มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

“เวรเอ๊ย ภารกิจนี้อันตรายจริงๆ แม้แต่หัวโล้นยังคอหัก” หน้าพี่กางเจื่อนๆ แต่เมื่อเขาเห็นเหลียวชาชากำลังนอนอยู่ข้างๆ มุมปากของเขาก็แสดงรอยยิ้มพอใจขึ้นมา

“ฮึ โชคดีที่เราจับยัยเด็กนี่มาได้ เวลานี้นายน้อยก็เบาใจได้แล้ว มาดูกันว่าเหลียวตงไคจะกล้าท้าทายคำสั่งของนายน้อยของจงกรุ๊ปของพวกเราอีกมั้ย! ค้าอาวุธ ไม่ใช่ธุรกิจที่เขาจะมาแตะต้องได้!”

พี่กางนั่งอยู่เบาะหลังด้วยความพอใจ และปิดตาลง ครั้งนี้ แม้ว่าพวกเขาจะเสียหัวโล้นไป แต่พวกเขาก็ยังทำภารกิจสำเร็จ เหลียวชาชาถูกจับ และบอดี้การ์ดของเธอต้องตายแน่นอน เมื่อนายน้อยได้เห็นยัยเด็กนี่ เขาจะต้องมีความสุขมาก และให้รางวัลเขาแน่ๆ

พร้อมกับเขา ยังมีรถอีก 2 คันตามมาคุ้มกัน

“พี่กาง เหมือนมีบางคนกำลังตามเรามา!”

คนขับรถคันหลังสุดโทรมาบอกพี่กาง และพูดอย่างเป็นกังวล

“ตำรวจเหรอ?” พี่กางพูดอย่างเกียจคร้าน ตำรวจในพื้นที่นี้ถูกเขาดูแลหมดแล้ว ดังนั้น พวกเขาจะไม่เข้ามาสร้างปัญหา

“ไม่! เหมือนจะเป็นบอดี้การ์ด!” คนขับที่โทรมาเหมือนจะแตกตื่นหน่อยๆ

“เป็นไปไม่ได้!” พี่กางรีบพูด “เจ้านั่น ตอนนี้ควรจะตายไปแล้ว!”

“ใช่แล้ว! เป็นมัน!” เสียงของคนขับเหมือนจะหวาดกลัว “พี่กาง มันไม่เป็นอะไร มันกำลังขี่จักรยานไล่ตามเราอยู่! พระเจ้า เขาเร็วมาก!”

“บัดซบ!” พี่กางวางสาย ยื่นหัวออกนอกหน้าต่าง และมองดู

ในตาของเขา เขารู้สึกเหมือนกับกำลังเห็นฝันร้าย

ที่ข้างหลังไกลๆ ชายในชุดโค้ตยาวสีดำกำลังขี่จักรยานเก่าๆ ธรรมดา แต่ความเร็วของมันเร็วพอๆ กับรถสปอร์ต ทิ้งประกายไฟไว้ข้างหลังล้อ

“เร็ว รีบทิ้งห่างมัน!” หัวใจพี่กางเต้นรัว ความกลัวของเขาตอนนี้ พอๆ กับมีปืนสองกระบอกจ่อหัวอยู่

รถทั้งสามคันเร่งความเร็วขึ้น แต่เหมือนกับเป็นความตั้งใจของพระเจ้าที่จะสร้างความยุ่งยากให้พวกเขา ที่สี่แยกตรงหน้าจู่ๆ ก็ขึ้นไฟแดง

“ฝ่าไปเลย!” พี่กางเสี่ยงโชค สั่งให้รถทั้งสามคันฝ่าไฟแดง แต่รถคันอื่นไม่กล้า กลับหยุดที่ไฟแดง ปิดทางจราจรไว้

เอี๊ยดดด! จักรยานของฉินเฉาแทบชนเข้ากับรถคันข้างหน้า เขารีบยกล้อหลังในมุมที่สวยงามหยุดอยู่ที่นั่น

รถนิสสันพวกนั้นบ้าไปแล้ว ไม่สนว่าไฟจะแดงหรือเขียว พวกเขาฝ่าไปหมด มีรถเข้ามาใกล้เกือบชนก็มี คนขับพวกนั้นกระโดดลงมา และสาดคำด่าใส่นิสสันของพวกนั้น

