ที่มหา’ลัย อลันพบกลุ่มเพื่อนสนิทที่เคยคุยเื่ต่างโลกั้แ่เข้าเรียนมา พวกเขาเองแปลกใจที่พอตอนปี 1นั้นเมื่อเปิดเทอมขึ้นมา นอกจากอลันจะเลิกคุยเื่ต่างโลกแล้ว ยังเลิกกับแตงโมโดยที่เป็ปริศนาข้ามปีมาจนตอนนี้พวกเขาขึ้นปี 3 อีกด้วย
-เบี้ยว
เพื่อนกลุ่มเดียวกับอลัน เป็พวกจูนิเบียวนิยายบู๊เฮี๊ยบ
-เติ้ล
เพื่อนกลุ่มเดียวกับอลัน เป็โอตาคุมังงะ-นิยายต่างโลก
-ต้นอ้อ
เพื่อนกลุ่มเดียวกับอลัน เป็เลเยอร์คอสเพลย์
-โอ้
เพื่อนกลุ่มเดียวกับอลัน เป็พวกชอบเขียนการ์ตูน
ยามนี้พวกเขารวมตัวกับอลันที่ลานหน้าตึกเรียนในคณะ
“ตกลงเื่มันเป็ไงมาไงวะที่ว่าอีนังต้นอ้อมันทะเลาะกับพ่อแม่มันเนี่ย?”...อลันถามเพื่อน
“เอ็งถามมันเองเหอะ นู่น มันนั่งแปรงฟันอยู่นู่น”...โอ้ชี้ไปทางต้นอ้อที่กำลังแปรงฟันอยู่
“อย่าบอกนะมันออกจากบ้านแล้วมานอนหน้าตึกเอกเราอ่ะ?”
“เออ เดือดร้อนพวกข้าที่บ้านอยู่ใกล้และอยู่หอกัน ต้องออกมานอนเป็เพื่อนมันเนี่ย”...เติ้ลบ่น
“อ่าว งั้นแล้วไอ้เบี้ยวล่ะ? เห็นว่าเมื่อคืนมันออกมาด้วยนี่”...อลันถาม
“ไอ้จูนิเบียวนั่นมันมันกลับหอสำนักมันแล้ว... มันจะไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนักศึกษาน่ะ”...เติ้ลบอก
“งั้นใครที่ไม่ได้ค้างเป้นเพื่อนมันมั่งเมื่อคืน?”...อลันกวาดตามองเพื่อนๆ
โอ้ยกมือขึ้นแล้วกระดิกแกว่งปากกาตัดเส้นสำหรับวาด ค่อยยักคิ้ว
“ข้ามาแต่เช้าแทนว่ะ ดึกๆ ขืนออกมาพ่อแม่ด่าข้าตายห่า ยิ่งบอกว่ามาเฝ้าเพื่อนผู้หญิงด้วย พวกเขาคงนึกว่าข้ามาทำเื่บัดสีแน่นอน ว่าแต่เอ็งเหอะอลัน เมื่อคืนรับโทรศัพท์แล้ว รู้เื่แล้ว ทำไมไม่ออกมาวะบ้านก็ไม่ไกล”
“เมียที่มาจากต่างโลกข้า 2 คนไม่ให้ว่ะ อีกคนทำงานสายลับ ยังไม่กลับเลย เห็นว่าล่าสุดอยู่สเปน คงมาถึงก่อนเที่ยงนี่แหล่ะ”...อลันตอบ
“หูย.ย.ย.ย. ไอ้เวรนี่ เห็นเงียบเื่ต่างโลกไปนึกว่าจะหายบ้า นี่แม่งกาวกว่าเก่าอีกแสรด!”....เติ้ลส่ายหัว
“ข้าไม่อยากโดนโอตาคุไลท์โนเวลต่างโลกอย่างเอ็งมาด่าเอานะเว้ย รู้สึกจะอ้วก ฮ่าๆๆ”...อลันขำย้อนเพื่อน
“ก็เอ็งมันกาวยิ่งกว่าไอ้เบี้ยวอีกนะ ไอ้เบี้ยวนี่มันใช้คำพูดไปในทางจูนิเบียว แต่อย่างน้อยมันก็รู้ว่าไม่สามารถปล่อยพลังฝ่ามือใส่หินจนโฟมะเิได้นะเว้ย”....ต้นอ้อเดินมาเข้าที่กลุ่ม
