ตัวละคร ศิลา ระดับ 0
อายุ 22ปี พลังโจมตี20 หน่วย พลังป้องกัน10 หน่วย
ทำการลงทะเบียนเสร็จสิ้นคุณ้าเริ่มเกมเลยหรือไม่ค่ะ
เสียงของระบบดังขึ้นในหัวของชายหนุ่มนามศิลาที่กำลังยืนมึนๆเป็เสียงแจ้งเตือนการลงทะเบียนตัวละครของผู้เล่นที่เสร็จสิ้น
“เริ่มเลยครับ”
เสียงตอบกลับของศิลาดังขึ้นทันทีที่ระบบกล่าวจบ
ระบบจะทำการส่งท่านไปยัง NPC แนะนำสิ่งต่างๆในโลกของ Demonlord online
เมื่อสิ้นเสียงจากระบบรอบกายของศิลาก็หมุนวนเกิดเป็ภาพแสงสีขาว วินาทีต่อมาปรากฎร่างของหญิงสาวโฉมงามผมยาวสรวยสีเงินวาวดวงตาดำกลมโตดุจทับทิมรูปร่างอ้อนแอ้นอรชรชวนหลงไหล
ศิลาหลับตาวูบหนึ่งปรับอารมณ์ไม่ให้หลงไหลไปกับความงามของหญิงสาวเบื้องหน้าเพราะเขารู้ดีว่านี่คือ NPCของระบบถึงแม้จะใช้คนจริงๆก็ตาม
“ต่อไปเราจะอธิบายเกี่ยวกับโลกของ Demonlord ให้เ้าฟังเอง”
หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับน้ำเสียงที่นุ่มนวลและอ่อนหวานพร้อมกับอธิบายสิ่งต่างๆไปพราง หากทว่ามันกลับไม่เข้าหูของศิลาแม้แต่น้อยต้องบอกว่าเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาเสียมากกว่า
เขาจ้องมองริมฝีปากที่แสนจะนุ่มนวลของหญิงสาวพร้อมรูปร่างอันสมส่วนอย่างเหม่อลอย
พนักงานNPCั์ตาฉายแววลึกล้ำวูบหนึ่งเมื่อสังเกตุเห็นท่าทีของศิลาก่อนจะเอ่ยอะไรบ่างอย่างขึ้น
“คุณศิลายืนยันที่จะไม่รับของใดๆใช่ไหมค่ะ”
หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับลอยยิ้มแสนเ้าเล่ห์ ความจริงเธอควรพูดยืนยันที่จะรับของแต่ด้วยท่าทางของศิลาทำเอาหญิงสาวนึกอยากแกล้งเสียมิได้จึงเอ่ยเช่นนั้นออกไป
“คร้าบบบบ! เห่ยเดี๋ยวครับ ไม่ใช่รับรับรับรับ”
ศิลาเอ่ยขึ้นอย่างร้อนรนเมื่อเรียกสติกลับมาได้พร้อมกับโบกไม้โบกมือยกใหญ่
“โอเคค่ะ คุณศิลายืนยันไม่รับไอเท็มขอให้โชคดีนะค่ะ”
หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมลอยยิ้มที่มุมปากอย่างสมใจก่อนโบกมือให้ศิลาก่อนที่แสงสีขาวสว่างวูบจะพาร่างของศิลามายังเมืองเริ่มต้น
พริบตาต่อมาแสงสว่างวูบดับลงพร้อมกับร่างของศิลาในชุดขงจื๊อสีแดงดำยาวรัดรูปบรรยากาศภายในเมืองคล้ายกับประเทศจีนย้อนยุคสิ่งปลูกสร้างมากมายรายล้อมแสงแดดแรงกล้าพร้อมกับผู้เล่นมากมายเดินไปมาขวักไขว่
