ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี

เมื่อถึงเช้าตรู่ โอชานะก็หาวออกมาน้อยๆ เธอเอามือป้องปากอย่างระมัดระวังไม่ให้ ซึจิมิเห็น

" ไปอาบน้ำกันได้แล้วละ โอชานะ เธออาบก่อนนะ เดี๋ยวผมจะตามไปอาบทีหลัง " ซึจิมิกล่าว ก่อนจะ ล็อคเอ้าจากเกมส์ที่กำลังเล่นอยู่
" อืม " โอชานะ ล็อกเอ้า แล้วรีบไปอาบน้ำ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นชุดทำงานอีกครั้ง วันนี้เป็นวันอังคารแล้ว ในวันอังคารทาง โรงแรม Tiger land จะมีเมนูพิเศษ จัดให้กับลูกค้า มันคือ น้ำผึ้งพระจันทน์ ไอเทมสารพัดประโยชน์ที่เอาไว้บำรุงผิว สำหรับคุณผุ้หญิง และคุณผู้ชาย
โอชานะไปรอ ซึจิมิ อยู่ในห้องอาหารที่เสิร์ฟน้ำผึ้งพระจันทน์บนโต๊ะของ โอชานะแล้ว
"ขอบคุณค่ะ โนเอล " พนักงานสาวผุ้มีนามว่า โนเอล มาเสิร์ฟ น้ำแตงโมปั่นให้ กับ โอชานะด้วย
ไม่นานหลังจากนั้น พวก คาเอเดะ ก็เดินออกมา รัตสึโกะที่ยังไม่สร่างเมา เดินมาดื่มน้ำแตงโมปั่นที่ โนเอลเสิร์ฟ
" ขอน้ำแตงโมปั่น 3 ที่ค่ะ " คาเอะกล่าว ทั้งๆที่ในมือก็ยังถือดื่มอยู่
ซึจิมิ เดินออกมาถึงห้องอาหาร เขาอยู่ในชุดชายหาดสีฟ้า กางเกงชาวเลย์สีน้ำเงิน เมื่อ โอชานะเห็นก็จะเดินเข้าไปทัก แต่ไม่ทันซะแล้ว คาเอเดะ เข้าไปกอดแขนของ ซึจิมิไปซะแล้ว น้องสาวหูแมวกล่าวทักซึจิมิ ในยามเช้า
" อรุณสวัสดิ์ ซึจิมิ เมื่อคืนนอนสบายมั๊ย " เสียงใสๆของคาเอเดะ กล่าวอย่างไม่มีการร้อนใจใดๆ รัตสึโกะ เอากล้อง Tiger slim ขึ้นมาถ่ายภาพบรรยากาศนั้นไว้ เพื่อให้ ชาล็อตดูในภายหลัง
ซึจิมิ มองหน้าคาเอเดะ ด้วยดวงตาคล้ำๆ เขาจะบอกยังไงดีว่าเล่นเกมส์ pozapu hunter โต้รุ่ง แถมเมื่อคืนนี้มันส์มาก ทำคอมโบได้ 232 คอมโบแน่ะ 
โอชานะ ขอน้ำแตงโมปั่นมาแก้วหนึ่งจากโนเอล แล้วเดินไปส่งให้ซึจิมิ ถึงมือ ทั้งสองคนมองหน้ากันต่างก็ไม่พูดอะไรออกมา จนคาเอะ พูดแทรกขึ้นมากลางคัน
" จะกลับแล้วเหรอ โอชานะ " คาเอเดะ มือหนึ่งก็กอด ซึจิมิอยู่ มือหนึ่งก็ถือแก้วแตงโมปั่น แต่ก็ยังส่งยิ้มให้โอชานะ การจะจีบซึจิมิ ดูเหมือนว่าจะมีอุปสรรคมากกว่าที่คิด................คาเอเดะคิด
" อืม ชั้นจะไปแล้วนะ มีอะไรก็โทร. บอกได้นะซึจิมิ " โอชานะ หันไปวางแก้วแตงโมปั่นของตนลง ก่อนจะเดินตามชายที่ดูท่าเป็นเหมือนผู้ติดตามที่มาตามโอชานะออกไป
ซึจิมิ บอกลาโอชานะ ด้วยความรุ้สึกเหงาๆนิดหน่อย ก่อนจะหันมาพูดกับ คาเอเดะ
" นี่เธอจะกอดแขนชั้นไปอีกนานไหมเนี่ย คาเอเดะ " ซึจิมิ กล่าวแบบหยอกเล่น
