‘ติ๊งต่อง ผมเองแม่น้ำฉางเจียงสายหนึ่งเข้ามายังห้องไลฟ์’
เมื่อมีใครเข้ามายังห้องไลฟ์จะมีการแจ้งเตือนแสดงในจอโดยที่ไม่ได้มีเสียงเอฟเฟกต์ ดังนั้นอวี๋จิ่นลี่จึงไม่ได้สังเกตเห็น อีกทั้งแฟนคลับท่านนี้ก็ไม่ได้ส่งคอมเมนต์วิ่งใดๆ เข้ามาสักข้อความ
ก็เลยเป็นไปอย่างนี้คือ คนหนึ่งชมไปเงียบๆ คนหนึ่งก็ไลฟ์ไปเงียบๆ ไม่ได้สื่อสารกันแม้แต่คำเดียว แต่เคมีกลับเข้ากันเป็นอย่างมาก จนกระทั่งผู้ชมคนที่สองเข้ามายังห้องไลฟ์
‘ติ๊งต่อง อ้อๆๆ เข้ามายังห้องไลฟ์’
‘ทำไมคุณสตรีมเมอร์ได้สตรีมแล้วไม่โชว์หน้าล่ะ’
‘เอ๊ะ นี่คุณสตรีมเมอร์กำลังทำอะไรน่ะ’
‘ดูน่ากินมากจังเลย สตรีมเมอร์กำลังทำอาหารใช่ไหม’
‘สตรีมเมอร์ คุณเก่งจังเลย เอาดอกไม้ไป’
‘ติ๊งต่อง อ้อๆๆ ส่งดอกกุหลาบหนึ่งดอกให้สตรีมเมอร์ผมเองปลาจิ๋นหลี่ตัวหนึ่ง’
ข้อความนี้เป็นข้อความมีเสียงเอฟเฟกต์มาโดยอัตโนมัติ ดังนั้นหลังจากอวี๋จิ่นลี่ที่กำลังทำอาหารอยู่ได้ยินเข้า ก็มองหน้าจอไลฟ์ตามจิตใต้สำนึกแวบหนึ่ง ถึงได้เห็นคอมเมนต์วิ่งในหน้าจออีกหลายข้อความที่อ้อๆๆ ส่งมาให้
เป็นเพราะไม่มีคอมเมนต์วิ่งของคนอื่นๆ ดังนั้นคอมเมนต์วิ่งของอ้อๆๆ ถึงไม่ได้เลื่อนหายไป และยังคงปรากฏอยู่ในหน้าจออย่างโดดเด่น
‘ผมกำลังทำสันในผัดเปรี้ยวหวานครับ กำลังทำอาหารอยู่ครับ ขอบคุณที่ส่งดอกไม้ให้นะครับ’ อวี๋จิ่นลี่ตอบคำถามของผู้ชมคนแรกไปทีละข้อๆ ในใจเขาสดใสสุดๆ
เมื่อได้ยินเสียงของอวี๋จิ่นลี่ อ้อๆๆ ก็รู้สึกอึ้งก่อนเป็นอย่างแรก ต่อมาก็ผละนิ้วที่กำลังกดปุ่ม ‘ออก’ กลับมาอย่างเงียบๆ ทันที
ปรกติเธอก็ดูสตรีมเป็นประจำ แต่เป็นเพราะมีสตรีมเมอร์ที่ตัวเองชื่นชอบ ดังนั้นถึงไม่ได้สนใจสตรีมของคนอื่นๆ สักเท่าไร
วันนี้สตรีมเมอร์ที่เธอชื่นชอบไม่ได้สตรีม ดังนั้นเธอก็แค่เบื่อๆ เลยเข้าเว็บไลฟ์เว็บหนึ่งไปเรื่อยเปื่อย แล้วคลิกส่งเดชเข้าไปยังห้องไลฟ์ห้องหนึ่ง แต่กลับคิดไม่ถึงว่าห้องไลฟ์ห้องนี้จะเงียบเหงาได้ขนาดนี้ พอนับรวมตัวเองเข้าไปแล้วก็มีแฟนคลับอยู่แค่สองคน
อ้อๆๆ เป็นคนคนหนึ่งที่ชื่นชอบความครึกครื้น พอเห็นว่าข้อความในหน้าจอมันว่างเปล่า ถึงได้ส่งๆ ข้อความไปไม่กี่ข้อความ พอเห็นว่าสตรีมเมอร์ไม่พูดจาแถมยังไม่โชว์หน้าอีกก็ยิ่งรู้สึกเซ็ง ระหว่างที่กำลังจะกดออก กลับคิดไม่ถึงว่าจู่ๆ สตรีมเมอร์จะพูดขึ้นมา