NPCมากหน้าหลายตากำลังให้คำอธิบายผู้เล่นมือใหม่บ่างก็กำลังมอบภารกิจ
ศิลาเรียกไอเท็มบล็อกออกมาดูก็พบว่าไม่มีสิ่งของใดๆสักชิ้นแม้แต่เงินเพียงหนึ่งโลกด์เขาก็ยังไม่มีเรียกได้ว่าเป็การเริ่มต้นจากศูนย์อย่างแท้จริง
“เหออ!! เอาวะไอ้ศิ ลองสักตั้ง”
ศิลาทอดถอนใจก่อนจะเดินมุ่งหน้าออกไปยังประตูเมืองบานตระหง่า
เมื่อศิลาโผล่พ้นประตูเมืองสายลมหนาวเย็นพัดผ่านเผยให้เห็นทุ่งโล้งกว้างหญ้าเขียวขจีสลับกับเนินดินสูงชันสีน้ำตาลสุดสายตา พร้อมมอนสเตอร์กระต่าย หมาป่าและเสือดาว ที่ผู้เล่นมากมายต่างรุมล้อมเก็บเลเวล
อย่างเอาจริงเอาจังเสียงต่อสู้เสียงคมดาบดังถี่ยิบ
หื่ออออ!!.....
ศิลาเหลือบไปเห็นเด็กชายวัยราวๆหกขวบกำลังนั่งร้องไห้ในมือถือดาบระดับหนึ่งที่แจกให้กับผู้เล่นทุกคน
ศิลาจึงค่อยๆเดินเข้าไปหาเด็กชาย
อย่างช้าๆก่อนจะนั่งลงพร้อมกับเอ่ยถาม
“อ่าวไอ้หนูร้องไห้ทำไมไหนบอกพี่สิ”
ศิลาเอามือรูบหัวเด็กชายอย่างอ่อนโยนทำให้เด็กชายค่อยๆเอาสองมือเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบสองแก้มก่อนจะเอ่ยตอบด้วยเสียงสะอื่นงัก
“ผม..ผม..ผม..หาพี่ชายยยไม่เจอ”
เมื่อได้ยินเด็กชายกล่าวศิลาถึงเข้าใจที่แท้เด็กน้อยตรงหน้าเขามาเล่นกับพี่ชายและพัดพลงกันไม่ใช่เื่แปลกเพราะเมืองเริ่มต้นมีขนาดใหญ่ราวๆประเทศหนึ่งก็ว่าได้แถมผู้เล่นยังมากมายแน่นยังฝูงมด
“มาเดี๋ยวพี่ช่วย”
เมฆาลูบหัวเด็กน้อยอย่างอ่อนโยนทำเอาเด็กชายหยุดร้องพร้อมกับจ้องมองเขา
ศิลายื่นมือไปทำท่าจะคล้ายจูงมือเด็กน้อยแต่มือของเขากลับแปรเปลี่ยนคว้าจับดาบของแจกในมือของเด็กน้อยก่อนจะโฉบกระชากวูบพร้อมกับสองเท้าที่ซอยยิกอย่างถี่ๆวิ่งแนบหายลับอย่างไม่คิดชีวิต
“ไปล่ะจ้าาาาา!!....
ทิ้งเด็กน้อยยืนตาแป๋วจ้องมองอย่างสงสัยก่อนจะรู้ตัวว่าถูกขโมยดาบจากนั้นก็ยืนร้องไห้ส่งเสียงร้องดังระงมจนผู้เล่นบริเวณนั้นหันมามองเป็ตาเดียวแต่กลับพบเพียงเด็กน้อยไร้วี่แววของศิลา
ศิลาหายวับราวปีศาจวิ่งหน้าตั้งเข้าป่าลึกทางขวาของเมืองอย่างรวดเร็ว
เรียกได้ว่าสกิลฉกชิงวิ่งราวของศิลาอยู่ในขั้นระดับพระเ้าก็ว่าได้
แฮก...แฮก...
