วิญญาณของเจ้าภูแสนสำรวจดูชุดที่จะใช้เดินแบบบนเวทีก่อนจะถามชัยยันตร์
“เป็นชุดเหนือแบบโบราณเหรอ..?”ชัยยันตร์ค้อมศีรษะแทนคำตอบ องครักษ์หนุ่มไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังคุยอยู่กับวิญญาณเจ้านายเก่าตนเองวิญญาณของเจ้าภูแสนเดินเข้าไปจับชุดพลิกไปมาก่อนจะส่ายหน้าในรสนิยมที่ไม่เคยจะได้เรื่องได้ราวของปราถะ...
“เอาชุดมา เดี๋ยวข้าจัดการเองเจ้าออกไปได้แล้ว” ชัยยันตร์ค้อมศีรษะอีกครั้งก่อนเดินออกไปดูเหมือนว่าชัยยันตร์จะไม่ได้ออกความเห็นหรือพูดอะไรนอกจากเป็นผู้ตามที่ดีวิญญาณของเจ้าภูแสนจัดแจงตัวเองและเครื่องแต่งกายเสร็จเรียบร้อยก็ออกมายืนดูผลงานตัวเองหน้ากระจกจากนั้นก็พาตัวเองลงไปนอนบนที่นอนดังเดิม เมื่อจิตของปราถะนาคราชเริ่มตื่น วิญญาณของเจ้าภูแสนซึ่งเป็นเพียงวิญญาณเร่ร่อนมิได้มีจิตครองขันธ์ดังเดิมก็สลายออกจากร่างตัวเองไปอย่างรวดเร็ว
ในที่สุดก็มาถึงค่ำคืนของวันงานที่หลายคนรอคอย ทุกคนที่มาร่วมงานต่างแต่งตัวเข้างานกันสุดฤทธิ์บางคนแต่งชุดเข้ายุคเข้าสมัย ส่วนบางคนก็แต่งกายแบบชุดไทยโบราณแบบจัดเต็ม แต่ส่วนมากจะเน้นหนักไปทางชุดไทยภาคเหนือแต่ละนางแต่ละนายคือจัดหนักจัดเต็มกัน บางคนก็แทบจะหามเสลี่ยงมาด้วยกระมัง สาวๆหลายคนกรีดกรายเข้างานราวกับนางหงส์ บางคนก็ยังไม่เข้างานเพราะรออ่อย เอ้ย..รอต้อนรับเจ้าภูแสนอยู่หน้างาน
ข่าวการมาร่วมงานของเจ้าภูแสนดูเหมือนจะแพร่กระจายออกไปในวงสังคมอย่างรวดเร็วสื่อหลายสำนักต่างพากันกระพือข่าวว่าอาจจะมีคู่รักคู่ใหม่ของวงการเกิดขึ้นก็ได้เพราะเจ้าภูแสนเคยตอบรับการมาร่วมงานของใครง่ายๆเสียที่ไหน
ส่วนมากงานที่เจ้าภูแสนเข้าร่วมก็จะเป็นงานประมูลของเก่าที่มีมูลค่ามหาศาลมากกว่าแต่ครั้งนี้เป็นงานเดินแบบการกุศลของคุณหนูไอรดา ไฮโซสาวสวยผู้เพียบพร้อมทุกสิ่ง เจ้าภูแสนกลับตอบรับพร้อมกับตอบรับการขึ้นเป็นนายแบบของงานให้อีกด้วยมันชักจะมีกลิ่นแปลกๆ เสียแล้วสิ และไม่เพียงแต่สาวๆเท่านั้นที่นวยนาดรอชมรูปอันแสนงามราวเทพสลักของเจ้าภูแสน แต่หนุ่มๆหลายคนในงานก็เตร็ดเตร่อยู่บริเวณหน้างานเพื่อรอชมความงดงามราวนางอัปสรของอลินตาหาใช่ไอราดาเจ้าของงานไม่!
รถหลายต่อหลายคันเคลื่อนเข้ามาจอดหน้างานสื่อมวลชนแชะภาพกันแทบจะนิ้วล็อก จนกระทั่งรถเก๋งสีขาวมุกคันหนึ่งเคลื่อนเข้ามาจอดทุกคนลุ้นว่าจะเป็นใคร คนขับรถวิ่งอ้อมมาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารด้านหลังออกก็พบเรียวขาขาวนวล เจ้าของขาเรียวขาวเดินลงมาจากรถลงมายืนตระหง่าน นาคทิพย์..!