ฉินเฉาหายใจเข้าลึกๆ และปล่อยเบรก ทันใดนั้น จักรยานของเขาก็เอียงไปทางเกาะกลางถนน จากนั้นก็เรียบเส้นเกาะกลาง จักรยานของเขาพุ่งไป สายลมคำรามอีกครั้ง และไล่ตามนิสสันต่อไป

“เด็กๆ จ๊ะ!” ครูอนุบาลสาวสวย พร้อมด้วยกลุ่มเด็กๆ กำลังรออยู่ที่ทางม้าลาย ครูอนุบาลสาวกำลังบรรยายกฎจราจรให้เด็กๆ น่ารักฟัง

นี่เป็นสี่แยก ตำรวจจราจรกำลังทำหน้าที่อยู่ที่กลางสี่แยก ครูสาวชี้ไปที่ตำรวจจราจร และพูดอย่างนุ่มนวลกับเด็กๆ ว่า

“ดูคุณลุงตำรวจสิคะ? งานของคุณลุงไม่ง่ายเลย ยิ่งกว่านั้น ยังเข้มงวดอย่างมาก ใครก็ตามที่ฝ่าฝืนกฎจราจร จะต้องถูกคุณลุงตำรวจจับ!”

“คุณครู คุณครู!” โลลิตัวน้อยยกมือ และตะโกนออกมา “คนไม่ทำตามกฎจราจร เป็นคนไม่ดีเหรอคะ!”

“ใช่แล้วค่ะ พวกเขาเป็นคนไม่ดี!” ครูสาวรีบพยักหน้า “เด็กๆ คะ พวกหนูอยากเป็นคนดี หรือ คนไม่ดีคะ?”

“พวกเราอยากจะเป็นคนดี!” เด็กๆ น่ารักรีบตะโกนออกมาเป็นเสียงเดียวกัน

“เด็กๆ ดีมากค่ะ!” ครูสาวพยักหน้า และลูบหัวเด็กทีละคน

“คุณครู คุณครู!” เด็กคนหนึ่งยกมือขึ้น และตะโกนออกมา “มีจักรยานกำลังวิ่งบนเส้นเกาะกลาง เขาฝ่าฝืนกฎจราจร เขาเป็นคนไม่ดีใช่มั้ยครับ!”

“เสี่ยวหมิง ฟังนะคะ ผู้ชายที่ดีต้องไม่โกหก!” ครูอนุบาลลูบหัวเด็กคนนั้น “เรื่องแบบนี้เป็นไปไม่ได้”

“คุณครู คุณครู!” เด็กทุกคนร้องออกมา “ดูสิครับ/คะ มีคนอยู่ที่นั่น! คุณลุงตำรวจ รีบจับคนไม่ดี!”

เด็กๆ รีบตะโกนออกมา

ครูสาวหันกลับไปอย่างเคร่งเครียด และทันใดนั้นเอง ราวกับถูกฟ้าผ่า แช่ให้อยู่กับที่

บนเส้นเกาะกลาง ชายในชุดโค้ตยาวสีดำกำลังปั่นจักรยานเก่าๆ ที่กำลังคำรามออกมา เส้นเกาะกลางถูกทางม้าลายนี้แยกจากเส้นเกาะกลางเส้นอื่น 5 เมตร

ในเวลานี้ ไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีแดง และรถจากด้านข้างเริ่มเคลื่อนไหว ปิดเส้นทางของเขา

ชายคนนั้นตะโกนออกมาคำหนึ่ง และภายใต้ความตะลึงของฝูงชนและแม้กระทั่งตำรวจจราจร ล้อหน้าของจักรยานยกขึ้นและกระโดดขึ้นสูงข้ามพาหนะที่หลั่งไหลมา โค้ตยาวของเขากระพือไปกับสายลม

“นี่ฉันเพิ่งเห็นผีเหรอ....?” ครูอนุบาลสาวร้องออกมาเบาๆ ขณะที่เด็กๆ ของเธอตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้น

“คุณลุงตำรวจ! รีบจับคนไม่ดี!”

ตำรวจจราจรกลอกตา พลางคิดว่า ‘หือ พวกเด็กๆ คิดว่าฉันเป็นสไปเดอร์แมนหรือไง!’