" ไม่ชอบสาวน้อยหูแมวกอดแขนเหรอซึจิมิ เมี๊ยว  " คาเอเดะพูดไม่พูดเปล่า เธอเอาหน้าอกมาชิดกับแขนของซิจิมิมากกว่าเดิม และหัวเราะเหมือนเด็กน้อยที่แกล้งซึจิมิได้สำเร็จ ตอนนี้ซึจิมิ กำลังหน้าแดงอยู่ เหมือนลูกพุทราเชื่อม
" ยะ....ยอมแล้วคาเอเดะ อย่าแกล้งฉันมากกว่านี้เลย" ซึจิมิ กล่าว ก่อนที่จะหันไปสั่ง ข้าวผัดอบมันฝรั่งของโปรด จากโนเอลมาจานหนึ่ง
โนเอล เอาข้าวผัดอบมันฝรั่งมาให้ ซึจิมิ รับประทาน เมื่อซึจิมิตักกินไปคำหนึ่ง ก็คิดถึงรสมือของ มิซาเอะ
มิซาเอะ ทำอร่อยกว่านี้เยอะ..........ซึจิมิคิด
" เป็นอะไรไปกินไม่อร่อยเหรอ เมี๊ยว " คาเอเดะ ลองตักมากินคำหนึ่งโดยใช้ช้อนของซึจิมิ มันเป็นข้าวผัดที่แสนอร่อยของทางโรงแรม Tiger land ก็ว่าได้ เพราะ คาเอเดะไม่เคยกินฝีมือทำกับข้าวของมิซาเอะ เลยไม่รู้ว่า มันคนละระดับกัน
" ก็อร่อยนี่ เมี๊ยว " คาเอเดะ กล่าว ก่อนจะตักกินข้าวผัดไปเรื่อยๆจนหมดจาน ซึจิมิ หมดอารมณ์กิน เขาเลยบอกขอตัวจะไปโรงพยาบาล T สาขาชายทะเลเพื่อเยี่ยมมิซาเอะ
" จะไปเยี่ยมมิซาเอะ เหรอ ฉันไปด้วย " โรฮานกล่าว ก่อนจะขอติดรถ ซึจิมิ ไปด้วย
คาเอเดะ ยักไหล่ ก่อนจะหยิบกุญแจรถมา เธอจะขับรถตามหลังซึจิมิไป พร้อมกับ รัตสึโกะ ที่ตามไปด้วย
" แค่ไปเยี่ยมคนป่วย ทำไมต้องแห่กันไปด้วย " ซึจิมิ กล่าว แต่พวกคาเอเดะ ยืนยันว่าจะตามไปด้วย
ณ โรงพยาบาล T โรงพยาบาลใหม่ ล้ำยุคครบวงจร ที่ได้รับการสนับสนุนเงิน จาก บริษัท pozapu 
พวกซึจิมิ เดินไปถึงเค้าเตอร์ประชาสัมพันธ์ มีพยาบาลคนหนึ่งประจำจุดอยู่ เธอเป็นเผ่าแรคคูนที่หาได้ยาก
" สวัสดีค่ะ เชิญค่ะ มาทำอะไรค่ะ " นางพยาบาลสาวแรคคูน กล่าวต้อนรับพวกซึจิมิ
" ผมมาเยี่ยม มิซาเอะ ครับ " ซึจิมิ กล่าว ก่อนที่นางพยาบาลสาวแรคคูนจะคีย์ รายชื่อเพื่อหาในคอมพิวเตอร์
" คุณมิซาเอะ อยู่ห้อง C 008 ค่ะ " นางพยาบาล แรคคูนกล่าว ก่อนจะชี้ทางไป
" เดินเลี้ยวขวา แล้วก็เลี้ยวซ้าย เดินตรงไปก็ถึงแล้วค่ะ" นางพยาบาลสาวแรคคูนบอก
ซึจิมิ รีบเดินไปทันที โดยมีตะกร้าผลไม้ที่เขาแวะซื้อมากลางทาง เพื่อมาเยี่ยมไข้มิซาเอะ
ณ ห้องคนไข้ C 008
ก็อก ก็อก ก็อก
" เข้ามาได้เลย มิซาเอะ ตื่นอยู่ " เสียงใสๆของสาวน้อยชิโอริ กล่าว ก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้
ซึจิมิ ก้าวเข้ามาพร้อมกับ คาเอเดะ รัตสึโกะ แล้วก็โรฮาน ทุกคนเป็นห่วงอาการของมิซาเอะ โดยเฉพาะโรฮาน
" พี่ ซึจิมิ ค่ะ หนูไม่เป็นไรแล้วค่ะ " มิซาเอะ ลุกขึ้นมายืนแล้ว กระโดดสองสามครั้ง เพื่อให้ซึจิมิ ดู พร้อมกับทวงสัญญา
" อย่าลืมพี่สัญญาว่าจะแต่งงานกับหนูแล้วนะ " มิซาเอะ กล่าว
