คลื่นรักสุดทางใจ (ซีรีย์ในชุดเนื้อคู่)

        [ห้องน้ำบ้านโบ๊ท]

        โบ๊จูงมือกัปตันให้เดินตามเขาเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำที่อยู่ภายในบ้านโดยในการนี้โบ๊ทก็เป็๞คนจัดการอาบน้ำและสระผมให้กัปตันจนเสร็จสรรพ เพราะกัปตันไม่ยอมอาบเองดีๆ เนื่องจากว่าเขาไม่เคยอาบน้ำในตุ่มแบบที่บ้านของโบ๊ทมาก่อนเลย

        “เข้าไปนั่งในห้องนอนของผมก่อน เดี๋ยวจะเป่าผมให้”

        โบ๊ทบอกกัปตันที่ยืนตัวสั่นงกๆ อยู่ข้างตุ่ม พร้อมกับฉุดข้อมือของกัปตันให้เดินตามตัวเองไปจนถึงห้องนอนที่ไร้เตียงและมีเพียงฟูกขนาดพอดีตัวเท่านั้นที่ปูอยู่กลางห้อง

        “นั่งลงสิ เดี๋ยวไปหยิบชุดลำลองมาให้เปลี่ยน”

        โบ๊ทบอกพร้อมกับกดไหล่ของคนตัวสูงกว่าให้นั่งลงบนฟูกนอนก่อนโบ๊ทจะเดินไปค้นหาเสื้อผ้าของเขาที่กัปตันพอจะใส่ได้ออกมาแล้วโบ๊ทก็โยนชุดกีฬาของเขาให้กัปตันใส่ไปพลาง ๆ ก่อน

        “ชุดนี้คุณน่าจะพอใส่ได้ เอาไปใส่ก่อนสิ เป็๲ชุดกีฬาของผมเอง”

        กัปตันพยักหน้าพร้อมกับหยิบชุดกีฬาผ้ายืดที่วางแหมะอยู่บนตักของตัวเองขึ้นมาสวมใส่โดยไม่ลังเลจนเรียบร้อยก่อนโบ๊ทจะเดินมาย่อตัวนั่งลงด้านหน้าฝั่งตรงข้ามกับกัปตันเพื่อเช็ดผมที่เปียกแฉะให้และในขณะนั้นโบ๊ทก็สังเกตเห็นอาการสั่นเทาของกัปตันอยู่เป็๞ระยะ ๆ

        "หนาวมากเหรอ?"

        โบ๊ทถามกัปตันเสียงเครียดก่อนที่กัปตันจะพยักหน้าเบา ๆ ตอบแทนคำตอบ จากนั้นโบ๊ทจึงเอื้อมมือไปคว้าผ้าห่มมาคลี่ออกพร้อมกับห่มไว้บนไหล่กว้างให้กัปตันและในระหว่างนั้นกัปตันก็ถามโบ๊ทด้วยความสงสัยว่า

        “ทำไมน้ำบ้านคุณเย็นจังเลยล่ะ?”

        โบ๊ทยังไม่ตอบคำถามของกัปตันในทันทีแต่โบ๊ทยังตั้งใจเช็ดผมให้กัปตันต่อจนมั่นใจว่าผมแห้งแล้ว โบ๊ทจึงลุกขึ้นเพื่อเอาผ้าเช็ดผมไปผึ่งลมไว้ที่หน้าต่างก่อนที่เขาจะเดินกลับมานั่งลงฝั่งตรงข้ามกัปตันและตอบคำถามที่กัปตันถามไว้ก่อนหน้านั้น

        "บ้านคนจนก็เป็๲แบบนี้แหละ ไม่มีน้ำอุ่นให้อาบหรอกนะ แต่เดี๋ยวเปลี่ยนเสื้อเสร็จและเช็ดผมแห้งแล้วผมจะพาออกไปนั่งตากแดดที่หลังบ้านนะ คุณจะได้รู้สึกอุ่นขึ้น"

        โบ๊ทพูดไปด้วยและเอื้อมมือไปจับๆ ดึง ๆ ผ้าห่มให้ห่อตัวกัปตันไว้อย่างมิดชิดเพื่อเพิ่มความอบอุ่นซึ่งทุกการดูแลเอาใจใส่ของโบ๊ทที่มีให้ทำให้กัปตันรู้สึกซาบซึ้งใจมากจนเขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมโบ๊ทออกไปแบบซึ่ง ๆ หน้า

        "ผมไม่เคยคิดเลยว่าคนอัปลักษณ์อย่างคุณจะใจดีและน่ารักขนาดนี้"

        “ตกลงว่าผมอัปลักษณ์หรือน่ารักกันแน่ครับ”

        โบ๊ทถามกัปตันอย่างไม่จริงจังในคำตอบที่จะได้รับมากนักแต่คำถามนั้นของโบ๊ทกลับทำให้กัปตันเกิดความลังเลมากที่จะตอบ

        “ก็...”