ฉินเฉาไม่มีเวลาไปยุ่งกับความวุ่นวายที่เขาก่อขึ้น เขาควบคุมจักรยาน และแล่นลงที่เส้นเกาะกลางอีกฝั่ง จากนั้นก็ไล่ตามนิสสันต่อไป

แต่เหมือนกับว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้นตรงหน้าเขา รถหลายคันติดอยู่ที่นั่น เส้นเกาะกลางไม่ค่อยดี เส้นเกาะกลางเส้นนี้เชื่อมกับเส้นเกาะกลางอีกอัน หลังจากคิดชั่วขณะ เขาก็ควบคุมจักรยานกระโดด แล่นขึ้นไปหลังรถบรรทุกขนาดใหญ่ตรงหน้าเขา

หลังจากขึ้นไปบนส่วนบนของรถบรรทุกได้ ฉินเฉาก็กระโจนอีกครั้ง จักรยานหยงจิ่ว 28 ของเขาคันนี้ ทรงพลังยิ่งกว่ามาริโอ้อีก กระโดดขึ้นไปบนสายไฟกลางอากาศที่ด้านข้างของถนน

ตามสายไฟสีดำไป ฉินเฉาเร่งความเร็วขึ้น

คนขับข้างล่างเขาต่างพากันเซ่อ และหลายคนลืมแม้กระทั่งเรื่องรถติด พวกเขาวิ่งออกมาจากรถพร้อมกับมือถือและเริ่มถ่ายรูป

“ว้าว ดูสิ คนบิน!”

“จักรยานหยงจิ่ว 28! ทำไมจักรยานถึงดุอย่างนี้! พวกเขาขายกันที่ไหน ฉันจะไปซื้อ!”

“เฮ้ โรงงานจักรยาน ฉันอยากจะสั่งจักรยานเก่าๆ รุ่นหยงจิ่ว 28...”

“หัวหน้าครับ หัวหน้า! ผมมีวิดีโอ เราใช้มันทำโฆษณาได้! มันจะช่วยโรงงานจักรยานของเราได้!”

ฉินเฉาราวกับพายุทอร์นาโด ที่ไหนที่เขาไปถึง เขาจะสร้างเสียงดังขึ้นที่นั่น ฉินเฉาก็สังเกตเหมือนกัน ด้วยเหตุนี้ เขายกล้อหน้าขึ้น และกระโดดขึ้นไปที่ตึกสูง จักรยานสัมผัสเข้ากับด้านข้างของตึก และเขาปั่นขึ้นไปในแนวตั้ง

นี่เป็นตึกสูงมากกว่า 20 ชั้น แต่กลับถูกฉินเฉาปีนขึ้นดาดฟ้าไปอย่างรวดเร็ว หลังจากมาถึงดาดฟ้า ฉินเฉาเคลื่อนสายตามองหา และไม่ไกลจากที่นี่ เขาเห็นนิสสันคันนั้นกำลังแล่นอยู่

ระยะห่างตอนนี้ใกล้มาก ฉินเฉาแสยะยิ้ม และเริ่มปั่นจักรยานของเขา เขาพุ่งไปที่บอลลูนจัดกิจกรรมหลายๆ ลูกตรงหน้าเขา

บอลลูนหมูชมพูลูกใหญ่นี้เหมือนจะเป็นมาสคอตของกิจกรรมธุรกิจ พวกมันลอยขนานกับดาดฟ้า

ฉินเฉาปั่นจักรยานและพุ่งออกไปจากดาดฟ้า กระโดดไปที่ด้านบนของบอลลูนหมูอ้วน บอลลูนหมูอ้วนจมลง ฉินเฉารีบกระโดดไปที่บอลลูนลูกอื่น

หลังจากกระโดดไปบนบอลลูนหลายลูก ในที่สุดฉินเฉาก็พุ่งไปในท้องฟ้า และตกลงบนหลังคารถนิสสัน

“ฮึ ไม่มีอะไรเร็วกว่าหยงจิ่ว 28 ของฉันได้” ขณะอยู่ในอากาศ ฉินเฉาเก็บจักรยาน และตกลงอย่างรวดเร็ว เขาแสยะยิ้ม หยิบบุหรี่ออกมาจากอกเสื้อ คาบไว้ในปาก เอาไฟแช็กกันลมออกมา และจุดบุหรี่

“พี่กาง ฉันไม่เห็นมันแล้ว” คนขับนิสสันพูดกับพี่กาง

“ฟู่ววว...” พี่กางถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก และยิ้ม

“ฮึ อย่างที่พูด จักรยานจะมาเร็วสู้รถได้ยังไง เจ้านั่นกับแมลงสาบก็พอๆ กันนั่นแหละ ถึงยังไง มันก็ไม่ใช่พระเจ้า!”