ศิลาหยุดวิ่งพร้อมกับท่าทางเหนื่อยหอบเนื่องจากค่าสถานะต่างๆของเขายังอยู่ระดับศูนย์
“โทษทีว่ะไอ้หนูถือสะว่าฟาดเคราะห์ของเองไปก็แล้วกัน”
ศิลาพึมพัมกับตัวเองก่อนหน้านี้เขาอ่านคู่มือมาคร่าวๆ อาวุธที่ระบบแจกตอนเริ่มต้นนั้นสามารถพังได้ทำให้ผู้เล่นไม่สามารถตั้งระบบเป็เ้าของหรือเรียกกลับไอเท็มบล็อกได้
และเมื่อได้ดาบมาแล้วศิลาย่อมสู้กับสัตว์อสูรได้ เขามองไปรอบกายพบแต่ต้นไม้ขนาดใหญ่สูงชั้นสูงเฉียดฟ้าสีเขียวขจี บางต้นก็สีส้มสีเหลืองแตกต่างสลับกันไปภายในป่าเงียบสงบแม้เสียงลมไหวยังไม่มีให้ได้ยินรางกับมันคือป่ารกล้าง
สองเท้าของศิลาค่อยๆเดินเยื้องย่างสำรวจป่าอย่างสบายใจก่อนที่เขาจะพบเข้ากับหมูป่าตัวสีน้ำตาลเข้มที่ระดับไม่ได้มากมายอะไรสามารถพบเจอพวกมันได้ทั่วไปตามรอบนอกของเมืองเริ่มต้น
ฉึก...
ดาบในมือขวาของศิลาแทงใส่ร่างของหมูป่าเข้าอย่างจังจากนั้นเสียงระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา
“ผู้เล่น ศิลา ปฏิบัติตามเงื่อนไขลุล่วงได้รับสกิลการใช้ดาบ เวเวล1
ผู้เล่น ศิลา ได้สังหารหมู่ป่าได้รับค่าประสบการณ์600หน่วย
ผู้เล่น ศิลา บรรลุเงื่อนไข เลเวลเพิ่มขึ้นเป็ ระดับ1
เสียงจากระบบใส่ดังขึ้นในหัวทำเอาศิลาอดนึกถึงแม่นางNPC ตัวแสบเสียไม่ได้
จากนั้นศิลาก็ปรายสายตาไปมองยังร่างของหมูป่าที่ค่อยๆหายเป็ละอองแสงสีทองพร้อมกับบนพื้นปรากฎเหรียญทอง 1 เหรียญ ทำเอาศิลาอดยิ้มไม่ได้เขารีบตรงดิ่งเข้าไปเก็บทันที
จากนั้นภายในป่าเงียบสงบทอดยาวสุดสายตาศิลาไล่สังหารหมูป่าตัวแล้วตัวเล่าจนเวลาร้วงเลยผ่านไปราวเจ็ดชั่วโมงจนในที่สุดเขาก็เริ่มหมดแรงพร้อมกับได้ไอเท็มครบเซตทั้งชุดร้องเท้าถึงแม้จะระดับต่ำแต่ด้วยความที่เขาไม่มีเงินมากพอจะไปซื้อจากพ่อค้าแม่ขายเท่านี้ก็ถือว่าบุญมากแล้ว
ศิลาค่อยๆเดินไปยังริมแม่พร้อมกับก้มลงดื่มดับกระหายก่อนจะนั้งเอนตัวพิงต้นไม้ใหญ่พรางเรียกไอเท็มบล็อกออกมาสำรวจนอกจากจะได้ชุดมาแล้วเขายังได้เหรียญทองมาอีกสามสิบเหรียญ พร้อมกับไอเท็มขยะมากมายก่อนที่เสียงจากระบบจะแจ้งเตือนเขาอีกครั้ง
“เนื่องจากผู้เล่นศิลา ได้สังหารหมูป่าจำนวนมากทำให้เกิดความแค้นของหมูป่า าาหมูป่าถือกำเนิด”
“าาหมูป่าระดับ30 ปรากฎตัว”