นาคทิพย์ยืนเด่นกลางทางเดินซึ่งมีพรมสีแดงปูลาดเข้าสู่ตัวโรงแรมนาคทิพย์อยู่ในชุดไทยภาคเหนือสีเขียวอ่อนทั้งชุด หญิงสาวปล่อยผมยาวสยายกรุยกราย แต่หลายคนกลับมองว่านางแต่งตัวดร็อปกว่าทุกครั้งที่เคยออกงานมานาคทิพย์ปรายตามองหาคนรู้จัก และเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น หนูนาคทิพย์ป้าอยู่ทางนี้จ้า.. เสียงดูสูงอายุและคุ้นหูนี้ นาคทิพย์เดาได้ทันทีว่า คุณพิศเพลินพิศสมัยเป็นแน่ก็งานระดับนี้ คุณเธอจะพลาดได้อย่างไรกันแต่ก็ยังดีเสียกว่าไม่มีคนรู้จักก็แล้วกัน
นาคทิพย์หันไปยิ้มแห้งแล้งให้กับคุณพิศเพลินพิศสมัยซึ่งมาพร้อมกับหนุ่มพิศพิเชษศักดิ์บุตรชายของคุณหญิงพิศพิเชษศักดิ์ส่งสายตากรุ้มกริ่มให้นาคทิพย์ นาคทิพย์แอบเบ้หน้าชวนอ้วกเธอมิได้พิศวาสอีตานี่เลยแม้แต่น้อย งานการไม่ทำอาศัยบารมีของแม่ตัวเองโชว์ความมั่งมีไปวันๆขณะที่สื่อมวลชนกำลังถ่ายรูปนาคทิพย์กันพรึ่บอยู่นั้น
รถยนต์หรูสีดำเงาวับคันงามของเจ้าภูแสนก็เคลื่อนเข้ามาจอดหน้าโรงแรมทุกคนหันไปโฟกัสที่รถคันนั้นทันทีและทันใดนั้นคุณหนูไอรดาก็ถลาออกมาจากด้านในโรงแรมประหนึ่งว่าเธอเฝ้ารอการมาของเจ้าภูแสนอยู่นานแล้วนาคทิพย์หันไปเห็นไอรดาก็แสดงสีหน้าหน้าไม่ปลื้มออกอาการเขม่นกันตั้งแต่แรกเห็นไอรดาเริ่ดเชิดและแฝงไปด้วยความยโสโอหังเต็มพิกัด และดูเหมือนทุกคนจะมีจุดโฟกัสจุดเดียวกันนั่นคือเจ้าของรถหรูที่เพิ่งเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าโรงแรมเมื่อสักครู่
เจ้าภูแสนก้าวลงมาจากรถร่างสูงเด่นสง่าผ่าเผย สมส่วนแห่งบุรุษ ดวงตาคบกริบเปล่งประกายใบหน้ารับกับทรงผมที่ถูกจัดทรงมาอย่างดีราวกับเสกสรรด้วยเทวดาผู้มีฤทธิ์ รวมถึงคิ้วดกดำเข้มรับกับดวงตาส่งผลให้ใบหน้าคมคายและมีเสน่ห์น่ามองหลายคนในงานเอ่ยปากชมด้วยความปลาบปลื้ม คนอะไรหล่อเวอร์วังจริงๆ
สื่อมวลชนรัวชัตเตอร์กันกระหน่ำเจ้าภูแสนยืนหน้านิ่งค้อมศีรษะให้กับคุณพิศเพลินพิศมัยเล็กน้อยในฐานะที่อายุเยอะกว่าตนแต่อีตาพิศพิเชษศักดิ์คือออร่าวูบลงไปอย่างรวดเร็ว เจ้าภูแสนมาในชุดสูทสีดำสนิทสวมทับเสื้อเชิ๊ตด้านในสีเทาเจ้าตัวยังไม่ได้แต่งชุดเหนือโบราณเพราะจะแต่งตอนขึ้นเวทีอีกครั้งในขณะที่สายตาทุกคนจับจ้องมาที่เจ้าภูแสน แต่สายตาเจ้าภูแสนกลับแลเลยเข้าไปในบริเวณงานคล้ายกำลังมองหาใครบางคนนาคทิพย์เห็นก็ยิ้มดีใจเดินเข้ามาจะควงแขนเจ้าภูแสนแต่แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นขัดจังหวะ
“ยินดีต้อนรับเจ้าภูแสนสู่ไอรดาแอนด์ไอดินของเราค่ะ..”เสียงหวานจ๋อยของไอรดาฟาดมาแต่ไกลนาคทิพย์ง้างแขนเก้อ ไอรดามาในชุดราตรีเกาะอกสีทองอร่ามตาชุดเข้ารูปเน้นสัดส่วน แม้จะเป็นชุดยาว แต่แหวกข้างเกือบถึงไหนๆ เป็นผ้าลูกไม้ทั้งชุดสั่งตัดจากห้องเสื้อชื่อดัง
