู่สวยที่เคยเปล่งประกายบัดนี้แดงก่ำมือสั่นขณะกระดกเหล้าเข้าปากแก้วแล้วแก้วเล่าความร้อนแรงของแอลกอฮอล์แต่มันก็ยังไม่อาจเผาผลาญความเ็ปที่ฝังลึกอยู่ในใจเธอได้แม้แต่น้อย
“เก๋”เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของอรยังคงนั่งอยู่ข้างๆมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกหนักใจอย่างยิ่งเธอพยายามจะเอื้อมมือไปคว้าแก้วออกจากมือเพื่อนแต่ก็ถูกสายตาที่เต็มไปด้วยความตัดพ้อของอรขวางไว้
“ไอ้อร!!! มึงเมาแบบนี้ทุกวันมา 2 เดือนแล้ว แต่วันนี้มึงหนักมาก!!! มึงเมาหนักเกินไปแล้ว กูว่าพอเหอะมึง!”เก๋ะโแข่งกับเสียงดนตรีที่ดังสนั่น พยายามดึงสติเพื่อนที่กำลังจมดิ่งให้กลับคืนมา
“ปล่อยให้กูกินเหล้าจนตายไปเลย” อรหัวเราะด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสมเพชตัวเอง“กูอยากเมา กูไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น มึงคิดดูนะเก๋ เมื่อวานนี้วันเกิดกูแต่พี่นัทไม่มีแม้แต่ข้อความเดียวส่งมาหากูเลย ทำไมพี่นัทถึงใจร้ายกับกูขนาดนี้แค่คำว่า HBDสักนิด...สักคำ แค่นิดเดียวก็ยังดี”
น้ำตาหยดหนึ่งไหลอาบแก้มที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาสุดแสนแพง
“เขาจะส่งมาหามึงทำไม?”เก๋สวนกลับทันควัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความจริงที่แสนโหดร้าย“มึงไม่ใช่แฟนเขา พี่นัทมีแฟนแล้ว และที่สำคัญแฟนพี่นัทชื่อว่าน้ำ...ไม่ใช่มึง!”
“ทำไมพี่นัทถึงใจร้ายกับกูขนาดนี้!” อรตัดพ้อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“กูรักพี่นัทมา 5ปีแล้วนะเว้ย! 5 ปีที่กูรอ ทำไมเขาถึงไม่สนใจกูเลยสักนิด!!!”
“มึงนี่!!! เขาก็ต้องสนใจแฟนเขาสิ!” เก๋ตอกกลับทัน“มึงก็เอาแต่คิดเข้าข้างตัวเองแบบนี้งัย มึงช่วยรับรู้ความจริงบ้างไหมอร!”
“แต่กูรู้จักพี่นัทมาก่อนไอ้น้ำอีก!!!” อรพยายามขุดเอาเศษเสี้ยวของความทรงจำออกมา
“ใช่!!! มึงรู้จักพี่นัทก่อนไอ้น้ำ แล้วงัยอ่ะ!” เก๋ขยับเข้าไปใกล้ จ้องมองเข้าไปในแววตาที่เลื่อนลอยของเพื่อนสนิทเพียงคนเดียว“พี่นัทไม่เอามึง! พี่นัทเอาไอ้น้ำ! มึงเข้าใจไหม? เขารักกันมา 5ปีแล้ว และเขากำลังจะแต่งงานกัน ไอ้น้ำมันเรียนจบเมื่อไหร่ก็แต่งงานมึงเข้าใจป่ะว่าแค่รอเรียนให้จบ พี่นัทก็จะแต่งงานกับไอ้น้ำ!!! แถมพ่อพี่นัทกับพ่อไอ้น้ำก็คุยกันเรียบร้อยแล้วมึงก็รู้นี่นา!”
คำพูดของเก๋เหมือนคมมีดที่กรีดลงบนแผลเดิมซ้ำๆของอรจนหน้าซีดเผือด “ไอ้เก๋!!! ตกลงมึงเป็เพื่อนกูหรือเพื่อนไอ้น้ำวะ!!!มาตอกย้ำกูทำไม!!!”
“ก็เพราะกูเป็เพื่อนมึงงัย กูถึงต้องตอกย้ำแบบนี้!” เก๋พยายามดึงสติเพื่อนให้กลับมา“มึงต้องหัดยอมรับความจริงบ้างว่า...มึงแพ้แล้ว มึงแพ้แน่นอนและชีวิตมึงต้องเดินหน้าต่อไป มึงเล่นไม่สนใจใครเลยมา 5-6 ปีแบบนี้ มึงจะเมาแบบนี้จนตายไปเลยหรืองัย?”