“อ้าว นี่จะใส่ชุดอยู่บ้านเข้าเรียนเหรอไง?”...อลันถาม
“ก็ไม่น่ะสิ ถึงจะเดินมาเปลี่ยน เห้ย อลัน...เอ็งไปเฝ้าใต้บันได้บนอาคารให้ข้าหน่อย ห้องน้ำเอกเราแม่ง พี่ภารโรงยังไม่เปิดเลย ดันมากันเช้าจัด”...ต้นอ้อหยิบกำกองผ้าคว้าแขนอลัน
“ทำไมต้องอลันมันวะ?”...เติ้ลถาม
“เพราะมันบอกว่ามันมีเมียแล้ว 3 คนไงล่ะ มันคงไม่ทำอะไรข้าเหมือนไอ้พวกโสดวิงแบบพวกเอ็งหรอก”....ต้นอ้อเขย่าตัวตอบจนเต้าที่พอมือเขย่าต่อหน้าต่อตา
จากนั้นวิ่งพาอลันไปที่ในตัวอาคาร
“ระวังมันเอาเอ็งทำเมียคนที่ 4 นะเว้ย มันเอาแล้ว 3 คนจะหาเพิ่มอีคนจะเป็ไรไป”...โอ้ะโไล่หลังไป
ตัวอาคาร มุมอับใต้บันไดที่ไม่มีคนผ่าน ยิ่ง่เช้าั้แ่ไก่โห่ของวันยิ่งไม่มีคน
“เห้ย อีต้นอ้อ เอ็ง ...ทะเลาะอะไรกับพ่อแม่วะ ถึงหอบผ้าหอบผ่อนมานอนที่มหา’ลัยเนี่ย?”....อลันยืยหันหลังให้มุมบันได และห้นหน้าออกเพื่อเฝ้าดูต้นทาง
“เอ็งทำไมเลิกกับแตงโมวะ ปิดเทอมนั้นมันเกิดอะไรขึ้น แล้วที่ว่าจะไปเที่ยวทะเลกันตกลงได้ไปมั้ย พวกเราทั้งแชทไปหาทั้งโทรไปหา ก็ไม่เคยตอบกลับมาเลย นึกว่าหอบผ้าหอบผ่อนหนีตามกันไปแล้ว ไปๆ มาๆ เปิดเทอมมากันทั้งคู่ ดันเลิกกันต่างคนต่างอยู่ ยัยมิวคู่ซี้แตงโมมันก็เค้นอะไรจากแตงโมไม่ได้ ไม่มีอะไรมาบอกพวกเราเลย ตกลงมันยังไงวะเล่ามาดิ?”
ต้นอ้อถามลอดออกมาจากใต้บันได
“นี่นอกจากเอ็งไม่ตอบข้า ยังถามกลับโคตรยาว ทีหลังหัดตอบคนอื่นก่อนสิเว้ย”...อลันด่าสวนเข้าไป
“ถ้าไม่เล่า ข้าจะเดินออกไปทั้งแบบนี้นะเว้ย”...ต้นอ้อขู่
“ก็เอาดิ ถ้าไม่อาย”...อลันไม่สนใจ
“เห้ย ถ้าไม่เล่าข้าจะวิ่งออกไปข้างนอกนะ”...ต้นอ้อสะกิดอลัน
อลันใสะดุ้ง ต้นออ้อเดินออกมาด้วยเสื้อนักศึกษา แต่ท่อนล่างไม่มีกระโปรง มีแค่กางเกงในบางๆ บางจนเห็นอะไรดำๆ ตรงเป้า
“เห้ยยย!! นี่เอาจริงเหรอ?!”...อลันลากเสียงแบบแทบไม่อยากจะเชื่อ แต่พยามไม่ะโออกมา
“ถ้าไม่เล่าข้าจะวิ่งออกไปนะเว้ย”
“เห้ย..จะบ้าเหรอ”...อลันคว้าแขนต้นอ้อไว้ ต้นอ้อไปไหนไม่ได้
“งั้นทำไงถึงจะเล่า เอางี้ให้ข้าให้เอ็งดูของข้า เอ็งเล่ามานะ”
“ของดีอะไรข.....”