พี่กางพูด เขาหยิบบุหรี่ออกมา น้องเล็กในกลุ่มที่นั่งข้างคนขับหยิบไฟแช็กออกมาและจุดบุหรี่ให้พี่กาง

“อย่างที่พี่กางพูด เราอยู่ในธุรกิจใต้ดินมานานแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นคนที่บ้าแบบเขา ไม่เหมือนมนุษย์สักนิด!”

“จริง แม้แต่ยักษ์ตกตึกก็ฆ่าเขาไม่ได้!” พี่กางพ่นควันออกมา ดวงตาของเขาคลุมเครือ

“สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ เขาไม่กลัวลูกปืน!” น้องเล็กพูด พลางสั่นเล็กน้อย “เมื่อผมนึกถึงมันทีไร ผมก็กลัวขึ้นมาทุกที....พี่กาง นี่เป็นครั้งแรกที่ผมคิดว่าปืนไม่สู้ไม้ติดไฟ!”

“หลังจากจัดการกับเหลียวชาชา เราจะหาวิธีฆ่าเจ้าหนูนั่น” พี่กางพ่นควันออกมาอีกครั้ง “ไม่อย่างนั้น เจ้านั่นต้องเป็นศัตรูกับจงกรุ๊ปของเราแน่นอน มันเป็นคนที่จัดการยาก เราแค่ต้องกำจัดมันพ้นหลังจากผ่านมาหลายไฟแดง”

เมื่อพี่กางกำลังจะพูดขึ้นอีก จู่ๆ ก็มีเงาตกลงมาจากฟ้า ตกลงมาตรงกระโปรงหน้าของรถนิสสัน

พวกเขาได้ยินแต่เสียงดังปัง! และด้านหน้าของนิสสันจู่ๆ ก็ยุบ รถที่นำหน้าคันนี้ อยู่ๆ ก็หยุด เหมือนกับถูกตะปูตอกลงกับพื้น ด้านหลังของรถยกขึ้น ทิ้งให้ล้อหลังหมุนติ้วอยู่ในอากาศ

“บัดซบ นั่นอะไรวะ!” พี่กางตะโกนออกมา เพราะรถนำหน้าถูกปักลงอย่างนั้น รถของเขาแทบชนท้าย โชคดีที่คนขับเหยียบเบรกทัน เลยหยุดอยู่ข้างถนน และหลุดจากการปะทะได้

ในตอนนี้เอง เงาที่ตอกรถคันหน้าก็ออกมา เขาพับแขนเสื้อโค้ตของเขา และเดินมาทางรถของพี่กางอย่างช้าๆ พร้อมสูบบุหรี่อย่างเกียจคร้าน

“ทำไมเป็นมันอีกแล้ว!” พี่กางแทบทรุด คนที่กำลังเดินมาหาเขาอย่างช้าๆ ไม่คาดว่าจะเป็นบอดี้การ์ดที่รังควานพวกเขาวันนี้

หรือชายคนนี้จะเป็นพระเจ้าจริงๆ! เหมือนว่าเขาจะตกลงมาจากที่ที่สูงมาก และชนเข้ากับพาหนะ แต่ยังคงปลอดภัยสบายตัว!

“เฮ้ เราพบกันอีกแล้วนะ” มือของฉินเฉาที่ล้วงกระเป๋าโค้ตของเขายกออกมาข้างหนึ่งเพื่อทักทายพี่กางราวกับเป็นเพื่อนเก่า

“สัตว์ สัตว์ประหลาด!” น้องเล็กที่นั่งข้างคนขับกลัวจนขึ้นสมอง เขาหยิบเอาปืนออกมาโดยไม่คิด โผล่หัวออกไปจากหน้าต่าง และยิงใส่ฉินเฉาหลายนัด

ฉินเฉายกมือขึ้นตรงหน้าอย่างเกียจคร้าน กระสุนหลายนัดถูกร่างของเขาพร้อมกับเกิดเสียง แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จบตอน