“กูรับไม่ได้!!” อรลุกขึ้นยืนอย่างโซเซ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความคับแค้นใจ เธอกำลังพยายามใช้ความมั่นใจที่บิดเบี้ยวเพื่อปกปิดความอ่อนแอในใจของตัวเธอเอง“กูก็รักพี่นัทเหมือนกัน! กูไม่ดีตรงไหน? กูสู้ไอ้น้ำไม่ได้ตรงไหน!? กูก็สวยไม่แพ้มันอ่ะ!!! นมกูก็ใหญ่กว่า รูปร่างกูก็ดีกว่ามัน กูน่าเอามากกว่าไอ้น้ำตั้งเยอะ!!!”
“มึงต้องใช้ชีวิตให้คนอื่นอิจฉาสิอร!” เก๋พยายามดึงสติอีกครั้ง“กูรู้ว่าพี่นัทคือรักแรกของมึง แต่ในเมื่อตอนนี้ไม่ใช่แล้ว มึงต้องหยุด!”
“พี่ผึ้ง!!!!!” อรหันไปะโเรียกพนักงานที่กำลังเดินอยู่ไม่ห่าง“หนูขอเหล้าอีก 10แก้ว ขอแบบเพียวๆ! หนูจะกินให้ตายไปเลยค่ะ!!!! ขอ 10 แก้วเพียวๆ ตอนนี้เลยค่ะพี่ผึ้ง ด่วนๆๆๆๆ ค่ะ!”
“ไอ้อร!!! มึงต้องหยุดกินได้แล้ว!” เก๋รีบคว้าแขนเพื่อนไว้ “ตอนนี้มึงเมาเละเทะมั่วไปหมดแล้วถ้ามึงกินอีก 10แก้ว มึงตายแน่!”
“เอ่อ!! กูจะตายให้มึงดู!”อรชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะทรุดตัวลงนั่งพื้น น้ำเสียงแ่เบาและสั่นเครือเปลี่ยนอารมณ์กลายเป็ความเศร้าน้ำตาอาบนองสองแก้ม“วันแต่งงานของพี่นัทกับไอ้น้ำ คือวันตายของกูกูรับไม่ได้ที่ต้องเห็นภาพพี่นัทใส่สูทสุดหรู ส่วนไอ้น้ำใส่ชุดเ้าสาวสีขาว มึงจะให้กูเห็นภาพแบบนั้นจริงๆเหรอไอ้เก๋?ชีวิตกูจบสิ้นแล้ว กูไม่เหลือทางเดินในชีวิตอีกต่อไปแล้วกูหมดสิ้นหนทางทุกอย่าง!”
อรคว้าสมาร์ทโฟนขึ้นมาเปิดรูปภาพในอัลบั้มหนึ่งให้เก๋ดู…ภาพชุดเ้าสาวสีดำสนิท“กูสั่งตัดมาจากฝรั่งเศสเลยนะ ชุดสวยป่ะ? ชุดนี้กูสั่งตัดมา 8 แสนกว่าบาทเลยนะมึง ตอนนี้อยู่ในห้องกูแล้ว และกูจะตายในชุดนี้ชุดเ้าสาวสีดำของผู้หญิงไร้ค่า ผู้หญิงไม่เอาไหนอย่างกู ผู้หญิงที่พี่นัทไม่้า”
เก๋มองภาพนั้นด้วยความหดหู่ใจ“ถ้ามึงตาย! แล้วพ่อแม่มึงล่ะ? แล้วกูล่ะ มึงจะให้กูทำยังงัย?”
“พอกูตาย พี่นัทก็ต้องยกเลิกงานแต่งงาน!!!” อรพูดอย่างคนบ้าคลั่งสติแตก “พี่นัทก็ต้องเสียใจที่กูตายแล้ว...แล้วพี่นัทก็ต้องเลื่อนงานแต่งงานกับไอ้น้ำ!! แค่นี้กูก็สะใจแล้ว!”
“ยกเลิกงานแต่งงาน พี่นัทก็แค่เลื่อนไปแต่งวันอื่นก็ได้!”
“อย่างน้อยพี่นัทแต่งงานช้าลงนิดหนึ่งก็ยังดี!” อรสะอื้นไห้สองมือปาดน้ำตา“มึงรู้ไหมว่าหัวใจกูแตกสลายขนาดไหน! กูจะขาดใจตายให้ได้กูมันเป็ผู้หญิงที่ไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง พี่นัทไม่เอาผู้หญิงอย่างกู!!!”