อลันยังไม่ทันพูดจบ ต้นอ้อเอามือจับขอบกางเกงในด้านหน้าอ้าถลกลงจนเห็นเนินขน คาไว้ 2 วินาทีเต็มค่อยปิดกลับ
“ฮึ่ง เอ็งกล้าเปิดเหรอ?!”
“อ..เออ......ทีนี้...เล่าได้ยังวะ ข้าไม่มีอะรจะให้แล้วนะ ถ้าขอมากกว่านี้ คือหมายถึงมันขั้นเสียตัวแล้วนะเว้ย”....ต้นอ้อพูดเสียงสั่นๆ หน้าแดงก่ำ
“ใครขอเอ็งวะ? เอ็งรีบสวมกระโปรงก่อนเถอะ เดี๋ยวคนมาเห็นเข้า”
ต้นอ้อเดินเข้าไปในใต้บันไดอีกครับหยิบกระโทรงมาแล้วคล้องเข็มขัด
อลันรู้ว่าต้นออ้อ ทำแบบนี้เพราะชอบอลัน แต่อลันก็รู้อีกว่าเบี้ยวชอบต้นอ้อมาก จึงไม่สนใจจะยุ่งกับต้นอ้อ และยังมองต้นอ้อแบบเพื่อนเสมอมา
“จะเล่าให้ฟังก็ได้ แต่มันยาวว่ะ ต้องตั้งวงเล่ากันเลยแหล่ะ และเล่าแล้วพวกเอ็งก็ไม่เชื่ออีก ถ้าข้าเล่ารอบนี้ เื่นี้แล้วไม่เชื่อ ข้าท้าให้พวกเอ็งไปถามแตงโมเองกับปากเลย”
“จริงดิ อ่ะ ก็ได้”
“ว่าแต่เื่ของเอ็งน่ะ เล่ามาได้แล้ว งอแงพ่อแม่อย่างกับเด็กๆ ...”
“คือ...แม่ข้าจับคู่แต่งงานให้ข้าว่ะ”
“เอ้า!มันยุคไหนแล้ว ยังคลุมถุงชนอยู่อีก นี่เอ็งครอบครัวคนจีนใช่มั้ยเนี่ย?”
“หน้าข้าหมวยขนาดนี้ อิตาลีมั้ง...”
อลันส่ายหัวให้เพื่อนสาวคนนี้ แล้วถามต่อ
“จกานี้จะเอายังไง หนีแบบนี้ต่อไปไม่ได้นะ จะหนีก็ต้องเอาตัวรอดได้ จะหางานพิเศษทำที่ไหน? จะเรียนต่อยังไง? เอาเงินที่ไหนเช่าห้อง?”
“บ้านเอ็งเห็นไอ้เติ้ลมันเคยไปตอนปีหนึ่ง มันบอกใหญ่ และห้องเยอะ พ่อแม่ ตายายเอ็งก็ว่าใจดี ขอข้าไปลี้ภัยชั่วคราวได้มั้ยวะ?”
“เมียข้า 3 คนยอมข้าทุกเื่ ยกเว้นเื่หาเมียเพิ่ม ดังนั้นไม่ได้ว่ะ ขอโทษทีนะ”...อลันปฏิเสธ
“นี่เอ็งมีเมียแล้วจริงดิ? ตกลงไม่ใช่มโนจูนิเบียวเหรอวะ?”
