หลี่ต้าเฉียงไม่ทันแม้แต่จะล้างมือเขารีบพุ่งตัวเข้าไปตรงหน้าหลินเสี่ยวหรูทันที
“สหายหลิน เมื่อกี้คุณพูดเื่อะไรน่ะ? รองผู้บังคับกองพันลู่เพิ่งเข้าบ้านมาก็ได้รับภารกิจด่วนผู้บังคับกองพันสั่งให้ผมมาดูว่าทางนี้มีอะไรให้ช่วยไหม แต่ทำไมพอผ่านปากคุณเื่มันถึงได้กลายเป็เื่สกปรกโสมมไปได้ล่ะครับ? พี่สะใภ้เขาเพิ่งจะมาถึงเขตบ้านพักทหารของเราวันนี้เองไม่เคยไปล่วงเกินคุณเลยแม้แต่นิดเดียว คุณทำแบบนี้ทำไม? รีบขอโทษพี่สะใภ้เดี๋ยวนี้เลยนะไม่อย่างนั้นผมจะไปฟ้องเื่นี้ต่อหน้าผู้บังคับกองพันแน่”
เดิมทีหลี่ต้าเฉียงก็เป็คนเสียงดังอยู่แล้วพอเขาะโออกมาแบบนี้ เพื่อนบ้านในเขตบ้านพักทหารต่างก็พากันมามุงดูด้วยความสนใจ
“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
คนที่เอ่ยถามคือพี่สะใภ้หลี่ที่ลู่เหย่เคยพูดถึงสามีของเธอคือผู้บังคับกองพันที่หลี่ต้าเฉียงเอ่ยอ้าง
เมื่อตอนที่มาส่งของชีชีได้พบกับอีกฝ่ายแล้วครั้งหนึ่ง จึงพอจะรู้ว่าเธอเป็ใคร
หญิงสาวจึงแสร้งกะพริบตาปริบๆเค้นหยาดน้ำตาจนขอบตาเริ่มแดงก่ำ
“พี่สะใภ้หลี่คะ ฉันเพิ่งมาถึงที่นี่ใหม่ๆ ไม่รู้จริงๆค่ะว่าไปทำอะไรให้สหายหลินคนนี้ไม่พอใจ เธอถึงได้บุกมาดูิ่ฉันถึงหน้าบ้านแบบนี้”
ชีชีพยายามนึกถึงเื่เศร้าโศกเสียใจที่เคยพบเจอมาทั้งสองภพเพื่อเค้นน้ำตาให้ออกมาคลอเบ้าอยู่อย่างนั้นโดยไม่ยอมให้มันไหลร่วงลงมา
เดิมทีเธอเป็คนผิวพรรณขาวสะอาดยิ่งบวกกับรูปร่างที่ค่อนข้างบอบบาง พอมาแสดงสีหน้าเช่นนี้เข้าก็น่าสงสารจับใจจนใครเห็นเป็ต้องเวทนา
เหล่าภรรยาทหารรอบข้างที่ไม่เคยเห็นสะใภ้ตัวน้อยที่ดูอ่อนหวานนุ่มนวลขนาดนี้มาก่อนต่างพากันเทความเห็นใจให้เธออย่างท่วมท้น
โดยเฉพาะพี่สะใภ้หลี่เธอรีบคว้ามือชีชีมาจับไว้ “ไม่ต้องกลัวนะเดี๋ยวพี่สะใภ้จะให้ความเป็ธรรมกับเธอเอง”
บรรดาพี่สะใภ้คนอื่นๆต่างก็ก้าวออกมาขวางหน้าชีชีไว้
“สหายหลินเสี่ยวหรู สหายชีเขาเพิ่งมาถึงเขตบ้านพักไม่ถึงครึ่งวันคุณก็บุกมาหาเื่ถึงหน้าบ้าน ทำไมถึงได้รังแกคนอื่นแบบนี้?”