เจ้าภูแสนหันไปทางไอรดาเมื่อเห็นหญิงสาวเต็มตา ชายหนุ่มมีอาการผงะเล็กๆ แต่รีบเก็บอาการไอรดามองนาคทิพย์ด้วยสายตาที่คิดว่าตัวเองเหนือกว่านาคทิพย์มองไอรดาอย่างไม่ค่อยพอใจที่มาขัดจังหวะด้านหลังไอรดาตามมาด้วยไอดินผู้เป็นพี่ชายของเธอ
ไอดินมองนาคทิพย์ด้วยแววตาหยาดเยิ้มก็แน่ล่ะนาคทิพย์สวยไม่เบาสำหรับงานในค่ำคืนนี้และแม้ไอดินจะเห็นว่านาคทิพย์สวย แต่มันไม่เสียดแทงเข้าไปในใจแบบโดนใจอย่างแรงอะไรประมาณนั้นมันยังไม่จึ้ง สวยแต่ไร้เสน่ห์เห็นจะมีแต่พิศพิเชษศักดิ์ล่ะกระมังที่ประทับใจนาคทิพย์แม้นาคทิพย์จะรู้ว่าไอดินมองเธออยู่ แต่หญิงสาวก็ทำเป็นไม่สนใจไอดินเลยแม้แต่น้อยเพราะนาคทิพย์โฟกัสแต่เจ้าภูแสนคนเดียว ไอรดาเดินเข้ามาใกล้ปราถะนาคราชในร่างเจ้าภูแสนเอ่ยทักตามมารยาท
“สวัสดีครับคุณไอรดางานวันนี้จัดออกมาสวยจริงๆ สมแล้วที่ขึ้นเป็นผู้บริหารตั้งแต่อายุยังน้อย” ไอรดายิ้มทำเป็นเขินอายคิดว่าชายหนุ่มแอบชมเธอโดยแสร้งชมผลการจัดงานสื่อมวลชนทุกแขนงยังรัวภาพไม่หยุดหย่อน ราวกับว่างานนี้ตกแต่งประดับด้วยแสงไฟจากกล้องถ่ายรูป
“งานสวย แล้วรดาล่ะคะ สวยพอจะเหมาะสมกับเจ้าหรือเปล่า?” ไอรดาจีบปากถามสวนกลับทันควัน ปราถะยิ้มบางๆ พลางมองอีกฝ่ายประเมินสายตาสำรวจไอรดานิ่งๆ ไม่ตอบคำถามนอกจากรอยยิ้มมิตรภาพที่ไอรดามองยังแอบเก้อ ทางด้านไอดินก็มองสำรวจเจ้าภูแสนเงียบๆตามประสาพี่ชายที่แสนดีของน้องสาวแต่ไอดินก็รู้ดีว่าถ้าไอรดาต้องการจะได้ใครเธอก็ต้องได้ใครห้ามก็คงไม่ฟัง แต่ครั้งนี้สายตาของไอรดาดูจะดีกว่าทุกครั้งเพราะเจ้าภูแสนเหมาะกับไอรดาทุกทางทั้งรูปร่างหน้าตาและฐานะ
“เข้าไปในงานกันดีกว่านะคะเจ้า” ไอรดาทำท่าจะเข้าไปควงแขนเจ้าภูแสนแต่เจ้าภูแสนรู้ทัน แสร้งเบี่ยงตัวหลบไปด้านหลังหญิงสาวคล้ายกับเชิญให้เจ้าของงานเดินนำก่อนตามมารยาทของสุภาพบุรุษที่ดีทำให้ไอรดาพลาด แต่พลาดด้วยกิริยาที่ดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจของเจ้าภูแสน จึงทำให้ไม่ดูน่าเกลียดและไอรดาก็ไม่ได้เสียหน้าอะไร
แต่ไอรดาก็ไม่พอใจอยู่ดีเจ้าภูแสนเริ่มกวาดสายตามองหาใครบางคนอย่างจริงจังและแล้วสายตาก็หยุดโฟกัสที่รถยนต์สีดำหรูคันหนึ่งซึ่งกำลังเลี้ยวเข้ามาภายในบริเวณด้านหน้าโรงแรมซึ่งรถยนต์คันนั้นเจ้าภูแสนจำได้ดี มาแล้วเหรอยัยตัวดี เจ้าภูแสนดูอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างชัดเจนไอรดาสังเกตท่าทีของเจ้าภูแสนก่อนจะหันมองไปตามสายตาที่เจ้าภูแสนมองอยู่รถยนต์ของใคร? ไอดินเองก็มองไปยังรถยนต์ที่เพิ่งขับเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าโรงแรมเช่นกัน...