“ถ้าเอ็งไม่เชื่อ วันนี้ข้าจะพาพวกเอ็งไปบ้าน โอเคมั้ย”
“จริงดิ...!!..ไอ้ชั่วไอ้ลามก ไอ้บ้ากาม ไอ้คนมักมาก นี่ๆๆๆๆๆๆๆ ไอ้ฝรั่งบ้า”...ต้นอ้อหลับตาปี๋ทุบอกอลันรัวๆ
อลันไม่เจ็บแม้แต่น้อยก็ยืนให้ทุบไป
“คราวหลังอย่าดาฝรั่งนะ ด่าลุกครึ่ง เพราะแม่ข้าคนไทยว่ะ”....อลันรวบ 2 แขนของต้นอ้อที่ตีจนน้ำตาต้นอ้อเล็ด
จนเข้าเรียนกัน
พวกนี้จับกลุ่มคุยกันในห้อง ่อาจารย์ออกไปคุยธุระกับอาจารย์ท่านอื่น
“ตกลงว่าที่ผัวที่แม่เอ็งหาให้นี่รวยแน่นอนใช่มะ ไม่ตอบไว้ก่อนวะ ให้มันเปย์มันเลี้ยงเอ็งจนเรียบจบ ค่อยถีบหัวส่งเอาก็ได้”...เติ้ลแนะนำติดตลก
“เอ็งก็พูดเป็การ์ตูน ถ้ามันตอบรับแล้ว ผู้ใหญ่เขาหมั้นหมาย จะมายกเลิกเล่นๆ เหมือนเล่นขายของได้ไงวะ เสียผู้ใหญ่หมด”....เบี้ยวด่ากลับ
“เอ้า ไอ้นี่ ทีเื่นี้ไม่ไม่จูนิเบียวนะ แหม่ พูดจาเป็งานเป็การเหมือนมนุษย์มนาปกติเชียว”...เติ้ลสวนกลับ
เติ้ล อลันและโอ้ต่างรู้แก่ใจว่าเบี้ยวแอบชอบต้นอ้อ ก็ไม่แปลกที่เบี้ยวจะดูจริงจังเื่นี้มาก
“และเขารวยขนาดนั้นน่ะ ตอนคบกันนานไป มันไม่มีทางหรอกที่เขาจะไม่เอาอีต้นอ้อของพวกเรา ยังไงก็โดนเชื่อดิ”....อลันเสริม
พออาจารย์เข้ามา พวกเขาหันมาเรียนกันต่อ จนจบคาบวิชาเช้าวันนี้ และวันนี้มีเรียนวิชาเดียว
เพื่อนในห้องเรียนออกมา ต่างตื่นเต้นแปลกใจเอะอะกันยกใหญ่
“เอ้ยดูดิ ฝรั่งป่าวะ สวยว่ะ ว่าแต่ตาเรียวๆออกไปทางเอเชียนะ”
“แม่ง โคตรหุ่นดีเลย”
พวกกลุ่มของอลันก็ชะเง้อดู เป็หญิงสาวผมสั้นสวมสูท
หญิงสาวผมสั้นหันมาทางพวกอลันแล้วโบกมือ
ต้นอ้อ เบี้ยว โอ้และเติ้ล งงกันทุ่งกลุ่ม รวมทั้งเพื่อนร่วมชั้นเรียน
“อลันคะ”....บีนวิ่งเข้ามา
“นี่กลับมาจากสเปนแล้วเหรอ แล้วเข้าบ้านมารึยัง?”
“ยังค่ะ มาถึงก็มาหาเลย....จุ๊บส์”....บีนโผเข้าโอบคออลันแล้วจูบ
ฮึ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เสียงร้องของคนทั้งเอกดังทั่วลานหน้าตึกเรียน
“เชี่ย.ย.ย.ย.ย.ย.ย.ย.ย....”....เสียงเบี้ยว โอ้ ต้นอ้อ และเติ้ลร้องพร้อมกัน
“อ้อ นี่บีน เมียข้า บีนจ้ะ นี่ต้นอ้อ เบี้ยว โอ้ เติ้ล”...อลันแนะนำเมียให้เพื่อนรู้จักและแนะนำเพื่อนให้เมียรู้จักในคราเดียว
พวกเพื่อนๆ ยังตาค้างปากค้าง พยักหน้ารับทั้งอึ้งๆ งงๆ
ต้นอ้อว่ามั่นใจในนมพอมือของตนแล้ว พอก้มไปมองของบีนถึงกับถือกระเป๋าปิดทรวงอกตัวเอง