“มึงต้องเข้าใจนะอร!” เก๋พยายามประคองสติเพื่อน “ไอ้น้ำมันก็สวย มึงก็สวยมึงสู้ได้ทุกอย่าง แต่พี่นัทไม่เลือกมึง เพราะเขาชอบผู้หญิงเรียบร้อย ไม่ใช่คนแรดๆอย่างมึง มึงต้องยอมรับ!!!”
“กูเชื่อว่าวันหนึ่งพี่นัทต้องเลิกกับไอ้น้ำแน่นอน!” อรพยายามเถียงข้างๆ คูๆ“คบกันมา 5ปี มันต้องมีเบื่อกันบ้างแหละ!ไอ้น้ำต้องทำอะไรให้พี่นัทเบื่อมั่งแหละ!!!”
“มึงคิดเข้าข้างตัวเองอีกละ! เขารักกันมา 5 ปี และเขาก็มีอะไรกันมาตลอด 5 ปีนั่นแหละ!เขากำลังจะแต่งงานกันหลังไอ้น้ำเรียนจบ โอเคไหมเพื่อน!”
“ไม่มีทางหรอก!!!” อระโลั่น “พี่นัทเป็สุภาพบุรุษ พี่นัทไม่มีทางทำแบบนั้นกับไอ้น้ำหรอก!!!”
“มึงคิดว่า 5ปีที่ผ่านมา เขาแค่จับมือกันเดินเล่นเหรอวะ?” เก๋พูดความจริงเตือนสติ “กูว่าป่านนี้พี่นัทเอาไอ้น้ำจน...ขนาดกูเป็ผู้หญิง กูยังมองว่าไอ้น้ำสวยเลย ถ้ากูเป็พี่นัท กูบอกตามตรงเลยว่ากูอดใจไม่ไหว”
“เขาไปเที่ยวทะเลค้างคืนกันบ่อยๆมึงคิดว่าเขาจะแค่เดินจับมือกันชมแสงแดดยามเช้ากลางชายหาดอย่างเดียวเหรอวะ? ไปทั้งญี่ปุ่น, อเมริกา, อิตาลี่, ฝรั่งเศส, สวิสเซอร์แลนด์และอีกเพียบเยอะจนกูจำไม่ได้ ไปด้วยกันสองต่อสองอีกต่างหาก...แล้วมึงจำได้ป่ะ! ไอ้น้ำไปค้างคอนโดพี่นัทนับไม่ถ้วน!”
คำพูดของเก๋เหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงกลางใจอรนิ่งสนิทจนปากสั่นมือสั่นสะท้านไปทั้งหัวใจ “ไอ้น้ำ! ไอ้น้ำมีอะไรกับพี่นัทจริงๆ เหรอวะ? กูรับไม่ได้…กูรับไม่ได้จริงๆแค่คิดว่าไอ้น้ำได้นอนกับพี่นัท กู...กูเสียใจ กูรับไม่ได้จริงๆทำไมมันถึงเป็แบบนี้!!!”
อรจ้องหน้าเก๋ด้วยความความโศกเศร้าแววตาเหม่อลอย“ไอ้เก๋! มึงเป็เพื่อนกูแล้วมึงจะให้กูทำยังงัย!!! เดี๋ยวพรุ่งนี้กูจะไปหาพี่นัท กูจะไปกราบเท้าพี่นัท!กูจะอ้อนวอนขอให้พี่นัทนอนกับกู! ให้พี่นัทลองเอากูก่อนก็ได้ให้โอกาสกูสักครั้ง! นมกูก็ใหญ่กว่าไอ้น้ำตั้งเยอะ กูยอมหมดทุกอย่างจริงๆ พี่นัทยังไม่เคยมีอะไรกับกูเลยพี่นัทจะรู้ได้ยังงัยว่ากูให้ความสุขพี่นัทไม่ได้!! กูด้อยกว่าไอ้น้ำตรงไหน!!”
“มึงอย่ามาบ้า! ไอ้อรมึงรู้ตัวไหนว่ามึงพูดอะไรออกมา!!”
“กูมั่นใจว่าถ้าพี่นัทลองเอากูก่อน เขาต้องเปลี่ยนใจแน่นอน!พี่นัทไม่เคยเอากูเลยสักครั้ง เขาจะรู้ได้ยังงัยว่าของไอ้น้ำดีกว่ากู! จนป่านนี้กูยังซิงอยู่เลยนะมึงกูยังไม่เคยเอากับใคร! กูจะเก็บไว้ให้พี่นัทคนเดียว พี่นัทต้องเปลี่ยนใจมาแต่งงานกับกูขอแค่ครั้งเดียว...ให้เป็บุญชีวิตกู!”