เสียงหวานใสจากระบบดังขึ้นพร้อมกับศิลาที่ตาเบิกกว้างอย่างตาลีตาเหลือก
“เห่ยยย...เกมบ้านไหนมีความโกรธสัตว์อสูรด้วยวะ”
ศิลาตวาดลั่นพร้อมกับเตรียมตั้งท่าวิ่งหางจุกตูด
ภายในห้องมืดสนิทมีดวงตาสุกสระกราวใส่แจ๋วรอบกายรายล้อมไปด้วยหน้าจอคอมพิวเตอร์กำลังนั่งอมยิ้มล่าออกมาบนแก้มอย่างสมใจพร้อมกับในจอปรากฎภาพของศิลาที่กำลังเผชิญหน้ากับาาหมูป่า
“าาหมูป่าทมิฬระดับ30 ถือกำเนิด ผู้เล่นที่ถูกฆ่าตายจะรอเกิดเป็เวลา20 ชั่วโมง”
สิ้นเสียงใส่จากระบบใบหน้าของศิลาก็ซีดเผือดเม็ดเหงือไหลอาบทั่วหน้าใครจะไปคิดว่ากับอีแค่การไล่ยำหมูป่าอย่างสนุกมือของเขาจะนำพาความซวยมาเยือนขนาดนี้
ซึ่งศิลานั้นอ่านคู่มือไม่จบ ภายในคู่มือได้เขียนบอกเตือนไว้ว่าหากผู้เล่นสังหารสัตว์อสูรในป่าเมืองเริ่มต้นจำนวนมากติดต่อกันเป็เวลานานระบบความโกรธแค้นจะทำงานและจะทำให้ถือกำเนิดสัตว์อสูรระดับาาของอสูรเผ่านั้นที่ผู้เล่นได้สังหาร และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมภายในป่ารอบกายเขากลับไร้ซึ่งผู้เล่นมีเพียงเขาคนเดียวทั้งที่ภายในป่าเป็ศูนย์รวมของสัตว์อสูรแท้ๆ
ไม่ทันไรปรากฎออร่าสีดำทมิฬรายล้อมหมุนรวมก่อเกิดเป็ร่างของาาหมูป่าตัวสีดำทมึนส่วมชุดเกราะสีเงินวาววับตัดกับสีผิวสองข้ายืนตระหง่าคล้ายคน ร่างสูงถึงสามเมตรในมือดาบนรจิคล้ายมีดหั่นหมูขนาดใหญ่ยาวเมตรกว่าสะท้อนแสงความคมวิบวับไปมาดวงตาเข้มแดงฉานราวสีเืเพียงแค่จ้องมองก็ทำให้รู้สึกหวั่นเกรง
ร่างของาาหมู่ป่าเหยีบลงสู่พื้นดิน
ทันใดนั้นพื้นดินถึงกับสั่นไหวเลือนลั่นอย่างวิปโยคออร่าสีดำที่ลอยปกคลุมร่าง แผ่กระจายไปทั่วบริเวณต้นไม้น้อยใหญ่ต่างอับเฉายืนตายซากแรงคลุกครามจิตสังหารอันคลุกกลุ่นสภาวะจิตอันเข้มข้นเข้ากดดันศิลาจนเขาแทบหายใจไม่ออก
ขาทั้งสองของศิลาสั่นเพลาด้วยความกลัว ซึ่งมันไม่ใช่เื่แปลกผู้เล่นเริ่มต้นอย่างเขาระดับพึ่งจะถึง4มามาทๆมีหรือจะเอาอะไรไปสู้กับสัตว์อสูรระดับ30
ความซวยของศิลายังไม่หมดเพียงเท่านี้ราวกลับถูกแกลง หรือระบบของเกมมันบัดซบเสียงจากระบบเเจ้งเตือนเขาอีกครั้ง
“าาหมูป่าทมิฬ ได้รับการวิวัฒนาการ
“าาอสูรหมูป่าเพลิงดำ ระดับ90 ถือกำเนิด ผู้เล่นที่ถูกฆ่ารอเวลาเกิด56 ชั่วโมง”
“โอ๋!! แม่เ้า....”