“เขตบ้านพักทหารของเราช่วยเหลือเกื้อกูลกันอย่างสงบสุขมาตลอดไม่เคยมีใครทำนิสัยแบบคุณเลย คุณรีบขอโทษเธอเดี๋ยวนี้”
“ใช่ รีบขอโทษสหายชีเดี๋ยวนี้เลย”
หลินเสี่ยวหรูเองก็ไม่ใช่คนโง่เธอเห็นสถานการณ์แล้วว่าวันนี้คงไม่มีทางได้เปรียบแน่ จึงรีบปั้นหน้ายิ้มประจบ
“ตายจริง ฉันก็แค่ล้อเล่นนิดหน่อยเองทำไมต้องทำเป็เื่ใหญ่ขนาดนี้ด้วยล่ะคะ?”
“ใครเขาเอาเื่พฤติกรรมเสื่อมเสียมาล้อเล่นกัน? คุณน่ะตั้งใจรังแกคนอื่นชัดๆ”
หลี่ต้าเฉียงรู้ดีว่าเธอหลงรักลู่เหย่มาโดยตลอดเขาจึงปักใจเชื่อว่าเธอมาหาเื่เพราะลู่เหย่แต่งงานแล้ว และเ้าสาวไม่ใช่เธอ
หลินเสี่ยวหรูแทบจะกระอักเืตายด้วยความโมโหพลางก่นด่าในใจว่า ‘ไอ้เ้าหลี่ต้าเฉียงสารเลวนี่มันเื่ของแกหรือไง? ทำเป็มาจับผิดเื่ขี้ผงแค่นี้ฉันจะรังแกหล่อนแล้วจะทำไม? คอยดูเถอะ ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่’
แต่หลินเสี่ยวหรูเป็คนหัวหมอที่รู้จักการดูทิศทางลมเป็อย่างดี
แม้ในใจจะก่นด่าถึงบรรพบุรุษอีกฝ่ายไปสิบแปดชั่วโคตรแต่บนใบหน้ากลับยังคงฝืนยิ้ม “สหายหลี่ทำไมต้องโมโหขนาดนั้นด้วยล่ะ? วันนี้ฉันผิดเองที่พูดไม่คิดฉันขอโทษคุณก็ได้ พอใจหรือยังคะ?”
“คุณต้องขอโทษพี่สะใภ้สิ บุกมาพูดจาน่าเกลียดใส่เขาถึงหน้าบ้านคุณคิดว่ามันถูกต้องแล้วเหรอ?”
รอยยิ้มบนหน้าหลินเสี่ยวหรูชะงักค้างเธอสาปแช่งหลี่ต้าเฉียงซ้ำแล้วซ้ำเล่าในใจ ก่อนจะหันไปทางชีชี
“ฉันขอโทษด้วยนะ เมื่อกี้ฉันแค่ล้อเล่นจริงๆเธอคงไม่ใช่คนใจแคบจนล้อเล่นไม่ได้หรอกใช่ไหม?”
ชีชีคิดในใจว่าั้แ่เกิดมาเธอเคยเจอคนหน้าด้านมาก็มากแต่ยังไม่เคยเจอใครหน้าด้านเกินกว่ากำแพงเมืองขนาดนี้เลย
“ไม่มีใครเอาเื่ชื่อเสียงเกียรติยศมาล้อเล่นหรอกครับถ้าข้อหานี้เป็จริงขึ้นมาต้องได้รับโทษถึงขั้นปะาเชียวนะอย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้ สหายหลิน รองผู้บังคับกองพันลู่แต่งงานแล้วเก็บงำความปรารถนาเล็กๆ น้อยๆ ของคุณไปเถอะครับ การทำลายชีวิตคู่ของทหารมีโทษหนักนะ”
หลี่ต้าเฉียงที่เป็ตัวแทนกระบอกเสียงช่างทำหน้าที่ได้ยอดเยี่ยมนักคำพูดของเขาแต่ละคำนี่แสบทรวงยิ่งกว่าการสาดสิ่งปฏิกูลเสียอีก
ชีชีต้องพยายามสะกดกลั้นมุมปากไว้สุดชีวิตเพื่อไม่ให้หลุดขำออกมา
สีหน้าของหลินเสี่ยวหรูเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาราวกับจานผสมสีจนสุดท้ายเธอก็ฝืนปั้นรอยยิ้มที่คิดว่าดูดีที่สุดออกมา
“สหายหลี่ต้าเฉียง ในเมื่อคุณชอบช่วยเหลือคนอื่นขนาดนี้ไม่สู้ช่วยฉันสักเื่หน่อยเป็ไงคะ?”
