เซียวเหลียนฮวามองตามร่างของเสี่ยวหงที่เดินออกไปด้วยสายตาเ็า นางลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ในที่สุดก็สามารถกำจัดเสี่ยวหงออกไปจากห้องได้สำเร็จ
'เ้าไม่มีทางได้แตะต้องปิ่นของข้าหรอก เสี่ยวหง' เซียวเหลียนฮวายิ้มมุมปากอย่างผู้มีชัย
'ข้าจะจับเ้าให้ได้คาหนังคาเขา คอยดูเถอะ'
เมื่อความโล่งอกจางหายไป ความกังวลก็เข้ามาแทนที่ เซียวเหลียนฮวามองไปที่ห่อผ้าบนโต๊ะข้างเตียง ชุดที่เสี่ยวหงนำมาให้นั้นเป็ชุดคลุมสีแดงปักลายดอกเหมย ตัดเย็บด้วยผ้าไหมชั้นดี ดูหรูหราและประณีตก็จริง แต่...
'ท่านพ่อส่งชุดนี้มาให้ข้าเนี่ยนะ?' เซียวเหลียนฮวาขมวดคิ้ว 'ชุดแบบนี้มันชุดสำหรับสตรีสูงวัยชัดๆ ท่านพ่อไม่มีเซนส์ในการซื้อของให้ผู้หญิงเอาเสียเลย'
ยิ่งคิดเซียวเหลียนฮวาก็ยิ่งหงุดหงิด นางลองหยิบชุดขึ้นมาส่องกระจก ทว่ายิ่งส่องก็ยิ่งรู้สึกว่าชุดนี้ไม่เข้ากับนางเอาเสียเลย
"ไม่ได้การล่ะ" เซียวเหลียนฮวาพึมพำกับตัวเอง "ข้าต้องหาชุดใหม่"
ว่าแล้วนางก็เปิดตู้เสื้อผ้าออก กวาดสายตามองชุดมากมายที่แขวนเรียงรายอยู่ภายใน แต่ก็ยังไม่พบชุดที่ถูกใจ มีแต่ชุดที่มีสีสันจัดจ้านไม่เหมาะกับนางเลย
"ชุดแบบนี้ใครจะไปใส่ออกงานสังคมได้ล่ะ" เซียวเหลียนฮวาบ่นพึมพำ "ใส่ไปมีหวังได้เป็ตัวตลกประจำงานแน่ๆ"
"ทำไมพี่สาวไม่มีเซนส์ในการเลือกชุดเลย ชุดที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าใส่แล้วไม่เหมาะสมกับพี่สาวเลย" เซียวเหลียนฮวาบ่นอุบ
หรือว่าจะเป็เพราะนังเสี่ยวหงที่เป็คนจัดการเื่ชุดให้พี่สาวนางร้ายกันนะ พี่สาวยิ่งเป็คนประเภทไม่ค่อยเข้างานสังคม ตลอด 2-3 ปีที่ผ่านมานางแทบไม่ได้โผล่หน้าตาไปงานเลี้ยงที่ไหนเลย
"นังเสี่ยวหง แกต้องเป็คนเลือกชุดพวกนี้แน่ๆ" เซียวเหลียนฮวากัดฟันกรอด "แกจงใจทำให้พี่สาวดูแย่ ใช่ไหมเพื่อทำให้ยัยไป๋หลิงหลง ดูโดดเด่นกว่าพี่สาว
ร่างระหงพยายามนึกถึงเนื้อเื่ในนิยาย 'จริงสิ ในนิยายก็มีฉากนี้ที่ผู้คนต่างเอ่ยชม ที่ไป๋หลิงหลงนางแต่งตัวได้น่ามองมาก ส่วนเซียวเหลียนฮวาได้ชุดที่เหมือนหญิงสาวสาวออกเรือนไปแล้ว บวกกับฝีมือการแต่งหน้าที่ดูแก่เกินวัยก็ยิ่งก็ทำให้พี่สาวนางร้ายดูด้อยค่า ผู้คนต่างนินทานางลับหลังว่านางดูจัดจ้านเกินวัย มิน่าล่ะ... พี่สาวถึงไม่ดูโดดเด่นในงานเลี้ยงเอาซะเลย'
เซียวเหลียนฮวาวางชุดที่ท่านพ่อส่งมาให้ไว้บนเตียง แล้วเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง นางทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวเล็ก ดวงตาคู่สวยจ้องมองสำรวจตัวเองในกระจกทองเหลืองอย่างพินิจพิเคราะห์
"เฮ้อ... หน้าตาก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไร แต่ทำไมในนิยายถึงบรรยายว่าเซียวเหลียนฮวาขี้เหร่กว่าไป๋หลิงหลงนักนะ" เซียวเหลียนฮวาพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางใช้นิ้วเรียวไล้ไปตามใบหน้ารูปไข่ ผิวพรรณของร่างนี้นุ่มเนียนราวกับหยกชั้นดี ดวงตากลมโต จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากอิ่ม "หรือจะเป็เพราะการแต่งหน้ากันนะ?"