" เอ๋ พี่เคยพูดแบบนั้นด้วยเหรอ มิซาเอะ " ซึจิมิ ทำหน้าแกล้งโง่
" ค่ะ ก็ตอนอยู่บนเรือยอร์จไงค่ะ " มิซาเอะ กล่าวอย่างงอนๆ ก่อนจะกล่าวต่อ
" หนูจำได้ดีเลย จำได้ เหมือนมันเป็นความจริง พี่ยังพูดอีกว่า สึกิดะ ไดซึกิดะ มิซาเอะ ด้วย(รักนะ มิซาเอะ รักที่สุดเลย) ซึ่งมันเท่ห์มาก"
" พี่ว่าน้องคงฝันไปนะซิ พี่มีเหรอจะพูดแบบนั้น " ซึจิมิ กล่าวแก้ตัวพร้อมกับหันไปทางหน้าชิโอริ พร้อมกับขยิบตาให้
ชิโอริ จริงๆก็ได้ยินอย่างนั้น แต่เธอไม่อยากเสียมิซาเอะ ให้ซึจิมิ เธอเลยต้องเล่นละครให้เนียนกับซึจิมิ *-*ประมาณเออ ออ ห่อหมกตามซึจิมิ ไป
" ฉันก็ไม่ได้ยินเหมือนกัน มิซาเอะ " ชิโอริกล่าว
" โธ่ มันเป็นความจริง เชื่อเค้าสิ ชิโอริ เค้าไม่ได้ฝันไป " มิซาเอะทำหน้างอน พร้อมกับทุบเตียงเบาๆ เป็นเชิง หงุดหงิด
" น้องเพิ่งจะหายไข้คงยังไม่รุ้สินะ ว่าคนที่ถูกพิษของ งูไหลยักษ์ จะเพ้อถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการ ไม่เชื่อพี่เหรอ" ซึจิมิ แถไปเรื่อย
" ก็ได้ หนูจะเชื่อพี่ค่ะ แต่แค่ครั้งนี้เท่านั้นนะค่ะ " มิซาเอะกล่าวอย่างงอนๆ เธออยากเล่าความฝันนี้ให้ ซึจิมิ ฟังแล้วบอกความรู้สึกของเธอให้ซึจิมิรู้
ซึจิมิ เอาตะกร้าผลไม้วางลงข้างๆ เตียงนอนของมิซาเอะ และชวนให้มิซาเอะ นอนลงบนเตียงคนไข้อีกครั้ง ซึ่งมิซาเอะก็ยอมโดยดี
จู่ๆก็มีเสียงเอะอะหนึ่งดังขึ้นมาข้างโรงพยาบาล
" ใครฆ่างูไหลยักษ์ " อยู่ๆ ก็มีกลุ่มผุ้ประท้วง พากันเดินขบวนผ่านโรงพยาบาล พวกนั้นกล่าวอย่างโมโหร้าย และชูป้ายประท้วง
" ต้องจับมันมาลงโทษให้ได้ งูไหลยักษ์ ตายไปทั้งตัว " พวกกลุ่ม love animal piece ชูป้ายประท้วง เพราะพวกเขารักงูไหลยักษ์ที่เป็นสัตว์ทะเลที่ดุร้าย
" ตอนนี้มีกฏหมาย พิทักษ์สัตว์อสูรแล้ว " ชายคนหนึ่งตะโกน ก่อนที่จะเดินจากไป
มันเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ เพราะงูไหลยักษ์ โจมตีพวก ซึจิมิก่อนและพวก ซึจิมิ เกือบโดนมันฆ่าตาย ด้วยพิษอันร้ายแรง
" พี่ค่ะ จะเอายังไงกับพวกนั้นดี " มิซาเอะกล่าว โดยมีสีหน้ากังวล
" ไม่เป็นไร มิซาเอะ พี่จะไปอธิบายที่เขตเอง " ซึจิมิกล่าว ก่อนจะขอตัวเดินออกไป แต่ถูก รัตสึโกะขวางไว้
" เธออาจถูก รุมประชาทัณฑ์ ได้นะซึจิมิ ให้ฉันไปเองเถอะ ฉันจะเอาภาพที่ถ่ายจากกล้อง Tiger slim ไปยืนยันความบริสุทธิ์  ว่างูไหลยักษ์ โจมตีพวกเราก่อน พวกเราจำเป็นต้องป้องกันตัว " รัตสึโกะ กล่าว ด้วยใบหน้าอันสดใส เพราะเธอมีตระกูลของ ชาล็อต หนุนหลังอยู่
" ฝากด้วยนะ คุณรัตสึโกะ " ซึจิมิ มองหน้ารัตสึโกะอีกครั้ง เธอเหมือนกับ อายูมิเลย เป็นคนที่พึ่งพาได้เสมอ