“ใครมีปัญหาอะไร ผมก็ยินดีช่วยเท่าที่จะทำได้อยู่แล้วครับ”
เมื่อเห็นหลี่ต้าเฉียงรับคำอย่างรวดเร็วชีชีก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที
‘ผู้หญิงใจทรามคนนี้กำลังจะเริ่มแผนชั่วแล้ว ต้องรีบขวางไว้ก่อน’
หลินเสี่ยวหรูยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยเหมือนนางจิ้งจอก“ไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรหรอกค่ะ แค่่นี้ฉันทำอะไรก็ไม่ราบรื่นเลยช่วยแบ่ง ‘ความโชคดี’ ของคุณมาให้ฉันยืมหน่อยได้ไหมคะ?”
“เื่แค่นี้เอง...”
“อย่ารับปากเธอนะ!” ชีชีรีบดึงแขนเสื้อหลี่ต้าเฉียงไว้ด้วยความร้อนใจ“ตอนอยู่บ้านเดิม ฉันเคยได้ยินคนเฒ่าคนแก่บอกว่ามีคนบางพวกที่มีวาสนาน้อย เลยต้องคอย ‘ขอยืมดวง’ คนอื่นมาต่อชีวิต ถ้าคุณรับปากก็เท่ากับทำสัญญาพรรค์นั้นกับเธอโชคดีของคุณจะถูกยกให้เธอหมดแล้วคุณก็จะพบกับเคราะห์ร้ายถึงขั้นต้องเสียชีวิตเลยนะคะ”
หลี่ต้าเฉียงสะดุ้งสุดตัวถ้าชีชีไม่ห้ามไว้ละก็ เขาคงจะพลั้งปากรับคำไปแล้ว
ถ้าแค่ซวยนิดหน่อยยังพอว่าแต่เขายังไม่อยากตายนะ
“คิกๆๆ” หลินเสี่ยวหรูหัวเราะจนตัวสั่น “เื่งมงายพรรค์นี้เธอก็ยังเชื่ออีกเหรอ ไม่กลัวถูกคนแจ้งจับหรือไง?”
“ขนาดคุณที่กำลังทำเื่งมงายยังไม่กลัว แล้วฉันจะกลัวอะไรล่ะ?” ชีชีเลิกคิ้วมองอีกฝ่ายอย่างท้าทาย
แน่นอนว่าหลินเสี่ยวหรูไม่มีทางยอมรับเื่นี้“ฉันไปทำเื่งมงายตอนไหนไม่ทราบ?”
“ถ้าไม่ใช่เื่งมงาย ไหนคุณลองบอกมาสิคะ ว่าไอ้การ ‘ยืมโชค’ เนี่ย มันต้องยืมกันยังไง?”
บรรดาภรรยาทหารที่ได้ยินคำพูดของชีชีต่างก็พากันสงสัยขึ้นมาในใจ
“นั่นสิ การยืมดวงมันยืมกันยังไง? ไหนคุณลองอธิบายมาหน่อย”
“นี่มันเื่งมงายชัดๆ พวกเราทุกคนเป็พยานได้”
“แม่คนนี้ ใจคอทำไมถึงได้อำมหิตนักนะ? สหายหลี่ต้าเฉียงเขาไปทำอะไรให้คุณถึงได้ใช้วิธีอัปมงคลแบบนี้มาแกล้งคนอื่น”
หลินเสี่ยวหรูมีระบบ่ชิงวาสนาติดตัวมาแต่ไหนแต่ไรทำให้ชีวิตราบรื่นมาตลอด
เธอไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อนต่อให้จะเป็นักแสดงที่เก่งแค่ไหนก็เริ่มจะทนปั้นหน้าต่อไปไม่ไหวแล้ว
เธอมองค้อนชีชีอย่างเคียดแค้น“อย่าให้มันมากเกินไปนักนะ”
ชีชีมองเธอด้วยสายตาไร้เดียงสา“ถ้าคุณไม่เสนอหน้ามาที่บ้านฉัน ฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าคุณเป็ใครแล้วฉันจะไปรังแกคุณได้ยังไงคะ? นอกจากจะชอบทำเื่งมงายไร้สาระแล้วยังจะมาใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นอีก นิสัยใจคอนี่มีปัญหาจริงๆ ด้วยสินะ”
หลินเสี่ยวหรูจนปัญญาจะแก้ตัวเธอะโออกมาด้วยความอัดอั้น “ฉันไม่ได้งมงายฉันก็แค่ล้อเล่นกับสหายหลี่ต้าเฉียงเฉยๆ!”