บีนหันไปเห้นแตงโมแล้วโบกมือยิ้ม
แตงโมยิ้มแล้วเดินเข้ามาหา
“กลับมาแล้วเหรอบีน”
“จ้ะแตงโม”
“อ่ะ คุยกับอลันเถอะ ฉันจะไปกินข้าวนอกมหาลัยกับเพื่อนน่ะ นัดผู้ใหญ่ไว้ที่บ้านด้วย”
“จ้ะ บายนะ”
“บาย”
แตงโมจากไป
“รู้จักแตงโมด้วย?”...โอ้ถึงกับงง
บีนหยิบของออกมาให้
“เบิร์ดเดย์ค่ะที่รัก”...บีนชูกล่องขึ้นมา
อลันแกะดูแล้วก้มลงดม
“อื้มมม ชีสสเปน!! ยอดเลย ชีสยมแกะ ด้วยชีสนี่เตรรียมรอสารพัดเมนูที่จะทำให้ได้เลย”....อลันผู้ชมชอบการเข้าครัว เขาอยากได้ชีสที่ว่ากันว่าเป้นชีสที่ดีที่สุดท็อปทรีของโลก จึงอดไม่ได้ที่จะหอมแก้มบีนอีกรอบ
ฉากกอด ฉากจูบ และตอนนี้คือฉากหอมกันหลังให้ของขวัญ มันช่างะเืจิตบรรดาหนุ่มสาวโสดกลุ่มนี้มากนัก
“เอ่อ ของขวัญวันเกิดมันควรเป็สิ่งของที่เอาไว้ดูหรือระลึกได้เสมอไม่ใช่เหรอ?”...ต้นอ้อถามเชิงแย้ง
“เอ่อ คือแบบนี้ค่ะ ฉันรู้ว่าสามีชอบอะไรค่ะ และการที่เขาได้วัตถุดิบที่หาในซูเปอร์มาเก็ตทั่วไปไม่ได้นั้นมันทำให้เขาตื่นเต้นมาก หลังจากอลันเข้าครับ พวกเราก็จะได้กินอาหารหรือขนมที่อร่อยที่สุดสำหรับของครัวเรา ดังนั้นชีสสเปนนี้จะทำให้เรามีความสุขกันทั้งบ้านไม่เพียงพวกเราสองคนเท่านั้นค่ะ และการที่ซื้อของกินแล้วหมดไปนั้น มันทำให้ปีต่อๆ ไปเขาสามารถรับของขวัญจากฉันได้โดยไม่ต้องหาที่เก็บของเพิ่มเติมน่ะค่ะ”
บีนอธิบาย
“ไงล่ะเอ็ง นังต้นอ้อ เงิบเลยดิ....เค้าของจริงว่ะ เมียตัวจริงเลยแบบนี้”...เติ้ลซ้ำต้นอ้อที่เสียท่าทันที
ต้นอ้อไปต่อไม่เป็เลย
“เอ้อวันนี้จะพาไอ้พวกนี้ไปกินกลางวันที่บ้านน่ะ”...อลันเก็บกล่องชีสเข้าที่เป้สะพายข้างแล้วเดินโอบเอวบีน
ทั้งหมดรอรถที่ป้ายรถเมล์
บีนโบกแทกซี่ 2 คัน แล้วบอกที่หมายเธอจ่ายค่าแทกซี่ให้ทุกคน
ทั้งหมดมาถึงบ้าน
“อ้าวอลันกลับไวจัง พาเพื่อนมาด้วย หิวมั้ยจ้ะ”....โทลอี้ออกมาหยิบกระเป่าสะพายให้อลันแล้วเอามือลูบอกอลัน เอยังคงไม่ทิ้งนิสัยหาเสษหาเลยกับอลันเสมอ
“อุ้ย บีน! ...กลับมาแล้ว เย่!”...โทลอี้หันไปยิ้มทักบีน
พวกเขากอดกันด้วยคความดีใจ
“อลันจ้ะ วันนี้ให้เราทำอะไรให้ดีจ้ะ”...นิกิมองอลันเม้มปากตัวเอง
“โหยยยอลัน นี่เมียเอ้งอีก 2 คนที่ว่าเหรอ?”...โอ้ถาม
“เปล่า 2 คนนี้เป็แม่บ้านน่ะ ก็ เหมดนั่นแหล่ะ....ว่าแต่นิกิเลิกแหย่ผมได้แล้ว เพื่อนๆ เข้าใจผิดหมด”
“เมด!!”....เติ้ลกับโอ้และต้นอ้อใจนอุทานออกมา
