บทที่ 33 นักรบคนแรกลงมือ
ซูช่านคิดว่าเสี่ยวเสี่ยวจะตกลงมา และด้วยสัญชาตญาณอันเฉียบคม เขาก็ะโขึ้นบนเวทีในพริบตา
แต่เสี่ยวเสี่ยวถูกสายยึดค้างไว้ด้านหลัง ร่างกายห้อยอยู่กลางอากาศ และเริ่มร้องไห้ด้วยความใ
พนักงานบนเวทีเห็นเหตุการณ์นี้ หัวใจเกือบหยุดเต้น รีบควบคุมสายยึดดึงเสี่ยวเสี่ยวกลับขึ้นบนเวที
ซูช่านรีบวิ่งเข้าไปอุ้มเสี่ยวเสี่ยวทันที แล้วถามด้วยความกังวลว่า "ลูกเป็อะไรไหม ไม่เป็ไรใช่ไหม"
เสี่ยวเสี่ยวสังเกตเห็นความกังวลอย่างแรงกล้าในดวงตาของซูช่าน เสี่ยวเสี่ยวมองเขาแล้วส่ายหน้า ก่อนจะมองไปที่ประตูซึ่งมีเหวินเฮ่า และคนอื่น ๆ อยู่ เธอกลัวจนต้องซุกหน้าลงบนไหล่ของซูช่าน
ซูช่านหันกลับไปมอง ความเย็นเยียบปรากฏในดวงตา เขามองไปที่เหวินเฮ่าและชายหนวดเคราที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วรีบเดินลงไปอย่างรวดเร็ว
ในขณะนั้น เหวินปิ่งฮุยซึ่งเป็คนสุดท้ายที่เดินเข้ามาจากข้างนอกก็ปรากฏตัวในห้องประชุม
เขายิ้มเยาะ กวาดสาดสายตาอันมืดมนไปรอบ ๆ ห้อง แล้วหัวเราะเ็าว่า "งดงามจริงนะ ไม่เสียชื่อสองตระกูลนี้"
เมื่อเห็นผู้าุโเหวินปิ่งฮุยเดินเข้ามา โจวซื่อฉยงกะพริบตาถี่สองสามที เขารู้ว่าตระกูลเหวินกำลังจะเปิดศึกโดยไม่สนใจผลกระทบใด ๆ
นักข่าวและเ้าหน้าที่ที่อยู่ด้านล่างเห็นผู้าุโเหวิน และเห็นบอดีการ์ดชุดดำสองร้อยคนรอบข้าง ทันใดนั้นใบหน้าก็ซีดขาวไปหมด
เย่จื่อเมิ่งก็ไม่คาดคิดว่าตระกูลเหวินจะบุกเข้ามาด้วยคนมากมายขนาดนี้ ความรู้สึกไม่ปลอดภัยเริ่มปกคลุมหัวใจ
"คนไม่เกี่ยวข้องสามารถออกไปได้แล้ว เื่ส่วนตัวของตระกูลเหวินต้องจัดการสักหน่อย"
"รวมถึงคนที่โจวซื่อฉยงเรียกมา ตอนนี้ก็มีโอกาสออกไปได้"
เหวินปิ่งฮุยกล่าวขึ้นอย่างเ็า เสียงไม่ดัง แต่กังวานชัดเจนในห้องประชุมที่เงียบสนิท
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ นักข่าวส่วนใหญ่ก็รีบลุกขึ้นยืน หิ้วกล้องถ่ายรูปแล้วรีบเดินออกไปอย่างเร่งด่วน
บรรดาผู้รักษาความปลอดภัยที่โจวซื่อฉยงจ้างมา เมื่อได้ยินคำพูดของผู้าุโเหวินก็มีหลายคนเริ่มลังเล
เห็นบอดีการ์ดของตระกูลหวินมีหนึ่งถึงสองร้อยคน ทันใดนั้นก็มีผู้รักษาความปลอดภัยประมาณยี่สิบคนเริ่มเดินออกไปอย่างรวดเร็ว
ใครที่มีสติปัญญาสักนิดก็สามารถมองเห็นได้ว่า เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปจะเป็เื่ที่คาดไม่ถึง
เมื่อเห็นผู้ใต้บังคับบัญชาและนักข่าวจำนวนมากทยอยกันออกไปข้างนอก สีหน้าของโจวซื่อฉยงยิ่งทวีความบิดเบี้ยว เมื่อเห็นซูช่านนั่งนิ่งบนเก้าอี้ ความหวาดกลัวในใจยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
ในขณะที่ผู้คนกำลังหนีออกไปข้างนอก สืออีในชุดสีดำกลับแหวกฝูงชนเข้ามาในห้องประชุมอย่างรวดเร็ว
บอดีการ์ดสองคนของตระกูลเหวินพยายามขัดขวาง แต่สืออีกลับเตะพวกเขาจนกระเด็นออกไปอย่างง่ายดาย
สืออีเดินเข้าใกล้ซูช่านอย่างรวดเร็ว หอบหายใจเล็กน้อยแล้วกล่าวเสียงต่ำ "หลงจู่ ผมไม่คาดคิดเลยว่านายพลของาาหนานผิงจะมาที่นี่ ขอโทษครับ"