“มึงอย่าไปรุ่มร่ามแบบนั้นกับพี่นัทเด็ดขาด!!!”เก๋เตือนด้วยน้ำเสียงดังมาก “ถ้ามึงทำแบบนั้นมึงจะไม่ได้คุยกับพี่นัทอีกตลอดชีวิตนะอร!”
คำพูดเตือนสติของเก๋เริ่มได้ผลอรเริ่มมีท่าทีอ่อนลง
“ทำไมพี่นัทถึงใจร้ายกับกูขนาดนี้ แล้วมึงจะให้กูทำยังงัย?”เสียงของอรแ่เบาลงจนแทบเป็เสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง“กูหมด...หนทาง...แล้วจริงๆ กูต้องเอาตัวเข้าแลกอย่างเดียว ถ้าไม่ทำแบบนี้กูต้องเสียพี่นัทให้ไอ้น้ำแน่ๆ”
“มึงรู้ตัวไหมว่าตอนนี้ความคิดมึงมันบ้ามาก!” เก๋โอบกอดเพื่อนเต็มสองแขน “ไอ้อรมึงฟังกูดีๆ นะ!!! พี่นัทไม่ใช่ของมึงั้แ่วันแรกแล้วพี่นัทเลือกไอ้น้ำ มึงต้องจำไว้ มึงควรจะใช้ชีวิตรวยๆ สวยๆ นะโว้ยไม่ใช่มานั่งเป็ผีเฝ้าผับแบบนี้ แต่กูรู้ว่าพี่นัทก็ใจร้ายกับมึงจริงๆ...5 ปีแล้วนะมึง”
“5 ปีที่ผ่านมา...พี่นัทไม่เคยรับนัดกูไม่เคยไปกินข้าวกับกูสักครั้ง” อรพูดตัดพ้อพลางส่ายหน้าน้ำตาไหลพราก “กูอยากให้พี่นัทหันมามองกูบ้างทำไมไม่ให้โอกาสกูเลย แต่ดูไอ้น้ำสิ...ได้ทุกอย่าง”
ทันใดนั้นอรก็คว้าแก้วเหล้าขึ้นมาแล้วกระดกสองแก้วรวดแบบเพียวๆ ก่อนจะสำลักและอ้วกออกมาอย่างหนักจนเก๋ต้องรีบประคองเพื่อนไว้พยายามลูบหลังด้วยความห่วงใย “มึงพอได้แล้ว!มึงจะทำร้ายตัวเองไปถึงไหน!”
“มึงรู้ไหม! วันที่กูรู้ว่าคุณพ่อขจรไปขอไอ้น้ำ กูเสียใจจนใจจะขาด”อรพูดไม่ทันจบ ก็ยกขวดเหล้าขึ้นมากระดกอีกครั้งราวกับคนเสียสติ“ใจกูแตกสลายหมดแล้ว กูอยากตาย!”
“มึงต้องหยุด!” เก๋ตะคอกเสียงดังลั่น “มึงพิสูจน์มา 5 ปีแล้วว่ามึงรักพี่นัทจริง แต่มึงต้องยอมรับว่า...มึงแพ้แล้วแต่มึงต้องมีชีวิตเดินหน้าต่อไป!!! มึงเพิ่ง 21 เองนะอร มึงยังมีผู้ชายอีกตั้งเยอะให้เลือก เชื่อกูสิ!!!”
เก๋พยายามดึงสติเพื่อนด้วยคำพูดสุดท้าย“เอางี้!! มึงโดดเรียนไปญี่ปุ่นกับกูสัก 4-5 วันดีกว่าอ่ะ ไปหาที่สงบๆ ให้หายบ้าก่อน กลับมาดูแลตัวเองเลิกกินเหล้าและลองเปิดใจให้คนอื่นบ้าง มึงต้องจำไว้ว่ามึงสวยและรวยมาก! มึงเงยหน้าขึ้นไปดูพวกVVIPบนชั้น 2 นั่นสิ รวยอาจจะแพ้พี่นัทแต่หล่อๆ ทั้งนั้นนะมึง โอเคไหมเพื่อน?”
ท่ามกลางเสียงเพลงที่ยังคงดังต่อเนื่องอรไม่ได้ตอบอะไรทำได้เพียงแค่ซบหน้าลงกับโต๊ะปล่อยให้ความมืดมิดและความเงียบงันในใจเข้าปกคลุมอีกครั้ง...
5K