“ใช่ค่ะ นี่เรามีชุดด้วยนะ แต่เลิกใส่และ เพราะชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นมันคล่องตัวกว่า”...นิกิยิ้มแล้วหยิบชุกเมดชูขึ้นมา
“นี่บ้านเอ็งมีสาวเมด!!!”....เติ้ลกับโอ้ตื่นเต้นมาก และอิจฉาด้วย
“หึ พวกแม่นางทั้ง 2 นี่ช่างหยอกเย้านัก”....เบี้ยวแสดงความจุนิเบียวทันทีที่ไม่ใช่เื่เครียดของต้นอ้อ
“ตากับยายไปไหนเนี่ย?”...อลันถามโทลอี้
“ไปฝึกให้แตงโมน่ะจ้ะ”...โทลอี้ตอบ
“เดี๋ยวๆ แตงโมนี่ ใช่แตงโมเอกเดียวกับเรา ใช่แตงโมเมื่อกลางวัน ใช่แตงโมที่เคบคบเอ็งมั้ยวะอลัน?”....เติ้ลถาม
“เออ”...อลันตอบสั้นชัดเจน
“อลันกลับมาแล้วเหรอ บีนด้วย? ไหนๆ”...เสียงผู้หญิงวิ่งลงมาจากบันไดบ้านอย่างเร่งรีบ
“อร้ายยย บีน ต้อนรับกลับบ้านจ้ะ”...อิเรเน่ผายมือโผเข้ากอดบีน
“จ้าองค์หญิงสุดสวย อิอิ”...บีนยิ้มกอดอิเรเน่ แล้วกอดเมดคนอื่นๆ
“คุณพ่อไปทำงานสินะ แล้วคุณแม่ล่ะ?”...บียถามอิเรเน่
“คุณแม่พาแอนเปลี่ยนสินค้าค่ะ น้ำหอมที่ซื้อวันก่อหัวจุกมันเสียหลังเปิดกล่องที่บ้านแล้ว และเห็นว่าจะเลยไปนวดหน้าด้วย”...อิเรเน่ตอบ
“แม่นี่ก็นะ ประจำเลย แม่เค้าจะซื้อของไม่ชอบเช็ค พอมันมีปัญหาก็ต้องลากฉันไปเปลี่ยนไปเคลม นี่ตอนนี้มีแอน ก็ลากแอนไปรับเคราะห์เปลี่ยนของด้วย นวดหน้าด้วยแบบนี้ ไม่พ้นแอนต้องนั่งรออีก”....อลันบ่นแม่ตัวเอง
“แน่จริงบ่นตอนคุณณีอยู่บ้านสิคะ”....มิวลี่เดินเข้ามาบอกกับอลัน
อลันเงียบ
“อีกอย่างคุณณีไม่ให้สะใภ้คนโปรดนั่งรอนอนรอหรอกค่ะ คงจะชวนทำสปาหน้าด้วยพร้อมกันแน่ๆ”....มิลลี่เสริม
“แต่หนูแอนของเราจะทำเหรอ เธอไม่ชอบเข้าพวกร้านบิวตี้แคร์อะไรพวกนี้นะ”...เจนถามเชิงค้าน
“คุณหนูแอนจะกล้าขัดคุณณีเหรอ?”...มีมี่เสริม
ทุกคนเงียบอีก
“อ้อ ลืมแนะนำ หัวหน้าเมด พี่มิวลี่ และนี่ก็ นิกิ เจน โทลอี้ มีมี่”...อลันนำนเมดให้เพื่อนรู้จักแล้วหันมาหาอิเรเน่
“ส่วนนี่ก็....”
“เฮ้ยย.ย.ย.ย นี่คุณอิเรเน่ โปรโมเตอร์จัดการการไฟติ้ง แกรดิเอเตอร์ไฟท์ ...แถมมีโรงเรียนฝึกสอนการป้องกันตัวและการต่อสู้สำหรับผู้หญิงด้วย”...เบี้ยวผู้คลั่งไคล้รายการต่อสู้ถึงกับทักออกมาก่อน
“ค่ะ ใช่ค่ะ”...อิเรเน่พยักหน้า
“โหยยย ขอลายเว็นกับถ่ายรูปด้วยได้มั้ยครับ?”...เบี้ยวขอด้วยภาษาปกติ
อิเรเน่เซ็นให้เบี้ยวและถ่ายรูปด้วย
“ว่าแต่เป็อะไรกับอลันเหรอครับ?”