แต่ชีชีไม่คิดจะปล่อยเธอไปง่ายๆ“ถ้าอยากพิสูจน์ว่าไม่ได้งมงายก็ง่ายมากค่ะคุณก็แค่พูดกับสหายหลี่ต้าเฉียงตอนนี้เลยว่า คุณยินดีจะยก ‘โชคดี’ทั้งหมดของคุณให้เขาแทน ถ้าคุณกล้าพูด พวกเราถึงจะเชื่อ”
“ใช่ ในเมื่อพูดเล่น ก็รับปากสิ!”
“นั่นสิ แค่เื่ล้อเล่นเอง ทำไมถึงไม่ลองพูดดูล่ะ?”
ทุกคนพากันรุมกระหน่ำกดดันจนหลินเสี่ยวหรูตกที่นั่งลำบากจะเดินหน้าก็ไม่ได้ จะถอยหลังก็ไม่ดี
เธอรู้ดีกว่าใครว่าถ้าวันนี้ตนกล้าพูดประโยคนั้นออกมา ไม่ทันข้ามคืนเธอต้องตายแน่ๆ
ที่ชีชีพูดนั้นถูกแล้วเธอเป็คนมีวาสนาน้อย ถ้าไม่มีระบบ่ชิงวาสนาช่วยไว้ละก็เธอคงมีชีวิตอยู่ไม่ถึงสามขวบด้วยซ้ำ
หลายปีมานี้คนที่ถูกเธอยืมโชคไปมีไม่น้อยเลย
แต่เธอทำงานอย่างรอบคอบเสมอไม่ยอมถอนขนจากแกะตัวเดียวจนโกร๋นแน่
ดังนั้นคนที่ถูกเธอยืมโชคจึงแค่ซวยไปพักหนึ่งแต่ไม่เคยเกิดเื่ร้ายแรงถึงชีวิต
แต่วันนี้เธอโกรธจนหน้ามืดตามัวเลยกะจะยืมโชคทั้งหมดของหลี่ต้าเฉียงมาในคราวเดียว
โชคดีที่เขาไม่รับคำไม่อย่างนั้นไม่เกินสามวัน เขาต้องจบชีวิตลงอย่างแน่นอน
เมื่อเห็นว่าทุกคนพากันรุมโจมตีเธอหลินเสี่ยวหรูก็เริ่มบีบน้ำตาให้ไหลออกมาเป็สาย
“สหายชีนี่เก่งจริงๆ นะคะ พูดจาเป่าหูคนอื่นเก่งเหลือเกินจนทำให้ทุกคนเข้าข้างเธอได้หมด... หรือว่าเธอจะใช้มนตร์เสน่ห์มารยาอะไรหรือเปล่า?”
ทันทีที่หลินเสี่ยวหรูพูดจบบรรดาภรรยาทหารต่างก็พากันถอยกรูดออกไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ
แม้แต่พี่สะใภ้หลี่ที่กุมมือชีชีอยู่ก็พลอยคลายมือออกไปเช่นกัน
9K
![My Duty Is Saving The Another World [ผมต้องช่วยต่างโลกไว้ให้ได้]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1769983386_48222441.webp)