" พี่ค่ะ แล้วค่าเรือยอร์จที่ล่มไปละค่ะ ใคครจะเป็นคนจ่าย " มิซาเอะกล่าว อีกครั้ง ด้วยสีหน้าเป็นกังวลยิ่งกว่าเดิม
" ชาล็อต เป็น คนจ่ายแล้ว เมี๊ยว " คาเอเดะเดินมาคล้องแขน ซึจิมิ อีกครั้งโดยไม่ดู กาลเทศะ
" ชาล็อต นะรึ ทำไมเธอถึงรุ้เรื่องนี้ได้ " ซึจิมิ กล่าวกับ คาเอเดะ ที่กำลังคล้องแขนตนอยู่ โดยมี มิซาเอะ จ้องตาไม่กระพริบ ด้วยความโกรธ
" ฉันโทร. ไปบอกเองเมี๊ยว " คาเอเดะ กล่าว ก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ เพราะสังเกตได้ว่า มิซาเอะ กำลังจะเริ่มลงไม้ลงมือแล้ว เธอเองก็กลัวมิซาเอะ ตอนโกรธ อยู่เหมือนกัน
" พี่ค่ะ เราออกจากโรงพยาบาลนี้กันเถอะ " มิซาเอะ กล่าว โดยมีชิโอริ คอยพยุง
" ก็ได้รอน้อง หายดีกว่านี้ พี่จะเอาออกจากโรงพยาบาล คงเป็นวันพรุ่งนี้ละนะ " ซึจิมิ กล่าว พร้อมกับจับมือขวาของ มิซาเอะ เพื่อให้กำลังใจ
........................................... ติ้ง ประกาศการแข่งขันการทำขนมเลื่อนออกไปเป็นเดือนหน้าค่ะ เนื่องจากทางโรงแรม Wednesday love มีปัญหานิดหน่อย.......................ริเอะ AI อัจฉริยะกล่าว
ซึจิมิ บอกเรื่องกำหนดการของการแข่งขันทำขนมหวานที่เลื่อนออกไป เป็นเดือนหน้า โดยมีโรฮาน คอยมองหน้ามิซาเอะ อยู่ตลอดเวลา
ยามบ่ายวันนี้........ 
พวกคาเอเดะ ไปทำธุระกันที่เขต เพื่อไปชี้แจงเรื่องการฆ่า งูไหลยักษ์ มันเป็นเรื่อง สุดวิสัย ที่กลุ่ม love animal piece ไม่สามารถมาว่าได้ เพราะงูไหลยักษ์ โจมตีก่อน และหมายจะฆ่าทุกคนบนเรือ
ซึจิมิ นั่งเล่น สแต็ก ให้มิซาเอะดูด้วยความชำนาญ ด้วยการปิดตาโชว์เล่นสแต็ก ซึจิมิเคยเล่นในมิติก่อนตอนเขาอยู่ว่างๆ
" ไม่คิดว่า ซึจิมิ จะเล่น สแต็ก ได้เก่งขนาดนี้ " ชิโอริกล่าว อย่างโมโห ที่ตัวเองเล่น สแต็ก ไม่เป็น ทำให้ไม่สามารถ โชว์ฟอร์มต่อหน้า มิซาเอะได้
ซึจิมิ เล่น สแต็ก สลับสีให้ มิซาเอะดู เธอตบมือ เชียร์พี่ของเธอ โดยไม่รุ้เลยว่า ซึจิมิกำลังเหงื่อแตก เพราะลืมบางส่วนของวิธีการเล่น สแต็ก แต่เขาก็ยังสามารถจัดเรียงได้อย่างปราณีต เหมือนเดิม
" ฮะ ฮะ ฮ่า เป็นไงมิซาเอะ พี่เก่งมะ " ซึจิมิ พูด โชว์มิซาเอะ
" เก่งค่ะพี่ มีเรื่องอะไรที่พี่ซึจิมิ ทำไม่ได้มั่งค่ะ " มิซาเอะกล่าว
" พี่ทำได้ทุกอย่างเพื่อ มิซาเอะ นะ " ซึจิมิ กล่าวอย่างติดตลก
" พี่ค่ะ "
" วันนี้ก็นอนไปก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มารับนะ " ซึจิมิกล่าว พร้อมกับปะเหลาะให้ มิซาเอะนอนลง แล้วเดินจากไป โดยฝากชิโอริ ดูแล มิซาเอะด้วย