“เมียข้าเอง”....อลันตอบ
ทุกคนอึ้งอีกรอบ
“ย...อย่าบอกนะว่า อีกคนที่ชื่อแอนๆ อะไรนั่น ก็เมียอีกคน?”...ต้นอ้อถาม
“อืม”
ต้นอ้อทรุดลงบนโซฟาบ้านอลัน
เมีย 2 คนที่เห็นเหนือกว่าตัวเองทุกด้าน
เมดเอาชากับขนมมาเสริฟให้เพื่อนอลัน
อลันฝากเมดเก็บชีนสเปนแล้วถามหามื้อเที่ยง
“มีราดหน้าค่ะ ให้ตักเสิร์ฟเลยมั้ยคะ”...โทลอี้กับนิกิถาม
“ครับ จัดไปตามจำนวนคนเลย พวกเมดก็มากินพร้อมกันด้วยสิ”
“ว่าแต่ อลัน..เดี๋ยวกินเสร้จไปนั่งห้องเอ็งละกัน ห้องรับแขกพวกข้าเกร็งๆ ว่ะ”....โอ้เสนอ
“ข้าไม่มีห้องแล้ว”
“ทำไม?!”
“เพราะแม่ข้าสั่งรื้อแล้วแบ่งข้างของข้าไปตามห้องเมียทั้ง3 คน คือ...มันต้องผลัดเวียนกันนอนกับเมียทีละคนน่ะ ดังนั้นของส่วนตัวข้าก็เลยมีในห้องมีเมียๆทั้งหมดทุกคนเลย”....อลันเบาย
พวกเพื่อนต่างพากันขบกรอดในใจ
[อิจฉาเว้ย!!!]
“เอ่อ แล้วที่ว่าอลันได้เมียจากต่างโลกนี่ มิทราบพวกท่านให้ความกระจ่างข้าน้อยได้หรือไม่”....เบี้ยวถามแบบจูนิเบียวกับพวกเมด
“อ้าว เล่าให้เพื่อนฟังแล้วเหรอ?”...พวกเมียและเมดถามพร้อมกัน
“พวกเรามาจากต่างโลกจริงๆค่ะ”...อิเรน่กับบีนเปร่วพลังออร่าออกมาให้เห็น
“เฮ้ย จริงดิ!!!??”....เพื่อนอลันทั้งหมดตะลึง
เพื่อนๆ ทั้งหมดเริ่มพยามทำความเข้าใจเื่ทั้งหมด
“เดี๋ยว ในนี้มีใครเป็องค์หญิงมั่ง?....อย่าบอกนะว่ามี?”.....เติ้ลถาม
“อิเรเน่ เวอรณ์รากีอุสค่ะ ชื่อเดิม”....อิเรเน่แนะนำตัวพร้อมชูมือขึ้นหน่อยนึง
“เขร้!!....จริงเหรอวะเนี่ย?!”...เติ้ลกับโอตะลึง
เบี้ยวตื่นเต้นมาก
ส่วนต้นอ้อยังมีอาการค้าง
ทั้งหมดมองไปยังบีนต่อเป็เชิงถาม
“บีนค่ะ นักฆ่าค่ะ ...เอ่อ..เคยเป็ค่ะ...อืม...เอาจริงๆ แม้ตอนนี้ไม่ได้เป็ แต่ก็คล้ายๆ นักฆ่าอยู่ดีค่ะ”....บีนชูมือขึ้นหน่อยนึงและแนะนำตัว
“เชร๊ดโด้!!....แอซซาซิน!!!!!”....โอ้กับเติ้ลอุทานพร้อมกัน
“ล...แล้วคนที่...แอน...ล่ะ?”...ต้นอ้อถาม
“ขุนนางน่ะ โตจากไวเคาเตส ไปเป็มาร์ควิส-มาร์เชอเนสหรือมาชัวร์เนส เออนั่นแหล่ะ....แล้วจบที่ดัชเชส หรือดยุคหญิง”
“ขุนนางก็มาว่ะ”...โอ้พยักหน้ารับทราบ
“สราดดดดด ตามสูตรเลย ได้พระเอกจากต่างโลกไปช่วย จนได้เติบโตอย่างรวดเร็วกระทั่งอยู่จุดสูงสุดของขุนนาง อลัน เอ็งนี่มัน!!”....เติ้ลตะลึง
ทันใดนั้น เสียงเปิดประตูรั้วก็ดังขึ้น
21K