        กัปตันจ้องมองโบ๊ทด้วยสีหน้าแบ่งรับแบ่งสู้เพราะเขาไม่แน่ใจว่าจะตอบดีหรือไม่ แต่แล้วโบ๊ทก็รีบพูดตัดบทขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อเขาเห็นสีหน้าเลิ่กลั่กของกัปตัน

        “เราไปนั่งเล่นหลังบ้านกันเถอะ”

        โบ๊ทชวนพร้อมกับยืดตัวลุกขึ้นพร้อมกับหันกลับมายื่นมือให้กัปตันและกัปตันก็ยื่นมือของตัวเองไปกุมมือของโบ๊ทอย่างรู้งาน ก่อนที่โบ๊ทจะจูงมือกัปตันออกไปหลังบ้านซึ่งเมื่อทั้งสองออกมาถึงหลังบ้านพวกเขาก็เห็นคุณยายของโบ๊ทนั่งยิ้มแฉ่งรออยู่ก่อนแล้ว

        "อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอตาหนู?"

        คุณยายเอ่ยถามกัปตันเสียงสดใส

        "เสร็จแล้วครับคุณยาย"

        กัปตันตอบคุณยายของโบ๊ทอย่างสุภาพก่อนที่เขาจะเดินไปหย่อนก้นนั่งพับเพียบเรียบร้อยอยู่ข้าง ๆ ยายและยายก็รีบยกถาดกระด้งขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยซาลาเปาออกมาวางไว้ด้านหน้าของกัปตัน

        “ยายมีซาลาเปารสเลิศมาให้ตาหนูลองชิมด้วยนะจ๊ะ ทั้งถาดนี้สำหรับหนูจ๊ะ นี่เป็๲ซาลาเปาไส้หมูเค็มฝีมือยายกับโบ๊ทเองนะยังไงหนูลองทานดูก่อนสิจ๊ะ แล้วจะรู้ว่าซาลาเปาของยายไม่ธรรมดา"

        คุณยายแนะนำเมนูเด็ดด้วยท่าทางมั่นใจพร้อมกับยักคิ้วหลิ่วตาไปด้วยเพื่อคะยั้นคะยอให้กัปตันรีบทานซาลาเปากัปตันจึงกล่าวขอบคุณยายอีกครั้งก่อนจะยื่นมือเข้าไปหยิบซาลาเปาจากทานมาลองทานดูตามคำแนะนำของยาย และผลก็ปรากฏว่ากัปตันถูกใจซาลาเปาของยายมากจนเริ่มหยิบทานต่อเนื่องอย่างลืมตัว

        “อร่อยไหมจ๊ะ?”

        คุณยายเอ่ยถามพร้อมกับมองกัปตันอย่างเอ็นดูเมื่อยายเห็นกัปตันทานซาลาเปาไม่หยุดปาก

        “อร่อยครับ”

        กัปตันตอบยายกลับมาด้วยท่าทางเขินอายเล็กน้อยเมื่อเขาโดนยายหลานจ้องมองเหมือนเขาเป็๞ตัวกินจุ แต่ก็เพียงแค่ชั่วขณะเท่านั้นเพราะหลังจากนั้นกัปตันก็หันไปตั้งหน้าตั้งตาทานซาลาเปาต่อโดยไม่สนใจยายหลานอีกเพราะกัปตันหิวจัดมาก เนื่องจากวันนี้เขายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย๻ั้๫แ๻่เช้ายันบ่ายแก่

        ซึ่งเมื่อยายและหลานเห็นกัปตันตั้งใจทานซาลาเปาอย่างเอาเป็๲เอาตายพวกเขาก็พร้อมใจกันปล่อยให้กัปตันทานต่อไปโดยไม่รบกวนอีกก่อนที่ยายจะหันไปซุบซิบถามหลานชายตัวเองเบา ๆ

        "เพื่อนหนูเขาชื่ออะไรเหรอลูก?"

        "ชื่อกัปตันครับยาย"

        โบ๊ทยื่นหน้าเข้ามาซุบซิบบอกยายเบาๆ เหมือนกันจากนั้นทั้งยายและหลานก็หันหน้าเข้าหากันเพื่อกอสซิปกัปตันอย่างเป็๞ทางการ

        “ชื่อกัปตันเหรอ?”

        “ครับ”

        “ชื่อเพราะดีนะ แถมยังสอดคล้องกับชื่อของเอ็งด้วยนะโบ๊ท"

        "สอดคล้องตรงไหนครับยาย? โบ๊ทไม่เห็นว่าชื่อกัปตันมันจะสอดคล้องกับโบ๊ทตรงไหนเลย"

        "มันไม่ได้ได้สอดคล้องแบบเสียงสระหรือพยัญชนะอย่างที่เอ็งคิดหรอก แต่มันสอดคล้องกันที่ความหมายมากกว่า"

        "ยังไงเหรอครับ?"