"นายก็ไม่ควรมาเช่นกัน" ซูช่านขมวดคิ้วและแค่นเสียงเ็า
สืออีใเล็กน้อย พยักหน้าแล้วรีบนั่งลงข้างซูช่าน
ซูช่านหันหน้ากลับ เห็นนักข่าวอีกเจ็ดแปดคนที่กล้าหาญยังคงยืนอยู่ที่เดิม ดูเหมือนกำลังลังเลว่าจะไปหรือจะอยู่
หลังจากลังเลสั้น ๆ มีนักข่าวสามสี่คนกัดฟันตัดสินใจอยู่ต่อ พวกเขาคิดว่าความเสี่ยงย่อมมีรางวัล และอยากรู้ว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น
ในขณะนั้น บริเวณงานประชุมดูเหมือนจะถูกทำให้ว่าง ซ่งฉิงที่เตรียมจะออกไป กลับตัดสินใจอยู่ต่อเมื่อเห็นซูช่านและเสี่ยวเสี่ยวยังคงอยู่ แม้จะยังรู้สึกหวาดหวั่น
"เหวินปิ่งฮุย คุณคิดดีแล้วใช่ไหม จริง ๆ ตั้งใจจะเผชิญหน้ากันแบบถึงที่สุดเหรอ" โจวซื่อฉยงลุกขึ้นเดินมาตรงกลาง เอ่ยขึ้นก่อน ชี้ไปที่เหวินปิ่งฮุยและเหวินเฮ่า
เหวินปิ่งฮุยยิ้มเยาะแล้วเดินนำหน้าเหวินเฮ่า ชายมีหนวดเคราที่ยืนข้างหลังก็ค่อย ๆ เดินไปยังทิศทางของเวที
"ลูกชายสามคนของฉัน ตายหนึ่งคน าเ็หนึ่งคน และเมืองใหม่ไห่เฉิงซึ่งควรเป็ของเรา ก็ถูกโจวซื่อฉยงแย่งไปแล้ว บัญชีเหล่านี้ควรสะสางให้ชัดเจน" เหวินปิ่งฮุยตอบกลับด้วยน้ำเสียงเ็า
"ซูช่าน ตอนนี้นายไม่มีอะไรจะพูดเหรอ" เหวินปิ่งฮุยยกมือชี้ไปที่ซูช่าน จากนั้นก็ชี้ไปที่เหวินเฮ่าซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็น สีหน้าเขาดูมืดมนยิ่งขึ้น
เห็นสถานการณ์เช่นนั้น โจวซื่อฉยงก็โกรธจนตวาดใส่เหวินปิ่งฮุย "พวกคุณอย่าทำอะไรคุณซูทั้งนั้น ถ้ามีความสามารถก็มาหาผมสิ"
"อีกอย่างเหวินปิ่งฮุย ตระกูลเหวินจะต้องเสียใจกับเื่ในวันนี้แน่"
นอกจากโจวซื่อฉยงและสืออีแล้ว ไม่มีใครรู้จักตัวตนของซูช่าน
เพราะโจวซื่อฉยงรู้ดีว่า ไม่ต้องพูดถึงตระกูลเหวิน แม้แต่สิบตระกูลเหวิน หากชายผู้นี้พูดเพียงประโยคเดียว ก็จะทำให้พวกเขาราบคาบในพริบตา
เหวินปิ่งฮุยตกตะลึง แต่เหวินเฮ่าผู้นั่งอยู่บนรถเข็นกลับหัวเราะเสียงดัง ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็ดุร้าย ชี้ไปที่โจวซื่อฉยงและตวาดว่า "คนแซ่โจว คิดว่าตัวเองเป็คนสำคัญในจงโจวแล้วจะมาช่วยเหลือเด็กสารเลวคนนั้นได้เหรอ"
เหวินเฮ่ากวาดตามองอย่างเ็า แล้วหันไปมองซูช่าน ร้องะโเสียงดุ "ดี พอดีเลย ไอ้เวรนี่และลูกสาวของมันอยู่ที่นี่ เช่นนั้นก็กำจัดพวกมันไปเลย"
ซูช่านนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม่ได้พูดอะไร แต่ความเย็นะเืในดวงตากลับยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น
เขารู้สึกได้ว่าร่างเล็ก ๆ กำลังสั่นสะท้าน ใบหน้าของซูช่านจึงค่อย ๆ ละลายราวกับน้ำแข็งละลาย เขาพูดเสียงอ่อนโยน "อย่ากลัวเลย พ่ออยู่นี่ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก"
ในขณะนั้น เหลยจ้านที่ยังไม่ได้พูดอะไรเลย ก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว จ้องมองโจวซื่อฉยงหน้านิ่ง แล้วพูดเสียงเย็น "คุณโจว คุณ้าจะต่อต้านาาหนานผิงเหรอ"
!!!