นางครุ่นคิดถึงคำบรรยายในนิยายที่เคยอ่าน พี่สาวนางร้ายผู้นี้มักถูกพรรณนาว่าแต่งหน้าจัดจ้าน ทาปากแดงก่ำ เขียนคิ้วเข้ม จนดูแข็งกระด้าง ไร้เสน่ห์ ต่างจากไป๋หลิงหลง นางเอกของเื่ ที่แต่งหน้าอ่อนๆ เน้นความเป็ธรรมชาติ ดูสวยหวาน น่าทะนุถนอม
"ไม่ได้การล่ะ" เซียวเหลียนฮวาลุกขึ้นยืนอย่างเด็ดเดี่ยว "ข้าต้องปฏิวัติร่างนี้เสียใหม่ ข้าจะไม่ยอมเป็นางร้ายที่แสนโง่เขลา ถูกคนอื่นรังแกอีกต่อไป"
"การแต่งหน้าอ่อนๆ มันไม่ใช่ทางของข้า" เซียวเหลียนฮวาที่เป็เ้าแม่บิ้วตี้ยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ "ข้าชอบแต่งหน้าแบบจัดเต็ม เผยผิวโกลว์ ดวงตาคมเข้ม ริมฝีปากแดงระเรื่อ ดูสวยเฉี่ยว มั่นใจ มีเสน่ห์"
นางจะต้องสวย สวยจนทุกคนต้องตะลึง สวยจนไป๋หลิงหลงต้องหมองไปเลย
เมื่อคิดได้ดังนั้นนางลองสำรวจเครื่องสำอางบนโต๊ะเครื่องแป้ง มีเพียงเครื่องสำอางแบบโบราณวางอยู่ไม่กี่ชิ้น ตลับแป้งสีซีด แท่งลิปสติกสีแดงสด ขวดน้ำมันหอมระเหย
'มีแค่นี้เองเหรอเนี่ย' ร่างระหงทำหน้าผิดหวัง นางหยิบตลับแป้งขึ้นมาเปิดดู พบว่าเนื้อแป้งหยาบ สีซีดเซียว ไม่น่าใช้เอาเสียเลย
'ไม่มีเครื่องสำอางดีๆ เลยสักชิ้น แบบนี้จะสวยได้ยังไง' เซียวเหลียนฮวาส่ายหน้าอย่างระอา นึกถึงเครื่องสำอางแบรนด์เนมราคาแพงในโลกยุคปัจจุบัน ที่สามารถเนรมิตใบหน้าธรรมดาให้สวยสะพรั่งได้ในพริบตา
"เฮ้อ... คิดถึงรองพื้น คอนซีลเลอร์ อายแชโดว์ บลัชออน จังเลย" หญิงสาวถอนหายใจ "ถ้ามีพวกนั้นอยู่ที่นี่ก็ดีสิ"
ทันใดนั้น ก็มีประกายแสงสีทองสว่างวาบขึ้นมาจากแหวน เซียวเหลียนฮวาใ มองไปรอบๆ ก็พบว่ามีกล่องเครื่องสำอางขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนโต๊ะเครื่องแป้ง
"นี่มันอะไรกัน" เซียวเหลียนฮวาขมวดคิ้ว ก่อนจะเปิดกล่องไม้อย่างระมัดระวัง
ภายในกล่อง เต็มไปด้วยเครื่องสำอางหลากหลายชนิด มีทั้งรองพื้น คอนซีลเลอร์ อายแชโดว์ มาสคาร่า บลัชออน ลิปสติก แปรงแต่งหน้า และอุปกรณ์อื่นๆ อีกมากมาย ทั้งหมดล้วนเป็แบรนด์เนมชั้นนำ ที่นางคุ้นเคยเป็อย่างดี
"กรี๊ดดดดดด" เซียวเหลียนฮวาดีใจจนกรี๊ดออกมา "ฝันไปรึเปล่าเนี่ย นี่มัน์ชัดๆ"
ร่างระหงหยิบเครื่องสำอางขึ้นมาดูอย่างตื่นเต้น "ของจริงด้วย มีครบทุกอย่างเลย แถมยังเป็รุ่นลิมิเต็ดอีกต่างหาก"
'แหวนวิเศษนี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ' เซียวเหลียนฮวาดีใจจนเนื้อเต้น
'หรือว่า... แหวนวงนี้น่าจะมีพลังวิเศษ สามารถเสกสิ่งของที่ฉัน้าออกมาได้?' เซียวเหลียนฮวาตั้งข้อสงสัย ก่อนจะทดลองอธิษฐานในใจอีกครั้ง
หญิงสาวลองนึกถึงชุดจีนโบราณที่จ้าวลู่ซือเคยใส่ในซีรีย์"ฉัน้าชุดจีนโบราณสีแดงที่จ้าวลู่ซือแสดงในซีรีย์"
ทันทีที่คำอธิษฐานสิ้นสุดลง ชุดจีนโบราณสีแดงสดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้านาง ชุดนี้มีลวดลายปักทองคำและเงินอย่างวิจิตร ดูงดงามราวกับงานศิลปะ
"ว้าว สวยมากเลย" ร่างระหงดีใจจนลืมหายใจ นางรีบสวมชุดจีนโบราณ แล้วมองตัวเองในกระจก
"อิอิ...ฉันสวยเหมือนนางเอกซีรีย์เลย" เซียวเหลียนฮวาหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข
"ฉันจะไม่ยอมเป็นางร้ายขี้เหร่ ให้ใครมาดูถูกอีกต่อไป คอยดูแล้วกันฉันจะกลายเป็ เซียวเหลียนฮวา ที่สวย สง่า และเฉิดฉายที่สุดในแผ่นดินคอยดู ฉันจะไม่ยอมให้เธอแจ้งเกิดได้หรอกนะคุณนางเอก"
7K