ศิลาพูดขึ้นพร้อมสีหน้าปั้นยากถึงขีดสุด
ด้วยสัญญาชาตญาณของสิ่งมีชีวิตเมื่อความตายอยู่เบื้องหน้าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่เหนือกว่าเมื่อเผชิญกับความหวาดกลัวถึงขีดสุดภายในจิตใจในสมองจะกู้ร้องก้องกังวาลว่าให้หนี
แต่มันไม่ใช่กับศิลาเขาเลือกที่จะประจันหน้าด้วยดาบของแจกที่ขโมยเด็กน้อยที่ยืนร้องไห้มาอย่างกล้าหาญ
มือขวากระชับดาบแน่นดวงตาฉายแววมุ่งมั่นถึงขีดสุด
าาหมูป่าชักดาบยาวใหญ่ยักรูปร่างแปลกประหลาดโค้งออร่าสีดำวนขนลุกหมุนวนรอบตัวดาบวินาทีต่อมามันพลันฟันส่งคลื่นแหลมคมสีดำใส่ศิลาอย่างซึ่งหน้าด้วยความเร็วถึงขีดสุด
วูบ.....
รังสีดาบพุ่งเข้าหาศิลาในระยะสิบวาถากถางทางราบเป็หน้ากอง
ศิลารีบดีดเท้าปราดทะยานตัวหลบออกด้านซ้ายอย่างสุดตัวหลบรังสีแหลมคมแบบเฉียดฉิว ศิลาหันไปมองทิศทางที่รังสีแหลมคมสีดำพุ่งเข้าชนรังสีคมดาบชนเข้ากับหน้าผาสูงร้อยเมตรใหญ่ตระหง่าวินาทีต่อมารังสีคลื่นพลังสีดำพลันดูดกลืนหน้าผาหายไปทั้งลูกพร้อมกับต้นไม้ใบหญ้าราวกับหลุมดำไม่เพียงแค่หน้าผารวมถึงตลอดเส้นทางที่มันพุ่งผ่านล้วนถูกคลื่นสีดำกลืนหายในพริบตา
ภาพเบื้องหน้าทำเอาศิลาเกิดขนลุกเม็ดเหงือยิ่งไหลออกมามากกว่าเดิมถึงเขาอยากคิดหนีก็คงไม่ทันเพราะดูท่าหมูป่าตรงหน้าเขาคงไม่ใช่หมูป่าติดถ้ำที่ออกไปไหนไม่ได้แน่นอนมันต้องตามล่าเขาอย่างไม่ต้องสงสัย
และในเมื่อหนีไม่ได้เขาจึงต้องสู้ ไม่ว่าจะเป็คนสัตว์สิ่งมีชีวิตหน้าไหนล้วนแล้วแต่ทำทุกวิถีทางเพื่อให้มีชีวิตอยู่รอดเมื่อคิดได้เช่นนั้นอาวุธแสนวิเศษเพียงชิ้นเดียวที่ขโมยมาจากเด็กดาบในมือของศิลาถูกกว้างปาใส่ร่างของาาหมูป่าอย่างไม่รังเล
ปัก.....เคร๊ง....