กล้ามเนื้อบนใบหน้าโจวซื่อฉยงเต้นกระตุกอย่างรวดเร็ว าาหนานผิง?
"ตามความประสงค์ของลุงเหวิน หากคุณโจวซื่อฉยงถอนตัวออกจากโครงการหมู่บ้านใหม่เมืองไห่ตอนนี้ คุณก็สามารถออกไปได้"
"ส่วนคุณเย่ ถ้าคุณยินดีร่วมมือกับตระกูลเหวิน าาหนานผิงกล่าวว่า เขาจะดีใจมาก และจะสนับสนุนตระกูลเย่ของคุณต่อไป"
เหลยจ้านพูดสองประโยคนี้ออกไป ก็เท่ากับอ้างชื่อาาหนานผิง
ใบหน้าของเหวินปิ่งฮุยปรากฏรอยยิ้มเย้ยอย่างภาคภูมิใจ เขาไม่เชื่อเลยว่าโจวซื่อฉยงและเย่จื่อเมิ่งจะกล้าต่อต้านาาหนานผิง
"ฝันไปเถอะ ฉันบอกแล้วว่า ต่อไปนี้โครงการทั้งหมดของกลุ่มเย่จะไม่มีวันร่วมมือกับตระกูลเหวินเด็ดขาด" เย่จื่อเมิ่งลุกขึ้นยืน พร้อมกับมองเหลยจ้านด้วยสายตาเย็นเยียบ
เห็นโจวซื่อฉยงนิ่งเฉย สีหน้าของเหลยจ้านก็แข็งทื่อทันที เขาพยักหน้าพร้อมกับยิ้มเยาะ "ดี งั้นอย่ามาโทษผมที่ไม่เกรงใจ"
พอพูดจบ เหลยจ้านก็ปล่อยพลังอันทรงอนุภาพออกมา เขากระทืบเท้าลงกับพื้นอย่างแรง เสียงดังสนั่นราวกับพื้นดินสั่นะเือย่างรุนแรง
ฟึ่บ!
เสียงฝีเท้าของเหลยจ้านเร็วยิ่งกว่าเสือดำ ราวกับเงาดำก้อนหนึ่งพุ่งเข้าใส่โจวซื่อฉยงอย่างรวดเร็ว
ตูม!
เกิดเสียงสนั่นจนหนวกหู โจวซื่อฉยงส่งเสียงร้องโหยหวน ร่างกายถูกกระแทกจนกระเด็นไปข้างหลังอย่างแรง ขณะที่อยู่กลางอากาศ เขาก็กระอักเืออกจากปาก
เหลยจ้านไม่หยุด กลับพุ่งเข้าหาซูช่านอย่างรวดเร็ว ะโเสียงดังราวฟ้าผ่า "ซูช่าน เหวินเฮ่าบอกว่านายเป็ผู้ฝึกตน งั้นมาต่อสู้กับฉันเลย!"
"ระวังนะซูช่าน!" เกือบพร้อมกัน เย่จื่อเมิ่งและซ่งฉิงที่อยู่ไกลออกไปต่างก็ร้องเตือน
เพราะพวกเธอทั้งหมดเห็นพลังการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวของเหลยจ้าน ทำให้คิดว่าซูช่านกำลังอยู่ในอันตราย
สืออีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้วขึ้นทันที หมุนตัวกลับอย่างฉับพลัน พลังอันดุดันปะทุออกมา เขาะโว่า "ถ้าอยากทำร้ายพี่ใหญ่ของฉัน ต้องผ่านฉันไปก่อน!"
สืออีดึงมีดที่คมกริบออกมาจากแขนเสื้อ โน้มตัวไปข้างหน้าราวกับเสือดุร้าย พุ่งเข้าใส่เหลยจ้าน
816