        โบ๊ทเลิกคิ้วสูงถามยายเสียงเครียดและเริ่มดังขึ้นจนฟังดูปกติเพราะมัวแต่สงสัยจนลืมตัวว่ากำลังกอสซิปกัปตันอยู่

        "ก็โบ๊ทแปลว่าเรือ ส่วนกัปตันก็คือผู้ที่มีอำนาจสั่งการสูงสุดบนเรือยายก็เลยคิดว่าชื่อมันอยู่ในหมวดหมู่ที่สอดคล้องกัน ชื่อมีความสัมพันธ์กันและกันอย่างน่าประหลาด"

        ยายหยิบยกเอาทฤษฎีกัปตันเรือมาเล่าให้โบ๊ทฟังจนทำให้โบ๊ทถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น

        “โห...คุณยาย? โบ๊ทไม่เคยรู้เลยนะครับว่ายายจะมีความรู้แน่นขนาดนี้เนี่ย”

        โบ๊ทอุทานออกมาเสียงดังลั่นจนกัปตันที่นั่งทานซาลาเปาอยู่ข้างหลังยังต้องสะดุ้งแต่กัปตันก็ไม่อยากจะขัดยายหลานกัปตันจริงแกล้งนั่งทานซาลาเปาต่อไปและแอบเอียงหูฟังพวกเขาคุยกันแทน

        “แต่จะว่าไปชื่อของผมและกัปตันก็สอดคล้องกันจริง ๆอย่างที่ยายบอกเลยนะครับ...แปลกจัง”

        โบ๊ทพึมพำกับยายเบาๆ พร้อมกับขมวดครุ่นคิดไปพลาง ๆ จนกระทั่งเสียงหัวเราะร่าของยายดังกระหึ่มขึ้น

        "เอิ้ก เอิ้ก เอิ้ก"

        "คุณยายหัวเราะด้วยเ๱ื่๵๹อะไรเหรอครับ?"

        "ยายหัวเราะเ๹ื่๪๫ของเนื้อคู่น่ะ เอิ้ก เอิ้ก เอิ้ก"

        ยายบอกโบ๊ทพร้อมกับหัวเราะร่าด้วยท่าทางสุขล้นจนโบ๊ทถึงกับส่ายหน้าเพราะโบ๊ทคิดว่า บางทียายของเขาอาจจะแก่ชรามากจนทำให้เลอะเลือนไปบ้างในบางเวลา และในขณะที่ยายกำลังหัวเราะอยู่อย่างมีความสุขโดยมีหลานนั่งอมยิ้มตามอยู่ตลอดเวลานั้นกัปตันก็เดินเอามือประคับประคองท้องที่อิ่มเปล้ของตนเข้ามาหายายหลาน

        "คุณยายครับ? ซาลาเปาของคุณยายอร่อยมากเลยครับ"

        กัปตันชื่นชมออกมาจากใจและยายก็ยกยิ้มพอใจกับคำพูดที่ซื่อตรงของกัปตันก่อนที่ยายจะถามกัปตันกลับไปบ้างว่า

        "แล้วหนูชอบหรือเปล่าล่ะ?"

        "ชอบครับ...ผมชอบมาก ๆ เลยละครับ"

        "ถ้าชอบก็แวะมาหายายบ่อย ๆ นะ ยายจะทำเผื่อไว้ให้หนูทุกวันเลย"

        "ขอบคุณมากนะครับ ถ้างั้นผมขอฝากตัวเป็๲ลูกค้าขาประจำเลยได้ไหมครับคุณยาย"

        กัปตันฝากตัวกับยายพร้อมกับแอบหันไปเหลือบมองโบ๊ทเพื่อสังเกตท่าทีไปด้วย

        "ได้สิลูก ทำไมจะไม่ได้ เพราะต่อไปนี้ยายจะให้หนูเป็๲ลูกค้าวีไอพีของยายเลยจ๊ะ"

        ยายบอกกัปตันพร้อมกับชูนิ้วหัวแม่มือขึ้นเพื่อยืนยันว่าต่อไปนี้กัปตันคือลูกค้าวีไอพีก่อนที่ยายจะหัวเราะร่าอย่างไม่ลืมหูลืมตา

        "เอิ้ก เอิ้ก เอิ้ก"

        เมื่อยายหัวเราะไม่เลิกกัปตันก็ถือโอกาสยกมือไหว้ลายายเลย เพราะกัปตันไม่อยากอยู่รบกวนเวลาแห่งความสุขของยายมากไปกว่านี้จากนั้นกัปตันก็หันไปเหลือบมองโบ๊ทพร้อมกับยกมือส่งสัญญาณลา เพื่อบอกให้เ๽้าตัวรู้ว่ากัปตันกำลังจะกลับแล้วแทนคำพูดซึ่งโบ๊ทก็พยักหน้าตอบพร้อมกับเดินตามออกไปยืนรอส่งกัปตันจนถึงหน้าบ้านเลย...

..................................

ซันด๊อก