ดาบของศิลาซัดเข้าร่างของาาหมูป่าเข้าเต็มลักแต่เหมือนเอาหนังยางดีดหลังช้างซึ่งมันไม่ระคลายผิวแม้แต่น้อย พร้อมกับดาบที่ลอยหมุนควงกลับตกลงสู่พื้นใกล้ๆตัวของศิลา ราตรีกาลเยื้อนย่างมาเยือนอย่างเงียบงันแสงจันทราทอทอดผ่านสู่ผืนป่า
การโจมตีของศิลาไร้ผลและเมื่อเป็เช่นนั้นาาหมูป่าถึงกลับแสยะอย่างโเี้วนขนลุก
วูบ.....อ๊าก...
เสี้ยววินาทีร่างของาาหมูป่าหายไปจากสายตาของศิลาพร้อมกับเสียงร้องกระอีกเืของศิลาดังขึ้น ปรากฎร่างของาาหมูป่าเบื้องหน้าราวกับอากาศธาตุเท้าขวาถีบใส่กลางอกของศิลาอย่างจัง ส่งร่างของศิลาลอยละลิ้วกระเด็นไปไกลสามสี่เมตรเืสีแดงสดกระอักออกจากปากอย่างกลั้นไม่ได้
แฟ๊ก......
าาหมูป่าพุ่งทะยานร่างผ่าอากาศส่งเสียงหวีดหวิวคลายเสียงร้องของสัมภเวสีเพียงอึดใจระยะถูกล่นเข้าหาร่างศิลาเพียงสองวาดาบใหญ่ในมือยกเหนือหัวกลางอากาศพร้อมกับร่างของศิลาที่ยังคงลอยเคว้งอย่างไร้การทรงตัว
ศิลาเบิกตากว้างอย่างตลึงก่อนจะฉายแวววูบราวประกายไฟ ดาบในมือาาหมูป่าแปรเปลี่ยนจากการฟันเป็การแทงหมายจะเสียบให้ทะลุร่างของศิลา
วินาทีความเป็ความตายศิลาพลันดีดเท้าถีบใส่ร่างของาาหมูป่าพร้อมกับดาบใหญ่ในมือขวาาาหมูป่าแทงสวนลงใส่ร่างของเขาพอดี ศิลาพลันพลิกตัวกลางอากาศด้วยความเร็วถึงขีดสุดมือซ้ายคว้าจับเข้าที่เขี้ยวยาวแหลมคมของาาหมูป่าก่อนจะเบนเอียงตัวหลบคมดาบแบบฉิวเฉียด
คมดาบผาดผ่านกรีดเสื้อของเขาขาดในระยะเพียงครึ่งเซน ศิลาแววตากลับวาวโรจน์มือซ้ายขวาคว้าจับที่แขนชวาของอสูรหมูป่าก่อนจะดึงแทงส่วนเข้าหาตัวเขาอย่างสุดแรง
และด้วยที่าาหมูป่าแทงคมดาบลงมาอย่างสุดแรงศาลแถมยังลอยกลางอากาศทำให้มันเสียการทรงตัวแรงที่มันใช้แทงใส่ศิลาทำให้ศิลาออกแรงเพียงนิดเดียวดึงดาบแทงเข้าหาตามแรงเหวี่ยงกลับกลายเป็แรงส่งคมดาบแทงเข้าหาตัวหมูป่าอย่างเฉียบคม
ฉึก....
กรร!.....รร
เสียงฉีกกระชากเนื้อดังขึ้นพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของาาหมูป่าดาบใหญ่ั์ที่อาบไปด้วยพลังความมืดแปรเปลี่ยนเป็ฝ่ายแทงใส่ร่างของมันอย่างดุร้าย
ศิลาไม่รอช้าดีดร่างะโโถมกลิ้งลงสู่พื้นสามตลบพร้อมกับร่างของาาหมูป่าที่นอนดิ้นทุรนทุรายอยู่ที่พื้น
ศิลารีบตั้งหลักพุ่งทะยานตัวเขาหาร่างของาาหมูป่าพร้อมดึงดาบั์ที่เสียบร่างของมันออกอย่างรวดเร็วก่อนที่จะแทงซ้ำเข้าไปที่เดิมอย่างจังต่อมาก็ดึงออกแล้วแทงซ้ำแทงซ้ำแล้วดึงออกศิลาแทงใส่อยู่แบบนั้นราวสองนาทีเกิดเสียงร้องโหยหวนเสียงฉึกดังถี่ยิบไม่ขาดสายเสียงจากระบบเเจ้งเตือนดังถี่ยิบ
“ผู้เล่นศิลา บรรลุทักษะเสริมการใช้ดาบ เลื่อนเป็ระดับ 1...2....4....8...10....19...24....30...