ฟังจากเสียงแล้วสตรีมเมอร์คงจะมีอายุไม่มาก น้ำเสียงนิ่มนวลและน่าฟังเป็นพิเศษ ทำให้จู่ๆ อ้อๆๆ ที่ชอบเสียงรื่นหูสะดุ้งเฮือกทั้งร่าง โดยไม่เหลือความคิดว่าจะกดออกอีก
‘ท่านสตรีมเมอร์จ๋า สันในผัดเปรี้ยวหวานคืออะไร อร่อยไหม’
นี่เป็นครั้งแรกที่อ้อๆๆ เห็นว่าสตรีมเมอร์สตรีมการทำอาหารเสียด้วย จึงรู้สึกใคร่รู้เป็นพิเศษ สายตาจับจ้องอยู่กับมือและวัตถุดิบของสตรีมเมอร์โดยไม่วางตา
วัตถุดิบพวกนั้นเป็นวัตถุดิบตามธรรมชาติที่ล้ำค่าทั้งนั้นเชียว คนที่จ่ายราคาวัตถุดิบตามธรรมชาติไหวได้ก็ต้องมีฐานะที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ดูทรงแล้ว สตรีมเมอร์ยังทำอาหารเป็นด้วย ช่างเก่งเกินไปแล้ว
เธอคิดไม่ถึงว่าพอตัวเองกดเข้าห้องไลฟ์ไปส่งเดชแล้ว กลับได้เข้ามายังห้องไฟล์ห้องหนึ่งที่หาได้ยากขนาดนี้ แถมยังเห็นหน้าตาอาหารเมนูหนึ่งได้อย่างเต็มตา ไม่มีอะไรโชคดีไปกว่านี้ได้แล้ว
ทันทีที่อ้อๆๆ รู้สึกถูกใจ ก็ส่งดอกกุหลาบอีกสิบดอกให้กับอวี๋จิ่นลี่เลย
ระหว่างที่เจียงม่อเซิ่งผู้กำลังอยู่ในห้องพลางชมการสตรีมของอวี๋จิ่นลี่ และกำลังใช้นิ้วกดดอกกุหลาบก็แข็งทื่อไปทันทีที่ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ
พอเขารู้ว่าอวี๋จิ่นลี่ได้เริ่มสตรีมแล้ว ก็สมัครสมาชิกไปหนึ่งแอ็กเคานต์เข้าไปยังห้องไลฟ์ทันที พอเห็นว่าตัวเองเป็นแฟนคลับคนแรกที่เข้ามา ก็รู้สึกถูกใจเป็นที่สุด
ผลปรากฏว่ายังดูไปได้ไม่เท่าไร ก็มีผู้ชมอีกคนหนึ่งเข้ามา ผู้ชมรายนี้เข้ามาแล้วไม่ใช่แค่พูดมาก แต่ยังถึงกับกล้าส่งดอกกุหลาบให้เจ้าหนุ่มน้อยต่อหน้าต่อตาเขาอีก เจียงม่อเซิ่งรู้สึกจุกอก โดนทิ่มแทงใจอย่างหวานอมขมกลืน
ประเด็นสำคัญที่สุดคือ เจ้าหนุ่มน้อยถึงกับสังเกตเห็นอีกฝ่ายเพราะว่าอีกฝ่ายส่งดอกไม้ให้เขา แถมยังตอบคำถามอีกฝ่าย แล้วเริ่มพูดคุยกับคนคนนั้นด้วย
จะทนได้ที่ไหนล่ะ
ต้องทนไม่ได้อยู่แล้ว!
แต่ทว่าท่านพลตรีผู้ชมสตรีมเป็นครั้งแรกไม่ได้เข้าใจฟังก์ชันของห้องไลฟ์เลยด้วยซ้ำ ยากทีเดียวกว่าจะหาปุ่มส่งดอกไม้ในห้องไลฟ์จนเจอได้จากทางเชียนตู้ เพิ่งได้พิมพ์ 999 ไปเดี๋ยวนี้ ยังไม่ทันจะส่ง ก็ได้ยินเสียงระบบแจ้งเตือนการส่งของขวัญดังขึ้นมา ทันทีที่เห็นว่าเป็นแฟนคลับที่ชื่ออ้อๆๆ รายนี้อีก จู่ๆ ก็โมโหกว่าเก่า ตัวเลข 999 จึงกลายเป็น 9,999 ก่อนจะค่อยคลิกส่งของขวัญในทันที
ตั้งแต่ตอนที่ 45 เป็นต้นไป ติดตามตอนต่อไปได้ที่
https://www.readawrite.com/a/35e0f8668cdef80b7730b934b7be222c