“ผู้เล่นศิลา บรรลุทักษะเสริมการใช้เวทย์ เลื่อนเป็ระดับ 1...3...9...13...16...34
“ผู้เล่นศิลา ปฏิบัติบรรลุตามเงือนไขได้รับพลังเวทมนต์ธาตุความมืดระดับ50”
“พลังธาตุความมืด บรรลุ50%”
สิ้นเสียงของระบบพร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้างสุดแค้นเคืองของาาหมูป่าเืแดงฉานไหลนองพื้นราวทะเลเื ทุกครั้งที่ศิลาแทงซ้ำเข้าไปร่างของาาหมูป่าเกรงกระตุกสองขาชี้ตั้งทุรนทุรายแทบขาดใจแต่พลังชีวิตของมันมหาศาลมันจึงต้องรับความทรมานเยี้ยงนั้นราวห้านาที
วินาทีต่อมากลางป่าใหญ่กลับเงียบสงบอีกครั้งพร้อมกับร่างของาาหมูป่าสูญสลายกลายเป็ละอองแสงสีทอง
แฮก...แฮก....
“ไงหร่ะไอ้เวรพ่อไม่จับทำหมูหันก็ดีเท่าไหร่แล้ว”
ศิลาที่นั่งพักด้วยสภาพเหนื่อยหอบเอ่ยขึ้นอย่างมาดมั่นผิดกับตอนแรกลิบลับ
เมื่อหายเหนื่อยศิลาจึงเดินไปเก็บของที่สัตว์อสูรระดับาาดร็อปไว้ให้และเมื่อเห็นไอเท็มศิลาถึงกับเบิกตา
กว้างยิ้มล่าออกมาอย่างดีใจแม้แต่ศิลาก็ไม่คาดคิดว่าการพบเจอเื่ซวยสุดขีดครั้งนี้จะเปลี่ยนเป็ความโชคดีขนาดนี้ทั้งทักษะที่พุ่งขึ้นหวบหาบเรียกได้ว่าเทพทรูก็ไม่ผิด
เพราะระดับของเขามันพุ่งปรีดไปที่เลเวลยี่สิบและเหตุที่มันเพิ่มมากกว่านี้ไม่ได้ศิลาเองก็สงสัยแต่เขาเลือกที่จะไม่เก็บมาคิดเพราะมันขึ้นค่าคำว่ายี่สิบลงท้ายด้วยแม็กส์ แต่ที่หน้าเศร้าใจที่สุดสำหรับศิลาคือดาบที่เขาขโมยมาจากเด็กและหวังจะเอาไปคืนกลับแตกละเอียดไม่มีชิ้นดี
ศิลาเดินไปเก็บไอเท็มมาครบครันและของที่อสูรระดับาาทิ้งไว้ให้เขานั้นได้แก่ เืัล้านปี กับดาบ
คาตานะสีดำสนิทยาวหนึ่งเมตรรูปทรงที่แค่มองดูก็ทำให้ชวนรู้สึกนึกถึงภาพัทั้งลอยยักลอยโค้งบนตัวดาบทั้งน่าเกรงขามถึงขีดสุด นอกจากนี้ยังได้ชุดเกราะักำไลัสีดำแดงกลมกลืนไปกับชุดอย่างลึกล้ำพร้อเหรียญทองอีก3000เหรียญ
34K
